925 resultaten.
DE WONING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.304 Mijn kleine kamer, mijn laag huis,
Eng en vertrouwlijk als een kluis,
Waarover zich van wand tot wand
De grijsheid van de zoldring spant ;
Buiten de drempel het gebloemt,
Dat 't aambeeld en de hamer roemt,
Het goud, waaruit het is gesmeed,
De vinger, die zijn drift bestreed;
Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen,
Een eedle boog,…
DE VERWORPENEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.002 Zij, die voor de meester bogen neder,
Handen opwaarts naar het dageloon,
Zullen springen op en worden weder
Van de vrije aarde vrije zoon.
Deze die neerzaten, heengezonken,
Peinzende, wat hen dus had vergoord,
Zullen worden van het weten dronken,
Dat een nieuwe schoonheid hun behoort.…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 "
nadien werd ik bevreesd
want U boog het hoofd en gaf de geest.
Ik open mijn ogen, kijk om heen
't is stil en verlaten ik ben alleen
ik hef mijn hoofd naar 't kruis omhoog
en zie daarin Uw regenboog
Ik begraaf mijn zonden in Uw graf
Die op Golgotha Uw leven gaf
ik mag opstaan als Uw kind
dat door U aan God verbindt.…
Regenboog
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
872 De bloem in de wei
Zij bloeit er vrij
Niemand die zegt
Zij is niet echt
Ze waait mee met de wind
Als de lach van een kind
De bij met een zoem
Van bloem naar bloem
Vlinders erbij
In d' bloemenwei
En de wind schaterlacht
Als een kind in de nacht
Het regent en de zon schijnt
En dan verschijnt de boog
Vol kleuren en vol…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Twee ranke lampen dalen van de boog,
En werpen witte reinheid om zich henen...
Steeds momm'lend waart alom het doffe stenen.…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 Op vleugel-suizelen, in stille nachten,
Komt uw heraut, Herinnering, getogen
Door mijne geest, en spant zijn purpren bogen,
Tot dieper duiding dan de dagen brachten.
Dan zie 'k - o zoet signaal van verre wachten!…
Samen ter ziele
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
515 na wanhopige gebeden
samen waren we daar
zonder gezichten omdat
we niets van elkaar wisten
tot het moorden in woorden
die we niet wilden horen
de explosie het geren
paniek zonder perspectief
de inkeer en het weten
dit niet te zullen overleven
in de schreeuw wie ik ben
nog was er het spel
van licht en rook de dood
hoe hij zich boog…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia
de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel…
Najaarszwoel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 met gedroogde paarden keutels
Ganzen vlogen op en krijsten,
pispotjes kropen hoog in netels,
in riet, in wat maar houvast bood
Oudgerimpeld de wilgenstammen, waaraan toch altijd tak en zilverblad
Rood al, 't blad van vogelkers
Engelwortels schermden
Duizendblad keek of ik duizend passen liep
En bijvoet bewaakte mijn voeten
smeerwortel boog…
Babyboomer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Er boomt een minibaby in mijn border
Een agapanthus, nog geen turfje hoog
Hij wurmt zich uit z'n schulp in kromme boog
Of is 't een zij?…
Vluchten kan nu weer...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 Een allusie op Nico's snelsonnet van hedenochtend, waarin hij een groot vraagteken zet bij de niet te stuiten drang onder 77 procent van de Europeanen om zich als pijlen uit een boog te laten schieten naar verre, vooral vredige, zo zuidelijk mogelijke costa's, de tot ieders verbeelding sprekende, maar nog nooit bewonderde Bahamas en Malediven en het…
Fantoompijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
522 De dag voor D-day
stond mijn hart in brand
mijn ziel in vuur en vlam
hooggespannen
wachtend op haar vlucht
mijn verre oostenvlam
onwetend van
last minute lies
gewiekst gevleugel
op het laatst
van pechvogels
gehoornde duivels
zwarte beren op mijn pad
schiet ik
als een pijl uit een boog
door bos en beemd
dwars over…
Op weg naar Asciano Italië.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
273 vrouwen staan
bij de fontein en zie je de zon
hun gezichten beschilderen met
voorbij vliegende tortelduiven
Het plein is als een schelp gelegd
en waaiert uit tegen de huizen
waarvan de luiken daags sluiten
ik kijk op hen neer vanaf het palazzo
Hoor de oude vrouwen lachen
ze draaien hun rokken in elkaar
en vrijen met hun armen in een
boog…
Butlers van elkaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 zij dienden elkaar zonder woorden butlers in een huis van huid
hij kende de kamers van het zwijgen
en wist waar het verlangen schuilt
zij droegen elkaars kleine dagen,
de jas, het verdriet, de stille last
de liefde had geleerd dat
nabijheid nergens haastig past
soms boog hij dieper dan zij durfde
soms knielde hij voor wat brak
maar…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 't Hosannah dreunt van boog tot bogen
of 't woud, in twijg en stam bewogen,
met mij u huldigde en aanbad.
Gij zijt gekomen... heel mijn wezen
trilt vreugdedronken... 'k grijp - gerezen
tot u - naar u, zo trouw verwacht,
ter vuurge omarming... vruchtloos pogen!
Uw vorm is wind... uw schijn is logen...…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.
Gij zat voor 't open raam en uwe handen
gleden mijn ogen over, o zo zacht.
Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.
Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.…
Zomer (III)
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.124 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt zich…
Sneeuwlandschap
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
2.330 Aandoenlijk aan een sneeuwlandschap is:
het ongerepte, het verruimende,
en in de grijsblauwe verte
over de boog der Hodonkse akkers
alleen maar de witte daken
als reuzententen op de vlakte.
Of nog:
het grillige lint der Zwarte Nete
met hangwallen van sneeuw
en in het gestolde land
de nu intense siddering
van levend water.…
De grote trek
gedicht
2.8 met 78 stemmen
70.778 Mijn karavaan speelkameraadjes was de staart
van hun vlieger die wuivend uit het autoraampje
onder een balkon bleef steken
voor hij de hoek om boog.…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 misschien dat het dan donkert
zoals in de buik van een vogel
en de winden vloekend jammeren
maar niemand die zegt waarom
’t zou kunnen dat wij plots wakker worden
opeens wetende waar het eerste leven begon
zelfs wanneer eindigheid verlorene parels rijgt
en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt…
Kerkhof
poëzie
3.0 met 17 stemmen
5.946 Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk
Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf
Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf
Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk;
De stenen bisschop boog zijn kromme staf
Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk
Nu en dan een schemerend blad, dat zonk -
En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…
Fabrieksrook
poëzie
3.6 met 8 stemmen
4.463 Zoals een zuil van rook haar klim in 't steile
Zo groots waant, wijl de lucht haar roerloos draagt,
En van benee haar hitte en arbeid schraagt,
Tot zij het wanklend hoofd verbergt in 't ijle, -
Zo steeg ik statig uit de nauwe laagt'
En stuwde een stoet van donkre drome' uit veile
En zieke ziel, - toen boog 'k het hoofd een wijle,
Waar…
maanreis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.032 zij twijfelt tussen naderen en wijken
een bal in een boog rond een bal
af en toe wat zee opzwepend
in een schaduwspel schijnt ze
net iets anders dan gisteren
zij heeft last van dwarse grillen
opduikend bij zonsondergang
een sikkel in het westen
die zwelt van week tot week
meer en meer een bol gelaat
keer op keer lost ze op
een bruistablet…
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.919 Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde
onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog.
En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden,
-maar sluit afkerig 't werend oog.
Ik sluit mijn oog.…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven het bos verheven-
in duisternis haar liefste vond
de bomen bogen…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Maar waar tot mij de hemel boog, daar tilde
De lucht haar zware wimpers op, - haar voegen
Barstten open - en brede stralen droegen
Het druipend goud op 't hoogland, waar het trilde.…
Bidstoelde in de refter
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
800 ik was een wereldheer
mijn kruin nog vol behaard
nu ben ik broeder maar
draag als enige geen baard
verloor mezelf in
starend volgen van de bogen
die welfden tot het dak
vlak bij des herens hoogte
bidstoelde in de refter
die te koud voor woorden was
chambrette achter een gordijn
dat alle privacy verloren gaf
ijsde bij de koude kranenrij…
LIEFS UIT ABU GHRAIB
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.229 Falludja's. foto's voor het
thuisfront. goedlachse cipiers in een on-
bewaakt ogenblik als met een ganzenveer
aangestreken. hoe het licht zich naar hun
duistere praktijken plooide, naakte mannen
op een hoopje geworpen, elkaar opwreven,
besprongen. wie die eerste les in democratie
niet begreep mocht Allah's naam prevelen
zonder tanden. zij bogen…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.095 God heeft deze boog ingesteld
Als teken van Zijn verbond gegeven
Voor heel het aardse leven
Zoals het in de Bijbel is verteld.
Nooit zal er weer een zondvloed komen
Zoals het ooit eens is geschied
Over heel het aards’ gebied
Nooit weer zal er zo veel water stromen.…