8894 resultaten.
Bijverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.219 Te ver klonk als hier.
Regen sloeg de ruit,
kinderen tekenden zonnen.
Warmte aan het bed.
Slechts één verpleegster,
wisselend van verschijning,
deed haar lieve werk.
Geen twijfel meer. Thuis.
Stralende bonte bloemen,
een versierde stoel,.…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 Als de slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als…
een van hen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.144 ik loop hier telkens tegenaan
en wens mijn zusters naar de maan
na zoveel keer haar kop gestoten
en verkrampte kippenpoten
begint ze zich iets af te vragen
waarna het traag begint te dagen
ik heb een kop en ik heb veren
misschien moet ik wel concluderen
dat ik niet veel anders ben
uiteindelijk ben ik een van hen…
Jouw heerlijke lichaam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.158 O, wanneer ik naar jouw lichaam zie
dan kunnen slechts mijn ogen glijden
vanaf je kruintje tot ver voorbij je knie
en laat ik mij door schoonheid leiden
O, wanneer ik al je heerlijkheden zie
dan kan ik daarna uren zitten dromen
over geleidelijk weggegleden lingerie
welke bij je enkeltjes is neergekomen
O, wanneer ik jou dan nogmaals zie…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Je vogelhoofd, warm proselein,
dat in mijn handen nog zou breken
verkleurde in okeren schaduwen
De vreemde toon van een ver land.
Zo bloeide je, ineens heel pover,
nog naakter uit dan een magnolia
Sliep je met blauwe lippen in
een al veel ouder eenzaamheid.
Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.…
De school
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
4.458 Het geluid droeg ver vanuit de school.
Vooraan de straat klapte het met
dubbele spoorslag langs de huizen
omhoog wanneer wij juichend uitgingen.
Het moet iets van vuurwerk zijn geweest.
Ik weet er niet zoveel meer van.…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
De straat van toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.096 Ik zag haar
veranderen
keer op keer
de straat
van weleer
De bakkerij ging buiten de wijk
nu zet een handel auto’s te kijk
in plaats van de kruidenier
levert men verse accu’s hier
APK verdrong de fietsenmaker
een garage voor de meubelmaker
boekbinderij nu Islamitisch centrum
dam- en schaakclub bandencentrum
Ik zag haar
veranderen…
geluk?
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.738 Een mens denkt vaak
dat goud en rijkdom
gelukkig maakt
maar dat is slechts schijn
het is een vlucht
voor ons werkelijke zijn
want in de hectiek
van ons bestaan
raken we steeds
meer van ons zelf vandaan
we rennen van hot naar her
en zoeken ons heil
in dure vakanties
en dan het liefst heel ver
dan grijpt de stress ons
naar de keel
we willen…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 bruindonkere guirlandes over groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de…
Duizend en een nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.366 Mijn gedachten zijn los
ik hou me stevig
vast aan de contouren
van mijn dromen
duizend en een uren
die passen in een nacht
zullen vanavond
tot mij komen
Ik vergroot mijn wereld
ver van huis en haard
en de tijd laat
mij eindelijk even vrij
duizend en een momenten
gevangen in een ogenblik
en nog duizend
passen daar bij
Duizend en…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs gevoelige snaren
littekens en blaren
zet de ramen ver…
Lente langs de waterkant
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
784 Maar voor wat henzelf betreft,
spiegelen ze hun wiegelend licht
naar de wijde hemel,
waar de leeuwerik, héél hoog,
hun licht verklankt,
ver boven het zicht.…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 Eenzaam rond turend op de afgesproken plek
Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as
Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek
Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas,
hopend dat zij die ander was
Is hij de laatste van zijn ras
Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek
Hij staart triest naar de hemel…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 Rond een kern van rots
ligt een mantel van ijs
Zij tolt in een ijl gas
De blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar…
herinneringen
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.507 Altijd ver weg,
dus nooit dichtbij.
Altijd ergens anders,
maar nooit helemaal vrij.
Rust dat bestaat niet,
alles zit in het hoofd.
Leven in een soort roes,
voor de rest van het leven verdooft.
Niemand die kan helpen,
niemand die het weet.
Altijd maar bang zijn,
gepest worden, zoals het heet.…
Samen
gedicht
4.1 met 182 stemmen
59.776 Mij neem je mee op avontuur
door ouderwets verhalenland
met scheepsjongen op kruistocht
naar een walvis ver in eeuwig ijs.
Je schrijft mijn naam zo mooi als niemand,
schuin, versierd met vaste krullenhand.
Ik zit op schoot en krijg wel tien cent
zakgeld om het snoep te kopen wat niet mag.…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de nacht om
de stilte te kunnen vangen die in mij
woont en jou mijn naam zou tonen als
je wilde maar het was een stap te ver…
Wie?
gedicht
4.1 met 309 stemmen
39.103 Steeds hoort hij fladderend geruis,
de dag daarna liggen er dan
blauwgrijze veren rond zijn huis.…
de waarheid is...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.304 de waarheid is wat niet wordt opgeschreven
je schetst een beeld dat nooit geheel voldoet
zoals wel vaker voorkomt in het leven
men merkt het wel maar een ieder vindt 't goed
je schrijft een vers met een verkeerde pen
terwijl je vals wat schuine liedjes zingt
maakt wat muziek in vrolijke akkoorden
ondanks dat droefheid jou steevast omringt…
Kasteelvermaeck
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.075 Subtiel gespeeld tokkelgeluid
Zachte tonen van een trillende snaar
’t Is het gezucht van een oude luit
Beroerd met een plukkend vingergebaar
Oude noten, middeleeuws gevoel
Sfeer van open haard, sereen gebarend
Zachte neuriën van de vrouwe op de stoel…
En zittend in het venster, ver weg starend
De minstreel… hij speelt ondanks kilte
Van kasteelsteen…
Sleets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
627 Je tekent de kantlijnen vol
Met woorden die ik niet ken
Ik wou dat ik je begreep
En dat je nooit zou weg gaan
Ik begin sleets te worden
Het als alsof de nacht valt
En de sterren doven
En alles langzaam wegglijd
Je haar ruikt naar suikerbrood
En de veren worden paars
Je sloeg een vlinderslag en verdween
Dit noemden ze liefde
Je handen…
Vertrouwen......
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.449 Vertrouwen
Ver weg
Vertrouwen
Vertrouwen
Weer gaan leren
Het weer opnieuw
Gaan leren
Is dat verstandig
Vertrouwen
Lukt me even niet meer......…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe meer in scherfjes,
een jonge woerd verbreekt de betovering,
driftig kwakend en plassend toont hij
zijn blauwgroene veren…
"Zand erover"
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 In een leven, de wind en zon daarover
voorbij de taal, die mij de ogen sluit
uit mijn verbaasde mond ontbreekt geluid
hoor ik het muiten van de golven
tussen morgenstond en avondval
ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit
onderwerpt zich aan een tijdloos verval
lijken woorden anders, in een vals licht
bestoven, waarin ik niet wil…
Meibloesems II.
poëzie
3.0 met 14 stemmen
2.114 Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht
En voerde me in haar armen ver van de aard,
In blauwe lucht en gouden lentelicht.
Zacht voel ik vallen wat mijn vlucht bezwaart.
Terwijl omlaag de schare de ogen richt,
Is hoog en heerlijk Liefdes Hemelvaart.…
De pijn
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.806 Soms ging je te ver, maar toch vergaf ik het jou,
Jij was de enige waar ik mee verder wou.
Heb nog nooit zoveel om iemand gegeven,
Ik wist het zeker met jou wou ik verder leven.
Tot het moment dat je mijn hart brak,
Ik kon niks meer alleen huilen ik voelde me zwak.…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 Zachtjes dompel ik mijn voeten
in het mediterrane blauw
Dit is het gevoel van thuiskomen
Ver weg van de regen en kou
De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik…
een zomer bij huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.120 met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver…