Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

Wegkijkende ogen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 231
Geen afscheid dat een einde bracht, maar wegkijkende ogen in een blijvende nacht.…

wie heeft er…..

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
dit moment is dit moment niet meer deze dag is deze dag niet meer deze week deze week niet meer deze lente deze lente niet meer dit leven dit leven niet meer gure volstrekt onberekenbare rouw heeft alles in een vloek en een zucht genadeloos de deur uitgebonjourd beslag gelegd op dit huis de ramen verduisterd de vloeren bezoedeld…

dragen

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 416
in een woud van signalen droegen onbegonnen herinneringen ons naar een tijd die langzamer ging dan de reis van een vogelveer naar de bodem van het diepste meer we dreven pijn met hamers in de aarde persten het lijden terug in de grond over het helmgras zagen we de lege zee de stilte was hier om te doden konden wij haar dragen?…

Ik herinner mij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 208
Als ik niet meer ben dan herinnering, een almaar meer vervagende herinnering, een stipje wit verwaaiend in de wind, dan vraag ik dat je mij bewaart in een onbeschreven blad waar ik op schrijven kan dat ik zoveel van, toen ik er nog was en elke dag erna, wat ik zo weinig heb gezegd, maar zo vaak heb gedacht, tot ik niet meer was en niet meer…

Gesloten hemel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 195
Mijn veilige plek is uit het bos geweken. Een groene hemel, voorgoed gesloten. Waar vogels zachtjes in je oren fluisterden, de wind donzig langs je roze rui streek, en het ochtendlicht zich door donkere stammen sneed. Waar witwolkende adem laagde in kou, en een roestige aardegeur als herfst op je tong lag. Mijn schuilplaats is…
Leentje10 juni 2026Lees meer >

Het gewicht van zwijgen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 158
Het gewicht van de bagage zal groot zijn, niet om wat gevuld is, juist de leegte weegt, onuitgesproken gedachten, het luisteren naar gevoel tijdens het ronken van een motor Gewichtig gewicht, niet voor degene die niet draagt of niet dragen wil, misschien ook niet kan Een auto vol. Op weg. Wegen zijn ondoorgrondelijk…

Het afsluiten van verloren tijd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 139
Na al het schrijven, het verzamelen van fragmenten, het terughalen van wat verloren leek, kwam ik tot de conclusie mijn dossier te sluiten. Niet omdat alles voorbij was, maar omdat mijn leven zich niet langer liet vangen tussen vullende witregels, blanco beschreven Jarenlang droeg ik de gevolgen beloftes, misverstanden,…

De draad loopt door

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 159
Jij voelt de pijn van het afscheid niet, mijn broer. Voor jou gleed de laatste adem weg zoals de soepele valling van zwaar fluweel. De spanning is van de draden, het houten frame heeft eindelijk rust. Geen zwoegen meer, geen slijtage. Alleen de stilte die perfect past.…

Haast

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 100
Hij had duidelijk veel haast, Liep zichzelf haast voorbij, Zijn ik was blijven staan, Daardoor kwam hij niet aan Naar hij was op weg, En zijn ik zonder hem Alleen ik in de kou liet staan.…

Uitzichtloos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 203
Achter de geraniums uitzicht op de weilanden met koeien. In het hemelsblauw een stip, ja wel, het is een leeuwerik. Achter de sanseveria’s uitzicht op het strand en de wilde zee. Kitesurfers bespringen de lucht, strandlopers op de vlucht. In de kamer is het erg, te erg leeg, de rust is onheilspellend en zweeg over wat verdween in het…

rouw

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
rouw is ruw rouw is rauw rouw is guur rouw is grauw rouw is zuur rouw is wreed rouw is zwart rouw is leed rouw is hard draagt geen kleed…

HEM: JEZUS en hem: Herman Koestveld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 200
Ik heb me met Hem uiteindelijk altijd wel verbonden gevoeld De Here Jezus de Zoon van God De Schepper van Hemel en Aarde niet in de absolute geloofszin maar wel in de zin van het welzijn vooral het goede naar je naasten en de liefde voor natuur en cultuur, zelfs cult ik heb me met 'hem' zeker ook zeer verbonden gevoeld hij Herman…

Eigen wegen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 176
Ik schreef op het bord, liet woorden klinken, tekende soms een route zonder te weten waar die uitkwam. Maar een kaart brengt niemand ergens. Een taal wordt pas van jou als je haar zelf gaat spreken. Wat ik gaf waren misschien steigers — tijdelijk hout langs iets dat later jullie eigen huis werd. Als jullie nog steeds lopen op mijn…

waar je bent

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 207
dat je tussen de bomen naar haar zwaait gebaart dat je bijna thuis bent dat je op een bankje naar haar wuift een klopje met je hand op de lege plek dat zij in broze ogenblikken niet weet waar zij is…

Vertrektijden

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 740
Ik zie op het perron twee mensen lekker kussen. Er klinkt een schril gefluit Dat zit er even tussen. Het is de conducteur Hij kijkt op de seconde Het resultaat: twee openstaande monden. Was ik een conducteur, ik lette niet op tijden. Zijn mensen uitgekust, dan gaat mijn trein pas rijden. --------------------------------------------…

nadien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 162
en dat het prachtig zou zijn, te sterven in het violet van het licht gewoon een weldaad door het met slingers en bloemen belegde gangpad terug te keren naar het leven van voor het laatste sacrament, niet dat er een priester aan te pas zou komen, doch als dichter blijf ik desondanks heel dicht bij mijn dromen laat gaan dat ge-adem, het gehijg…
elze5 juli 2026Lees meer >

De Wedergeboorte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 183
​De koude schacht, het marmer blank en koel, Zij droegen lang het moegemarteld lijf. Een rijk van tranen en een stug gevoel Hield de bezieling in een kille schrijf. Ik haatte plots de stilte en de nacht, Die alle schoonheid traag had omgebracht. ​Toen brak het zwerk. De bliksem sloeg misnoegd De harde korst van angst en ijs aaneen. Niet langer…

Joanna Maria Bollaert

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 115
Drie eeuwen lang rustte uw naam in bruine inkt op vergeeld papier. Het had bij één regel kunnen blijven, zoals bij zovelen vóór en na u. Maar uw zoon, priester, weigerde die karigheid. Hij schreef niet over uw dood, maar over uw leven: uw stille goedheid, uw handen die gaven zonder terug te vragen. Bijna achteloos, vermeldt hij dat…

ROUW...

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 237
is een verdorde roos waarvan de doornen blijven prikken rauw als een open wond en je hebt het maar te slikken...…

gewoon dood

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 117
telkens als ik de dood ontmoet verstaat mijn stem de vlakke tonen van berusting, geen twijfel is gericht hem hij biedt en verzorgt een schuilplaats voor het moment dat het leven kiest voor de andere kant waar het portaal van stilte je doorgang verleent en als je sterft is er geen verzuchting of een terugkerend applaus, je ligt, staat,…
elze20 juli 2026Lees meer >

eindelijk stil

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 201
haar hart reist als verstekeling met hem mee vrouw zonder schaduw op een kraterrand het epitome van alles een beetje van eigenlijk niks zij plengt tranen haar offerande voor zijn behouden reis de maan maakt plaats voor een zachtroze zon het wordt eindelijk stil…
J.Bakx21 juli 2026Lees meer >

de taal van stilte

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 125
in het rijkgevulde niets niets meer zijn alleen nog maar met haar de taal van stilte spreken…

Wachten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 123
Even wachten hoe het nu verder gaat met iemand die heel binnenkort dit leven verlaat. Het is een mysterie: we komen en we gaan en weten dat de dood voor iedereen ooit komt al staan we daar ook zelden heel bewust bij stil, tot ergens heel dichtbij voor iemand dit wel weer gebeurt: een avond die naar morgen geurt en wij die achterblijven…
Adeleyd27 juli 2026Lees meer >

Verdriet boven op verdriet

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 118
Alles gaat snel tijd heb je niet in de hand evenmin een ziekte die alles breekt die bij degene verwarring in zijn hoofd brengt alles wegvaagt van hoe hij was waar je elke keer beetje bij beetje, afscheid van moet nemen wat pijnlijk genoeg is komt de dag, die je liever vergeet komt het moment, dat je nooit had gewenst Verdriet boven op…

Het rouwpad

hartenkreet
1.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 163
Stap voor stap alleen het lege bospad wacht stil licht breekt langzaam door Het pad opent onder bleek ochtendlicht. Tussen mos en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren. Bomen ademen boven mijn schouders. Hun schaduw bewaart herinneringen tussen bladeren en wortels. Woordeloze…
CB28 juli 2026Lees meer >

verloren

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 228
ik heb liedjes zonder woorden voor je gezongen ze raakten verloren tussen grijze bomen het lot dat alle liederen is beschoren glinsterende tranen nestelden zich in de warboel van je baard in de gloed van de maan hoorden we iemand huilen het was te vroeg om weer te keren naar zomerse dagen te laat om te voelen alsof de zon wat…
J.Bakx3 augustus 2026Lees meer >

Rotvarken(2) antwoord van het varken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 127
Als varken ben ik omnivoor Ik vreet alles, en ga door Voor herkauwers is er geen tijd We moeten verder, da's een feit We gingen spelen op meer borden Toen kon jij knap knorrig worden Je bleek daarin niet een van ons En daarom kreeg je dus de bons Je wilde van geen wijken weten Ja, toen heb ik jou gebeten Voor jouw gedraal was er geen…
Atto6 augustus 2026Lees meer >

Herrinering

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 127
Jouw leven Als een prestatie In jaren gemeten Bergen nooit Alle emoties Die wij deelden…
Beninga9 augustus 2026Lees meer >

ode aan Michiel

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
In een wereld waar de tijd zo snel verstreek, leefde Michiel, een licht dat nooit verbleek. Zijn glimlach straalde, zelfs op een zware dag, zijn liefde voor het leven, met onbegrensde lach. Met moed en kracht, droeg hij zijn lot, een ziel zo puur, die nooit vergat. In elk moment vond hij zijn vreugd, zijn hart gevuld met liefde, nooit geheugd…

Vervangen van oude ruimtes

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 185
Vervangen lijkt eenvoudig wat leeg is wordt gevuld een batterij uit haar plaats een nieuwe die haar volgt Tussen oud en nieuw, ligt iets wat niet verdwijnt, de ruimte die zichtbaar wordt zodra iets van plaats verandert Ruimte is geen lege plek, ze neemt voortdurend waar Ze draagt de tekens van een omgeving, maakt het ene vanzelfsprekend…
Silann Nara13 augustus 2026Lees meer >