Alle inzendingen over construeren, schuld

1014 resultaten.

Sorteren op:

Kaatsen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 566
jij gooide grote woorden mijn vriend zoals een kind stenen in een rivier strooide zielloze beloftes zoals een boer zaad op droog zand mijn vriend je zei als de dagen gaan lengen zullen de vogels weer kauwen en ook dat het de schuld van de schildpad is ik zei vandaag kom ik je halen want het is nog niet november vandaag doen…
BKNWRM8 oktober 2023Lees meer >

Op de fiets naar Tolstoi

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
haar liefde haar schuld en schaamte. De queeste van Ivan I. worstelingen met leven met dood.…
J.Bakx11 oktober 2023Lees meer >

PIJN EN ZEGEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
De geduldige Heiland zonder schuld lijdt de zwaarste straf, toont hierbij geen bezwaar. Om het hout der schande schijnt glanzend en klaar een stralenkrans, die zich vloeiend verwijdt, genade der Zaligmaker verbreidt over Zijn grote haters- en beulenschaar.…
Han Messie21 februari 2025Lees meer >

Grijs masker

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 330
wat mijn welzijn betreft ben ik onnozel doe het verlangen van de tafel weg mijn stem vindt amper steun als ik iets zeg al jaren leef ik tussen schuld en wrevel dat mijn longen in een laag stof rouwen en alleen maar zingen na een sigaret, blijft voor mij een sober geschetst portret waar ik maar zelden iets naast kan bouwen toch rijd ik graag…

Zwarte stappen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Elke stap beticht zichzelf, alsof richting schuld draagt, alsof vooruitgaan een vorm van vergaan is, wanneer het zijn geen plaats krijgt. Een spiegelend landschap is te verstaan, niet door te kijken, maar door te breken. Ware de zon ondergegaan zou het licht zich herinneren hoe schaduw begonnen is.…
Silann Nara11 februari 2026Lees meer >

Maidenspeech

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 314
Ik zal niet zwijgen te midden van het walmende gebrom hoe gênant de bassen ook treden zodat het achterland verstomt; ik zie het aan verdonkeremanende ogen van leden in gevouwen handen van ongeduldige schuld.…

Mazen en pumps

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 314
de demons de dieven de pumps en de shrinks de halve malloten en hele debielen ook gij, ja daar, leunend aan die pilaar tussen marmeren zuilen jij potentiële nobelprijswinnaar schrijf op wat je beweegt en alles wat je niet meemaakt buiten de geheinde vluchtstrook en gangen in je koperen kop Dat ene geval van laatst is niet mijn schuld…

Nog zonder vonnis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 160
Misschien was er schuld. Misschien ook niet. Maar tussen die twee woorden ligt een ruimte die steeds kleiner wordt. Alsof twijfel een gebrek is geworden. Alsof stilte zich moet verontschuldigen. Pas wanneer alles voorbij is vragen we of we te vroeg waren met onze zekerheden.…

Zwartepieten

snelsonnet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.284
Het zwartepieten is al vroeg begonnen Maar waarom sinterklazen we nu nooit? De ‘goede’ man die met cadeautjes strooit Schijnheiliger persoon is nooit verzonnen We kunnen snel uit de impasse raken door Sint voortaan eens lekker zwart te maken…
Aar Noordam20 oktober 2013Lees meer >

De schoonmakers

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 217
Ze kloppen zacht aan dichte deuren, hun handen vol met koude lucht. Ze dweilen sporen, vegen harten, weten wat niemand zeggen durft. Er ligt een sleutel in de schaduw, een pistool van zilvergrijs. Niet om te schieten, maar te wijzen op een grens die niemand opeist. Arme Jef en Hans , de geesten, staan te fluisteren in het licht. Ze zijn…

Er gebeurt niets

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 364
Onbekenden wierpen lage wallen op in de velden buiten de stad dus is er een wacht ingesteld maar er gebeurt niets Het is om gek van te worden Sommigen sluiten zich op in hun huis De wachten melden zich niet meer Af en toe staat er iemand in de poort te schreeuwen: Lafaards, lafaards! En af en toe sluipt er iemand weg, bijna wankelend…
Zywa13 december 2025Lees meer >

Tweede zang

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.852
Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld, Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende Zo ver verloren in een nacht van rouw, De maat zijns droeve leven heeft vervuld, En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende, Toch durfde leven en niet sterven wou!…

Piggelmee...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
't Visje werd boos toen op het vrouwtje Eigen schuld, dat dacht ik toen Maar ik zat toen bijna te grienen, waarom het visje hen dit kon aandoen...…

De bult

gedicht
3.6 met 267 stemmen aantal keer bekeken 48.306
aan niets had ik schuld, want: niemand zag die bult op de weg, hij lag volstrekt verhuld in de schaduw en toch: je hebt me ontzettend gekuld: als ’n bezetene kwam je uit je karretje gevlogen, je hebt me geranseld, bespuugd, bespogen!…
Tymen Trolsky19 februari 2019Lees meer >

Laatste aanblik

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.563
En staren op uws dichters blos van schuld: Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen, Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld: U zal ik loven onder duizend namen!…
Jacques Perk13 december 2002Lees meer >

Diep in de put

gedicht
3.4 met 221 stemmen aantal keer bekeken 62.936
Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft, kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft hem van haar stalen mond het snijdend spreken. Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…

tevergeefs

netgedicht
3.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.964
of ik wel mijn woorden meen en je warmt je koude handen tevergeefs aan wat er was waar eens de liefde brandde rest alleen nog smeulend as zonder dat ik het wil weten vraag ik waar we in geloven maar het antwoord dat je fluistert zal het vuur voor altijd doven zonder dat ik het wil schrijven vinden woorden hier hun zin want de schuld…

God...ik heb ernstige twijfels.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
En vergeeft u ons onze schulden ook maar niet en zeker niet die van onze schuldenaren, want die hebben het er zelf naar gemaakt en dat vechten we onderling wel uit. En u hoeft ons ook niet te verzoeken, want wij zijn dat helemaal niet waard. We hebben ons zelf in het kwaad gestort. Dus laat ons daar ook maar mooi zitten.…
Uitdewaard10 november 2004Lees meer >

Akureyry

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 958
vogels duikend in zachte zwarte rots niet gereten opgegeten op een pad voorbij een oranje huis van blik met rammelend ijsgetinkel en nachtelijk kloppen op een deur voorbij desolate plaatsen van geboren en vergaan verlaten om nietgevangen vis en van alleengebleven zielen voorbij het sterven van onbekend en jong hoe schuld…
montanero2 oktober 2005Lees meer >

Hongersdood

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
vader bruut vermoord je moeder cru verkracht De grootste was je vast geworden maar er is geen water er is geen brood jij hebt geen tranen meer geen hoop voor jou blijft slechts de hongersdood Maar wij wij leven in een glazen stolp gevangen we willen maar het lukt ons niet we zijn je vergeten niet zo zonder iets voelen machteloosheid schuld…
Irmgard6 oktober 2005Lees meer >

overdreven

hartenkreet
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.780
en stilaan proef ik hoe mijn leven naar me tast, als gekende hand me mezelf doet kennen me voorzichtig leert wennen aan gevoel en verstand Soms herken ik me slecht woon in twijfel, ontkenning niet gewend aan gewenning van hoe mooi en hoe echt ga ik buiten de paden mijd de trouw, zoek verleiding om na die daad van ontwijding me in schuld…

Last post

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.698
Van alle schuld vrij gepleit en getroost leven nabestaanden verder zoals gewend.…
Custor26 juni 2007Lees meer >

de Mythe van Fatuma

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.143
met vrouwelijk geduld dat niet alleen de baarden maar zelfs hen met zalige borsten, onbelast met bevruchtende sappen, werden omhuld met eeuwige schuld; haar superbe grootsheid te aanvaarden…

Ongelovige Thomas

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Wanneer 't een mens bijzonder slecht vergaat, doordat een wens alweer niet is vervuld, dan geeft-ie onverwijld aan God de schuld of gaat-ie schelden, dat-Ie niet bestaat. Voelt iemand zich gelukkig of gekrenkt door grote zegen of door helse straf, dan vraagt-ie zich waarschijnlijk toch niet af, wat Onze Lieve Heer er Zelf van denkt.…
Aubrey21 november 2007Lees meer >

Burned Out?

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.340
In het land van gebroken harten Het gif nog steeds in mijn hoofd Mijn geloof in de illusies Ervaringen van een onbekende Leidraad per decreet Ben ik op zoek naar mezelf Wakkergeschud door moeders van amper tien Zoek ik naar mijn echte ik Dreigementen kunnen mij niet langer leiden Belofte en schuld laat ik achter me Mijn God maakt deel…
Anton Brikaer17 februari 2006Lees meer >

DIT IS UW URE...........

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 824
Dit is uw ure, 's vijands waan, in stokken en in zwaarden breekt al hun haat zich eind'lijk baan, de heiligen ontaarden, de beker moet gedronken zijn, o onafwendbaar lijden, een judaskus als bitt're wijn, U wilt van schuld bevrijden, zij allen vluchten van U heen, geen troon is hen gebleven, die eenzaam is wordt meer alleen, zó is…
jan mul14 maart 2006Lees meer >

psalm 151 vers 1

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.469
ons verder, wees onze gids en herder, verdelg het kwade, geen woorden maar daden, wij spelen een lied voor U, met gitaar en viool, want U bent ons idool, geef gehoor, aan ons muzikale koor, U, in ontij een baken, in alles wat wij doormaken, maak mensen vrij, uit deze wereldse balkenbrij, ik leg bij U niet de schuld…
klaes13 augustus 2006Lees meer >

Vertrek

gedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 12.022
de uitgestorven straat. ik zwaai maar wat. het is of alle licht verbleekt. of alles vekilt. of ik diep vanbinnen van geen schuld wil weten. harde verwijten over en weer. na elk vertrek zin ik op woorden. om het helder te krijgen. hoe ik voortaan.…
Antjie Krog29 september 2023Lees meer >

De Grote Slag

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
Dat was de schuld van ’t carillon, het carillon, het carillon. Ooit sliep men als een blok beton: van Grote Kerk tot aan ’t station, geen Weesper die niet slapen kon. Dat gold voor Karel, Til en Ton en voor zijn tante Marion, die al haar kwalen zelf verzon, maar dol was op het carillon, het carillon, het carillon.…

De appel en het paradijs

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Er komt een eind aan de schuld van appels (en slangen), gegeten (en gevreesd) door dames en heren, die compost verwarren met het composteren van de geest De dichter plant een pit van de Adams appel en Eva verzoekt hem herhaaldelijk Maar de Godheid laat het zaad groeien tot onmetelijke hoogten die de appel doet verbleken Tot in verre…