1014 resultaten.
Kaatsen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
566 jij gooide grote woorden
mijn vriend
zoals een kind
stenen in een rivier
strooide zielloze beloftes
zoals een boer
zaad op droog zand
mijn vriend
je zei
als de dagen gaan lengen
zullen de vogels weer kauwen
en ook
dat het de schuld
van de schildpad is
ik zei
vandaag kom ik je halen
want het is nog niet november
vandaag doen…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 haar liefde haar schuld en schaamte.
De queeste van Ivan I.
worstelingen met leven met dood.…
PIJN EN ZEGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 De geduldige Heiland zonder schuld lijdt
de zwaarste straf, toont hierbij geen bezwaar.
Om het hout der schande schijnt glanzend en klaar
een stralenkrans, die zich vloeiend verwijdt,
genade der Zaligmaker verbreidt
over Zijn grote haters- en beulenschaar.…
Grijs masker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
330 wat mijn welzijn betreft ben ik onnozel
doe het verlangen van de tafel weg
mijn stem vindt amper steun als ik iets zeg
al jaren leef ik tussen schuld en wrevel
dat mijn longen in een laag stof rouwen
en alleen maar zingen na een sigaret,
blijft voor mij een sober geschetst portret
waar ik maar zelden iets naast kan bouwen
toch rijd ik graag…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.
Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.…
Maidenspeech
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
314 Ik zal niet zwijgen
te midden van het walmende gebrom
hoe gênant de bassen ook treden
zodat het achterland verstomt;
ik zie het aan
verdonkeremanende ogen
van leden
in gevouwen handen
van ongeduldige schuld.…
Mazen en pumps
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
314 de demons de dieven de pumps en de shrinks
de halve malloten en hele debielen
ook gij, ja daar, leunend aan die pilaar
tussen marmeren zuilen
jij potentiële nobelprijswinnaar
schrijf op wat je beweegt
en alles wat je niet meemaakt
buiten de geheinde vluchtstrook
en gangen in je koperen kop
Dat ene geval van laatst is niet mijn schuld…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Misschien was er schuld.
Misschien ook niet.
Maar tussen die twee woorden
ligt een ruimte
die steeds kleiner wordt.
Alsof twijfel
een gebrek is geworden.
Alsof stilte
zich moet verontschuldigen.
Pas wanneer alles voorbij is
vragen we
of we te vroeg waren
met onze zekerheden.…
Zwartepieten
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.284 Het zwartepieten is al vroeg begonnen
Maar waarom sinterklazen we nu nooit?
De ‘goede’ man die met cadeautjes strooit
Schijnheiliger persoon is nooit verzonnen
We kunnen snel uit de impasse raken
door Sint voortaan eens lekker zwart te maken…
De schoonmakers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Ze kloppen zacht aan dichte deuren,
hun handen vol met koude lucht.
Ze dweilen sporen, vegen harten,
weten wat niemand zeggen durft.
Er ligt een sleutel in de schaduw,
een pistool van zilvergrijs.
Niet om te schieten, maar te wijzen
op een grens die niemand opeist.
Arme Jef en Hans , de geesten,
staan te fluisteren in het licht.
Ze zijn…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Onbekenden wierpen lage wallen op
in de velden buiten de stad
dus is er een wacht ingesteld
maar er gebeurt niets
Het is om gek van te worden
Sommigen sluiten zich op in hun huis
De wachten melden zich niet meer
Af en toe staat er iemand in de poort
te schreeuwen: Lafaards, lafaards!
En af en toe sluipt er iemand
weg, bijna wankelend…
Tweede zang
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.852 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende
Zo ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve leven heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Piggelmee...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.445 't Visje werd boos toen op het vrouwtje
Eigen schuld, dat dacht ik toen
Maar ik zat toen bijna te grienen,
waarom het visje hen dit kon aandoen...…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 aan niets had ik schuld, want: niemand zag
die bult op de weg, hij lag volstrekt verhuld
in de schaduw en toch: je hebt me ontzettend gekuld:
als ’n bezetene kwam je uit je karretje gevlogen,
je hebt me geranseld, bespuugd, bespogen!…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 En staren op uws dichters blos van schuld:
Gij gloeidet met mijn gloeiend hart tezamen,
Van ú blijft altijd mijn gemoed vervuld:
U zal ik loven onder duizend namen!…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft
hem van haar stalen mond het snijdend spreken.
Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…
tevergeefs
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.964 of ik wel mijn woorden meen
en je warmt je koude handen
tevergeefs aan wat er was
waar eens de liefde brandde
rest alleen nog smeulend as
zonder dat ik het wil weten
vraag ik waar we in geloven
maar het antwoord dat je fluistert
zal het vuur voor altijd doven
zonder dat ik het wil schrijven
vinden woorden hier hun zin
want de schuld…
God...ik heb ernstige twijfels.
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.121 En vergeeft u ons onze schulden ook maar niet
en zeker niet die van onze schuldenaren,
want die hebben het er zelf naar gemaakt
en dat vechten we onderling wel uit.
En u hoeft ons ook niet te verzoeken,
want wij zijn dat helemaal niet waard.
We hebben ons zelf in het kwaad gestort.
Dus laat ons daar ook maar mooi zitten.…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 vogels duikend in zachte zwarte rots
niet gereten opgegeten op een pad
voorbij
een oranje huis van blik
met rammelend ijsgetinkel
en nachtelijk kloppen op een deur
voorbij
desolate plaatsen van geboren en vergaan
verlaten om nietgevangen vis
en van alleengebleven zielen
voorbij
het sterven van onbekend en jong
hoe schuld…
Hongersdood
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
741 vader bruut vermoord
je moeder cru verkracht
De grootste was je vast geworden
maar er is geen water er is geen brood
jij hebt geen tranen meer geen hoop
voor jou blijft slechts de hongersdood
Maar wij wij leven in een glazen stolp
gevangen we willen maar het lukt ons niet
we zijn je vergeten niet zo zonder iets
voelen machteloosheid schuld…
overdreven
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.780 en stilaan
proef ik hoe mijn leven
naar me tast, als gekende hand
me mezelf doet kennen
me voorzichtig leert wennen
aan gevoel en verstand
Soms herken ik me slecht
woon in twijfel, ontkenning
niet gewend aan gewenning
van hoe mooi en hoe echt
ga ik buiten de paden
mijd de trouw, zoek verleiding
om na die daad van ontwijding
me in schuld…
Last post
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.698 Van alle schuld vrij gepleit en getroost
leven nabestaanden verder zoals gewend.…
de Mythe van Fatuma
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.143 met vrouwelijk geduld
dat niet alleen de baarden
maar zelfs hen met zalige borsten,
onbelast met bevruchtende sappen,
werden omhuld met eeuwige schuld;
haar superbe grootsheid te aanvaarden…
Ongelovige Thomas
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.100 Wanneer 't een mens bijzonder slecht vergaat,
doordat een wens alweer niet is vervuld,
dan geeft-ie onverwijld aan God de schuld
of gaat-ie schelden, dat-Ie niet bestaat.
Voelt iemand zich gelukkig of gekrenkt
door grote zegen of door helse straf,
dan vraagt-ie zich waarschijnlijk toch niet af,
wat Onze Lieve Heer er Zelf van denkt.…
Burned Out?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.340 In het land van gebroken harten
Het gif nog steeds in mijn hoofd
Mijn geloof in de illusies
Ervaringen van een onbekende
Leidraad per decreet
Ben ik op zoek naar mezelf
Wakkergeschud door moeders van amper tien
Zoek ik naar mijn echte ik
Dreigementen kunnen mij niet langer leiden
Belofte en schuld laat ik achter me
Mijn God maakt deel…
DIT IS UW URE...........
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
824 Dit is uw ure, 's vijands waan,
in stokken en in zwaarden
breekt al hun haat zich eind'lijk baan,
de heiligen ontaarden,
de beker moet gedronken zijn,
o onafwendbaar lijden,
een judaskus als bitt're wijn,
U wilt van schuld bevrijden,
zij allen vluchten van U heen,
geen troon is hen gebleven,
die eenzaam is wordt meer alleen,
zó is…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen een lied voor U,
met gitaar en viool,
want U bent ons idool,
geef gehoor,
aan ons muzikale koor,
U, in ontij een baken,
in alles wat wij doormaken,
maak mensen vrij,
uit deze wereldse balkenbrij,
ik leg bij U niet de schuld…
Vertrek
gedicht
3.0 met 25 stemmen
12.022 de uitgestorven straat. ik zwaai maar wat. het is of
alle licht verbleekt. of alles vekilt. of ik diep
vanbinnen van geen schuld wil weten. harde
verwijten over en weer. na elk vertrek zin ik op woorden.
om het helder te krijgen. hoe ik voortaan.…
De Grote Slag
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
626 Dat was de schuld van ’t carillon,
het carillon, het carillon.
Ooit sliep men als een blok beton:
van Grote Kerk tot aan ’t station,
geen Weesper die niet slapen kon.
Dat gold voor Karel, Til en Ton
en voor zijn tante Marion,
die al haar kwalen zelf verzon,
maar dol was op het carillon,
het carillon, het carillon.…
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Er komt een eind aan
de schuld van appels (en slangen),
gegeten (en gevreesd) door dames en heren,
die compost verwarren met
het composteren van de geest
De dichter plant een pit
van de Adams appel
en Eva verzoekt hem
herhaaldelijk
Maar de Godheid laat het zaad
groeien tot onmetelijke hoogten
die de appel doet verbleken
Tot in verre…