911 resultaten.
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 Wanneer het laatste licht gaat slapen
gaan de zware gordijnen toe
weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet torenhoog
van daken tuimelden van vreugde;
nu weet ik weer dat we behoedzaam moeten leven
en uren tellen…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 reactie als het laatste oponthoud
Als de wereld over een uur zou vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen
Alleen de ongenaakbare blik opslaan
Van het ongeloof in jouw ogen
Wanneer nog één minuut mij zou resten
Vertellen wat mij heeft bedwongen
Seconden als de laatste reddingsvesten
In de zee van vrees gesprongen
Slechts enkele tellen…
14. Optelsom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 De taal die met sommen werkt, werkt mij op de zenuwen
het tellen met zinnen, en zinnen met lettergrepen
en ook nog een vorm van cadans vinden in het geheel.
Het doet mijn spontaniteit bewust langzaam verdwijnen
het nadenken over wat je schrijft zonder echt gevoel
dat is heel anders, maar ergens zie ik de humor wel.…
Koninginnebal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 De vlinders in z'n buik zijn niet te tellen.
Hij wil proberen haar te vergezellen
en naar d'r dansfeest gaat-ie vol van zin.
Hij haast zich, om zich aan 'r voor te stellen
en op z'n dansvraag gaat ze waarlijk in!
Hij denkt: 'Dit is alvast een goed begin'
en voelt z'n ego bij de tango zwellen.…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 in het hoofd, spoken sluipen door
de kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,
maakt dat ik dit niet kan verklaren,
waarom ik in de nog te tellen…
Vaarwel en wederzien
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.589 De tijd vervliegt, de jaren snellen,
't Verandert alles om ons heen,
Wat eenmaal eeuwigdurend scheen;
Maar wie toch kan de dromen tellen,
Gedachten, die ons harte kwellen
Met al 't verlangen naar 't verleên.
Vaarwel!…
Zelfreflectie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.039 Het antwoord is nee in het kwadraat en met
een vorstelijke pluim voor al mijn minnaressen,
ik schep graag op, maar ze zijn op één hand te
tellen en ik heb mijn geheugen flink moeten
aanscherpen om er nu nog van te profiteren.…
Geborduurd sonnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 bezeten van de scheve kruissteek
alle onderwerpen heeft ‘ie afgekruist
in ‘t bejaardenhuis wordt ‘ie al verguisd
sonnetten gaat men naaien deze week
de oudjes steken door na het borduren
gewoon genaaid, vindt de directrice
aanvang kruist ‘ie door naar de remise
vrijwilligers ontsla je niet uit vrije uren
bewoners zitten de gehele dag te tellen…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 Hoe ik in de verte staar,
over een ernstig zinloze bezigheid te verhalen
zoals het tellen van de tegels van het trottoir.
Ik zie bomen die zijn gedreven door een doel,
om te groeien naar de hemel, naar het licht,
puur op hun eigen wijze, op luchtledig gevoel.
Zijn daarom onze blikken naar boven gericht?…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 duisternacht verdraagzaam blijkt
voor alle mensen die lijden
in ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd heeft ons onthecht
schapen tellen…
Een heldere dag
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.332 Het was toen jij stopte en zei:
er zijn er die een hond tegen de storm in gooien
en tellen tot hij landt of terugkomt.
Ik zag een jongen, dacht
als hij landt is het
om zijn vader en moeder te bewijzen
om iets te maken
en snel te zijn.
Hoe vreemd te kunnen geloven
dat de wereld is zoals hier afgebeeld.…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 het waarlijk besef
in ieders bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken lijkt luider
terwijl de afstand zich vermeerdert
in de broosheid van het leven …
laten we de vogels tellen…
Verdienmodel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
637 aangeveegd,
een soort haringlucht
verwarring in termen
van rozenstruiken
communicatie, wondermiddel
terzijde van het plafond
doemt een eindeloze
andere kant
van het witte laken, kantoor
Zuidas, zilvergetto
buiten, meen ik te weten
waait de wereld, cyclisch
met een primaire drijfveer,
blote voeten niet en gaten
met knopen tellen…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 ik zwem baantjes
bij dertig verdrinkt het tellen
door het gesplash van krokusmeisjes
die als zeemeerminnen hun gezang loslaten
op nog borsthaarloze vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn…
Steeds vroeger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 de dageraad
van ontwakend leven
zag ik het eerste levenslicht
ik groeide op
met zorg omringd
en leerde vast in ‘t leven staan
genoot van zon
trotseerde rauwe kilte,
tegenwind, storm en regenbuien
des levens lente,
de zomer en ook de herfst
genoot ik steeds met volle teugen
nu in de winter van m'n leven
pluk ik de dag steeds tellen…
Sterren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
530 Sterren blinken in een heldere nacht
Niemand kan tellen hoeveel er zijn
Ze verlichten de nacht bij maneschijn
Tot aan de morgen houden zij de wacht.
Wonderlijk, die boeiende sterrenpracht
Miljarden sterren, als lichtjes aan de hemel
De maan verheft zich tussen het gewemel
Zodat het nooit pikdonker wordt in de nacht.…
In stille verbondenheid
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
951 de kou laat zich buiten reeds scherper voelen
al schijnt de winterzon mild tegen het raam
wij steken op de krans een tweede kaarsje aan
ons verlangen naar het kind blijft maar groeien
wij beginnen de weken en dagen af- te- tellen
zoals de maagd die haar kindje blij verwacht
zal het komen in de morgen, dag, of in de nacht
komt straks een engel…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 heb niets meer nodig. stel
dat de fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof het past, ontspruit
aan een zachtgroene steel
de frêle knop die zich langzaam opent
bij de oplichtende dageraad;
haar dracht is in tule ballet, doux
terwijl ze danst op schone tellen…
De dagen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.346 Die hulp bleek deelbaar dat wil zeggen:
van toen af aan,- en saam, de zelfde weg gegaan
en tellen gaandeweg, de jaren samen.…
stoppen met roken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
464 Stoppers zijn met de vingers op één hand te tellen.
Anderen paffen door achter hun giftige rookgordijn
en menen het zonder tabak niet te kunnen stellen.
Ik mijd al jaren de winkels van de tabaksmarkt
en had daarvoor een hele goede reden:
ik kreeg, nog tamelijk jong, een groot hartinfarct.
Dus wat kon ik anders beslissen dan "ik stop".…
De zo mooie dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Tellen we onze kwalen, zoveel als dat er zijn,
praten we over misère, al is dat minder fijn
of praten we even over de zon die zich liet zien?
Klagen we over; wat we missen, de talloze dingen
huilen we om; wat we niet hebben in plaats van zingen
of, mijmeren we als we de vogels horen?…
Horizonten verkennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 maximum
Een korte trein- of busreis lukt nog wel
als ik oplet en meeverander, niet zit
te lezen of slapen, anders
krijg ik bij aankomst in één klap
het overgeslagen leven te verduren
Sneltreinen en vliegtuigen breken me
op, dan raak ik meteen achter
en helpt het niet
om elke vijf minuten
met tientallen tegelijk
de kilometers af te tellen…
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 netjes gekamd
hier en daar nog een puist laat zien
Alles ordelijk gestapeld, confectie
die me vrij laat om te doen wat ik wil
doen, mijn vak, mijn plannen
ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het ongewisse
verschiet met hart en ziel omhelzen
de resultaten blijven tellen…
Missen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
671 planeten blijven blind, verkruimelen tot niets
er is de vrees voor zwarte gaten
nooit zie ik de achterkant van de maan
nu dit huis te groot is voor zo weinig woorden
onvermoede geesten de dagen verlammen
de klok stilstaat, de scheurkalender onaangeroerd
weet ik dat jij de sterren niet meer tellen zult
omdat ook sterren sterven, omdat jij…
Kaïn's teken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 De oudste zonen tellen
als oudvaders vanaf Adam
Set en Enos tot aan Methusalem
Kaïn is een ander verhaal
uit een tijd dat er meer mensen waren
meer vrouwen om te trouwen
Het is het verhaal van het offer
dat werd afgewezen
alsof God niet bestond
zodat Kaïn zijn geloof verloor
en daar om rouwde
en God kreeg spijt
zodat Hij verbood…
Liefde
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 liefde groeit daar waar licht verschijnt
het bloeit ook als het schemert
zelfs als jij uit mijn oog verdwijnt, dan nog
wordt zij nochtans bij nacht doorgaans opgehemeld
bij vlagen is het een zachte zucht
of enkele aan elkaar geregen momenten
dat eeuwig ervaren kan niet in het bewuste zijn
het zijn tellen uit de jaargetijde, genaamd de lente…
Als ik je weer zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
852 Al zijn het maar 2 tellen het voelt toch ineens weer fijn.
En al weet ik dat je mij haat en ik "dood" voor je ben, doet het eventjes geen pijn.…
Troon van iedereen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
181 Struiken beschutten de achterdeur
gespierde portiers sluiten de grendels
Wij wonen verborgen in het midden
rondom het vierkant van de hemel
boven de put op de binnenplaats
Soms hupt er een mus op mijn hand
Allemaal tellen we de jaren af
We zijn vrouw geworden
zonder het te mogen zijn
voor iedereen die knielt
voor het vuur van de aarde…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 wijze woorden
lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende stad slaat totaal kaal
door gereedschap van de dood
waar armoede nog rijkdom tellen…