7926 resultaten.
HOLLANDER IN ARLES
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 skelet met je weke delen
Samengehouden door spieren en huid
Overgevoelig voor licht en geluid
Stillend je stemmingen met penselen
Je kon het voelen niet langer verhelen
Hebt dat in koren met kraaien geuit
Evangelist wou je zijn naar verluidt
Hoop bieden wilde je, God aanbevelen
Maar in de kunst lag je geestelijk heil
Tekenen deed je, kleur…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
ontluikende lente
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
742 Achter de sluiers van de winter
houdt de lente nog even haar adem in
voordat ze herrijst als een feniks uit haar as
en het zonnelicht
de crocussen en narcissen
openkust in het gras
en de vogels vol overgave zingen
uit hun zoetgevoisde keeltjes
die als sonates klinken
als kleine juweeltjes
Alles zal groeien
Alles zal bloeien
in prachtige kleuren…
Jouw reeds gestold hart
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
587 zwaartekracht waarmee
jij me componeerde
gaf mij moed en liet de lente zien als
een vaal muziekstuk op papier
nu maart haar klanken melodieus
al tot na zessen laat horen, hoereert
mijn bestaan tot stof en zalf ik
de voorbije uren als was in mijn handen
moet ik dankbaar zijn voor
de regen op het bleekje waar jouw wit
zich ontvouwde naar de kleuren…
DE MACHT TOT LIEFDE
gedicht
3.9 met 8 stemmen
8.472 De macht tot liefde is ons niet gegeven,
En ook die andre macht niet tot de haat;
Het Lot geeft aan de wil zijn kleur naar 't leven,
Gelijk een blos of bleekheid tot het gelaat.…
SOULMATE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 Tien jaar geleden ben je weggegaan
Je reisde naar het Land van Horen Zeggen
De reden wist je niemand uit te leggen
Je bent daar als een ander opgestaan
Je kreeg er vleugels en mocht gadeslaan
Hoe wij hier onze weg af bleven leggen
Niemand van ons wilde zich jou ontzeggen
We waren enkel met onszelf begaan
Zeg eens, mis je de gele kleuren…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
Een wilde bloem (liedje)
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
569 je zoekt
naar de gewone dingen
die door totale chaos
blijven weggestopt
droog je tranen
veeg het haar
uit je gezicht en
open weer je blik
je zwabbert door de dagen
zonder doel en wat houvast
geen schouder of een arm
die voor even op jou past
maar in het overleven
zie jij de ware held
een kleine wilde bloem met
de mooiste kleuren…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten
waar "Dokter Pulder zaait Papavers"
tot leven kwam
je door mijn tranen heen
beschrijven
dat ik een verliefd stel
arm in arm zag lopen
en dacht
zou ooit een vrouw
mij nog weer zo de adem benemen
door haar geur, kleur…
Bloemendood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
601 Gaandeweg een ontmoeting
tussen zwartgeschilderde wolken
en een veelkleurige regenboog
viel een korte wonderlijke stilte
toen een bloem haar knop opende
om haar hart te tonen aan iedereen
die de onschuld wilde beschouwen
Op dat ogenblik werd zij geplukt
uit eigen omgeving losgerukt
om haar kleur alleen te vertonen
aan enkele voorgeselecteerde…
Telraam
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
575 Ik ben het telraam wat ik het
bied, waaruit de vrije vormen
zijn verdwenen, het telt de
normen waaraan het zich wil
te hechten, herschrijft z’n
vondsten in een daverend lied,
die uitkomst heeft zijn eigen
kleuren, iets anders wil het niet.…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 in de winter koopt hij me een groene muts,
want die kleur past bij mijn ogen, zegt hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit…
In de wolken...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.186 Zo naar de markt, ik toef graag tussen goede humeuren
De gestalde waren proeven, ruiken, die prachtige kleuren.
Elke ontvangen dag is een heerlijk festijn
Vol vreugde en vriendschap dus geen tijd voor chagrijn.
Een droeve snoet treft mijn guitige ogen en ach
't Gezichtje ontspant in een verlegen glimlach.…
Triode aan Albayrak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 (Zandloper)
Als een klein vlak
Land dat saai
Blank kleurt
Als
Yell
Roept: 'Word
Als wij', sterft
Kleur, wordt het doods.
(Rondeel)
Gelukkig is ze multicultureel,
de knappe ex-staatssecretaris.
Hoewel het soms ook een bezwaar is,
gelukkig is ze multicultureel.
Daarbij doortastend, slim en weetikveel.…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 (Een brug bouwen van Oost naar West,
leven tussen twee culturen)
Ik heb getracht
de echo uit mijn oor te wrijven
De letters tot een woord
te schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren…
de maan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.016 valt licht
kantelt mijn horizon
of scherpt haar schijn
aan het steen van de dichter die
van drinken en dromen weet
kom leg je hartslag in mijn hand
vals licht
dwars elke schaduw
lees mijn woorden op je huid
of dwaal fluister
langs het oor van de dichter die
van liefde en afscheid walgt
alle kleuren herkent hij
geuren en zout van lief…
PAPEGAAIENBUURT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Fraaie, oude straten in Drachtens hart
zijn terecht trots op hun ramen en deuren,
omrand door vrolijk sprekende kleuren;
rood en geel stralen fel; blauw vertoont zich hard.
Ook bescheiden schemergrijs en diep zwart
mogen het aanzien der gevels opbeuren.
Wil de wandelaar het kunstminnend keuren?…
Ode aan de vreugde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
705 de tijd waarin de Fin de siècle viel
gehuld in vele kleuren voorbestemd
onthult het Midasgoud zijn lange hemd
spontaan opent de Weense Jugendstil
Klimt bejubelt ode aan de vreugde
in friezen drijven vrouwen langs de wand
negende van Beethoven komt tot stand
Secession waarin men zich verheugde
Hij laat er zijn gouden kus versieren
Welk schoon…
Appeltaart.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.161 Goedemorgen wereld,
hoe is het nou met jou
Met mij gaat het uitzonderlijk
met mij,
en met mijn vrouw
Appeltaart, appeltaart
appeltaart met rozijnen
appeltaart, appeltaart
appeltaart met kaneel
Jouw morgenstond,
compleet met goud,
jouw geuren en jouw kleuren,
lopen me nu alreeds
als water in de mond
Appeltaart, appeltaart…
Ego borduren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
513 ik eigenlijk ben
je zegt me
dat de buren steeds gluren
maar niet naar iemand
die ik zelf heel goed ken
je vertelt me
dat ik niet mag dwalen
de weg recht vooruit
gaat altijd naar het doel
nooit luister jij
naar mijn levensverhalen
je weet zelfs niet eens
hoe of ik mij voel
het naaiwerk was prima
tot in de naadjes
de kleuren…
Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.400 Wanneer gij niets verlangt, dan zal zij komen
Liefde, en met haar verenigen,
Zal zich uw wezen, dat haar heeft ontvangen,
In al de kamers van uw denkend hart;
Zij wordt het groeiend weefsel uwer ziel,
De kleur waarin gij ziet naar het heelal,
Zij zelve wordt het wiegende heelal,
Het vochtige, het zich weggevende,
Het in elkander vloeiende heelal…
Vijftig jaar individu
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
2.402 individu
gaat in filmische beelden
tijdens jouw verjaardag
aan jouw gedaagdenveld voorbij
je proeft genegenheid
bij vreemden die op vrienden lijken
je voelt afstandelijkheid
bij verre familie die ooit dichtbij was
als een eenzame egel
onder dwalende najaarswolken
bescherm jij jezelf
tegen stekeligheden
die in het leven
grauwe kleuren…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet
de zon schijnt op mijn rug
het verlicht het dal
en brengt de schoonheid terug
geen wijsheid dan te kijken
naar wat mijn ogen zien
buiten is de hemel
ik ben minder bang
een mistig land verdwijnt
in druppels vol met kleuren…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Alles soms sepia
en stilte; deze kleur
werpt schaduw van wel-
eer.
De eerste woorden en
eerste kus; aanraking.
Gevolg: intimiteit.
Er is een eerste keer
voor alles; lachen
praten, fietsen en val-
len.
Op straat niet op
je mond. Voor werkelijk
echt alles is een eerste
keer.…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.760 Onbewaakt ogenblik:
dat is het kantelpunt
val uit de tijd - ga niet gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 Het komt dus toch, ik zie de lucht al kleuren
met tere tinten uit een droom ontwaakt.
Heel binnenkort gaan weer de bloemen geuren
en zoveel dat ons koude hart weer raakt
zal gauw verschijnen in de ochtenduren;
ik kan het wachten nu haast niet meer aan.
De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.…
Blijven spelen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
661 de zon gaat onder in mijn ziel
glans en levenslust zijn zo verdwenen
neerslachtig mag ik overvloedig wenen
plots klopt "schitterend idee" aan mijn deur
maakt bonte schetsen in oranje kleur
losgekoppeld van die domme sleur
ik kom terug in harmonie, ben niet meer ziek
maak fantasie en droom weer identiek
nieuw is het leven dat ik nu zie…