778 resultaten.
De winter is vergangen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 patroon een vrijgeleide
Geschonken om 't gemene volk
te leiden
Naar moeder gods, de lieve heer
of beiden
Men had van inquisitie zwaar
te lijden
Het waren immers katholieke tijden
Prelaten hoeders over herdersweiden
Hun mond gesnoerd in hogewoerd ten tijde
Der guldensporenslag op kortrijks heide
Hun ziel gesmoord met goeiendag of blijde…
NN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
488 Nee
Nee
Nee we
Noemen geen
Namen
Nee
Nee
Namen
Noemen we
Niet - da's
'N citaat, ik weet het maar geen plagiaat meer - immers jij weet het
Niettemin, ik weet dat ik
Niets weet, maar lezen
N zoeken, dat weet ik ook,
da's veel te moeilijk
N veel te vervelend,
want dan moet ik
Naar Google toe - ik ben
Net thuis,
N veel…
We gaan met z'n allen naar de Maan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
984 halen we nu dan ons water vandaan
Voor het geval de aarde niet zal overleven
Want Moeder Aarde heeft ons al zoveel gegeven
De grondstoffen hier zijn helemaal op
Dus gaan we gewoon een eindje verderop
We verhuizen met z'n allen gezellig naar de Maan
Genoeg grondstoffen daar om nog even door te gaan
En is het daar ook op, dan gaan we naar Mars…
un winterdach (een winterdag)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 in dromereche sneeuw
mistroastend de hele dach
in è stad ombongeld
fernikkeld van è koude
last fan wintertoanen
en ròppich in ’t lyf
winterwuttels met siepels
wil ik eten met krumeche earpels
myn fingers pimpere in bitsje
earst mar even slobbbere
fan die hearleke sûkelademelk
met un fers stuk sukerlat
roadburstjes flyche hene en teruch…
N.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
965 niet beweerd worden
Licentiaat Romaanse knap
Je luttele uren die je diende te presteren
Dik vertikt
Ik mocht bellen dat je toch zo ziek was
Zwaar dronken in elkaar getimmerd
Toch op onterechte wijze vet pensioen
Van jou wel veel geleerd
Namelijk hoe het niet hoort
Parvenu, blijkt
Weet wel dat donkerlokje hoegenaamd weet wat ze in haar
mars…
Jean Aimar en Madelon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
748 JA: Jean Aimar zei tegen haar
Ik kom eraan, mais j'en ai mar
Om altijd maar zo na elkaar
MA: Welaan, regarde, mon ami
N'arrète pas, car j'ai envie
De faire l'amour, ziet ge, comme si
JA: Bien sur, mi guapa, oui ma chère
Fais comme une grande chute de pierres
Als Ginger Rogers, Fred Astaire
MA: Tu vois, je mont la tour Eiffel
Le grand…
Spits in snits
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
701 Heel even zag ik in een flits
als ware er achterstevoren
zonder maren zonder mits
een woord gespeld binnenstebuiten
gescrabbeld en opnieuw geboren
schoolreünie werd schuilruïne
maar niet zo flauw als bij frits spits
die van het groot dictee der taal
der lage landen aan de zee
van vondel reynaert veldeken
tot hebban olla hadewijch…
Syrië, ik en Psalm 42 uit 1773
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 Het hijgend hert der jacht ontkomen
maar het mist wel een gewei
geamputeerd loopt het nu verder
door de bossen, over de hei
soms verlangt het naar genade
slechts 1 schot, dat snel dodelijk is
niet meer pronken, nier meer pralen
niet meer brullen om een hinde
niet meer paren, niet meer maren
en zeker niet vragen naar het waarom
Zo voel ik…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 wij wonen in verhalen, vormen onszelf,
weven een wereld, elk met een eigen beeld
de een ziet de hemel, de ander de hel
maar waar begint het sprookje, waar het spel
een psychoot bouwt kastelen van stof
zoals een dromer de toekomst bedenken kan
want alles wat leeft, is een schaduw, een schijn
tot de fantasie fijn het weefsel maakt
de mars…
HET LENTEWEDER
poëzie
3.3 met 20 stemmen
3.918 Ik lachte vrolijk
Toen de blijde zon der Liefde
Mij, van hare trans, verkwikte.
Maar helaas! de zon der Liefde
Zag ik achter dikke wolken,
Dreigende onweerswolken schuilen!
En toen stond ik, als die bloempjes,
Troostloos op het veld te treuren.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 Maar Hij, die 't waakzaam oog
Op haar verdelging hield,
Gebood de storm te wijken;
De blijde zon kwam weer;
Zij stond, gelijk voorheen,
Met loof en knop te prijken.
Nu stijge dankbre geur
Uit hare kelk omhoog,
Om Gode roem te geven!
Het zwerk toog saam; 't werd nacht!
Der bergen ceder viel!…
Treurige verandering
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.869 Voortijds was ik altijd vrolijk,
Als Natuur mij open lag;
Blijde met een dansend mugje,
En een wemelende worm;
Gaf een maagre bloem der heide,
Gaf een blaadje mij vermaak;
In het rijk van plant en dieren
Was de bron van mijn genot;
‘k Dronk daaruit met volle teugen
’t Reinste vergenoegen in.…
Mijn kind
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.522 Als een bloem die haar blaadjes spreidt
Een dartele vlinder als prille vrouw
Op zoek naar een partner in de morgendauw
Dan sta je daar,een mooie stralende bruid
Verlangend kijk je naar de toekomst uit
Drie dochters schonk jij het levenslicht
Vervulde vol liefde je moederlijke plicht
Sterk doorstond je elke tegenslag
Met nieuwe moed en blijde…
Over zilveren golven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
719 met stapels licht
verderop, hier en daar
door kleurgebroken bogen
de levens-golven vloeien wel
op maatgevoel veelstemmig
de wind fluit blijde tonen door het want
evenals hun schippersvrouw
kleine regenbuien trekken
in rap tempo weg
met de wind in de zeilen
zeilt het jacht elegant door het water
op glansgespannen wiekslagen
ik kijk met…
TER GELEGENHEID ENER EERSTE MISSE
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.817 Des Heeren uitverkoren van alle eeuwigheid,
gekweekt aan 's altaars voet in rust en vreedzaamheid,
bewaard van alles wat zijn rein gemoed mocht deren,
gespaard waneer de jeugd ontwiek het wild begeren,
zo knielt op zeekre dag de blijde jongeling
en ligt voor 't altaar neer, des Heeren gunsteling,
gereed tot alles, 't hert van vreugden overstromend…
Ballade aan de maan
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.519 Ik ben maar liefst met u getweên,
gij zijt althans niet van de blijden,
gij kunt begrijpen, dat ik ween,
wen gij uw tere glans gaat breiden
en dromen weeft om dorre heiden,
een parel tovert in een traan....
Gij zoudt mij willen leeds bevrijden?
....Zwijg stil, zwijg stil, mevrouw de maan.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 Ik hadde, o gij die me start, wier ogen zwijgen
als dode vijvers onder loom een lover-dak
dat nooit een blijde pijl van zonne-vreugde brak,
- 'k hadde over uw gestaar mijne ogen willen neigen,
en in de diepte van uw blikken willen zien
het leven dat er leeft, de driften die er dreigen,
en voor wie u bemint wat tederheid misschien
'k…
In de wrede zomer
poëzie
3.7 met 13 stemmen
5.036 Rouw met mijn liederen, o, blijde lucht.
Zomer, dek als een Moeder het gelaat
Wier liefste zoon geslagen in de vlucht
Van zijn schuldloze jeugd op 't bloedend veld vergaat.
-----------------------------------------
1914 (in het tijdschrift De Beweging)…
van harte baas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 dobberen blijft
vaker toch verbaas jij iedereen
van grootste vriend tot opa toe
met de gebleken kennis en kunde
van bits en bytes en computers
of de programma’s daarvoor
waarmee oma dan weer spelen mag
van het groter groeien zul je leren
dat het van alles en nog wat brengt
met de altijd al gewilde vrijheid
komen echter ook de mitsen en maren…
De geurende brief III
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.092 balboekje, van 'n onbekende, dit was toch abnormaal
Mijn ogen
vlogen over de letters op zoek naar
daar zag ik het al staan
"de tarantella" met partner de witte spin,
dat raakte de juiste snaar
Een koude
rilling liep over mijn rug,
hoe was ik in dit web geraakt
kon ik nu in hemelsnaam nog terug
Daar
zag ik tot mijn grote schrik en blijde…
LIEFDE
poëzie
3.1 met 24 stemmen
6.956 Zij regeert op ’t blijde veld,
Zij, in ’t woelig krijgsgeweld,
Zij, in ’t hofgewemel;
Sedert ’s werelds eerst begin
Voerde zij haar wetten in;
Ze is gedaald van hoger tin;
Enkel hemel is de min,
Enkel min de hemel.
----------------------------------------------------------------------------------
uit: Verstrooide gedichten uit vroeger en…
Elianes jaarfeest
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.554 Ik mag
Die blijde dag
Met geen gezang begroeten:
De smart,
Die ’t hart
Te fel benart,
Maakt Zang- en Speelkunst voeten.
Daar ’t leed
Zo wreed
De borst doorsneed,
En tranen drongen uit de ogen,
Zou daar
’t Bezwaar
De zangrige aâr
Niet tevens op doen drogen?…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 "
Een vliegtuig hoog in de lucht vol blijde mensen,
van leven en dromen nog lang geen eind zicht
maar zij zullen nooit zien, want wij wel zagen
bij de eerste beelden van het extra nieuwsbericht
Een man zwaait met de knuffel van een kind
de huichelaar maakt nog een gebaar naar God
waar al wat nog heel is, zichtbaar wordt gestolen
gaat…
Nacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.129 Zijn strelend wiekje omschut de leden
Van haar, wier blijd ontwaakte goed
Weldra de scheemring met hem groet,
In ’t zoet van ’t ogenblik tevreden.
’k Gevoel me alleen: geen sluim’ring houdt
Die blikken, die aan ’s hemels bogen
De starren volgen. 't Hart, bedrogen
Door de aarde, zoekt waar ’t zich vertrouwt.…
Pappa
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.004 Maanden zijn voorbij gegaan
Het is vandaag twee hele jaren
Het leven ging verder, het gemis bleef
Er zijn bij mij nog zoveel maren...…
Dan lachte zij: O jou geleerde ! / Nu slaapt ze in Brahman, veilig voor altijd
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.144 Dat roek'loos rodeln op kometenslee
Langs steile parabolen brengt gevaar,
En deft'ge mars van sterrendéfilé,
Hoe geeft het jou genot, niet-militair?
Neen, sluit je baan, en laat je veilig denken
Om mij, je zon, in vrome cirkel zwenken.…
Rixt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.137 Rixt, ochearme, dou hast dyn bern
ferlern yn in wylde stoarm,
dy't raze oer it Amelân,
mar wy koene neat sizze
ta treast for dy, sa machteleas.
Nou rinst eltse dei opnei,
ferwyldere oer it sân,
wy hearre dou syn namme roppen,
lûd, sa't allinnich in mem dat kin,
yn folstrekte iensumens,
ach leave Rixt, ochearme,
mem op it Amelân.…
poëtisch Leeuwarden
netgedicht
5.0 met 17 stemmen
1.275 by Auke Rauwerda yn it leech fan de Aldehou
treppen útfretten troch tûzenen fuotstappen
swaaiend en kearend nei toaniel fan âldheid
omtoarkjend yn tinzen fan treifearns ieu
der`twûnderheden har spegelje yn ferline
de tiid hat hjir dúdelik stil stien
mar om neat te missen
wie der ek ferheftigens
yn de feart fan it folk
it âlde en neie…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 Eamelders kinne net oars as marsjeare
mei harren pakkelaazje op ‘e rêch
sette se gjin stap tefolle of oerdwers
nei it nêst dêr’t se de foarrie dellizze
foar keningin en heitelân, it lân,
en it lân leit der mar, baaiend yn ‘e sinne
de fuotten lang, de tiennen omheech
en it hier waakset nei de wolkens
alles wabberet yn de loftige wyn
en sy…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 Gelukkig is een vast gemoed
dat in geen blijde weelde smilt,
en stuit, gelijk een taaie schild,
de onvermijdbre tegenspoed.…