35704 resultaten.
Houden van elkaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.723 De ander zo bezeerde
en ondoordacht kleineerde,
zo ver van teer.
Tijd, alles bloot te leggen,
het tegen elkaar zeggen,
er rest niets meer.
Het worstelen met vergeven,
weer eerlijk samen leven,
voorbij het zeer.
Weer verder gaan en hopen;
zal het nu goed verlopen,
na 'n nieuw begin?…
de Boordenwijkstraat
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
532 Ter hoogte van 't haags station
Laan van Nieuw Oost-Indië
vroeg tegenover mij een heer
in grijs groene hoed met veer
zangerig in zuidelijk accent
u ziet er uit als hier bekend
wijst u mij asjeblief ‘ns aan
waar loopt de Boordenwijkstraat
het is zeker dat die hier bestaat
we moeten er nu vlak langs gaan
Ik sprak vragen staat vrij
maar…
de ooievaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.180 het dier zit wat armoedig in de veren
een rafelig en slordig ogend pak
z’n financiële toestand – droevig zwak-
verhindert aanschaf van gepaste kleren
hij schrijdt hautain, als opgeblazen heren
van adel met een lege plunjezak
een overdaad aan schijn en kouwe kak
z’n snavel echter blijft hij kranig weren
hij staat bekend als brenger van geluk…
Afgebrand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Jij, jij pruilt als vette gans
je protserige veren op
en je doopt de hemel
een onuitputtelijke inktpot.
Al dertig jaren sterf ik
de dood van duizend mannen
in jouw gulzig vliegen,
je poten veilig om me heen.
Vastklampend pomp je vacuüm,
mijn vlees weekt zich in je los
De onvolkoren halmen
toornen bitter in de zon.…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Verlegen plukt hij aan zijn veren -
voor hij terugvliegt naar zijn ruif
denkt hij, moe en ontevreden:
liever was ik vredesduif.
Maar kijk, daar is een oase
met muziek en praal en pracht
en dan schiet hem weer te binnen
dertig juni, overdracht - van de coalitiemacht.…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze iets
en vanuit het niets
een hemelse streling....zo zacht
ze lacht
als betoverd val ik in diepe rust
merk niet meer dat ze me kust
geruisloos is ze weggegaan
ergens ver…
Het rode jasje.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.543 Nog steeds loopt ze trots en fier
woont niet zo heel ver van hier.
Komt nog daaglijks even op bezoek,
meestal gekleed in spijkerbroek.
Een rode jas daarop zag ik nooit meer,
is meestal gekleed in mooi zwart leer.
Haar zoontje trots naast haar in de pas,
gekleed in z'n mooie nieuwe rode jas.…
Lancelot digitaal
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.250 En ook al zijn de tijden anders
in het raadselig verhaal lazen wij samen
de korte berichten en bleken digitale telefoons
te haken in een ver en heet verleden
Het stikte van hoofse boodschappen die ik wiste
maar nog altijd weet en niet vergeten kan,
geloof nog steeds beleden:
dat je ogen mooi zijn, schijnen, blijken,
blijven, mij voorkomen…
Erwtensoep
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
6.165 Mijn moeder die je verder met geen stok het ijs op kreeg
kookte in het schaatsseizoen enorme pannen erwtensoep
en deelde deze uit vanaf de steiger voor ons zomerhuisje
de soep genoot een faam tot ver achter de dijken
men reed er graag een plas voor om of kluunde zich de bramen
een enkeling trotseerde een nat pak onder de brug
slechts éénmaal…
tijd
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.364 ga jij met me mee
omdat onze ziel blijvend verbonden is
de tijd moet je laten
die doet wel zijn werk
hij maakte veertien lange jaren
waarin ik je steeds liever ging zien
de tijd maakte gaten
maar toch voel ik me sterk
want ondanks alle bezwaren
weet ik dat we elkaar ooit weerzien
daarom, mijn jongen
al vloeit er soms een traantje bij
verse…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 met de molen als doodskop
in deze sinistere stilte
met vochtig beslagen gras
hier zwierf ik, denkend
en kijkend naar torens
toen nog punten van hoop
en toekomstverwachting
en koeien, zwartwitte stippen
tot in de verte
ik draag de leegte nog in mij
eenzaam als toen
opgenomen in gedachten
nu in het gevoel verankerd
de weg terug is nog ver…
Buitentijds
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
608 gisteren en morgen, mee
de muur van toen en straks die tegendraads
gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards-
gebonden tijdgebonden langs die schee
maar als ik weldoordacht de knop omdraai
ontdek ik ergens boven dag en nacht
het hier en nu voorbij, een blauwe baai
en dààr toeft hij vol ruach en vol kracht
zo tijdloos eindloos ver…
Passie
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
4.416 Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen
Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten
Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust
Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 De dag ijsbeert in de regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt…
Waan of walhalla ?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
921 Een maalstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling
in wispelturige buien van de zee
in vrije keus bestaat geen drenkeling
op een ver vulkanisch strand
aangezogen door billek land,
het zwart herontdekt de kans
voor lijfsbehoud, omarmt
een droom in stil gebaar.…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Komt er een schip alsnog in zicht,
dan vind ik uit een ver verschiet
weer vriendschap over golven heen
en sta aan zee niet meer alleen
en meld het in mijn scheepsbericht.…
Steren in de hemel
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.800 Dat is de plek waar ook je vader heen is gegaan
Kijk daar boven heel erg ver
Daar straalt papa, hij is een ster
Zie je die sterren aan de hemel staan?
Daar zou jij straks ook heen gaan
Dan ben je bij papa, lekker dichtbij
Dit was wat m'n moeder tegen me zei.…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Spagaat van de tijd
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
613 Mijn lief, we zijn lichtjaren zo ver
van elkaar, als polen van de morgenster,
dichtbij als het oude en het nieuwe jaar,
op helderheid gericht, als twee
profielen van een gezicht, tezamen
smelten kleine smarten tot simpel
doel, in beide harten te drinken
van een zeldzame wijn, een volmaakte
dronk, gegist in een rijp festijn.…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
modelvrouw
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.933 godin Freya
het komt van Fitness Grou te Grouw
vóórdat dagen lichten om te dauwen
begint steppen roeien rekken strekken
zweet ze uit poriën op secrete plekken
geen moment zal haar inzet flauwen
dan boent sopt lapt ze ex- en interieur
stralend in immer een retegoed humeur
zingt lacht soms een beetje veel flapuit
fris appetijtelijk vers…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Toen heb ik liggen staren in die nacht,
Met grote ogen, met verwezen blik,
En naast mijn hoofd, daar telde een zacht getik
Mij de uren voor, die ‘k zó heb doorgebracht…
een vale droom was in mijn slaap gekomen
En heeft mij jaren vér doen gaan,
Mij mijn verleên verteld met schor gefluister.…
Buurmeisje
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
990 De zon verbleef
achter donkere wolken
het regende hard
mijn humeur kleurde grijs
plots speelde deurbel
zijn bekende wijs
mijn kleine meisje zon
van verleden zomer
weesje uit een warm ver land
daar stond ze eigenwijs
met haar kroeskopje en
donkere oogjes
aan mijn hand liep
ze door het huis
of het van haar was
ik vergat de…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Maar ik vergeet en kan alleen verlangen
gerespecteerd te blijven in mijn spel
met kralen, veren of zelfs spoken, vrij
in waar 'k mijn eenzaamheid mee vol wil hangen.…
gieren van de straat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
674 dat vreemde oog
gericht op jou
ontkleedt je
met zijn blik
verhangt citaten
toont in kwetsbaar lijf
zijn schijnbaar ongelijk
vertederend
zacht breekbaar wit
gepikt en gevreten
bloedloos gemaakt door
gieren van de straat
de kale nek
van jaloezie
ver uitgestoken
in wat rest
een bleke schoonheid
rood verkleurd
vertrapt als afval…
La Haye
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.009 (de zomer van 2006)
we zwolgen zomer in het Westbroekpark
de zon was gul en uiterst vastberaden
de picknickmand was mee en overladen
met stokbrood, rode wijnen, verse kwark
en kazen uit het land van Jeanne d’ Arc
een glas cognac was ook niet te versmaden
de Franse slag en zalig zonnebaden
La Haye als de Provence of de Camarque
de rozen…
Hun monden verstomd
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
723 Het kreunen van mijn pijn was ver te horen
en 't zand werd rood als van het ochtendgloren
mijn schreeuwen werd door niemand gehoord
het voelde alsof ik moederloos was geboren.
De pijn van het gemis nog elke dag
zo zwerf ik als wees de wereld rond
nooit meer dat welterusten lieve kind
voor altijd en eeuwig hun mond verstomd.…
Lamentatie aan de Meester van het heelal
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
852 Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt
dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen
toen in Nazi-ovens ons licht doofde.
Weer staan Israels kinderen onder vuur,
blijft U nu weer aan de veilige kant?
Ik wil nu wel eens na zo lange duur
wat actie zien van Uw machtige hand
en bescherming waarin ik ooit geloofde.…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Hij is een emigrant,
Uit een ver land
Hij weet wat reizen is
Wat overleven is als een vis
Gevangen in de netten van de visvangst
Doorbrekend de barrières van de angst.…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 mijn echte gezicht
door mijn voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten
mijn borstkas schoot toch al vol
kalebas zegt het in een woord
loden beginselen
van een vers…