Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Amarcord

netgedicht
4.0 met 135 stemmen aantal keer bekeken 16.490
een waas vloeien beelden naar alle kanten gepast ongepast bestaan niet als steeds geen boodschap aan ons - non voglio dimostrare niente voglio mostrare - verdwijnt elke distantie schijnbaar uit de regie ontstaat tablau vivante beweging in mozaiek verhaal schiet zo maar los uit elkaar wit steen lege boulevard geel zand zon blauwe zee…

Milieudefensie

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.657
Bommen op Irak en Libanon Giflozingen in Afrika en op zee Het gebruik van asbestdaken in Ukraine De politiek beslist en gaat erin mee Het westen huichelt gestadig door Eenieder volgevreten gaat ervoor En och wij zijn zo volgzaam en begaan Eisen het recht een boom te laten staan Intussen treden rivieren buiten de oevers Sleurt het wassende…
Ivan Grud28 januari 2007Lees meer >

DE VREEMDE SCHEMER

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
als zonverlichte hazen eens groeit hij dicht achter de vele stappen die versterven De vreemde schemer van het nooit begrijpen ontsiert ons denken en vertraagt het bloeien van nieuwe en doordachter vormen achter ons Traag zingen spiegelende rivieren sussende liedjes en spoelen deze ritmische bagage goed schoon alvorens haar naar zee…

Volle maan

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.002
klein heksje die komt zo nu en dan dan tikt ze op m'n raam en roept: het is weer tijd we gaan vliegen jij en ik dan mag ik achterop haar turbo-bezemsteel ik hou haar stevig vast bij elke grote luchtzak we vliegen via de melkweg naar Pluto om te aaien dan snel door naar Mars voor een pure lekkernij daarna bij Neptunus zwemmen onder zee…
Gerardo22 januari 2008Lees meer >

Oneindig

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.229
Jouw fonkelende ogen voeren mij dan mee Dansend over de golven van jouw liefdes-zee. Ze laten mij mee deinen ritmisch en vetrouwd. Ondanks dat ik je pas ken voel ik dat ik veel van je houd. Oneindig mag dit duren tot in de lengte van dagen. Lieve God ik vroeg U nooit iets maar wil U dit nu graag vragen.…
JP19 juli 2004Lees meer >

Veervrouw

netgedicht
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 5.347
Jij zette over met een vrouw zij had je dochter kunnen zijn Ik kon alleen maar naar je kijken raadsels als mysteries latend Aan de overkant vlogen de scholeksters af en aan, van pier naar binnenland tedere geluidjes makend, strelend aangenaam als de koele bries van zee Lopend over de roestige ijzeren buis vroeg ik naar het doel van afscheid…

Mijn zoon

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Niet veel verloren, des te meer gewonnen, en al wat ons rest, is een zee van tijd. En een straal zon beschijnt je gezicht, peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen. Waar denk je aan, vertel me over je gevoel, of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.…

Dodenakker in Wales

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

Gallische walging

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.271
verdwijnt ook de rest in zee. Verloren voor hen is de dag zonder naam, zij zijn hulpeloos die dag, niets mag. Die dag zijn de naamlozen uitverkoren en mogen zij hun gal dan lozen, zij zijn dan op die uitverkoren dag een naamloze in de drom der naamlozen.…

blijft het speelse kind

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 767
ik draag je over aan de wind met warme handen zomaar moet ik je verlaten je blijft het speelse kind dat bij vlagen zijn vreugde en verdriet weer vindt ik geef je zon om mee te spelen en weet vanaf het verre strand dat jij je geen seconde zult vervelen want de zee die we gaan delen is altijd bij de hand mijn spaans en italiaans…

Het dodeneiland

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.065
Wind gaat lijkkleurig van het zerkenstof, Kan niet van 't eiland af, een dodenhof, Dat diep de bodem van de zee doortrekt En deze ver-om aandoet met bederf.…

Waterlanders

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
De zee golft mee op ruige vinnen verwekt het duin in schuimend zand, getuigde pluimage aan de offerrand, uitdagende normen der dorpse minnen, in uitgebleven beminden, jaagt in angst de afslag binnen, vallen diepe stilten, niet in tonnen aangekant, stromen tranen over het gewelfde waterland, wekken klokken het gemoed er droeve zinnen, het…
pama16 november 2008Lees meer >

'K BEN VREEMD TE MOEDE

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.294
Van op de grond der zee reikhalzend stijgen en snakken naar de lucht, het licht, het leven, en aan der wanhoop ijskorst blijven kleven: daar aâmloos tussen leven, sterven hijgen .... 'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen, met 't naar gevoel van nimmermeer te wenen .... April 1888…

ALIQUANTULUM

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
Geen wolkje boven zee ter grootte van een hand. Hij sprak, de stille in den lande, het brood een zegen. Heimelijk had hij lief tot aan de Doodsjordaan. De dichteres verschrompelt in haar toren aan de rivier. Wie schenkt nog vreugdeolie of speelt nog onder haar raam? Alles ronkt – de mensen de grasmaaier de ventilator.…

een schrale troost

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
waar ik kijk zie ik herinnering de tafel ligt ermee bezaaid restanten van gedachten een schrale troost wat harde woorden vaak emotieloos in een keer weggemaaid wij waren een beginneling wind waait stevig muizenissen weg zand verstomt de zee kleuren trekken langs de lucht mijn vlucht neemt de gedachten mee gedachten over jou niet…
wil melker2 september 2006Lees meer >

Wegespoelde herinnering

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.841
Zijn kleine voetjes in het zand Zo lopen zij langs de waterkant En kijken uit op zee Alleen nog maar de kleine stapjes Nog niks begrijpend van opa’s grapjes Lopen ze met z’n twee En zo zie ik hoe de tijd Deze mooie herinnering slijt En ze er straks niks meer van weten Want het kind niet oud genoeg Voor hem is het nog te vroeg Om dit…

Stop de tijd

netgedicht
4.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.611
Onze ogen zien de zee, een blauwe zomerlucht, een zonovergoten strand, hier en daar een scheepje aan de verre einder Onze vingers voelen vingers, warmte en vertrouwen, stil sprekend met elkaar van een nieuw begin: Het is waar! Onze harten zingen plezier: eindelijk, dus toch!…

Wees niet de schroom'ge

poëzie
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.328
En weder teder in uw deinend over-peinzen van ons geschéiden wee, zal ons veréende droom misschien ten einder deinzen der zélfde vrede-zee. Want, kwam nog, wijlend in uw kommrend oog gegleden de schaduw van mijn vróeger lied, - draag ík dan, rústig, 't lévend leed van ons verleden niet, niet?...…

Het verdriet van Clara

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
Wanneer de mannen uitvaren bepaalt het tij, dat nu meedogenloos gebiedt dat zij met liters wijn in het lijf op onbegrijpelijk wrakhout de gitzwarte nacht en zee in gaan.…
fp. tuinder12 september 2009Lees meer >

Zout

gedicht
2.6 met 44 stemmen aantal keer bekeken 11.793
De zee zit barstensvol met jou, maar echt goed smaak je op een eitje. Gebiologeerd kan ik naar je kijken, het giftige witte landschap dat je vormt, voor iedereen bereikbaar. Soms gooi ik je over mijn schouders om te zien waar je terecht zult komen. Jij bent de Falstaff onder de snaken. Maar wij misbruiken jou.…

voor jouw liefde blijf ik vechten

hartenkreet
4.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 4.900
niemand zal het weten als ze zeggen dat ik gestorven ben dan voel ik mij herboren maar voor jouw liefde blijf ik vechten tot ook mijn strijd is verloren er is maar één strijd die moet gestreden worden en ik weet dat ik zal verliezen wanneer kan ik nu nog niet zeggen het is god die dat zal kiezen al slapend zink ik weg bij het huilen van de zee…
italianoboyy10 november 2009Lees meer >

Zonnewijzer.

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Een wolkenstreep trekt langzaam weg en toont nu de gehele zon: een sprookjesachtige vuurrode schittering vormt zo een spoor over de kalme zee, in onze richting. En met jouw hand in de mijne zijn we er getuige van: de zon wijst onze liefde aan.…
Peterdw.14 december 2009Lees meer >

Teken van leven.

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 842
Ik houd van koffie versgemalen (niet te vreten bee thee wee) maar die geur da’s hof van Eden instant jeuk onder de leden zoiets als land na jaren zee om daar de mosterd te gaan halen.…
WOLF23 december 2009Lees meer >

Vuurdoop

hartenkreet
4.9 met 61 stemmen aantal keer bekeken 1.361
het ijs smolt niet voor het vuur van mijn verdriet dus voetje voor voetje, breekbaar als glas laat ik achter mij, wat vroeger was mijn verdriet en pijn slechts een vage rimpeling in het troebele water van de zee waarin ik vroeger zwom maar niet verdronk...…

Waan of wijsheid?

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 606
Een trekstroom voert me mee onderhuids, als sterveling in de wispelturige muil van de zee, in vrije keus ontstaat geen drenkeling, geworpen op een vulkanisch land, een enkeling herontdekt de balans voor lijfsbehoud, omarmt de droom in stil gebaar, hartstocht in beweging, gekleurde bals van integriteit, fixeren pauwen de drift in dans,…
pama13 maart 2010Lees meer >

Een zomer lang

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Tot eenieder die er kwam van Noordzeestrand verdwenen was verliefdenlaantjes had gelopen warme zee vergeten was totdat de bedelman zich pakte met de wolken van het strand gestilde Noordzee zag verdrinken met een zon die opgebrand haar laatste maantjes van geluk voorbij de einder had geschoten had genoten van het water witte billen had verschoten…
jan haak26 maart 2010Lees meer >

Normandische boer

gedicht
2.1 met 131 stemmen aantal keer bekeken 20.883
Veel koude ochtendnevel; adem van de zee het zoute gras belooft weer goede boter heuvels glooien nu nog tarwegeel maar avond kleurt al afscheid van de zomer Hij heeft de eend zijn nek gebroken gevild versterft hij in de vliegenkast niemand komt nu nog cider kopen appels liggen in de schuur te drogen Rook komt van brandend kreupelhout…
Lidy Peters20 januari 2020Lees meer >

voor jou en lenteliefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
de regenboog langs polders van je vlakke land kijk ik naar scherp belijnde velden waar kleurrijke tulpen zich overvloedig laten gelden transparante maagdelijkheid danst op witte bomen langs de dijken en gaat de appels voor zo uitgelaten lente fris lachen wij golvende duinen door met de neus in de wind volgen we het spoor van de zee…

HOEVE BIJ HET BOS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Over de arbeidzame, hechte stee, waar dierlijk zwerven vrijt met kampavontuur, drentelt de hoge zucht uit pijnbomen, spreekt als oude zeilen op onbekende zee, welke nieuwe koers wezen aan 't aarzelstuur, Goudeneeuwse kracht heden weer doen komen.…

Nachtgodin

hartenkreet
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.021
Ik ben een golvende zee, mijn buik kronkelt van genot, jij duikt van mijn gestegen kittelaar in de warme sappen, in het pikkedonker. Kom in mijn vesting, dan sluit ik de poorten.…