1044 resultaten.
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 Het licht van rust scheen
op gevallen herfstbladeren
alsof ik iets wilde zeggen
voordat je weg zou gaan
te lang had ik gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 waarvan het bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek een
groter podium verstond
onze stemmen niet
wij waren niet bang
voor echo…
Roodkapje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
515 in de bermen van de begaande paden
waar de kantjes al vanaf gelopen zijn
vind je de mooiste bloemen
net wat verderop bij die heldere bron
vind je de mooiste narcissen
ze liep in het bos
met een roos en een kruik
witte mistslierten dreven in het struweel
een verre echo klonk
gegrom
de tanden waren wit als eierschalen
het speeksel kwijlde…
Verlangen naar vervlogen tijden
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.399 Ik hoor geen echo meer.
Er valt niets te kiezen.
Ik ga jou verliezen.
't Geruis van de wind
streelt me zacht,
verwaait de weemoed
van de eenzame nacht.
De stilte van de nacht
brengt onrust in mijn hart.
Ik loop verzonken in gedachten,
wie zal er op mij wachten ?
Flarden, herinneringen doen pijn
deze winter zal anders zijn.…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 schemer brak de kleuren af
tot op gelijk gebeente -
het was weer tijd voor kale
echo's van de kale stenen.
je liep wat langs de kade
als zocht je iets van waarde.
een koffer die is blijven staan
waaraan een label met haar naam.…
NIEMAND WEET WAAROM
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.587 het was een heel diepe sprong
de diepte was haar niet bekend
maar groot was de liefde
die haar vangen zou
ze hoorde de echo sterven
de kinderen die ze achterliet
mama, mama, mama......…
Kazemat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
665 De bunker staat daar maar
midden in het Echo bos
daar waar klanken
draaiende wind keren
en wanhopige kinderstemmen
de bosrand verlaten
de bunker staat daar maar
tussen zo maar een boerderij
en een kleine ondiepe sloot
waar kroos stapjes lijkt te vangen
tussen reeds bloeiende bermen
en ontkiemend zacht wuivend riet
de bunker staat daar…
Onderhuids
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
2.076 Steeds in mijn gedachten
zelfs in dromen ben je daar
Ik hoor je stem ruik je geur
herken je in ieder gebaar
Ik hoor de echo van je lach
zie de lijnen van je gezicht
Weet nog hoe fijn het was
hoe ik voor je was gezwicht
Weet je nog je mooie woorden
die tomeloze liefde voor mij
Verlangen naar altijd samen
hunkerde dag en nacht naar mij…
Zesde zintuig
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.655 de knopen van je
spieren en pezen
als in een
gestokte beweging
Zien wat jij denkt
en wanneer
in het aura van je geest
in je ogen
als een spiegel
die laat zien
wat er is
Horen wat ik hoor
in de wind die ruist
de bellen van fietsers
een hond die blaft aan de overkant
Een koepel geluid vol stilte
Een kaatsende diepte
Een echo…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig en onwaar,
iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat
en zijn alle dingen slechts zolang daar
voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat?
Of blijft alles zoals het is,
autonoom en van alle tijden,
bij licht en duisternis?…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
Je blonde lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
558 je hakken tikken spanning in de stilte
de echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
je ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan je voeten ligt
vleugjes jij in het passeren
ik zie je wiegen uit mijn zicht
de spanning wordt met een…
Heimelijke horizon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
690 Weergaloos klinkt de echo van liefdesvriendschap
wanneer de eenzame mannen elkaar ontmoeten
in het bedwelmende duister van het Russische nachtwoud
donkere vlinders dwarrelen in dronken buiken
een baard houdt de wodkafles hoog in de lucht
illustere wolken bevloeien intimiteit met regen
en in het eenvoudige van de ochtend
aan tafel met oma…
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister
zacht haar echo…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Dit zijn dagen
Van blijven duren
Dit hier en nu
Van zomer die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
Body & soul
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Mag ik u even interbumperen
mijn timmermansblik
en het spitzengefühl
mijner vingers vertellen
u haast evenveel
als een echo een pet-
of een mri-scan
hoe u eraan toe bent
althans momenteel
in uw status quo sanitatis
qua maag darm en nieren
hart longen en klieren
uw pancreas alvlees
en derma epitheel:
wat ik voel is een
stralend…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in kille ellende verstomt
we vangen de echo…
[ Echo's van golfjes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Echo's van golfjes
en plonsjes zingen de grot --
rond: salamanders.…
Je hebt me gekregen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 Je hebt me gekregen
En nooit verteld
Wie ik was -
Uit jou voortgekomen,
Gekoesterd met jouw handen
Als ik pijn had,
Gedragen door jouw liefde
Als mijn verdriet zich
Uitte in gemis,
Heb jij mij
Duidelijk gemaakt
Dat jij er bent
Zoals ik er is…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Even klink je misschien
langs mijn heuvelrug,
hoor ik je echo
in een desondanksgeluid.
Ik zou je willen vergroten
tot de hele tuin van Eden,
met bomen en de zonde incluis.
Maar je bent al te buitennissig
lief en groot en onbereikbaar
Dus alles wat ik zeg
zal ontoereikend zijn.…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen bood
vergeten tijden hun
weergaloos kleurende
vergezichten lieten zien
van eeuwen voordien
zacht nam de echo…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.796 echo
Wortels verstenen
in de ingedampte klei. Ze willen het
nog niet aanvaarden.
Volgestouwde sneeuw is het washandje
op het voorhoofd van
mijn koortsige hallucinatie,
het helpt nog altijd
niet.…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 Kijkend op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 De echo galmt in stilte, dreunend,
de aarde antwoordt, rustig kreunend.
Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ik vervloek het toevalsmoment
dat ik op tv die beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.…