8894 resultaten.
Schering en inslag ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
523 Wij komen van ver
om iets te vernemen,
we zijn nog op zicht.
Zwart en wit grind knarst
de aarde ligt te suffen,
om je te verbijten.…
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Kleine vogel,
pek met veren.
zeg het woord
en ik zal je leren.
Over stijve kragen,
vieze schonen.
Over hoge lagen
en valse tonen.
Over lege zalen,
ouwe sokken.
Over vergeten verhalen
en gebroken stokken.
Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.…
Wolven huilen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
739 het hart smeekt
tranen paarlen
wolven huilen
naar de maan
de vrouw buigt
haar moede armen
hangen neer
haar ogen droef
maar droog
haar voeten blaren
bloed doorweekt
de raaf strijkt neer
plukt aan zijn zwarte veren
wijl haar ogen zoeken
glinsteren de zijne
met een geheimzinnige
mysterieuze glimlach
in een vleugje
van de wind
dan…
Broeierig en loom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
497 Als lood hangt broeierigheid tussen de bomen
lome zang hoort men gedempt nader komen
van een jonge schone en door kleurige veer
omlijst in portret van ree en hert zo teer.…
Theodoor
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
626 Ik land graag op een lapje vlees
of een stukje vers gebak
of op de rand van de honingpot
met het allergrootst gemak.
Ik mijd lijm en vliegenvangers
en ook spray als 't effe kan,
en de slag van 'n vliegenmepper
daar word ik zo duizelig van.
'k Zit nu op je boterham,
mijn menukaart is nooit saai.…
Beleeft spellen
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
689 Wat heet
Beleeft
Goed geschreven
Evenzeer spellen
Hoe ik het als een spel ..t
In een hooiberg
Snel
Al mijn fouten een hele berg
Probeer te verbloemen
Zodat u mij in uw gedichten
He, verdikkeme
Weer een fout
Zal roemen
Of toch maar vernoemen
Door de fouten heen
Ken ik het fenomeen
Gooi die maar weg
De roem
Is te ver weg
Zoem
Ik vlieg…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…
anne frankschool
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 van wolkenluchten
waar anne zo graag naar keek
trouwens ook niet anders kon
zij verdween voorgoed met de ziel
van merwedeplein en jekerstraat
een trage dodelijke stroom
op deze dinsdag in januari 2009
komt mijn vierjarige uit school
de deur in de kleurige muur
zwaait open en hij staat daar
trots met een nieuwe rugzak
barstensvol verse…
Versneden land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
702 Na de verveelde
winterslaap ligt de
polder weer open,
gekapt door tijd,
en stalen ploeg, wat in
het verleden lag, in
staal naar boven joeg,
en aan de oppervlakte,
vers besneden, verslapt
de aandacht, wanneer de
uitgebeende huid, zich
openlegt in arbeid,
mechanisch voorbereid,
vervalt de aarde tot rust
van eerbaarheid, in…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.307 Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!
Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!…
Natuurkundige les
poëzie
2.5 met 6 stemmen
2.473 Veel kleine handen schrapen, in de rokjes
Vers uit de lucht, sneeuw op een grote schaal.
Dan gaan ze er mee naar binnen in de zaal….…
Zoektocht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 Had mezelf over het hoofd gezien
zocht te ver bij me vandaan
was ik mij uit het oog verloren misschien
weet nu, blijf dichter bij jezelf voortaan!…
zomer bij huis
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
588 met vleermuizen
echte angst
als de trilling voelbaar was
de lucht vol hing van zomer
de smaak van de rivier op de lippen
zeggen konden we het niet
niet met woorden onderhuids
steeds strakker tot barstens toe
de koeien vooruitdrijvend
de reeds onteigende gronden in
aan de rand van lucht en water
het torentje van een kerk
ver…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Het leven dat geheimvol is,
dat telkens weer ons is gegeven;
wij zijn de gasten aan de dis
en proeven de verrukking even,
maar nooit zijn wij voorgoed voldaan;
en 't antwoord op de laatste vragen
het is zo ver van ons vandaan;
we gaan als blinden door de dagen.…
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
716 ‘k Heb al verse bramen gegeten.
geen enkel uur ’t bestaan verweten.
Ik draag een trui.
'K zou 't leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.
Ik zou 't leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over doodgewone dingen.…
Licht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
538 Hij schrijft op een kaart:
'Groeten uit een land ver weg',
Terwijl hij droomt.
Het natte krijt
Droogt in zijn handen.
Hij lacht bij termen,
rotsen en stenen die het licht niet dragen kunnen.
Verdwalen kan hij niet,
Want hij is niet onderweg.
Zijn hart als orgel in zijn oren.…
Vader zonder moeder
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
569 Vader achter zijn krant,
zijn pantoffels oud en stoffig
en naast zijn grote silhouet:
een verse kop met koffie.
Moeder zucht niet meer,
zoals ze jaren deed
als vader daar zijn krantje las.
Zij heeft al weer een tijd geleden
Haar laatste zucht geslaakt.…
Relativering
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.080 het verhaal van het einde van alle leven
dient ver op voorhand geschreven
want er zal in wezen
niemand meer zijn om het te lezen
wat heeft het verdomme dan nog nut
sta ik hier dan niet voor schut
dat ik probeer
duidelijk te maken dat op een keer
alle wijsheid die geboekstaafd staat
mee met de wereld ten onder gaat
nadat alles zal verdwijnen…
het schilderij in mijn hoofd
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.655 het schilderij in mijn hoofd
de kwast pakkend papier wit
de kleuren mengend het angstig rood ook
de geuren de luchten de lege straat
het omhoog geschoven asfalt
wortels van mijn bestaan
de verhalen van mijn vader
ver maar dichtbij de lokkende polder
op sloten al het onbetrouwbare ijs
met daarnaast de oprukkende snelweg
foto’s met een…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 De verre wind, die over de aarde ruist,
Het smachtend ritslen fluisterend door de blaren
Die van geen zwijgen weten of bedaren,
Daar ene ziel, begerend, in hen huist,-
Hoe wordt dit één op ééns met wat er huist,
Diep in mijn ziel: begeerte om op te varen,
De vlakten ver, verschieten te overstaren
Tot waar dit land de luide zee ombruist.…
zullen we
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.594 ja we gaan
en verdwenen allebei
in het grijs
- ‘t spoor bracht ons samen -
lieve ogen warmden
winter kou verdween
koffie met geklets
glimmende koontjes
- een schater lachte ons toe -
de verlate kok
bakte wat moois en lekkers
van het vers gesneden vlees
en net gevangen vis
- blikken wisselden met woorden -
tevreden tikte de…
Wonderlijk
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.534 Dan komt zich al wat ver is weer laten vinden:
De handen, de gelaten der beminden,
Als in een gloed van lage kaarsen, zacht.
Smartlijke vreugd te sturen naar die schijnen.…
Huwelijk 2
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.186 De stuiplach onder ‘t ganzendons,
dik na twaalven, de dag verstijfd,
gewicht van veren dat had ingelijfd,
maakte de wind eronder ineens van ons.…
Als gesponnen suiker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Ver weg van alles, het kritisch gefluister
en waar het zo goed is om te dromen.…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Ik zal je zoeken, ver, in vreemde landen,
omdat ik twee keer bannelinge ben.
je verliest me, mijn liefste, verliest me.
----------------------------------------
Uit: 'Sofia blijft een mysterie', 1988.…
Ik daag je uit!
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.014 Die kun je niet meer gebruiken,
Als je straks ver onder mij ligt.
Anorexia, ik daag je uit,
Ik zet je uit mijn leven.
Jij denkt dat je alles kunt,
Maar ik kan tenminste echte liefde geven.
Anorexia, ik daag je uit,
Laat me maar voelen, je keiharde pijn.
Je kunt proberen wat je wilt,
Maar mij krijg je niet klein.…
Land van Maas en Waal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
745 Ik neem het met me mee in m'n bagage,
en bezing dit alles in mijn eigen taal:
ver voorbij oorlog, vrede, de ravage.
Ik ben in het Land van Maas en Waal.…
- Transformatie -
netgedicht
3.9 met 34 stemmen
510 Zo ver het oog straalt,
weg van elke weg,
wij als mensheid zoeken hulpeloos
een oordeelsvrije, liefdevolle plek
aarzelend en gekwetst
stromen de sprankelende watervallen
als woelige rivieren
in tranendalen over onze ziel
een constante observatie van de geest
onveilig en opgejaagd,
met een toenemend gevoel van liefde,
verkwikken ze…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Een heel bijzondere geurervaring
met een vleugje sandelhout en nostalgie
alsof er vervolgens verse bloemen waren. ...…
Gli ucelli cantano il primo giorno della primavera
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
498 Van verre veren lijken zij te spreken.
Dromen zij van Andromeda
die onze melkweg wil omhelzen?
Ja, zij vertolken zevendimensionele taal in klank.
Ons aards bewustzijn loopt hierbij nog mank.…