2289 resultaten.
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Weidt schaduw uit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 onder donker loof
weidt schaduw uit
over rust en stilte
woorden lossen op
in verwaaid geluid
van een verre kerkklok
over het trillend land
komen de boerinnen
manden aan de hand
kleden zijn gelegd
het maal bereid na
danken voor de spijs
zo biedt de boer
de lange zomerdag het hoofd
eten en siësta onder donker loof…
Op weg naar de horizon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Via nu naar straks en later,
op weg naar een verre horizon.
Eindeloze vergezichten,
peilloze wolkenluchten,
ongekende mogelijkheden,
wachten daar op ons.
Vandaag plaats ik een stralend stipje.
Opnieuw, waar mijn pooldroom ooit begon.
Vandaag ben ik opnieuw op reis gegaan,
naar een nabije horizon.…
Uitreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 het vlakke water van de vaart
lonkt naar de weidse overzijde
alsof het zeggen wil, tussenbeide,
dit is afscheid dat hier rondwaart
deze angst gebiedt de binding
elke omarming weer te verlaten
te wijken naar verre weiden,
langs onbekende ogen en straten
zodat niets in afsluiting verstikt,
zich nachtenlang doorwaakt
of genegenheid…
voorbij de horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
593 deze verte benaderen
het gaat me niet lukken
dus troostdroom ik mezelf
met verre horizonten
en de geur van meigroen gras…
Zwavelstokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
761 slingers
zilveren
takken groenen
rode ballen
in de boom
hoger
pieken nog
de sterren
twinkelen zijn
komst van verre
het lijkt
een droom
in de koude nacht
die warmte van
zwavelstokken bracht
met herdertjes
waar schapen grassen
is zijn geboorte
de bekroning van
een lang verwachten
wil melker
16/12/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
Schuilplek
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
471 Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid
alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden
in een boom geklommen om de horizon te zien
van verre landen, adembenemende vrouwen
die de vuile was schoon weken in de rivier
stevige billen vilein naar achteren gestoken
en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek
om vrijheid en het recht om weer…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Nooit vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 In nevelen gehuld zie ik je dagelijks nog lopen,
wenkend van die verre overkant.
's Nachts zit je tussen de sterren weggekropen,
en bestrooi jij mij met betoverend zilverzand.
Ik reik dan vanuit mijn dromen naar boven,
vang het op met slechts één hand.…
Over een nieuw begin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
495 Verlangen sloeg neer in weke aarde
toen hij ging langs het smalle pad
een vlucht van wilde ganzen
zocht verre overzijden.
Ruimte zon en wind in korte vlagen
schreven een nieuw begin in hem.…
Wees nu maar stil
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
491 Als je vingers de toetsen beroeren
klinkt de aarde aan de hemel vast
een veer strijkt over je wang
Tragicus Cantate die verre planeet
neemt je op in een geheim
waar de dood een slaap zal zijn
Je rugzak gevuld met
onpeilbare stilte
ontroering die niet te meten is
Vingertoppen verbinden
de hemel aan de aarde
er zijn geen grote woorden…
Binnenlanden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
861 Je houdt je gebruinde gezicht schuin omhoog
Je kijkt
Nee, je kijkt niet
Je hebt je ogen bijna helemaal gesloten
Je kijkt naar de verre binnenlanden van je ziel
Waar regio’s elkaar……..
Te vuur en te zwaard
Je slaakt ‘n diepe, diepe……..
Met geloken mond roep je zacht, zonder woorden de goden aan
Wat gaat dit worden?…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Nog éénmaal de hemel zien openbreken
in miljoenen witte wintervlokken en het
geluid van verre kinderstemmen te horen
omlijst door knerpend jonge sneeuw.
Ja, nog éénmaal mijn vroege kinderjaren
voor mijn geestesoog te doen beleven om
tenslotte voor de allerlaatste maal mijn ogen
naar de verre, blauwe lucht te laten gaan.…
Kleur en geur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 Alles omlijst door kobaltblauwe lucht,
Verre horizon als schone lijst,
Met vogels in hun verre vlucht.
Voor schoonheid is niet meer vereist.
Zó moet het bij de Schepping zijn geweest,
Vol rust, vol kleur en vrede,
Een wonder, een dans, een feest,
Wat niet meer is. Wat is de rede?…
Reisangst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Aan verre reizen hoef ik al helemaal niet meer te denken,
want dan verzoek ik de goden en ligt een angstpsychose
dik op de loer.
Toch verstuur ik de nauwelijks leesbare codes op de lipjes
van de blikjes Coca Cola om een verre reis te winnen,
heel tegenstrijdig allemaal.…
14 februarie 2019
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 14 FEBRUARI 2019
Vier jaar geleden kuste je me oranje
wat was ik toen nog oranje blanje bleu
Jij woont nu in het verre, warmere Spanje
zit nu in de file en ben het kotsbeu
Wat zou ik niet geven om je nog een keer
op je platte gezicht te zoenen, af te boenen
vriendelijk je te kietelen als een ware heer
nog eens af te boenen en droog te zoenen…
kwaliteit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.143 misschien
is het wel verstandig
er verre van te blijven
jij gelooft dat jij gelooft
dat ik het mis?
dat klinkt
knap en knap filosofisch
het is niet niks
als is
alsof zo iets
in jou is…
Mandalika
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.913 Hier is geen ander gehoor dan 't verre gebrul van de branding,
Het droge geritsel der hoge pandanen,
Geen andre beweging dan 't wuiven der blaren
En 't lome deinen der golven.
Als 't leven op aarde opnieuw moest beginnen,
Zou het niet zuiver blijven, allen op dit eenzame eiland?…
Heimwee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
833 Voor het eerst alleen
van huis weg
voelt zij zich raar
niet te verklaren
en vlucht verloren
naar het verlaten strand
Tranen vallen
als regendruppels,
door natte wimpers
kijkt ze wazig
naar de stoeiende zee
Dansende golven
dagen haar uit
hun zwierig spel
met hen te spelen
De verre einder
en het watergeruis
verzachten de pijn
van…
Zout water
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.648 Jankend aan verre kusten
de zee zelf
de dood in haar armen
de kracht van destructie alom
boezemt angst in
metershoge zeeën boezemen angst in
onverwacht in een verlegen gebaar
zich terugtrekkend voor de aanval
ze jankt de zee
haar zoute tranen
over duizend doden in veelvoud
die ze afgeeft aan de stranden
nadien
verlicht door…
Een stille dag is om mij heen (1895)
poëzie
3.6 met 35 stemmen
5.171 dat gij nog eens mij waart nabij
en ik u koel en zuiver vond
en wel in droefenis verstond
het verre tussen u en mij.…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
Droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.382 Dan droom ik en droom ik weer
van een schitterend huis
verdiept
in vele kamers
uitgevend over
verre verten
en lokkend landschap.
Wij zijn er.
Jij en ik.
Wij samen.
Dan rolt er
gedonder
gruist er geraas
scheuren muren
stuivend tot puin.
Maar
Wij blijven samen.
Onkwetsbaar.
Vallende brokken raken ons niet.…
Heimwee
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.090 Ik heb mijn vaderland verraden
Ben mijn moedertaal vergeten
spreek denk en droom in verre woorden
anders in mijn diep geweten.
Oppervlakkig en niet echt
heimwee op de achtergrond
als iemand die constant tegen tranen vecht
lachend met een vreemde mond.…
flinterdun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 scheiding tussen links en rechts
goed en kwaad
ik verketter elk geloof
ik doe morgen
de deur niet open
als u daar staat met uw gelijk
ik doorzie uw opgeheven vinger,
uw bomriem,
voor mij geen baard van de profeet,
ik draag geen enkel kruis
ik werp alles verre van mij
maar u staat mij wel dichtbij
ik haat u
ik heb u lief
begrensd…
kleine utopie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
986 letters en cijfers
komen er niet aan te pas
geen kluis of safe
geen doos
een code is niet nodig
ontcijferen uit den boze
het heeft iets
van wonen in hoge bomen
van een vergezicht
in kruinen dromen
in een maannacht
op een kruispunt
van de sterren
Lulleby van Gershwin horen
het heeft iets
van een kleine utopie
als ik het zo
van verre…
Voor mijn schone Madre liefje
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.170 voor mijn schone madreliefje
met haar verre oordeelogen
al vanaf die eerste dag
heeft zij mij zo zeer gemogen
zondag is het loederdag
wat ik niet vergeten mag
'k denk dus dat ik bloemen haal
straks snel bij het tankstation
scheelt al snel een lang verhaal
met een blik van grijs beton.…
kiemend
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
954 tussen de nacht en mijn gelaat
slaat het onbegrepene tegen de akkers
zo wijd en aarzelend
als een kind dat dingen anders ziet
in een boog naar elkanders handen
kiemend in het kantwerk van leven
proevend de zoete vrucht
in de nog schrale aarde
een glimlach glanst op verre tuin
hij is in zicht,weet niet voor mij
een uitgewogen tijdstip…
droom-auto
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.313 ik droomde dat ik auto was
en dat jij mij ging poetsen
je zette mij zacht in de was
opdat ik niet ging roesten
je opende vol vlijt mijn deur
en schoof jezelf naar binnen
je wreef mijn ex- en int’rieur
zodat ik stond te glimmen
jij spiegelde je in mijn glans
en mocht mij trots bezitten
ik bleef altijd je eerstehands
nog vele verre ritten…