1044 resultaten.
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 zing mijn dicht
met rollende lippen
als een golvende stroom
langs milde oevers
met sprietend gras
voer mee met de
waterige letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 toen we ontwaakten
voor dag en dauw
in het deprimerende hotel
mocht je niks meer eten
dus ontbeet ik ook niet
toen we de draaideur door gingen
en de lift in stapten
dacht ik terug aan het zwarte monster
dat we op de echo zagen
toen de afdelingsdeuren openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 Mijn hoofd achterover gegooid
kijk ik strak naar de lucht
mijn echo weerklinkt in de ruimte
'k zie alleen de vogels in hun vlucht.
'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
We eten zo gezellig samen ... (sonnet)
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.504 borst-
streek, breken stuk bij nader overleg
of eigenlijk verdwijnt al wat ik zeg
in de tomatensaus die wordt gemorst
jouw letters los in de gratin gekorst
bereiken niet mijn brug, mijn overweg
ik leefde nochthans jaren uit je hand
zolang zocht ik een warme binnenkant
maar vond alleen een scherp en droog verstand
nu schrikt de echo…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
Labyrint
hartenkreet
3.1 met 36 stemmen
1.777 De reis om het ultieme
te bedenken in woorden
zint naar een rijm
als echo van oorden.
Het boeit onderweg
dit labyrint van taal
wordt het een gedicht
of toch een verhaal?
Hoe diep kan men graven,
hoe ver moet men gaan,
om woorden te vinden
wat bezielt dit bestaan?…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Vingervlug demonstreer ik een geuite levensdans
Vol met bewegingen van het muzikale ritme
Vloeit daar een golf van geluiden over met een
Echo van zingende mensen en een lange wave.…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera obscura
dringt nu lentelicht binnen
het kruipt over de bladgouden vloer
gloeit langs de rand van de rede
en lost op in schaduwwater
Ik zoek in galmende echo…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.
De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.
We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 De echo sterft langzaam in de nacht.
En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.…
Ik hoorde klanken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 zoals het koele water
wiegt langs het riet
op een warme zonnige dag
woorden waarin het gevoel
het diepste, kostbaarste
van de mens lag verscholen
rondom statige gewelven
bleef het gesproken verlangen
in een echo voor even hangen
treffend als de adem
een streling langs stoelen
met zintuigen te voelen
een kunstige omarming
door…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 het Wad graast op de eeuwige velden waar
de herfst zijn kraamzorg heeft neergelegd, haar
schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan…
Ik schreeuw niet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
876 herkende
erkende in echo
die schreeuw
als mijn fluister
pijn
om wat is
en wat had
kunnen zijn
jaren gedwaald
sterren geschoten
kompassen verlopen
naar doelen van niks
het stomme geluk
van een roes
gesoes van
tevreden niets zien
ik haatte
had in de gaten
dat stilstand verrot
ging langzaam kapot
pas later
bij het ontwaken…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Een magische wintermantel waaronder vredig, fragiel, nieuw leven groeit
tot lentezon vorst ontdooit
alleen zijn koude echo wordt gehoord.
Winterreis...…
Het oerlicht van geweten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 Het is de echo van miljoenen jaren,
van harten die sloegen,
van handen die hielden,
van ogen die zagen:
Anders doen,
is breken.
En breken doet pijn
aan jou,
aan mij,
aan ons.
Dat licht heet geweten.
Dat licht is ons erfgoed,
ouder dan tempels,
ouder dan goden.
En zolang het brandt,
zijn wij mens.…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
Zij ademen jouw leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 waar vroeger
negeren dood
verklaren was
is nu de fone de
grootste killer
je zou zelfs hopen
dat je nooit geboren
was zelfs dan is er
bestaan om lekker
flink op af te geven
maar zonder fone
heeft dat leven
geen zin want zij
ademen jouw leven
en het stinkt
het schreeuwend
pesten is zo erg dat
er geen echo klinkt
ze schoppen trappen…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
Liefde te leen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 de put dieper dan de echo kan reiken
duister als in de diepste spelonken
glad en bezweet met algenvocht
verdriet in tranen verdronken
het dal was dieper dan zijn bedding
de stroom meedogenloos en wreed
de groene heuvel onbereikbaar
verdriet in tranen verkleed
de berg was steil en glibberig
met verraderlijk losse stenen
de top in de verkleumende…
Als jouw woord mijn snaren vindt
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.334 scala aan gevoelens rijk
In alles overeenstemmend
In jouw zee vol liefde zwemmend
Je doet het me wel aan
als ik je voor me zie staan
Ik weet dat je me bemint
De manier waarop je met me praat
jouw woord mijn snaren vindt
Hoe je me vasthoudt en zoent
prille passie in me ontgroent
Jouw liefdevolle schoonheid
waarmee je mij verleidt
een echo…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.
En in de flarden mist
van mijn verwarde geest
keer ik terug naar het kind
dat ik ooit ben geweest.…
De Bijbel in huis
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.810 Droef zou 's Levens echo wezen,
Klonk er niets dan 's Mensen woord:
Waar de Bijbel wordt gelezen,
Wordt des Heren stem gehoord!…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
bijna 50
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Toen verdween ze weer;
maar haar donker kille graf
herhaalde als een echo
de raad die ze me gaf.
Ik zweeg, maar mompelde nog net:
‘Vaarwel, rust zacht, lieve Jeannette.’…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Wie de beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de…