8157 resultaten.
In een ander
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 Ik kan enkel zwijgen
Of naar diepgang neigen
Wachtend op wat ik nu niet weet
Terwijl onzekerheid aan die onwetendheid vreet
Warmte kan mij doorheen de dag dragen
Terwijl gelijktijdig de zon
Aan de ziel wil knagen
De mens is een dobbelsteen met zes vlakken
Wat moet ik werpen
Om mijn toekomst te pakken
Ik schud aldoor met verwarrende…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
Wij zijn op weg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Ben op weg
naar waar hemel
en aarde tezamen komen
naar die plek
waar enkel vrede heerst
waar geen mens dood zal vrezen
slechts rust bestaat
aan gouden stranden
in schaduw onder palmen
aan de blinkend glazen zee.…
Het warme geluk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
516 afhankelijk van
weer en seizoen
ook wij veranderden
in de tijd als wij
op de moswarme
aarde doken en met
gesloten ogen het
leven om ons heen
groetten de rust
proefden van zien
zonder bekeken te
worden in de twee
kontjes hoge wei
vrij als bloemen
hun knoppen
draaiden en hun
hart openden in
de al eeuwenlange
communicatie
met de mens…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
Wolf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 de kuddes met hun herder
en burlden herten tot de flevorand
Tienduizend jaren na de laatste ijstijd
- de rijn noch ijssel waren dichtgevroren -
werd op de veluwe een dier geboren
dat hooglanders verschalkt
voor z'n ontbijt
De beul heet naar de baas
z'n hondje Bram
dat hij te grazen nam op klare
dag
out of the blue, zodat geen mens…
Streven of sterven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
451 Wie schrijft die blijft
zolang de bom niet valt
maar blijft wie schrijft
dan ook nog na zijn dood
de dichter-schrijver
die vaak werd gelezen
doch in 't hiernamaals
nimmer werd geprezen
voor wat bij leven
voer werd voor de mezen
doordat geen mens meer las
doodop van 't racen
beeldbellend in het tijdperk
van ontlezen
maar…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden
waren hun motoriek
en de manier
van communiceren
dat plaats vond op
uitwisseling van contact
neuraal electrisch niveau
zo ongeveer als delen
van ons zenuwstelsel
en hersenen net als
het bewegen en soepel
coordineren van spieren
nog was er geen paniek
voelde de mens…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden in
verspreidt de
vrijgekomen energie
geeft de mens…
Zielloosheid en entropie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 volledige
ontluistering van
de schoonheid der
schepping restte
de zielloosheid
en entropie op
alle gebied in
zichtbare chaos
in een vaag begrip
wisten zij zich nog
net hoeder van de
mensen planeet
alleen wat daarvan
over was na de
roofbouw gepleegd
door alle generaties
de geesten zijn
gekoppeld in een
noodplan om het huis
van de mens…
Plezier
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
383 Laat elk mens genieten van vogelzang
van spel der jonge dieren
ons aardse leven duurt niet zo lang
wat zouden wij over kwaaltjes klieren.
Kom, dansen wij samen de klompendans
zingen daarbij de “Driekusman”
hossen en springen in boerenbalans
niet te lang, anders wordt je er duizelig van.…
Opkomen in de Avondlucht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
511 De overweldigende beroering,
en die verzwegen berusting
waar geen mens van mag weten;
de wereld die jij niet deelt,
het leven door laat gaan
dat boort en boort, door en door..
Voel het opkomen in de avondlucht,
dat verlangen,
waar je op wachten kunt - levenslang.…
Eenzaam dromende dichter
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 Nee de dichter is niets zonder dromen
hij droomt over vrede en rust
dat gelijkheid onder alle volkeren zal komen
ieder mens zijn eigen verantwoording bewust.
En stil zit de dichter aan de waterkant
dromerig starend over het wuivend riet
houdt steeds papier en pen bij de hand
zonder droom komt er zoveel verdriet.…
Herfstig september
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
901 een jeugdig
eeuwig leven
notenbomen die nu hun krachtvoer geven
beukennootjes smelten op de tong
ons muziekbos speelt nu lage tonen
in de avondzon
rui-tijd
verkrijgen van nieuwe vederen
dieren krijgen langzaam
een wintervacht
Aansterkende vetlagen,
reserves tegen hongersnood
op naar de winterslaap
rust die zich voltooid
elke mens…
17 oktober "Dag van de armoede"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 uitgesloten
Geen dekens die hen verwarmen
ongehoord zijn de armen
Uitgebuit arm-moe
Armoede heeft geen kleur
je weet inmiddels wel
dat men hun rechten ontneemt
Beleidsmakers hebben hen vandaag
in het vizier, verdrukken
het is voor hen het grote plezier
De levensstandaard en haar kandelaar
het kaarslicht dooft
mensen in nood
zal de mens…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 het leed onder gevoelens
in worstelende woorden
verbredend uitbeeldend
kervend in de wortels
van de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende verzen
welluidend neerbuigend
duikend in de diepte
van de bekentenis
van ieder mens…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke adem die ik onbewust kies
in elke dag die zich ontvouwt
in jouw liefdevolle zachtheid
en toch, soms heel even
wanneer de wind mijn haren verwaait
meen…
Hij is hier niet.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
310 donkerste van gebrokenheid,
luchtledigheid vergaren,
roemen in de ijdelheid
maar Hij is daar niet…
Ik wilde ’t graag besturen,
macht uit eigen kracht,
bepalend mijne uren,
alsof ik alles had volbracht
maar Hij is daar niet…
Ik zocht Hem in het aardse streven,
in wat vergaat, in wat verdwijnt,
in wat geen echte rust kan geven,
in wat de mens…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal gewoon
sleur
want ook ik bewaar
een spoor van wie
ik ben geweest
in kasten,laden,
in alles wat
verdween het
meest
de horder stapelt
verder tot alles
nauwer wordt
ik houd nog ruimte
over, een tafel
licht, ruimte voor
mijn bord
maar soms begrijp
ik even waarom
een mens…
Zeldzame kennis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
204 Dat vergeet een mens niet.
Dag mijn liefde,
voor het eerst
werd ik gezien.
Dat werkelijk mocht bestaan.
Dankzij jou,
heel even geloofde ik
dat ik niet te veel was
voor deze wereld.
Zo nu en dan praat ik
nog tegen jou, in mijn gedachten.
Alsof verlies minder echt wordt
wanneer het antwoord
nog even uitblijft.…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 De mens is geen fout,
maar de koene uitvinder van zijn eigen God.
Wij dragen het gewicht van de vrijheid
en dansen op de puinhopen van de oude tempels.…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.
De tijd herschikt het huis waarin wij wonen,
gevangen in de muren van de stemmen.…
De bezielde pen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
180 Waar de mens ooit de vaste lijnen schreef,
dwalen we nu als passanten door het beeld,
zoekend naar betekenis.
Het netwerk weeft onzichtbaar zijn wetten,
een eindeloze stroom die de toon bepaalt.
Wij zetten voorberekende stappen,
terwijl de matrix ons diepste wezen hervertaalt.
Maar ik weiger op te gaan in de kille marges.…
Muizenvallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
218 knagen
in de nacht
hoorde ik geritsel
achter de muren, kleine
haastige gedachten
die nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het donker
Voor de muis is een val
altijd vermomd als
verlangen,
dat is haar tragedie
voor de mens…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Dan blijkt
dat een mens
geen dossier is,
maar een adem
die we niet kunnen terugroepen.…
BAR EN BOOS
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Bewaakt in ongeschikte huizen wonen
Of sterven na drie maanden, hogere lonen
Voor arbeiders, de groei mocht niet verzwakken
Half mens, half vogelwezen, kolonisten
De goelag borg gevangenen, zij wisten
Winst komt omdat ik wegkwijn of verdwijn…
eenvoud
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
237 ik ben niet uit te leggen; wie kan dat wel
jezelf inschatten is een onbereikbaar doel
het is een opsomming van tijd in een tel
wel is het zo dat ieder moment is gebonden
aan telkens weer een ander gevoel
een mens is ongekend aan de ziel gebonden
of iets wat ik denk, soms denk ik dat ik iets voorstel
.…
pluisje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
76 waaide eventjes met het pluisje mee
hij gaf het alle ruimte buiten de duinen
waar het verzwijgen hoogtij viert
echter waande het pluisje zich een edel dier
tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de twee
ik ben geen herder van op hol geslagen vee
ik vang ideeën uit de lucht
ik bouw kastelen op wolken
die worden bewoond door mens…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 het leven lokt
door het in eigen taal verslindende
Persisterende Positionele Perceptie Duizeligheid
het aangedane dat volmondig, zelfs
bijdehand, tracht mij te assimileren
van wie ik was naar degene
die ik in mijn weigering
niet wens te spiegelen
het lichaam kan zich gedwongen
voelen zich aan een aandoening
aan te passen, maar de mens…