6859 resultaten.
- Beelden veelbetekenend -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Beelden veelbetekenend
dageraad zonder achtergrond
trekken adembenemend
voorbij aan onze blinde ogen
buiten valt het daglicht
als rolgordijn half naar beneden
lifts oefenen pirouettes
herinneringen wissen beelden
en machtig als een spiraal
vertellen de ogen hun verhaal,
storen tranen de verbeelding
immers, morgen gaan de chronisch…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 meester in jouw domein
Een vertrouwde verwelkoming thuis
Gezellig samen voor de buis
Sparren met kammen
Even met je kopje drammen
Beledigd en de rug toekerend
Daarna lekker spinnend en met alles concurerend
Je blik en je geur
Je koppie, je pootjes, je staart en je intens zwarte kleur
Een lege plek,een groot gemis
Een fijne herinnering…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 Voordat zich alles heeft verwijderd en in vergetelheid geraakt
En de tijd versluiert wat ik in stilte heb bewaakt
Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was
Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas
Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem…
Aan d'aarde verhangen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
470 Tijd heb ik als illusie geïntegreerd,
geen Nu-moment verspild
bij het proeven van stukjes zoete herinneringen.
Slapeloze nachten leggen zich neer
en verven jouw schaduwlijnen op mijn adem,
terwijl mijn lippen bitterzoet proeven...
en de lucht zelf
mij gaat dragen in dromen, in
dingen die ik nog wil doen.…
het kostbaarste vieren – van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
909 het kostbaarste bezit
is het leven zelf
dat jou gegeven
en jij gegeven hebt
het mooiste bezit
is de liefde
gegeven en ontvangen
van mensen om je heen
de fijnste herinnering
is aan goede tijden
samen met de mensen
die jij en jou betekenen
de grootste hartstocht
is het jonge leven
dat jij en jouw liefde
de wereld schonk
dat…
Groningen lijdt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 monumentale
restanten ontstijgen het puin waar nu
de laatste bloemen hun kleuren nog trachten
te uiten - in een pracht als nooit tevoor
landerijen haasten zich om de gewelven
van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 In hand en hart ligt nog smart, die laatste groet
die ons steeds weer fragiel herinneren doet.
De dagen kennen soms schaduwen breed en
smal, uren vormen dan vaak een leren voetbal,
melken dagen en weken schril uit met die fluit.…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
Blanke pit of..?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 In het vruchtvlees van herinneringen
huist de blanke pit van onze tekst, ook
verbaal in zachte en tevens harde kern waarin
ik mij herken, als ziener naar het lot, ontvankelijk
van een gewortelde daad, als het in goede aarde valt
zoek de sporen in een verklaring naar die
oorsprong als pril begin van oorzaak
en gevolg, vertolkt in causale…
hartstocht vieren - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 de wandeling van jouw leven
laat zich vandaag halteren
in het vierend stilstaan
bij jouw zoveelste jaardag
een nieuw levensjaar start
waar het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat…
Het jaar 2019
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
556 Bewaar de mooiste herinneringen van dit jaar
in je hart.
Natuurlijk
gun je ieder mens veel geluk en liefde, ook in het
nieuwe jaar 2020.…
ACHTERUIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 achter je loopt
dat kan ook niet als je vooruit gaat
bij achteruitrijden met de auto
kijk je in de spiegels voor achteruit
maar ook kan je naar voren kijken
dit heeft zo zijn "voor"delen
achteruit fietsen
kan alleen op een eenwieler
dus een beperking
je bent wel erg wendbaar
dus zicht naar alle kanten
achteruit denken
is dat je iets herinneren…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 De grachten bogen naar binnen
als vermoeid met veel herinnering
onder de bruggen die traag bleven staan.
De dag was duidelijk met hun lot begaan
en liet ze traag in hun oud bestaan.
In de ramen kierden gordijnen open
als maar half gelede ogen.
Het gerucht van mijn stap klonk als
verstoord tegen de gevels op.…
hartstocht vieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 de wandeling van jouw leven
laat zich vandaag halteren
in het vierend stilstaan
bij jouw zoveelste jaardag
een nieuw levensjaar start
waar het oude tot einde komt
in een feestelijke tuimeling
van herinnering en verwachting
met alle mensen die komen
vieren wij jouw doen en laten
met vandaag als uitspanning
omdat jij hen betekenen laat…
het tij van het gemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 laten
als kansen aan voor een nieuw normaal
het lot van eindeloos voelend isolement
dat huilen vaak nader brengt dan lachen
doet ons af en toe het geloof wankelen
dat het morgen wel weer beter gaat
ons een antwoord zoekend op het waarom
van naar de overkant veel te vroege reizen
geven wij de wind snikkend onze tranen mee
waarin de herinneringen…
Nodig hebben
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
536 En om ons er aan te herinneren dat we het niet nog eens moeten een doen.
Mensen om ons heen hebben we nodig…
Omdat we ons hart moeten luchten
Onze wonden te laten zien. Dat hebben we nodig.
Om die van ons te laten te houden van wie of wat we zijn.…
Mocht ik je vergeten
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
581 Hoe ouder ik word, hoe meer ik stukken van mijn
leven vergeet, het is precies dat ik ergens ben geraakt
Allerlei gebeurtenissen zelfs enige persoonlijke herinneringen
zo dichtbij en toch zo ver van mij, het hart en ziel volledig verdwaald.…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere
sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op
lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt
tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…
EEN ENGEL AAN MIJN HAARD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
711 herinneringen spiegelen zich op de kamerwanden
van mooie jaren die te vlug zijn gegaan
de laatste foto’s rond ons huis en van verre landen
maar altijd zie je ons dicht bij elkander staan.…
een huis vol
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 vanzelfsprekend
zij vinden ontspanning
in met elkaar samenzijn
een huis vol kinderen
is een huis vol liefde
geeft ieder aandacht
op een eigen moment
een huis vol kinderen
kent ruzie ook en strijd
die altijd wordt gesust
met grote gezelligheid
waar liefde leidraad is
lachen vaak gezichten
in spel en bij avontuur
dat ze blijft herinneren…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Dat beeld en geluid van afgelopen
seizoen als zoete herinneringen worden bewaard
in mijn hart waar enige momenten opnieuw worden afgespeeld
maar ook hoe bewonderenswaardig het is dat vlinders blijven voortleven in mij.…
Eenzaamheid
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
610 Ze zijn als kleine lichtjes,
onbevangen en toch sterk, hun tere hoofdjes
vol onschuld, een herinnering aan standvastigheid in elk seizoen.
Langs de waterkant strekken zij zich uit, een zee van bloemen die de leegte omhelst.
Zelfs de golven lijken met hen
mee te dansen, hun ritme weerspiegelend in het
kabbelende water.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd. Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.
De lucht opent zich, de nacht
vervaagt, zijn ongekende vlucht eindigt in een
laatste zucht, verloren.…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 Een windvlaag tilt zijn veren op — een fluistering van herinnering.
Langs gevels waar oude
namen vervagen, kent hij elke stoeprand,
elke warme plek in het licht. Geen vlucht is te groot, geen
hemel te ver, zolang het asfalt roept en het verkeer hem wiegt als een wiegelied.…
‘overwoeker mij!’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
570 wat mijn takken niet ratelen doet (of deed)
-sorry enzo- (me.. )
of ik herinner ‘t me niet
‘natuurlijk,
ik heb overal wel iets op aan te merken’
(minus) [‘de vlerken’ bijvoorbeeld]
ik heb overal kak* aan
maar ik ben ook veel te lief (geweest)
echt waar
dat is me al zo vaak verweten
ik ben ook veel te veel
vergeten
zogezegd
buien kwamen…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 Een tedere stroom die zich hecht aan wat dichtbij
groeit, zoals herinnering zich hecht aan geur of schakering, en in rust verder leeft.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Steeds meer vervaagt het zicht,
terwijl een vogel zijn laatste weemoedige
klanken zingt en de wind fluistert langs het wuivend gras;
ik berg dit heel zorgvuldig op in mijn breekbaar hart als kostbare herinnering.…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gesprek tussen dozen, een doosje koekjes
voor bij de koffie,
tussen kerstengeltjes en herinneringen
vochten woorden om waarheid,
fluisterde het verlangen naar erkenning
in het licht van verlies.…
Van gevangen naar vrij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
328 Niet om te vergeten,
maar om te herinneren
dat ze bestond,
dat ze leeft,
dat ze vrij is.
Want vrijheid
is niet het ontbreken van angst,
maar het zacht durven zeggen:
Ik ben er nog.…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Daar leg ik mijn rugzak van
herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.
Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel. Plek waar pijn niet schrikt,
maar gedragen wordt, tot de stilte liefde wordt en wonden zachtjes sluiten.…