7669 resultaten.
'k Maak in gedachten vaak een bedevaart
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.577 'k Maak in gedachten vaak een bedevaart:
dan sta 'k weer op die plek, die zomerdag,
waar ik door de eikenlaan je komen zag;
als relikwie heb ik dat beeld bewaard:
uit zonn'ge bomen dropte op zonnige aard'
overal neer de zonn'ge vinkenslag;
'k zag op jouw gezicht die blije lach,
en 'k dacht op eens: 'Ben ik die liefde waard?…
Verblind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.070 Ik sta in het bos
zie paddenstoelen rood met wit
vertrappelt door een kindervoet
de bomen wuiven heen en weer
vernieling komt me tegemoet.…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.084 De herfst met regen en harde wind
Soms stormen vlagen en wat dies meer zij
Als het spelen met een kind
Blaadjes vliegen zij aan zij
De herfst met zijn vroege donkere dagen
Avondjes vroeg, een warm bed
Laat de weergoden maar vragen
Of de winter snel komt met de sneeuwpret
Want de voorbode die herfst heet
Is snel genoeg voorbij
Kale bomen…
En dan stopt het
gedicht
2.8 met 45 stemmen
23.954 De zee,
het blauwe huis op het strand,
de boom in de keuken die men uit bijgeloof
niet had willen omkappen, er was zelfs
een gat gemaakt in het dak -
alles komt steeds meer op hetzelfde neer:
daar staat mijn vader,
maar nu zonder zijn vrouw of zijn schoonvader,
de enige blanke man in zee
en hij kan niet zwemmen.…
Maya
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.039 De grafheuvel groeit tot piramide
omrand met bomen van steen
waarin ze tekens kerven
Klank, beeld en zin
verenigd in één oude stem
die onvertaald bleef
De barbaar werpt boeken in vuur
Er bleven er drie gespaard van de tand
het vocht dat geduldig doormaalt
Drie hele en een handvol snippers
en scherven van een urn bleven heel
genoeg…
Sonnet
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.910 Sponsae aeternae*
Ik weet dat gij mij nog verschijnen zult,
Zo zeker als de bloemen wederkomen:
Der dingen dove dek hebt gij genomen,
Het donkre leven dat de steden vult,
De winterwind die klaagt door dorre bomen,
Ten sluier die uw eeuwge glimlach hult...…
blijheid tintelde van pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
950 ik rook weer Sinterklaas
zag hoe grijze lucht de zee
versneeuwde aan de einder
de maan verdrong
oktoberzon en scheen
voor even door de bomen
een vleug herinnering
van beelden die versluimeren
de herfst op een wandeling
we aten chocola in letters
je was zo zacht en smolt
omdat je in mijn armen lag
ik proefde je op smaak
was feest…
zwarte spreeuwen
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
733 zwarte spreeuwen krijsen de bomen vol
groene bladeren verdampen in grote getale
zij weten op de takken telkens te huizen,
oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen
en stilte rondom mij ver weg te sluizen
ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren
hun vaste stek in mijn beperkte horizon
hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek
denk niet…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 wanneer de stilte van de tuin zich nestelt
tussen mijn twee oren
gelijk vleugels van een duif
ontmoet ik je op de weg
waar waarheid en leven bomen zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de…
Ontwaken
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.422 Het lomm'rig dorpje ligt
Met daken puntig tussen ronde bomen,
Vervlietend in de zacht-opalen zomen
Der kim, die trilt in neev'lig morgenlicht.
Het vogelfluiten brengt een blij bericht
Van leven na het stille, doodse dromen,
Dat sluipend door de nacht was aangekomen,
De scheps'len buigend onder zijn gewicht.
Nu rept zich alles.…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn blik geketend
had aan hemel in woord en nevel
over de rivier en in de dichtstbijzijnde boom…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 levende verhaalt van verre horizonten
van mistralbroeders en siroccozusters
het bos, de wind, het mos
een kind dat
met ogen zonder kleppen
spelend met de blaren
luisterend naar vertelsels van de takken,
de taal praat van de dieren
en argeloos de mensen
geheimen prijs geeft waar men wat om lacht
Dan pakt een storm het spelend kind
de bomen…
zó heet die stoot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
586 wat gaf die vamp betekenis aan woordje es
hoge school in theater op de openbare les
van boom en vlagzalm Thymallus thymallus
tot centrum waar je bij freud in stinkt
bleek het niet van eigen belang onbloot
dat ze zelf ook zo heet die waanwijze stoot
vandaag blijkt er meteen al één onbenoemd
was ik van alle grote steden invloedvrij
gerrit fries…
dorp van mijn jeugd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 als de storm zonder waarschuwing aanwakkert
wolken angstig op hol slaan
schuim de dijken martelt
geluid weer fundamenteel wordt
schepen zwoegen tegen de stroom
kale bomen hun ware aard laten zien
onverwoestbaar sterk
de taal van een generatie
wars van betonrot
dan neemt de tijd mij mee
terug naar de kuil in de modder
moeizaam…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Want allen zijn gegaan
die in mijn wijde armen woonden,
het kind de vader en de hond
gekapt het bos de bomen.
Mij is gebleven
het fluisteren van gras
op mijn nu koele huid
het droppelen van water
het water - ach - het water
waarvoor ik zoveel verzen schreef.…
IJl rijzen blanke berken
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.784 En even rilt de herfstwind door de bomen
En, als een lentesneeuw van bloemen rein,
Vlindert het zilver op de waterzomen.
En 't heel tafreeltje is zó van stemming fijn
En wazig-helder als mijn najaarsdromen,
Vol bladerval en avondzonneschijn.…
Eenrichtingsverkeer
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.614 Vallen van de boom
Verteren
En komen nooit meer terug...
Uiteindelijk komt iedereen het te weten
Maar omdat er via de brug geen weg terug is
Kan niemand je komen vertellen
Over die brug
Of wat er verder is.
Misschien wil ik het wel helemaal niet weten.…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 Mijn leven is door poëzie verpest en ook
al wist ik vroeger beter, ik verbeeld met niets
wanneer ik met dit hoopje drukwerk vierenzestig
lezers kwel of, erger nog, twee bomen vel.
-----------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 mijn liefste wandelt graag langs rosse herfst
en ritselende voetstappen hij wiegt
zo graag op wind die door de bomen vliegt
en buitelt uit een tij dat langzaam sterft
hij ziet hoe zoete zomer snel bederft
een laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 Terwijl het landschap voorbij suist
De bomen me slechts even kunnen zien
Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen
Raast mijn trein op weg naar huis
Koeien kijken in de wei
Schaapachtig naar mij in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar '…
Stonden bij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
816 ogen rustig vingers blauw
niet bang je wacht allang
het laatste stuk leek op
een ongeluk er wachtte
iemand op een bel die rinkelloos
de tijd versnelde van het afscheid
we stonden bij de hemel
hoog ingepakt en later
dan we dachten keken toe
hoe jij de drempel nemen zou
obstakels waren er altijd
jouw weg er overheen te komen
hoge bomen…
Toekomst
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.109 Het was warm en vochtig
En sloom en broeierig
In warme, lange hitte
Het was onrustig in mijn hoofd,
Daar stond een boom in duister van schaduw en zon
Er groeiden grote schimmen.…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 Vlieg met rebellen door de lucht
zwarte blikken braken doden
boven groen, boven moeders
wolken jagen de wereld weg
alles klein, alles zon
is er - godzijdank - een boom
met frisdrank flesjes
en veertien buurtoudsten
maisgele dotten drooggebarsten aarde
bevechten heiligen op borsthoogte
met graanvelden en avondrust in zicht
is de hemel…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 Steeds zwaardere breken af,
bomen sterven rij aan rij.
Klokken luiden de klepels
en klepels weer de klokken.
In Mexico beeft de aarde,
in Nederland huivert de zee.
Ik weet de dijken bewaakt
strijk en zet de wekker.
Mijn lijf doezelt in bed
droomt al eerste luwte.…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk getroffen in het oog
Nu, kraste de oudste en dook op hem neer
Dan duwde zij de prins in het rimpelloze meer
Onder het oppervlak wachten de kaken
Die de prins meedogenloos deden kraken
Krassend hoorde men de moraal in de bomen…
DECEMBERTAAL
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.662 Er lopen massa's mensen door de straten
Gehuld in jassen, handschoenen en sjaals
Ze spreken allen een soort koeterwaals
En houden alle lichtjes in de gaten
Ze drinken glühwein, raken uitgelaten
Het licht verbroedert zelfs het Vlaams en Waals
Het stedelijks en het provinciaals
Het roept een kerstbestand uit voor soldaten
De bomen zijn verlicht…
later is nu
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.070 als ik weer de jongen in jou zie
met ogen die guitig lachen
dan gaat mijn hartslag in galop
en jaren vallen uit als grijze haren
weer twintig en er is geen leed
de dagen lachen de jaren uit
later is een laan met duizend bomen
leven met jou is alle dagen feest
elke dag verpakt in blauwe strikken
en je lach bleef altijd schijnen
verlichtte…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 op het blad
in de morgen want dan zijn ze nat
maar ik kan niet zien want mijn ogen zijn te zwaar
ik wacht op een vriendelijk gebaar
Ik zit hier maar wat als een melaatse
verstoten door het licht van de zon
alleen het gras biedt mij nog plaats
als ik die paar stappen verder kon
Alles gebiedt mij te verdwijnen
schuil te gaan achter een boom…
Bij-ongeval
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
2.690 vloog je domweg tegen een boom,
je vleugeltje lam
en angelsyndroom...
heb je griep of een meeldraaddarm,
een zoem in je hart
of een stamperarm...
kreeg je een mep voor de vierde maal,
geen zonnig bestaan
en een bijnierkwaal...…