1062 resultaten.
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 zeg werkelijkheid
waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 De woorden worden plots gedragen
door tederheid van wenkend licht,
terwijl de koude winterdagen
de lente houden uit het zicht,
maar onweerstaanbaar zal toch komen,
het voorjaar met het nieuw bericht
dat blaadjes aan de zwarte bomen
gaan groeien als de winter zwicht.…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar. Ze lacht als altijd,
zoekt vast de ruzies op in haar hoofd.
Gumt zijn naam van de verjaardagskalender.
-------------------------
uit: 'Zover' (2013).…
Oogstte zonder zomer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
964 je toonde zwart en wit
ik zag de eerste kleuren
in het zacht gebeuren
van ontluiken in de
eerste lente van je leven
ook jij hebt mij weer
de seizoenen teruggegeven
ik oogstte zonder zomer
was een stille dromer ieder
voorjaar ging aan mij voorbij
maar in confrontatie
maakte jij mij wakker
opende mijn ogen
naast zwart en wit kunnen…
Het hangt in de lucht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
716 er staat een wachtrij in mijn tuin
van irissen tulpen en anemonen
een voor een laten ze zich zien
en dansen op de lentetonen
de zon lacht en temperatuur stijgt
het leven voelt opnieuw geboren
al het grauwe is verdwenen
voorjaar klinkt in onze oren
ruik het groen voel zonnestralen
duik een bos in en ervaar
zie de kuikens en de lammeren…
in het groen verval
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
733 ik zie je kleuren in
het groen verval tot geel
en rood weer rijpen
je vruchten heb ik
kunnen grijpen in
het zachte bladerbal
jij was vooral
het lentense begin
de warmte van een zomer
ik koester je
als dromer maar
weet dat winter komt
de tijd van rust
waarin het voorjaar
binnen groeit en bloeit
ik feest met jou…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de steen
zodat licht en voorjaar…
voorjaar zien (in Braille)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 zolang de winter duurde
en er geen eind kwam
aan mijn huivering
droeg ik m'n lichaam
onder kippenvel verborgen
toen eindelijk de lente
zich schuchter toonde
en ik de zon ving
op mijn huid
verdween goddank
de taal der blinden
zienderogen…
Het vreemde voorjaar van 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Stille straten, lege pleinen,
angst beheerst het land;
een dodelijk virus, de Kroon,
slaat toe met harde hand.
Binnen blijven, afstand houden,
mensen mijden als de pest;
terwijl de vogels vrolijk fluiten
en hitsig bouwen aan hun nest.
Waar buiten voorjaarsbloemen bloeien
zitten bejaarden binnen vast,
sterven zieken stikkend
aan deze ongenode…
Al wat leeft en voorjaar geeft
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 De dag verkwikt vandaag met serene rust
alles geurt en bloeit als een lieve lust.
Zendt het hemelse zo haar troost neer
kijk , planten en bollen geven al kleuren weer.
Vrouwen laten binnen de ruiten glanzen
buiten zie je het vliegjesgoed dansen.
Schapen, wat zou de zin van hun gedrag wezen,
is het dartelen de kuur om wintersmart te genezen.…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.018 Ik was met een vriend
op de Wadden, in het
hotel waar we dat voorjaar
samen ook geweest waren.
Je wist toen al dat de pijn
in je rug geen rugpijn was
maar gaf geen millimeter
toe aan dat weten.
Je weigerde de gifbeker
tot de laatste druppel.…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone wiegen
aromatische geuren maar
de magie van prille maagdelijkheid
wint dit voorjaar…
SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.668 De citroenvlinder
stijgt op, geeft aan warm voorjaar
een vluchtig koeltje.…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Aaneengeregen
Liefdescirkel gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 in m'n tuin
nestelt
....een meesje
Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt…
Geraniums
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 dag mijn liefste op zolder
het huis wordt binnenkort verbouwd
in de kamer staan geraniums
met eraan een kaartje ik hou van jou
verzorg ze maar goed
de grond moet vruchtbaarder zijn
dan het stof waar
mijn vriend in bijt
ik ga naar pa buiten het dorp
die met het voorjaar stoeit
er al weken in verblijft
hij lachte een beetje om mij
toen…
Deze dagen 4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 In het voorjaar
zijn wij zoals de knop
die ondergronds
naar boven,
ook iets dat wil
groeien bloeien
nek uitsteken…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen luider hun concert
kom maar lente
in het voorjaar…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Jouw aura
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 ik zie
de stukjes
vroege lente
uit de lange
winterslaap
van jouw aura
ontwaken
waar het
voorjaar zijn
specifieke
kleuren
bewaart
in speelse
frequenties
maken
gelegenheids-
combinaties
zich los uit
winterkoude
patronen
vermeerderen
fluctuaties
tot een
creatief palet
dat langzaam
samenvloeit
in de nieuwe
prilheid van…
BOSANEMONENZIEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 De kleine woudbloempjes
van de vroege lente
bloeien dicht bij elkaar
geven met hun glanzend wit
de kleur der reinheid
kale bomen en struiken
in de omgeving
bemoediging voor weldra
alvorens zelf te gaan
de blanke kronen hebben soms
wazige wijnvlekken
waaruit de vreugde
van licht dronken-zijn straalt
genieters van het voorjaar…
leven smaken, smaken rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
158 rozen, leger spreiden, spreiden zacht,
voorjaar, voorjaar herhaalt, herhaalt zich, groeit, groeit in ons, in ons verblijd.…
Aflossing van de wacht
snelsonnet
3.3 met 19 stemmen
1.206 Het is een eer jawel, maar geen cadeau
Voortaan zal je Driek hier wekelijks missen
'k Geef eerlijk toe er is maar één Van Wissen
Je ruilt een AUDI voor een deux chevaux
Was Driek nooit naar Istanbul vertrokken
Dan leefde ik nog teruggetrokken…
Vogelzang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 ontroering maakt zich van
ons meester
de zon
lokt naar buiten
in ons afgesloten bestaan
bestraalt
de adem van de tijd
de dag zwelt open in
vogelzang…
Verloren
gedicht
3.0 met 218 stemmen
43.451 Het voorjaar buiten is altijd zoel,
Maar niet dat wilde wonder
Toen ik weg wou gaan, alleen en koel;
Nu kan ik ook wel zonder.
Ik meende aan 't strand te zijn geboren,
Mijn huis te hebben in het duin.…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Voorjaarsdag
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
845 Het was een dag van kleine dingen
over het water deinden kringen
Zeven kuikentjes op rij
zacht, liefelijk en adorabel
zoals een hoogspanningskabel
zoemde het morgenlicht door Mei
Zonder spanning of gevaar
kabbelde voorjaar door het riet
dat lenig boog en hier en daar
een watersnip ontsnappen liet
Het licht wilde die dag niet wijken…
Verwintert naar lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 ik wist nog
de wuivende takken
waar bladergroen
de wind volop ving
nu jagen vlagen
fluitend door kaal hout
striemt regen tegen
basten als zegen
want ook leven
verwintert naar lente
kant en klaar wachten
knoppen op zon en voorjaar
nog heel even
is ons plechtig beloofd
met valentijn zullen de
eerste bloemen verschijnen
wil melker…