11284 resultaten.
Anders mooi
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.176 ik vond schoonheid
in kleine dingen
in regenlicht langs
oude steen
waar anderen voorbij
bleven lopen
voelde iets vertrouwd
om mij heen
ik hield van wind
door open straten
van stilte aan
het eind van de dag
waar de één slechts
eenvoud zag
lag voor mij wat
blijven mag
misschien bestaat
geen mooi of lelijk
geen waarheid die…
Najaarstochtje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
197 De wind krijgt nu een guur karakter,
De lol van 't fietstochtje is ons vergaan.…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Kerfstok van de mens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Mijn handlanger schrijft op
wat de winden van de tijd willen
bewaren, in mij geblazen, uit mij
getrokken en gekneed
tot gewone woorden, korte
preken in bevatbare brokken
en steeds een streepje erbij
op de kerfstok van de mens
Al die wereldwijsheid verborgen
in wolken kortzicht tussen
oogkleppen en dichte deuren
tegen de angst tekort te…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Jij in gedachten
me houdt op de been
Maar ook al die and’ren,
de exen, de nieuwe
en die me ontvielen
De golven dekken ze toe
De visjes de kwallen en kreeften
garnaaltjes en mossels
en al het gewemel van beestjes
beweegt steeds maar door
Het leven nooit moe
De wind in mijn haar
waait als het helm op de duinen
Jaar maar na jaar…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 en begin te glimlachen
nog steeds is er ruimte,
ruimte om te gaan:
in de zon,
in de wind,
in de regen…
Licht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
5 Uw gang is licht, gelijk de wind die strijkt, toch wijkt het licht waar schaduw ademhaalt. O lieve, onverwachte lichte paren, gij zijt het vuur dat door de nacht heen dwaalt.…
Het kindeke aan den drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 De wind gaat liggen.
Ge durft den drempel niet.
Nog één oogopslag terug.…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 zwijgen
Bedroefd en eenzaam keer ik weer
want ook daar ben je niet
Aan 't raam fladdert er een witte vlinder
Ik volg hem in zijn vlucht tot aan de zon
hij klimt tot in het felste licht
waar hij een schaduw wordt
Als ik mijn ogen sluit zie ik hem nog
Ik glimlach, want ik heb de witte vlinder lief
Ik luister naar het fluisteren van de wind…
Op een afzeggen*
poëzie
3.9 met 16 stemmen
7.481 Zinnetjes te wispelziek*,
Ziet of uw gepluimde wiek
Andre reên van wenden* vindt
Als het draaien van de wind.
Dikwijls wind nog stadig waait;
Maar dat gij gedurig draait,
Of gij neen waarachtig zweert*,
G' hebt het van een tol geleerd!
Al wie volgen hare draf*,
Delven zelve zich een graf.…
Elegie van de varkens
gedicht
3.2 met 52 stemmen
19.581 Bijna zie je, in de bruidsachtige herfstsluiers
in de lispelende wind, in de kruidigheid, de gedachte-
wolk op zijn topzware kop: Gestreept rende ik, ever
eenmaal, en wat ben ik nu!…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
DE ZOMER VOORBIJ
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 oktober, het is herfst
de mensen lopen met gebogen hoofden
en opgetrokken schouders
over de straten door de wind
die ongehoord sterk en hard geselt
huid en gezichten meedogenloos striemen doet door regen
de zomer...voorbij
koud en nat zonder op te kijken
vervolgen zij gehaast hun weg
binnensmonds zacht verwensend
waar het klimaat in dit…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Allengskens wordt het stille nu,
gaan schuilen zijn de winden;
de vlagen wijken ruggewaards,
en ‘t regenleger snelt,
beneden, in de geulen en
de goten, met geweld,
om asem, in de ondergang,
en veiligheid, te vinden.…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 ik weet niet hoe
jouw wind meer waait
boven het klipklepper gebral
van letters tripperij
ze beuken, draaien als cirkeltjes rond
ergens onderweg
heeft kop nog staart
op de uitsnijdag aan d' oeverkant
wie blijft hoog en droog
om niet weerloos aan te spoelen
in het heden
(dringen indringers binnen
aan de plaats van stilzwijgen
waar schaduwen…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 een eerste sneeuwvlok dwarrelt speels
als of het gaat naar een winterfeest
er volgt nog een vlok, meer en meer
ze komen samen op de aarde neer
met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht
tot daar de wind komt met een zucht
hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen
toch vallen ze allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag…
Sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 De wind is guur en koud,
het is net of het je de adem afsnijdt.
Op het pad met al die sneeuw,
is het net of je loopt op fluweel.
Zachtjes ga je voort,
geen mens die je hoort.
En de stilte van het bos met de krakende bomen,
daar zul je elke keer weer terug willen komen.
Om de rust te vinden en waar je je niet op hoeft te winden.…
Voor het missen van zusjes en broers
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.579 Soms waaide de wind ons naar andere oorden,
ver van elkaar en van waar het begon,
maar we wisten elkaar in dezelfde waters,
want we zeilden nog steeds in dezelfde zon.…
Deel II: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
633 (Een epos in 4 delen)
Van diamant zijn ogen, doorborend wat hij ziet
Twee meter in de lengte met voeten van graniet
Bruinrood gekleurde aderen, een marmerwit gelaat
en om zijn koene schouders een groflinnen gewaad
En als de wind zijn haar bewaait
zijn bulderlachen vrees bezaait
Behoede men zich en beraadt
heer Alpha is gekomen!…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen,
het avond-rood en 't zingen van de wind,
het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen
als ik de spiegels van lief's ogen vind,
en uit de lage tuin de geur der rozen
door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind,
waarvan niets blijft dan dit éne, broze,
het weten dat we voor elkaar verloren…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Als 's winters de wind giert over de vlakte,
de sloten en vaarten dichtgevroren zijn.
Kleumende schaatsers in winddichte pakken
gekromd en vermoeid onderweg zijn
naar iets dat lonkt in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 In ’t geruis
Van wind en blaren langs het raam
Hoor ik de fluistring van mijn naam,
Of in de glinstering van ’t licht
Zie ik uw wachtend aangezicht.…
Waar woont 't Geluk?
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.047 'k Ging dan verder, verder, 't hart benepen,
En ik vroeg aan Godes blauwe hemel,
Aan het water, aan de wind:
‘Zeg mij, hemel, waar 't geluk zijn woonst heeft?
Water, wind, waar zingt 't geluk zijn liedje?’
'k hoorde: ‘Waar men u bemint!’…
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Nog eenmaal zijn stem in de wind:
‘Maria... vergeef me... en zorg voor...’
Langzaam verstrijken de rimpels in 't water
En langzaam verschijnen ze op mijn gezicht;
Drie jaar geleden is vader verdronken,
Slaap zacht, Majorca, want morgen is 't licht.…
Avondsterre
poëzie
4.7 met 3 stemmen
976 Wisselziek in 't zweven
Blijken wind en wolk;
Om naar verre dreven
Wensen mee te geven,
Eise ik trouwer tolk.
Wees gij zelf bodinne,
Hoe mijn harte blaakt,
Schone ster der minne,
Die de westertinne
Rozen strooiend naakt!…
In voor en tegenspoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Wij zijn als de kinderen
die zeilen op de wind
wie zal 't verhinderen?…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze luistert,
verdwijnt
in het lied van de wind.
Het levenslied houdt haar in de ban
al levens lang!…
Granum salis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
563 ruist
eeuwig onder
hemelloze hemel
verschijnt een bron
van helder licht
dat telkens
weer verdwijnt
terwijl de wind
de wolken
redeloos verjaagt
en een schilder
het probeert
te vangen
in de kleuren
van zijn palet
Voor M.W.…