Alle inzendingen over scherven

764 resultaten.

Sorteren op:

Geschiedenis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren Een raadsel met antwoorden Die zich bevinden in ons verleden Een klok met jaren als cijfers Zo interessant dat de tijd vergeten wordt Een belevenis zonder einde Een ontdekkingsreis naar de toekomst De klok tikt door Een verleden met scherven…
Pablo-boss28 september 2016Lees meer >

Liefdesbloem

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
En weer gaat een geliefde een geliefde verlaten weer laat de een de ander of omgekeerd alleen Spat wat twee eens waren in niet te lijmen scherven uiteen Weer heeft de liefdesbloem haar werk gedaan Mensen bedwelmd met haar geur te veel verblind met een roze wolk omkleed Echter steeds fletser werd haar grandeur het roze wat steeds verder afgleed…
c. ale14 januari 2018Lees meer >

Najaarsbericht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Verlicht mij niet van een gedicht Langs de einder tot de nerven In de deur van het gesticht Spreekt het geheel in scherven Soms verdenk ik mij binnen Men spelt daar de tijd Tot vermaak van zinnen Vonkt extase en beurtelings spijt Een haveloos hart als hete radiator Jaagt meer dan lucht in stelling Zo ziet mijn radeloze commentator Elke…

de jaren vijftig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
als vader uit zijn dak gaat vliegen borden door de lucht kalmte kan je redden kees sust moeder dan nerveus maar een vuurspuwende berg heeft daar geen oren naar zijn bijnaam Vesuvius wordt met regelmaat eer aangedaan als vader uit zijn dak gaat kruipen de kinderen onder tafel moeders handen vegen scherven en tranen bijeen maar drift…
J.Bakx15 september 2022Lees meer >

Vieren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
Dus steek ik een kaars aan, niet voor de jaren, maar voor de scherven die bleven. Voor het stuk van mij dat nooit weggaat. Gelukkige eenzaamheid, je bent het enige dat mij nooit verlaat.…
Nathan31 december 2025Lees meer >

Ogenblik

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 85
Ik begrijp dat witgekalkte muren de gestolde pijn die uit de potten en scherven sijpelt niet bedaren kunnen. Het uitzicht in kaders bevroren vervormt de werkelijkheid tot een gebrekkige kopie Afdrukken van beschimmelde koffers een soldaat lachend op de fiets.…
J.Bakx12 november 2026Lees meer >

Als de spiegel breekt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.425
mijn zinnen smelten weg en wrijven woorden in mijn handen vol van beelden en bloed vergoten in de strijd de klok verzet de tijd ik denk alleen te dromen maar word geen seconde wijzer eindeloos gevloerd vol van leegte en vluchtend van het stukgeslagen leven ik denk aan scherven herken mezelf niet meer en weet dat straks de…
Zeph25 januari 2005Lees meer >

Moederkloek

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.134
Om te vergeten hoe het huis beeft Hoe tafel en bed in slijk verzonk Omringd door dik beton Hoor ik het gesuis in mijn schedel Een hersenvlies dat scheurt Rondom verspreide scherven Glassplinters waarin ik rol Tot ze me sussend naar boven draagt…
Wim Veen27 april 2005Lees meer >

je danst het silhouet

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 755
verlaten liefdesplek schuurt een laatste zonnestraal en kust de aarde met voortschrijdende brede lippen totdat zij het plein volledig heeft ingepalmd en ik, mijn lief, in jou verdwaal met mijn verlopen oude klarinet galm ik naar alle hoeken, naar donkere stegen zo troost ik de vergane dag opnieuw een lief verloren morgen zal ik de scherven…

kindvrouw

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.206
op hoge veulenbenen stapt zij vastberaden dwars door de spiegel van de aarzeling en uit de scherven van haar meisjesbeeld ontstaat voor de eerste keer een vrouw met haar kinderogen nam zij foto's van een nabij verleden waarop wat druppels van een mengsel vol haat en liefde schaduwvlekken maken, die tot voorbij het heden raken nog is…
john grave25 februari 2003Lees meer >

Werkelijkheid

gedicht
3.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 17.351
De spiegel keek wit van schrik naar de kamer, die barstte, scherven van een onleesbaar gedicht. Zo geschiedde in alle kamers waarin ik was opgesloten, in theorie. Elke deur vastgezogen door niets, het luchtledige.…

Maya

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.039
De grafheuvel groeit tot piramide omrand met bomen van steen waarin ze tekens kerven Klank, beeld en zin verenigd in één oude stem die onvertaald bleef De barbaar werpt boeken in vuur Er bleven er drie gespaard van de tand het vocht dat geduldig doormaalt Drie hele en een handvol snippers en scherven van een urn bleven heel genoeg…
Wim Veen21 september 2005Lees meer >

Spiegelpijn

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Scherven brengen geluk. Bij mij niet. Ik heb alleen verdriet. Verdriet om jou, omdat ik van je hou.…

Jouw geheimpje

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.334
Ik huil nog dagelijks voor het slapen Ik kan het niet vergeten Ik moet de scherven van mijn leven oprapen Jij had dit kunnen weten! Als vader had je moeten begrijpen Dat je mijn leven ruïneerde Dat je me alle veiligheid ontnam Terwijl jij over meer en meer fantaseerde.…

De vlekken rode wijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt en luister naar de schaduw in de kamers een vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees niet meer de vlekken rode wijn geef geen oordeel over scheuren laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren zie jij de angst zie jij het uitzicht verte nog beloven scherven…
wil melker8 december 2006Lees meer >

El pueblo blanco*)

gedicht
4.7 met 94 stemmen aantal keer bekeken 9.494
Wat witte scherven tussen hotel en disco vertellen het verhaal: je jeugd naar de stad enkel ouderen blijven en wachten zich dood. *) El pueblo blanco ('Het witte volk'): klein dorpje hoog op de kust van Andalusië met een roemrucht verleden, nu bijna van de kaart verdwenen.…

Vinden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
bottende, bloeiende bomen symbolen van eenheid en kracht fluist’ren van dat wat gaat komen levenslang, en al eeuwen verwacht spiegels van wedergeboorte zien schimmen van ooit en weleer en parels in talloze soorten hereniging scheppend tot meer lachend naar leven en sterven alwetend van terugkeer en bond verlost nu van botten en scherven…
Maanjuweel25 november 2008Lees meer >

jong hoofd oud woord en het komaf maken

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 608
jaren worden vermeerderd door het spiegelen in gebroken scherven nog een paar era gisten dan zal mijn echte gezicht door mijn voorhoofd persen het zal wel wat sporen nalaten een paar lijnen of zeventien maar ik zal niet meer klinken als wat hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees niet kan bezwangeren en mijn stem zal voorbij mijn huig schieten…

Glazen beelden tollen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was in het gerinkel van herinnering meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…

Daar louter ik begeren

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
ik blaas glas tot scherven die venijnig openhalen wat eens was gerinkel van herinneringen meet volume van het gas dat glas doet bollen in de ruimte die jij gaf glazen beelden tollen draaien sokkels in vernieling knappen als een ruit ik pas niet in de transparante tolerantie en breek uit geef mij de hel de geilheid van de stoeipoes…

De vlekken rode wijn

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 546
donder op ik sluit niets uit de sloten zijn te vaak gebruikt ik luister naar de schaduw in de kamers de vergeten muur schrijft behangloos zijn geschiedenis ik lees niet meer de vlekken rode wijn en geef geen oordeel over scheuren ik laat gewoon de barsten over stukjes leven treuren zie jij de angst zie jij het uitzicht de verte beloven scherven…
wil melker1 augustus 2009Lees meer >

Gedachtengang

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 547
Scherven bijeen rapend van wat is geweest, want de wijsheid van gisteren - zo veranderlijk - zou de Wijsheid niet zijn. 'k Wil evenaren, maar geraak verstikt in d' eenvoud van gedachten die niet willen klaren.…
Katty10 januari 2010Lees meer >

het dal van......

netgedicht
4.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 939
In het dorre landschap van de geest waar hier en daar een bloem van onvergankelijkheid geurt raap ik de scherven van mijn hart in herinnering heerste de stilte hier en sprak met ongekende diepte elk woord was als een rijpe vrucht gevuld met de puurste nectar van liefde het landschap ademde regenbogen en nu met zijn nieuwe heersers…
pelgrim22 augustus 2010Lees meer >

Dakloos

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 794
Met mijn scherven dwaal ik zielloos voort, eet uit de vuilnisbakken bij de Mc Donalds, koude Cheeseburgerresten, wat patatresten en soms een halfafgekloven Big Mac. Halfopgegeten sausbekertjes lik ik uit alsof het truffels betreft. Ik rook gevonden sigaretten en ik slaap in een park onder enkele lieve bomen.…

Biomassa

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
het gps-netwerk ontkent elke positie een boswachter in geen velden of wegen uitgesleten slingerpaden zonder richting  negeren noord en oost, zuid en west schaars zonlicht breekt in scherven verkwijnt in een loodgrijze bladerprut dieren, pijnlijk doodgemaakt, missen pootjes, oogjes, oortjes, staarten, tongen vogels zijn snavelloos, hun…

Sonnet voor de vechters.

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Vandaag hebben ze ons liggen, tussen scherven, zien ons verbijten door de kogelgaten in rolluiken, de builen in onze harten. Maar plooien doen we niet. We buigen stram de rug, tot krakens toe. Als het moet, slachten we de vroege varkens, eten zuur het roggebrood.…

Zonder één woord

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
van het ene op het andere moment sta ik hier naakt, nu niets meer is, zoals het was te midden van al die scherven zoek ik krampachtig naar houvast in dat wat leven heet wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop langzaam weer grip te…
LadyLove20 augustus 2015Lees meer >

Blauwtje opgelopen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
Ik moest het in mijn midjaren op deze wijze bekopen, Je gunde me niet langer nog een blik, Aan scherven, helemaal stuk, Voor deze stunteling een bijna gepaste lik op stuk, Op, gedaan, neen, geen geluk, Zoek verder naar die ene klaver vier, Zo maak ik misschien meer plezier.…
Jeroen26 oktober 2016Lees meer >

Chopin

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
voeten de minnares van boeken en muziek opgejaagd moet zij van de ene boom naar de andere reizen tussen vogels van allerlei pluimage eten de spijzen die haar vreemd zijn en niet doen verrijzen tussen bloesem en gouden regen liggen de kromme wegen doorweekt van tranen loopt zij met mondmasker door de oproerige duistere straten de scherven…

Stroboscopische enclave

netgedicht
4.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 724
we liepen scherven sneden onszelf met diepe kerven door breuklijnen in het glas verblind door kleuren van brekend licht verwondden wij ons in de stroboscopische enclave door de hoog frequente ragfijne schittering werden onze hersenen getriggerd tot vrij spel weg vielen alle beperkingen ongecontroleerde contacten…
wil melker24 februari 2022Lees meer >