958 resultaten.
Vogel 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
511 Mooie vogel, vaarwel
door de storm je nest uit elkaar
vlieg je weer weg uit het zicht, ver,
geen veer, lichte ruis of bericht.
Al eerder voelde ik je gaan,
je gehaastheid, geen tijd meer te vertoeven,
'k zag plots een patroon in je houding, in groeven.
Maar geen spijt, want al wat we gaven en kregen
ruim naar behoeven.…
Oordopjes!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 travestieten naar monsters neigen
de cocktails te zoet, te duur zijn
je teveel rookt waardoor je
vervlakt, verdampt, vlam vat
als in het helse vagevuur
en je uiteindelijk zo verlangt
naar ’n druppel, ‘n druppeltje van
je eerste kopje thee met 'n beschuitje
in de stilte van een lente-ochtend
waar slechts de vroege vogels
en het ruisen…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling oplichten om daarna
spoedig te verijlen in dubbend duister
al deze denkbeelden mogen meezweven
op wolken die eeuwig voortzeilen
immer Jezus' boodschap laten ruisen…
Pommeren 1945
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
678 Of, heeft men mij altijd belogen
en zorgt de Kasjoeb voor de ruis?…
EEN KORENWANNER AAN DE WINDEN
poëzie
4.2 met 4 stemmen
933 Gebroederen, die alle landen
Der wereld met uw snelle vleugels
Doorreist, en met een duislig ruisen
Het schaduwrijke loof beweegt,
Waar door gij zachtjes heen komt bruissen,
Wanneer gij al de vlakten veegt.
Ei, azem met uw droge asem
In 't winterkoren dat ik wan,
Opdat de lucht met vochte waassem
Mijn dorsvloer niet beschaden kan!…
Merellied
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.878 Daarna, in 't nakend, fluistrend avondslomen,
gewiegd door 't ruisen van het riet,
weerklinkt uit malse, volle merelborste,
het malse, volle merellied:
het gallemt in de plecht'ge avondstand;
met lieflijk stijgend geborrel,
en 't schalt en 't schalt en 't zijpelt door de lucht,
met rollend, orgelend gescharrel;
en 't wijfje galmt…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen…
Horen, zien en zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 Stil hoor ik in het ruisen der bomen
De stem die zwijgend tot mij spreekt
Een zachte roep die vraagt te komen
Daar waar geen liefde of warmte ontbreekt.
En in het hoge hemelruim zie ik de wolken
Gruisloos zweven door het azuren blauw
In vormen die een droom vertolken
Over oorden waar ieder mens wel wezen wou.…
de zwanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de zwanen
de trieste zwanen
vissen in rimpelingen
van grijs water
rank en licht
buigen ze
het verdriet
de grote zijden
vleugels ruisen
als een weerslag
van wat was
voorgoed
geborgen
in het water
evenwijdig de
stille zwaarden
onbeweegbaar
zonder gewicht
toch voornaam
peilloos roerend
en wiegen op
de donkere spiegel
zo…
Pure lucht gezocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Waar zingen de vogels in bomen of velden
en ruisen de winden door lover van kruinen
of ziet men de bloemen in weiden en tuinen
de tijden die ouden ons vroeger vertelden.…
Kattenbroek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
605 Een wereldreis van een en duizend nachten
Architectonisch rijk vol avontuur
Drie continenten in een ring
van vuur
Als hof van integratie der gedachten
Naast een donjon een middeleeuws kasteel
Aan stuurboord in de nijl een piramide
En voor de mui toont kaal en plompverloren
Een priapus zijn naakte rode steel
Fonteinen ruisen in het…
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in mijn stem
huis ik,
draag daar d' intimiteit
voor ieder die bereid is
te horen wat ik fluister
het is vaak zacht van aard
zelden mooi, als ik zelf luister
maar ruis verspreidt echter wijd
en kluister ik
klanken binnensmonds
en botsen dan in volle vaart
tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte, koud licht
traag en gestaag
het nieuwe raar
Verwarde steen
mensen been
golf en ruis…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Al is het leven van de christen zwaar,
uit Nieuw Jeruzalem daalt reeds een lichtkrans,
waarin woorden ruisen: " 't Komt voor elkaar."…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid
onder zwijgende lotgenoten
niet meer kunnen sterven
aan gevaren van het dagelijkse leven
Overal zie je jezelf
tussen de harde gezichten
van gewapende bewakers
en je klampt je vast aan
het veranderen van het licht
het ruisen…
Jubileumconcert
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
526 Zij wacht geduldig in het Witte Kerkje
Een vleugel tussen ruis en roezemoes
Van gasten, nog onwetend
van de roes
Die hen vervoeren zal bij ieder werkje
De stilte breekt rond het klavieraltaar
Met Liza's vederlichte
toetsenspel
Na intro's van een veelbelovend stel
Twee leerlingen van Hristo tovenaar
't Publiek geniet van 'hun' Rachmaninov…
Schaduw van dagen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 Strenge winter-
de radio gaf ruis en de
tv bracht sneeuw.
Transistorradio-
liedje uit de sixties
'and then I kissed her'.
Zwarte vlakken
met witte blokken
noemden we pop art.
Meisje kwamen en
gingen, bleven hooguit
een seizoen.
Flower power-
de geur van bloemen en wiet
verwelkten snel.…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Tussen het ruisen
van de lucht boven donkere
kruinen vertragen de contouren van de dag
tot dunne lijnen, een verdwijnen dat zich voltrekt in mij.
Wanneer het licht zich
terugtrekt en de horizon in bleke
rust oplost, blijft een stille helderheid nog even
achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't,
Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet,
Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet
Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd.
Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet
De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog?…
Haar natte billen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.230 Werkelijker is de werkelijkheid
nooit meer geweest
Het veer zweeg bedeesd:
nacht had dichte mist meegenomen
waarin de overkant was omgekomen
een lantaarnlicht had het overleefd
In het restant rivier was ruis,
splinters hemel, afgedaald
op een meteorologische schaal.…
Goud gele zaden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
847 Het ruisen van de wind
is hoorbaar, onverwacht, als toen
toen het naïeve kind
het onmogelijke wilde doen
Is er iets onmogelijk dan?
het ongrijpbare benoemen?
de verborgen sluier van
geheimen ontdoen en roemen?…
De hoge zon
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.180 En diep in 't bos, waar fijne doodverblonde
Blâren bevloeren 't wildomstamde pad,
Ruisen in dans hun lichtverliefde ronden,
Zijn goudnaakt gloriënd om haar lijfs bleekmat.…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 Toen wij het op een nacht weer hoorden,
dat ruisen van het struikgewas
dat de gemoedsrust wreed verstoorde,
aandoening die maar slecht genas,
wisten wij ons te animeren
om ons, abrupt gegoed met moed,
in die bosschages te posteren
met het geduld op goede voet,
en hebben toen dat iets gevangen.…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Macht van de zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
750 Waar ik ook ben
de zee roept in rust
overal voel ik
dat zij mij kust
de wind over stranden
schuurt de hemel rood
schelpen vol ervaring
leggen gedachten bloot
waar ik ook ga
de zee lacht in tranen
overal zie ik
huilende heuvels in banen
de branding verleidt
voor wie het ruisen hoort
dansende lichtbundels
van stuur- naar bakboord…
Loze letters
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.027 Loze letters
zweeg je maar, zwijg
laat je niet verleiden
tot een hoop ruis
in de woorden
die je spreekt,
het kwetst anderen.
Waar komt het vandaan
is je brein vergiftigd
door de ideeën van anderen?
Omdat JIJ ja JIJ geen mening hebt
en mee wil lopen op de gedachten
van een ander…
Kom wees nu eens jezelf
en spreek je maar uit.…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 azuurblauw
en er in uitmonden
om te vergeten
de kwellingen
van de duistere nacht
in je te gieten
mijn bloed te laten razen
als zand in veel te nauwe buizen
om 's anderendaags te ontwaken
als de nooit bewuste
genoeglijk strekkend
in de ontluistering
en in mijn mannelijkheid
de zandloper had zich nog eens gekeerd
tot het monotone ruisen…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 hoe teer is uw bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen…
GROEIENDE EINDER
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.606 Traag verzinkt het lied uit de smidse, wenkt
de baas, die steeds voortloopt door schemerbos,
verder komt dan ooit, aan de zee staat, en denkt:
't Wijde ruisen vol zwervende purperblos,
dat hetgeen mijn hand baart overal brengt,
houdt mij honkvast als een oude ploegos.…