796 resultaten.
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Basiselement van het voortbestaan,
Daarin drijft het ongeboren kind,
Drager des levens doet de voortgang,
gelijk kamelen hun meesters,
schommelend bewegen
en wiegen als heesters in de wind!…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Waar de levensraderen
van wieg tot zelf gedolven graf,
ratelend de aardkorst raken
ontspringen heerlijke bronnen
spinnend lispelt het water,
opgeschreven als heldere verhalen
waaruit de liefde als spelend kind
in werd geboren, soms vertragend
in de koelste meren, daarna de
versnelling tot aan een waterval,
het spat uiteen, het is overal…
moederhanden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
616 de handen van een moeder
na maanden van afwachten
zij koesteren ons als eerste
als wij het levenslicht zien
de handen van een moeder
wiegen ons in rust en slaap
voeden en verschonen ons
leren ons kruipen en fietsen
de handen van een moeder
zij staan en liggen nooit stil
van vroeg al in de ochtend
tot ver nog na het schemer
de handen…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat die de minnaar verteert
ik ben de idee…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker.…
mijn lay-out
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 bracht mijn geboorte
in de stroom van een misleidend spel
waarin zuchtige lieden het kindsyndroom
voorbij alle wolken deed bestuiven met
haat en ondoorgrondelijke redenen
als zuigeling kolfde ik de melk
uit woorden die sneden zoals
het geboortekanaal was gelegen
in struiken met ferme doornen
al in de eerste morgenstond wankelde
mijn wieg…
Was ik maar heel eventjes nog klein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 Ik wil zweven op de wind
Gewiegd worden als een klein kind
Ontwaken in een bedje van satijn
Was ik maar heel eventjes nog klein
Maar ik ben al heel lang groot en volwassen
Maar voor eventjes zou het mij best passen
Even vrij van pijn en zorgen
Zullen wij afspreken voor morgen?…
Complainte
poëzie
3.9 met 22 stemmen
3.776 Ik leefde ook liever monogaam,
Maar ben veroordeeld als nomade,
Tot geen gestage echt bekwaam,
Steeds af te wijken van de paden
Door elk van wieg tot graf bewandeld,
Strak afgewend van 't boos instinct:
Hun ziel voor welvaart vlot verhandeld,
Hun drift verdrongen en verminkt.…
Bootsy Bring it on
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 eerder zo bewust van mijn nonverbaal
staar ik via de spiegel naar je complexie
die reflecteert in een roes van Chagall en Smirnoff
Jij houdt ook van muziek
je zet Bootsy Collins op
Golflengten waarop ik zweef
als een dronken love-piñata in een hangmat
In plaats van me uit je kamer te meppen
en mij te laten barsten in een dieprode gloed
wieg…
Mijn kleindochter
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.821 Je ligt daar in je nieuwe wieg zo zalig pril te zijn,
Zo klein en zo afhankelijk, zo puur nog en zo rein.
Lieve, kleine Cheyenne, er wordt voor jou gezorgd!
Dus geniet maar van je baby-zijn en wees nog niet bezorgd.…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 in verte weergalmen de klokken het licht
de hartslag van dag die stervend verstomt
tonen weerklinken verdonkerd en droef
een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed
als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…
Novemberavond
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.209 Neem me mee in je armen
tot waar de maan de zon
welterusten kuste
Laat me even vliegen
naar waar de sterren dromen
aan de donkere hemel
Wieg me op de vleugels
van de nachtelijke paradijsvogel
met donzige zachte verenpracht
Laat me neerkijken
op hen waar ik zoveel van houd
Maar laat me ook even bij haar zijn
die ik zo mis
Heel even haar…
Bijzonder wezen
hartenkreet
2.1 met 17 stemmen
5.533 Nieuwe geluiden, neuriën, kreunen
schuifelen, sloffen, eventjes leunen
knuffelen, kirren, wiegen, dommelen
billetjes schonen, zelf wat rommelen
zachtroze huidje, zoete geur, wonderlijk
Kwetsbaar, weerloos liggen te wezen.…
Mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
630 'k Sluit mijn armen om me heen
en wieg me even troostend.
'k Wil dan luisteren naar het ruisend riet
en m'n eigen zwijgen
om dan weer door te gaan.
Hier aan 't water,
'k weet het zeker,
wordt mijn zwijgen wel verstaan.…
De vlinder en de mier.
poëzie
3.3 met 12 stemmen
1.856 Waar ik vliege,
En mij wiege,
Volgen de ogen mij alom.’
't Miertje zweeg; maar, toegesprongen,
Greep, met rapgesloten hand,
Naar de vlinder reeds een jongen,
Roepend: ‘Ha, ik ving u, kwant.
O, hoe vonkelen
En hoe kronkelen
Al die kleuren onder een!
Welk een buitje!
Aardig guitje,
Gij ontvlucht me niet, o neen!’…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 De kerktorens wiegen.
Het Quin
--------
Schotse Hooglanders
Spiegelen zich in het ven.
Een voorbeeld van zen.
Afferden
--------
Het dorp Afferden:
De stroom, de grens, een kapel:
Wereld en hemel.
Duvelskuul
----------
Zie een klapekster
Hoog in de berk bij het ven!
Blijft hij er zitten?…
Geboorterecht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 Door kerkvaders die ons beleren:
Jij lag zondig in je wieg, zoals zij.
Door ouders die je al vroeg laten weten:
Jij moet worden zoals wij.
Door logen en gogen die meten:
Jij bent volkomen abnormaal!
Door bazen en baasjes die je vertellen:
Jij wilt niet naar ons luisteren.…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 23 april 1564.
1
Geen poëzie als die van 't moederharte,
Wanneer ze bij de wieg haars eerstlings zit,
Niet zalig door vergetelheid van smarte,
Gelukkig wijl zij mijmrend dankt en bidt!
Hoe was ze uw deel voor lange reeks van jaren,
Aan Avon's boord, gij bleke jonge vrouw!…
eeuwige spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
640 ooit karlijn of catootje was
klein en groot
ziet de vindtocht
die groter groeiend
met strijd en onbegrip
ieder mens doorleeft
met humor ook
verdriet en verwondering
om het grote en het kleine
dat om en voor elkaar
ons steeds beweegt
de kloof van generaties
die alle tijden ons ontrust
blijkt gewoon uiteindelijk
op de weg van wieg…
dakloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
666 ik leef bij de rivier
ik slenter daags de glooiing langs
onder dak van zon en wolk
bruggen zijn m’n vrienden
ik slaap met hun gespannen bogen
hun kruizen van geklonken staal
ik duld het dreunen van hun dek
voel des nachts hun draden trillen
mijn beste vriend is een betonnen viaduct
dat voortdurend onder spanning staat
het wiegen van…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 toeziend oog
der miljoenen
en de helder wakende
blik der leidsvrouw
in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog monster
dat bezield is
hij pakt hem bij zijn lurven
en grijpt hem in de kladden
en smijt kon-tiki neer
tot lanchero aanspoelt
op tahiti
serene sirenenparadijs
ogen neus gewelfde lippen
heupen wiegen…
Herakles en Atlas #1
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 Luister Atlas, ouwe makker
ik moet je wat vertellen
jij draagt dan wel voor straf
die hele aardbol op je nek
maar ik was ook de minste niet
al in de wieg had ik geen weet
van al m'n onvermoede krachten
in mijn jonge jaren wurgde ik
met speels gemak de grootste slangen
ik was een echte robbedoes
een schobbejak
Maar toch hield ik, mijn…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 luchten en o-zo kille
gestapelde dagen -
onderkoelde stoten
in licht-begerende ruggen
buien blijven toch wel hangen
schaduwen van wolkendekken
somberheid kruipt door
dieptriestgestemde muren
deze herfst zal woeden
zich goed laten voelen
door intrekkende kou
te voeden als zijn kind
Zie de kauwen voor hem dansen
op duivelse klanken wiegen…
Egypte is een bloem
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.296 De Nijl spiegelt een eeuwig ritme
De zon volgt in haar boogbaan
Een wieg die slijt en rolt naar de kuil
Jaarlijks zwellend voedt ze de oevers
In het westen slaapt de farao
In een onherbergzaam vlak
Diep doorsneden
Tussen woestijn zit vruchtbaar land ingeklemd.…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 strenge vorst
als een huis dat me beschermt tegen striemende regen
met heerlijk de ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt
die ik kriebelend herken in het zwevend vliegen
tussen innig kussen en versmolten wiegen…
OP HEIMWEE VAN DIE WIND ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.232 Jou lenige nek, wieg teen kitaar se steel.
Ek sien jou trane deur lang hare ween,
waar jy op ‘n sofa sit, voete - kruisbeen.
Ek wil so graag klim, in jou komposisie,
saam jou hartseer deurmaak, verstaan,
jou uithaal, uit jou ongemaklike posisie.
Ek voel hoe jou vingerpunte, die snare pluk,
‘n hartverskeurende gehuilsnik, onderdruk.…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Tussen openslaande deuren
wiegen zware, fluwelen gordijnen in de middag-wind.
Een kamer ligt daarachter, schaduwrijk en stil.
Aan de wanden tapijten met verbleekte jachttaferelen,
honden, fazanten en in de verte vale bergen,
bijna weggewist in de verschoten lucht.…
One Dollar Baby
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
613 Ze moeten haar weer hebben onze kleine Evelien
die tot voor kort ook internationaal zo was gezien
toen kwam dat akkefietje met die huursubsidie langs
nou ja, als je dan toch moet wonen dan maar eersterangs
en bussinessclass , ja minder kun je eigenlijk niet vliegen
je moet een dubbele stoel om echt in slaap te kunnen wiegen
Dat mag je zo'n…
Couveuse
hartenkreet
2.6 met 23 stemmen
2.550 Een lege wieg
onwennig en raar.
Kind van ons hart
kom nou maar.
Huisje van glas
door veel operaties
bijna elk jaar voortaan.
Leerde jij toch snel
op eigen benen staan.
Maar echt goed lopen
ging jaren duren
dus altijd maar hopen.
Je gezondheid gaf
veel gedonder.
Maar hoe jij, jij
werd mijn God
wat een wonder!…
Verlegen en broos
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
1.613 Ik wieg op de golven van intens voelen
gevangen in een stukje eigen warme leegte
van toen nog onbeantwoord immens verlangen.
In mijn schoot, van gisteren en voorbij,
nog verborgen al m'n zorgen
door een waterval van tranen weggespoeld.
Vernieuwde levensstroom
gaat mij dragen naar morgen.…