965 resultaten.
Opgetekend in liefdes lot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
611 Als in kleurrijke krijtkringen
die ontboezemingen cirkelen
vogelvrij
opgetekend in liefdes lot
ebt grauw geroezemoes weg
in zacht getinte werelden
in smaken van verschil
in de taal der verschijnselen
als in een wasem
van verloren woorden
streelt jouw adem terug
naar het hart der dingen
naar heftiger getijden
die de maanstond…
Het begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Als
de cirkel sluit, dan is er kracht, een flits, een bazuin.
De kosmos dijt uit, echter het lot is dood.
Eeuwige armen verwarmen, met brood en wijn
der eeuwigheid. Waar ik kwetsbaar ben, daar is liefde.
Drie lijnen verweven; het begin is leven
en het krijgt vorm, in duizend sterren,
in duizend sterren is het woord gegeven.…
Lafhartig
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
629 En vergeven, eindeloos in cirkels. Heel diep.
Voor kansen, tussen jou en mij;
en jij, de anderen.
Het gaat om keer op keer te vertrouwen
op goedheid: vanuit jezelf in sterkere sferen,
naar de ander toe.
Vredige bevredigende ervaringen bewerkstelligen
juist het voortbestaan van deze planeet.…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 cirkels omarmen de verstilde plek waar
opvliegende vogels en bladgeritsel
ontaarden in een trage dance macabre
beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier
Hieke Veenstra…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning en
oplichting van iets
uit vroeger in de blik
ze gaan zonder
gezicht in de laatste
cirkels…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
Woensdag
gedicht
4.6 met 7 stemmen
1.567 Zo keer ik wat ik denk om in cirkels,
alsof ik met mijn wijsvinger een kristallen glas laat zingen.
Ik keer het om totdat het achterstevoren en binnenstebuiten
of omgekeerd is. Wanneer ik bij de zin met het kruisje kom,
sla ik de bladzijde om en beland in het deel van het boek
waarin alles nog goed was.…
Hebben wij verkloot
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
605 wij hebben
de wereld die
wij op onze
handen droegen
kleiner zien
worden in het
langzaam
verdwijnen van
verten en horizon
stiller in menselijk
en omgevingscontact
waar deuren sluiten
ook vreemdelingen
komen er niet binnen
daar waar geen
nieuw bloed
elkaar ontmoet is
de reis gedaan
ook hoe vee en
gewas de cirkel
niet halen…
De diepgang van een glaasje
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.958 Vrolijk kets je over het oppervlak
cirkels vormen waar jij net nog was
als kringen van het vochtig glas
dat je zwier santé de lucht in stak
Omdat je het lustig oog ontbrak
liet je frivool de rokken hogen
lonkte me blozend, opgetogen
met blikken waaruit smeken sprak
Dan fluweel jij je dronken hoofd getemd en zwak
in schrijnend…
lieve jongen
netgedicht
4.1 met 448 stemmen
55.139 zachtjes zuchten
de warmte van je lichaam trekt me aan
jij die sinds kort het vrouwenlijf ontdekt hebt
en die nu weet hoe zulke dingen gaan
je ligt naast me en ik voel de strakke spieren
van je perfect geschapen slanke jongenslijf
dat door mijn lippen teder wordt geliefkoosd
je vlakke buik die ik voorzichtig wrijf
m'n vingers maken cirkels…
Hemels blauw
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 kleur verschoot
nog oogstte wei
zijn volle herfst blij tot
zij vielen door scherpte
aan de voet in hun
dodelijke laatste groet
zonder misbaren
zijn de mooiste aren
door de raapsters van
de oogst verzameld tot
het jaarlijks droogboeket
in felle tekening daalt
ook nu nog felle hitte
op ons neer uit
diepe kleuren rood
in cirkels…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 Richtingloos los van zee en aarde
zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven…
Karkas
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
702 in een woestijn gedreven
vernedert de hitte
mijn beroofde zinnen
onder de voeten
miljoenen tranen
uitgeperst, opgedroogd
oneindig in een witte vlakte
de wind giert cirkels
rond de stank
knaagt levenloos
de vingers van m'n geraamte
mijn dorst wankelt
ik begraaf het speeksel
van ijskoude woorden
het zand wordt zwaar
snikt in…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 Het is al laat als je aanbelt
Verzopen in de regen
Je ogen verdronken in mist
Niets lijkt je nog te bewegen
In een kluwen taal verward
wil je in zinnen praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De…
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 Volg me niet
want waar ik ga en
waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten…
Deprimande
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.125 Een misselijkheid van de ziel
tollend cirkelend
draaiend malend
onrust zonder gedrevenheid.…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Maar, veilig in de cirkel van uw tover,
Ben ik gelukkig, en ’t geluk zijt gij.…
Decembermaand
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.872 En dan is de cirkel weer rond
want een paar dagen later is het
Oudejaarsavond.…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge sferen zweven
onwetend van het dreigend avondrood
dat cirkelend…
ritme van het verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 roomboter en poedersuiker
muziek van Simon & Garfunkel
‘ at the zoo ’ versnellen stappen
over het strand tegen de wind
armen wijd open als een vlieger
‘ i do believe it’s true ’, je lacht
op afstand tegen de golven, we
gaan sporen voorbij, verzanden
in gejuich van voorbije jaren, er
knikken visdiefjes boven schelpen
en dan komen de cirkels…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve mogelijkheden
om uit de vicieuze cirkel…
Langs meander-gang
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
634 gedachten doorkruisen
bijna kozend flamboyant
de heldere feeërieke maannacht
in een milde licht-gele straling
die je adem vervoert
rijp en volwassen
schrijf ik cirkels door gelenigd licht
zonder woorden
langs meander-gang jouw schoot
rondom de kelk van zoetheid
zacht waaiig roei jij in mijn ether
zweef ik over beelden
die tot bloei…
De hoorn des overvloeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 langsgaan
verdrinken vloeiend alle gevoelens
in een immens ademend gebied,
van kleurrijke tuinen,
afgewaaide kruinen van
krom gewaaide bomen in verbintenis
met de Aarde en het Leven
Ze geeft opnieuw betekenis
aan ons nietig streven
De Aarde is als de
hoorn des Overvloeds:
Ondanks alle heftigheid,
ondanks alle strijd,
(o, eeuwige cirkel…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
Continuüm
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
703 De raakvlakken ervan
openbaren zich
op een punt van de cirkel,
waar de zich verdichtende
eeuwigheid eindigt
in een imploderend inferno.
In een zwart gat,
een fractie voor
een nieuwe oerknal,
is hij alles in één -
begint alles opnieuw
eindeloos oneindig.
Eens ziet een andere mensheid
ons als de steen der wijzen.…
Schrikreactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 naderbij,
haar opengevallen hoepelrok van 100% zijde
ligt als een grote binnenkantschelp,
een volop geopende waterlelie,
uitnodigend op mij te wachten
(ik denk aan iets)
de rest van haar toverlichaam verstopt ze
diep in de aarde, die zij immers is,
juist door die anonieme overgave
spring ik niet als een dolleman op haar,
maar ik volg de cirkel…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Jij wortelde te diep
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
670 je ankerde vroegtijdig
liep me niet meer voorbij
ageerde vaak opstandig
zette je hakken in de klei
waar je ooit speels dartelde
richtingloos de horizon opzocht
is nu die vrijheidsdrang gestopt
door routineuze gangen
geen hart en
ogen vol verlangen meer
een kleine cirkel van gedachten
in een stilte die niet bij jou paste
wij hadden…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…