7024 resultaten.
Dat kutgevoel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
276 De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.
Buiten regent het op de armen van de stad,
binnen bloedt mijn borst als een open bierfles,
maar ik blijf zitten, drink de stilte,
want liefde is een barvechtpartij…
stille breuken:
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
237 De koffie is koud in de mok,
jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel.
Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees,
en denk aan hoe je vroeger lachte om niets –
nu lacht alleen de tv in de hoek,
blauw licht op lege muren.
Buiten start een auto, iemand gaat weg.
Ik blijf zitten met sigarettenpeuken
en een brief die ik nooit…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 Toen hij met zestien paarden
rossend langs de hemelboog
zongeblakerd en verloren
al zieltogend nedertoog
riep hij in hoge wanhoopsnood
zeven laatste woorden
tot zijn arme vader Daedalus
'Verlaat mij niet,
mijn schoenen raken los!'
Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart…
Verzonken wortels
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
283 Drink niet uit de oceaan, of de zee,
de struik bij pa verhongert van de dorst;
op haar smalle hals zweert een droge korst,
de warme zomer zit tot nu niet mee.
Haar tere huid omringt ze met jong blad,
ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft;
soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft,
die de schade van de dorst nog niet omvat.
Zijn…
Hoopvol
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
305 Ik hoop dat je stilte vindt
die je hart niet verstrikt.
Dat je een stukje paradijs voelt
terwijl mijn aanwezigheid langzaam oplost.
Je voeten drukken plassen
die zich vastbijten in de aarde.
De lucht hangt laag,
zwaar van onvertelde woorden.
Een tak krast als een nagel
over de huid van de wereld,
een vogel glijdt weg zonder terug te…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Ik deed de deur open.
De gang was warm
tegen mijn rug,
alsof de wereld nog bestond.
Binnen,
een kamer
die niets teruggeeft.
Jij lag er al.
Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw…
oranje licht op de vloer
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
261 de gin gaat open
zoals altijd te vroeg
oranje licht op de vloer
alsof dat helpt
ik kruip nog eens door haar hoofd
knieën kapot
maar goed
we kennen dit stukje al
je maakte er een mooi verhaal van
over mij
klopt niet
maar het leest vlot
mijn hart lag ergens in een motel
ik denk dat ze het gewoon hebben laten liggen
bij het vuilnis…
mirakelvis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
284 de kooi is roest en goedkope jenever,
tralie snijdt in mijn tong, de vrije vogel
doopt zijn vleugel in oranje zon en pist op wormen.
maar in deze kapotte borst kolkt een oceaan —
zwart water, soms moorddadig,
mirakelvis die wild flitst in donker zout,
mijn bloedwater laat hem dansen als gods vieze grap.
toch rijs ik op, klootzakken,
stof en…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 Dit is een afscheid, schreef ik.
Maar jij zei niets.
Woorden zonder stem
bleven liggen.
Ik las hardop.
Mijn stem brak
waar jij ontbrak.
Niemand keek weg.
Niemand vroeg iets.
Ik las je moeheid.
Je woede.
Wat je droeg
tot het niet meer ging.
Handen op mijn schouder.
Ze zeiden iets over troost.
Niets kwam aan.…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Ik vraag je
jouw nieuwe pad te volgen
zoals je naam,
en wij afscheid nemen in liefde
saam van elkaar…
Voor H
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.200 Je gedichten waren fijnzinnig en ontroerend
Nu zijn ze met stilte omkleed
Dit zijn de laatste woorden
Die ik hang aan een denkbeeldige lijn
Van mij naar jou
En als je dit dan leest
Bij zonsondergang of morgendauw
Koester dan wat er tussen ons is geweest.…
Gaandeweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
409 Bij geboorte is iedereen een blanco blad
Waarna verhalend wij onszelf beschrijven
Eerst zet men ruw schetsend iets op in klad
En daarna netjes zodat het mag beklijven
Maar wordt men oud dan heeft men het gehad
En menig medemens is zat van je
Je datum verstrijkt en je wordt geringschat
Want wat voor bergen nog verzetten kan je?
En zijn de…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Het schip van aarde slingert door het ruim,
een splinter hout op kolkend zwart water,
waar de maan met wit en ijskoud schuim
de wonden slaat van nu en van het later.
Wij liggen in de buik van dit gevaar,
als tweelingen die op de afgrond wachten,
terwijl de seinen gillen, onverstoorbaar,
door de kieren van de lange nachten.
Zij slaapt. Haar adem…
Een flits van zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
265 De klok... die tikt niet, zij verslindt.
En wat ik dacht te zijn, begint
te rimpelen in de stroom van het misschien
Is dit de wereld? Of slechts het zien
van wat ik... wat ik... wil geloven?
Want als de rede dooft, wat blijft er boven?
Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht?
Een flits van zin... in een zee van nacht.
Ik... ik ben...…
Postuum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
332 Vandaag
deed ik mijn
brievenbus niet meer open
Geen vers stokbrood
bij de bakker gaan kopen
Geen boodschappenlijst
Ga straks toch niet koken
Op de eerste vergadering heb ik
niets gezegd
In de tweede meeting wederom
niemand iets in de weg gelegd
Zo ontsnappen aan de lunch
Geen document op mijn desk
Geen koffie met suiker
Geen…
Polynesia
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
393 het is allemaal zo triest
en bedroevend want ach...
het eilandenrijk van het hemeltergendgodsgruwelijk tenenkrommende niveau
van prullaria en spiegeltjes
van egospielerei
door spitsneuzige letterratjes
met hun ditjes en datjes
de watjes van witgevlekte
krielkippen pikkend naar ringen
brocante en kraaltjes
laten wij voor wat het…
Mijn ex
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
268 Mijn ex blokkeerde me
op Spotify
niet eens op Insta
wat een halfslachtig gedoe
ik luister nu alleen nog naar nummers
zonder tekst
zoals zij…
n tijd vooruit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
143 een miljoen, een miljard
duizend keer alleen;
mijn hart van glas
heeft geen verleden;
alleen de hoop
dat ik je weer zie;
n tijd ver vooruit
een biljoen, een triljard;
ik wacht wel
een, twee, drie...…
de val
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Temidden van de verliezen
Vervagen de dromen van een vlucht
Na de val blijft alleen een gebed van zwijgen over
In het gonzen van de tijd
Ik zoek je glimlach op de verre oever van het mededogen…
Verbeelding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
334 Ik zie de rijen wolken drijven
In 't geelwit schijnsel van de maan
Als jaren van mijn leven glijden
Naar 't gindse van 't bestaan
De sterren trekken ruisloos rond
Niet wijkend van hun vaste baan
Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond
In 't eeuwig komen en gaan
Zo trekken sterren in mij voort
In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…
Vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
163 De zee trekt zich niet terug uit schaamte.
Ze neemt gewoon mee wat ze kan dragen —
schelpen, schoenen, namen van verdrinkenden —
en legt het elders neer
als een keurige misdaad.
Zo doe ik het ook.
Ik noem het vergeten.
Zij noemt het getij.…
Te Laat bij de Berk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
265 Ik ken dit bos.
Ik ken de volgorde van de bomen.
Ik ken de plek waar zij stond
omdat ik er altijd aankom
als zij er net niet meer staat.
Twee minuten vroeger
zou ik haar gekend hebben.
Twee minuten vroeger
zou ik een ander mens geweest zijn.
Maar ik ben deze.
De rijp heeft alles vastgezet
in een houding die op wachten lijkt.
De arenden wachten…
Niets is eeuwig of altijd
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
270 "Ik blijf.
Ik blijf voor altijd en eeuwig,
in goede en kwade dagen ...!"
Zei je.
En toen, toen ging je weg.
Je liet haar achter voor altijd en eeuwig.
Je liet haar in goede en kwade dagen.
En zij,
zij rukte de woorden uit de tijd,
legde ze in haar handen,
strooide ze in de vroege ochtend uit
door haar raam,
liet ze meedragen op…
TATA STEEL EILAND IN DE NOORDZEE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
535 Met een stalen gezicht zal het ontkend worden
maar de aanstelling van Donald Pols is
het puurste staaltje van publiek/private samenwerking
met een heel dun laagje van maatschappelijk 'belang'
die miljarden die komen er en Tata Steel blijft waar het zit
of toch verplaatsten naar een opgespoten eiland op de Noordzee?
ik ga de heer Donald Pols…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 Naam in bladeren
gedragen door avondwind
wortels zwijgen stil
Onder de oude boom blijf
ik soms staan, nog voor wind ligt en vogels
zwijgen, alsof je naam nog tussen bladeren hangt en iets
bewaart wat niet verloren ging, maar dieper wortelde in alles wat ik ben.
En elke ochtend weer, nog
voor dauw verdwijnt en het gras opdroogt
voel ik…
Rotvarken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 Het is voorbij, Ik ben soms weer blij
Ben niet meer op jouw boerderij
Maar in mijn hoofd duik je nog op
Met je verrotte varkenskop
Dan denk ik terug aan toen die tijd
Ik was verwikkeld in een strijd
Was aan het vechten voor mijn plek
Maar gleed steeds uit over jouw drek
Jij, wroeten, knorren, overal schijten
In oren en in staarten bijten…
Levenslust van de Vlieg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
186 Het brommen vult de kamer,
dom en hardnekkig,
ik sla met de waaier
links, rechts, vergeefs –
het zoemen ontwijkt.
Levenslust is geen lieflijk goed,
maar dit hinderlijk gonzen
dat geen rust duldt.
Ik wijk uit naar de schuilhoek,
ontsnap de soldaten van de Keizer
die mijn hekeldichten vreest,
toch schrijf ik door.…
Rites de passage
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
470 Het huis heeft zich groter gemaakt.
Een bloemblad valt op de vloer.
Kattenogen kijken door de ramen.
Niets passeert.
De uitgestorven straten.
Het licht verdwijnt achter de bomen.
De onaangekondigde dood.
De dood is stil.…
Oude dozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
310 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
alsof je terugkomt met een boodschap
die ik moeilijk kan duiden
het verdriet is nu te groot
om niet te huilen
moet ik flink zijn
doorzetten, stapels verschuiven
oude dozen tillen
het huis moet leeg.…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 vandaag alweer mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd…