1774 resultaten.
Romeins grafschrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Oftewel: “ Voorbijganger, de beenderen van een overledene smeken je: kom niet op mijn graf pissen. En als je aardig ben, zet de wijn klaar, neem een slok en geef mij er ook van. “)…
Vaderdag
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
6.532 Wat maakt mij een gulle gever
Waarmee was hij blij geweest
Van die sokken of jenever
Of een boek dat hij nooit leest
Weer zo'n luchtje tegen zweten
Vaderdag is echt een straf
Dit jaar zal ik het wel weten
Krijgt hij bloemen op zijn graf…
Mijn oneindigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
768 Ik zweef door talloze zwerken
Mijn geluidsloze vlerken
Brengen mij verder dan enige kim
Ik ben mijn eigen schim
Opblauwend in nakende dageraad
Moment, dat ik sterfelijkheid verlaat
Parelend gedroppel aan menige halm
Reden voor mijn stervensgetalm
Mooie woorden bij het graf
Omgeven door kattenstaart en hondsdraf
Afscheid van de goegemeente…
Drie kleine Vogels…
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
15 Het eerste brak de schaal
hapte eenmaal naar lucht
een nat hoopje vlees
stierf zonder stoot of zucht
Het tweede staarde verloren
naar 't ongegraven graf
het weigerde voer
en kwijnde langzaam af
Het derde keek niet om
hij koos voor het leven
sloeg zijn vleugels uit
hoog boven de bomen verheven……
Geen ruimte
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.504 begraven
samen met het stil verdriet
niemand die het ziet
terwijl ze blijven draven
Ze zwijgt de stilte dood
laat geen ruimte voor het lege
ik ontwaak en laat achterwege
te luisteren naar het bloot
in haar ogen, te kijken
naar het bloed in haar oor
barrevoets in het slijk en
afgeweken van het spoor
Wat fluistert de wind
over het graf…
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik te slapen
in het graf…
Zaailand
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.046 centrum
het komt nu tussen de winkels ingeklemd
dat was de uitslag van het correctief referendum
de politici hebben het toch voor elkaar gekregen
voorstanders in minderheid, want tweederde was tegen
NB:gisteren was het referendum,de architect Abe Bonnema liet Leeuwarden 18 miljoen euro na,een kwalijke zaak regeren over de rand van het graf…
Reis naar de Fuji
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.522 na dagen zwoegen kwam hij aan
bij de rand van de vulkaan
daar heeft hij toen nog
lang staan staren
vlocht onderwijl z’n lange haren
en uur na uur na uur
doorvoelde hij het
woelende vuur
dat gloeide in de kille mist
totdat hij het heel zeker wist
toen legde hij z’n kleren af
en sprong
in dat verzengend graf…
HERINNERINGEN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…
eindelijk ben je dichtbij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
628 de bloemblaadjes dwarrelen op mijn dode lichaam
en ik weet nu wat jij voelde toen
traag schuift het deksel
en de schaarse schemering duistert
dan ben ik vrij
de kramp trekt weg
de wanden lossen zich op
en daar ben jij
je draait je hoofd en fluistert
eindelijk eindelijk ben je dichtbij
dan wordt het stil in het graf
je neemt mijn hand
en…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Roepend naar het graf
waar het brave bloed klopt
tegen zij – en onderkant.
Waar de nacht zich roert,
in stilte van de waterkan,
in dromen onberoerd.
Franjes maanlichten,
als wormen zich boren
door stilten van kastanjes
Verlaten is het hier,
geen gelaten kinderziel
in de schuilhut van het bos.…
schitteringen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 hoe jij je hebt verstopt in zonlicht
speels langs bomen ademt en een knipoog legt
op water
in mijn dag geurt een levensbloem
opgestaan uit dood
ik zet een vogeltje op jouw graf
het zingt in blauw
jouw
kleine nachtmuziek
als het kaarsje brandt leeft alles
binnen zachte ogen en - een wereld van verschil -…
naamloos
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 jouw kleine leven was te vroeg uit
mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer
maar wel droeg ik jouw namen
overal waar
dichte ogen tegen lege woorden leefden
sprak ik ze niet uit, ze kwamen
en ze vielen weg
maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf
zij gaf je de kleur van zachte hemels
en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
Ze bloeide als bloem
poëzie
2.7 met 11 stemmen
1.267 Is ‘t vurig oog als in de nacht
Voor eeuwig uitgeblonken,
Toch ligt ze diep in mijn gedacht,
Als in een graf verzonken.
1882…
HOU JE VEILIG !
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Van geboorte tot graf is
'je veilig voelen'
toch het grootste goed
'het beste'
wat je mag overkomen!
'HOU JE VEILIG!'
'Ja, graag, jij ook?'
Het is de wens,
maar ook de verwachting
van alle Nederlanders!…
aurora
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 het wiegt en weegt haast niets
als meeuwen, langs hun kustlijn op thermiek,
de zonnewende nog in oorsprong
licht
een mooi gezicht tekent zich af,
langs Noordelijke lijnen breekt haar kleur
in golven, volle-manig rond haar aangevroren graf
haar haren en haar lach, vertekenen in rood
de stille dood
van oude winters…
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
Humaniteit
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Blind voor morgen
graven we ons
eigen graf.
Spijt komt altijd
te laat en
achteraf.
Jaren van nu
schamen ze zich
dood,
iedereen keek toe
en niemand die er
iets om gaf.…
Landslieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 rein van gestalte
edel en hooggeboren
Graaf Adolf gekrenkt..
als ik daar aan denk
hoe u het ons hebt vertoond!
van schande verschoond!…
Wintertuin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 ik onzichtbare dieren
nog voor het regenen
in een droom verdwijnen
er blijft een grijze wereldtaal
aan de veel te diepe afgrond
van mijn geheugen hangen
om stille getuige te zijn
van het feitelijke
mezelf zijn tegenover jou
ontluiken de eerste bloemen
alsof het nooit winter is geweest
er zit een zingende mus
bij het oude graf…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
weet jij het?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 sommige gedichten slapen
in mausoleums andere
in een anoniem graf
vele slapen nooit
dansen in de regen
creperen in de goot
het gedicht blind of doof
sterft een ongelezen dood
of kreukelt als oude huid
kraakt als het vermoeide huis
de uitgelezen betweter breekt het af
een gedicht weet jij het
hoe het er uit moet zien?…
nu ik je nooit meer
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
360 nu ik ie nooit meer aanraken kan
je werd bedolven onder lagen zand
rouw ik als een wilde olifant
waak ik bij je graf
dek ik je met bloemen toe
schreeuw ik het luidkeels uit
nu ik je nooit meer strelen kan
noch zoete woordjes fluister
je handen niet meer voelen zal
rouw ik als een radeloos dier
mijn handen grijpen diep
en droevig in…
De misthoorn.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.655 Nu rust ze in haar graf
De misthoorn blijft pal op zijn post
De mist van het verdriet ónopgelost.…
Mis je...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.502 Liefie
Ik mis je zo
Je lijf om mij heen
Het geluid van je stem
De aanraking van je handen
Liefie
Ik mis je zo
Je moest heengaan
Naar die andere wereld
Niemand kon het stoppen
Liefie
Ik wil nog zoveel
Met je doen
Ik mis je oeverloze discussie's
Over alles wat je bezig hield
Liefie
Ik mis je zo
Je graf is mijn rustpunt
Waar ik…
Den Haag, een ode
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.046 Den Haag, je bent geboren
uit het feest van een graaf,
in zijn bossen, zijn vijver, zijn duinpan.…
Gooise lusthoven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.394 daar liggen de bomen rustig
te ontwortelen, elfen namen
happen uit hun bankjes
pluchen mos streelt de ogen
neusgaten zuigen aan de loofgeur
penissen schieten uit de grond
en de eikels hebben tepeltjes
hemelse bruggen over waterpartijen
voeren naar verrukking - ik graaf
me in een stapel bladeren, stuit
op stevige wortels, laat me
nemen…
moederdag
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
5.580 weer knielend aan je graf,
terugdenkend aan de liefde die je gaf.
kijk ik met weemoed terug,
er vloeit een traan.
een traan van gemis,
na zoveel jaren.
maar ook van dankbaarheid,
om de moeder die je was.
stilletjes verschijnt er
ook een lach.
en bedank ik je weer dat u een
fijne moeder was keer op keer.…
hallo zijn we er nog.....
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.084 ook in het nieuwe jaar
zijn ze er weer
de kerk en het vuurwerk
de A-vier en de A-negen
het geloof in zegen
de zure regen
de files op de radio
het recht op zelfbeschikking
schuift weer een stukje op
van je wieg tot je graf
steeds meer bepaal je vooraf
zelfzorg is nu dat vaststaat
via welke clausules
uit welke ampules
je zelf de pijp…