1276 resultaten.
Onverwacht bezoek
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.781 Daar zit je dan en hoe bezorgd, je sprak
afgemat je woorden vlak
gingen te keur en te kust
maar stelden mij niet gerust
wel meer op mijn gemak
Je zag er niet goed uit
met het grauw al onder je huid
en een magere oogopslag
zo midden op de werkdag
en van de weeromstuit
Sprak ik in ongeveer jouw taal
maar met een zacht vocaal
bracht ik…
Het bezoek
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.128 In de spiegel zag ik dat ik net
zo grauw was als de morgen
want er hing een nevel van motregen
rondom het huis
snel knoopte ik mijn overhemd dicht
en haalde een kam door mijn haar
maar ze belde al
enfin, het gaf toch niets meer
we waren versteend tot beelden met
de tafel tussen ons in en het dode
oog van de televisie op ons gericht
ik zou…
Brandglas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 Grauw is het daglicht
Als je weggedragen wordt
In een stoet van dierbaren
Die jou zó lief hadden
Stilzwijgend tot het graf
Mogen we bij je zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je…
Even
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.062 Tien minuten, mijn vader komt zo terug
- hij fluistert dank en kucht
Hoeveel kan een mens verdragen
traag haar adem, huid en haren grauw
haar volle lippen haast ijzig blauw
Een lichte zucht: dus je bent gekomen
mijn dochter weet ervan - van bijna alles dan
ze zegt nog meer met weinig woorden
hij luistert slechts, herdenkt hun dromen
Plots…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 voorbij het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs…
Nevelsluiers
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.079 dagen slijt
en nevelsluiers zelfs mijn geest behangen
kan mij een vreemd vertrouwde pijn bevangen
die ik aan de vervlogen jaren wijt
ik raakte veel van mijn illusies kwijt
met stille weemoed en een vaag verlangen
zou ik nu alle tranen willen vangen
die in het leven door mij zijn geschreid
maar als de lange nachten zijn gekomen
en dagen grauw…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Breek aan, gij heerlijk morgenlicht,
En kleur de grauwe dalen!
Een glimlach van Gods aangezicht
Verkwikt ons in uw stralen.
Gij komt: de nevels rollen op,
En als het bloempje uit zijn knop,
Zo breekt met nieuwe luister
Het Leven uit het duister.…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Missen uit Roubaix
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.636 De hartverscheurende schoonheid
van de bloementuil
detoneert prachtig bij
de knokige koning van de weg
Zijn hoofddeksel steekt
als een mijnwerkershelm
boven zijn onherkenbaar gezicht
van waaruit twee verbaasde ogen
de zeldzaam grauwe wereld inblikken.…
De Dapperstraat
gedicht
4.8 met 7117 stemmen
79.027 Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat.…
LOFLIED
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
972 stegen met mos
waarin karrensporen
gesleten in stenen
stegen stijl
tussen oude muren
waar eens het leven
drentelde
en het kind de klank
van zijn lied ontdekte
in de armoe
verscholen onder
een deken van grauwe
schaduwen
waar de zon niet kwam
Licht op kronen
van de kathedraal
waar de zon speelde
en rijk geklede heren
geen stegen kenden…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 19 stemmen
5.911 Bidden is niet enkel knielen;
’t Is in ’t huis van onbeminden
En in grauw mizerie-zielen
Veel verborgen liefde vinden.
Bidden is de bittere dingen
Met een zacht gezeg vergoeden;
’t Is doorheen zijn tranen zingen
En in alles ’t schoon vermoeden.…
Nu danst geen vlinder
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
2.002 Nu danst geen vlinder in de zon
en alles lijkt zo grauw,
maar ook vandaag zijn er gelukkige mensen,
worden kinderen geboren en is er feest.…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
engels gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
718 (engels gras, engels gras
hoe groen ik was,
engels gras geeft mijn leven kleur
eens was alles grauw en besloten
maar mijn hart is nu een open deur)
Mijn kleren verwaaien los in de wind.
Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind.
Hooguit een merel of een mus in de heg.
Er was ooit iemand maar ik sluimer al weg.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…
Voor mij weer goed
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.102 Zondagmorgen het is half negen,
ik kijk naar buiten de lucht is grauw,
en nergens een puntje blauw,
het wordt weer een dag met regen.
De vogels laten zich niet zien,
alleen een Roodborstje die schuilt in een conifeer,
voor dit mistroostig herfstweer,
ik neem een kop koffie het is een uur of tien.…
De eenhoorn
gedicht
2.5 met 56 stemmen
21.945 Wel gaat door heel de koepel het gesuis
Van bloed dat lekt en ritselt uit de zij
Van de flamingo, die nu grauw als gruis
Is, sterft met zacht, ontwapenend geschrei.…
Raak
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 hersenen willen stenen vreten
schiet nog éénmaal op de muur
ziet gezichten zonder geweten
hij zoekt zijn allerlaatste doel
wortels moeten uitgeroeid
gesleten groeven krijgen smoel
ondergronds wordt nog gesnoeid
versleten laarzen raken geronnen bloed
een kind speelt duveltje met verlos
gebroken mannen dragen kisten vol moed
naar grauwe…
Je bent er niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.936 En zich verstoppen achter het grauwe wolkendek
en zich verkoelen aan de regen?
Je bent er immers niet.
Ik hoor de klokken luiden in het dorp.
Ik hoor mijn hart slaan, met elke slag
Ben je verder weg.
Ben je er niet.…
't Ontbijt des vogels.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.002 ‘Vogeltje, met grauwe veer,
Ben-je nu reeds in de weer,
Met uw zoete tong?
Fluitertje, wat zing-je daar
Zo vroegtijdig hups en klaar,
Bij zo menig sprong?
‘Kleine, die zo aardig praat,
En zo stil te luistren staat,
En op alles let,
'k Heb ontbeten, al is 't vroeg;
Daarom zing ik nooit genoeg:
Zang is ook gebed.’…
novimberdize
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
657 yn skier dampiche wietens
de wrâld yn fûnkjelend jonge snie
de tûn meigeand yn winterswidens
fûgels bourtlik
fermeitsjend yn har sang
sykjend yn ut hôf fan no
restich yn de krêft fan wyt
vertaling:
novembermist
in de grauwe nevelvochten
de wereld in tintel jonge sneeuw
de tuin geplooid in winterpracht
vogels speels
vermakend in hun…
Opgetekend in liefdes lot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
611 Als in kleurrijke krijtkringen
die ontboezemingen cirkelen
vogelvrij
opgetekend in liefdes lot
ebt grauw geroezemoes weg
in zacht getinte werelden
in smaken van verschil
in de taal der verschijnselen
als in een wasem
van verloren woorden
streelt jouw adem terug
naar het hart der dingen
naar heftiger getijden
die de maanstond…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.
De bomen verroeren hun twijgen licht,
Als bewogen vêeren.
En de winter is weg en 't is eindelijk Mei
En ik wacht een wonder -
En boven de wuivende bomenrij
Gromt zacht de donder.…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Stoppelbaard, grauwe
nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.…
Braken mijn vleugels
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
599 geen helling thermieken
wordt het net nu mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
jij speelde met mij
vleugels die tipten
in fladderend gaan
ogen die blikten
in een zorgloos bestaan
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
en later zijn kater
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw…
krocht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
577 Grijs en grauw is de doolhof
waarin zijn gedachten
eindeloos stuiterend
rondjes draaien.
Met beverige vingers tast hij
langs kale muren naar
enig houvast,
een illusie van herinnering
misschien,
die de voosheid van zijn leven
een zweem van zin geeft
Soms hoort hij voetstappen
of stemmen
die hol galmen in de verte.…
Alleen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
703 De ochtend is even grauw
Al is de lucht nog zo blauw.
Niemand die met je praat
Of jouw woord verstaat.
Het geluk van samen delen
Is er niet voor velen.
De uren kruipen door de tijd
Je zoekt naar wat gezelligheid.
Je vrienden kunnen die wel geven
Maar hebben ook hun eigen leven.
De dag kan veel beloven
Maar kan je daarin wel geloven?…
Horizonvriend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
507 de zon open
in de intensiviteit van het verlangen
het was lang geleden dat ik de zomerbloesem had geproefd
zintuigen die ik had gekregen door mijn heimwee
ik liep met je mee door het oorspronkelijk bos
bloesemvrouwen lieten wind waaien over landerijen
ik had je lief gehad toen ik op de wolken liep
maar alles bleek vergankelijk in de grauwe…