925 resultaten.
angst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Ik voelde de koude rilling
veredeld in mijn ademhaling
schrik dat hij of zij me ziet.
Begon te aarzelen
was er nu iets daar ergens
in een naburig bewustzijn
of was het alleen de pijn.
Pijn deed zich voelen
In angst en onbereikbaarheid.
Verlost wou ik zijn
kunnen grijpen naar doelen.…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
ADAMS ONTWAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
839 Hij hoorde ’t, en, van kille schrik bevangen,
Rukt hij zich ’t haar, door de eeuwen wit gebleekt,
Uit hoofd en baard, ontvleest de volle wangen
En jammert luid, daar hij tot Eva spreekt:
„Ziet gij de Heer daar ginds aan ’t vloekhout hangen?
Ik heb door u Hem voor die dood gekweekt!”…
mijn fototoestel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
814 Ik neem hem zacht in mijn hand,
schrik dat ik hem laat vallen.
Hem vergeten, hem kwijtspelen of
in het ergste geval hem breken,
dan moet ik al het mooie,
laten voor bekeken.
Door zijn alziend oog,
fotografeert hij zelf een regenboog,
of een bliksemschicht
met zo’n fel licht.…
Al buldert de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Mijn ogen zal ik nog niet voorgoed opslaan,
al zijn ze vannacht plots met schrik vervuld,
is er werkelijke onrust in mij komen wonen
die met alle macht het wankele wilde tonen.…
Schuldig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mijn oom is overleden
een man naar mijn hart
hij had kanker
had ik hem toch nog maar opgezocht
een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt
las de advertentie even oud als ik
de schrik is het ergste
de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd
Josje heeft het niet gered
mijn eerste liefje is niet meer
het was ook…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 terwijl ze me vertelt over het boek
van Leven en Sterven, ik ken de passage
waar een dichter de bardo uitlegt als
een vloeiende beweging die nimmer stokt
ik bekijk haar vanuit mijn ooghoek terwijl
we beiden mediteren op haar komende
reis, ze zegt dat er geen dood is, maar
een reis waarin ze keuzes zal moeten
gaan maken, ik benijd haar, al schrik…
Blaeskaek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 U laet mij schrikken, zonder uw decorum
Houd ik uw rede noch fatsoen voor waer!
Weer heeft de twijfel bij mij postgevat
Een storm op woeste hoogten in uw brein
Laait op zo nu en dan, krijgt hij mij klein?…
Identiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 Ik schrik.
Ben ik dat werkelijk, die ouwe sik?
Ontkennen heeft geen zin, want het is waar.
Eerst maak ik tegen alle drie bezwaar,
Een tegenslag die ik met moeite slik.
Ten slotte wijst hij: ‘Díe maar doen?’ Ik knik.
Zo is de tijd weer stilgezet; tien jaar.…
We liepen samen
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
3.075 Ik probeerde jouw wijs te zingen,
maar merkte tot mijn schrik
dat ik mezelf niet was,
maar iemand zonder ik
toch moest ik alleen mezelf zijn
en zingen mijn eigen zang
ook als die niet bij je paste
en dat maakte bang...
We speelden samen hetzelfde spel
toch waren we niet blij
want jouw spelregels waren anders
dan die van mij...…
Droeve gebeurtenis
poëzie
4.1 met 17 stemmen
4.183 wat een grote schrik,
Hoezeer ben ik ontsteld!
Gij wachttet, ijs'lijk in uw schik,
Het tiende, welgeteld.
De naam bedacht, het wiegje klaar,
De mutsjes net en klein;
Doch God bezocht ons bang en naar -
Het heeft niet mogen zijn.
Nog eer het wichtje was volgroeid,
Ontwonden uit uw schoot,
Hebt gij u wat te veel vermoeid...…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken
En nog één keer
dartelend door het water te glijden
Wanneer zij na eindeloos spartelen
de oevers van hun jeugd zullen raken
sluiten zij hun ogen
voor de school onwetenden
op wie een zee nog wacht
Zonder dat een ander
door het lijden in hun blik
kan achteruitdeinzen van schrik…
maandans
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.047 al wat ik niet kon verdragen
waar het eerst complete chaos was
ligt nu - bijna alles - keurig op een rij
ruw stukgeslagen dromen
kapot geluk van jou en mij
ik kijk naar wondermooie scherven
van toen wij samen dansten op de maan
ik voel me kalm, doe rustig aan
voor ik ergens aan wil komen
‘‘t is nooit meer ‘wij’, het is nu ‘ik’’
ik schrik…
uit de kleren
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 op de kalender uit de kleren
voor bejaarde dames en heren
na lang wegen én wikken
laat Imca ons een maand lang schrikken
om het goede doel heeft ze JA gezegd
met plakband worden plooien geslecht
niet dat ze iets te verbergen heeft
we zien allemaal wel hoe ze leeft
ook Willeke Alberti is gevraagd
ze wordt nog steeds door fans belaagd
Willeke…
De blinde bedelaar
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.822 een vieze hoed
*Blind* stond er op 'n plank
Hij zat daar als bedelaar
Als mensen wat geld gaven
Zei hij:'k ben u dankbaar
Als het donker ging worden
Pakte hij zijn spullen bijeen
Liep de straat dan rustig uit
Tot hij uit 't oog verdween
Ik liep hem eens achterna
Benieuwd wat hij ging doen
Hij stopte bij een Benz
En liet me schrikken…
Kanteklaar
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.352 Broedkuikentjes, van schrik ontdaan,
maken zich bang nederig klein.
De hennen kakelen, uitgelaten :
"Zie toch die knapperd! Zie zijn kam !"
"Ssst ! Onze lieverd gaat nu praten"
klokt de bazige kloek : "Silence, mesdames !"
Hij schraapt zich luid zijn schorre pijp
en spuit zijn dogma's gutturaal.…
De grootvader
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.323 Zijn lachen werd alwetend, en zijn blik
Omving ons met een zuiverend liefkozen,
Zoals men ’s avonds kinderen en rozen
Kan naderen met een verheugde schrik.
En als hij kalmpjes treuzlend ’t zonnig pad
Afwandelde, kwam ons een groot ontroeren.
Waren Gods englen bezig hem te ontvoeren?:
Wij zagen dat hij haast geen schaduw had.…
Engelenzang in de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.791 Zouden we schrikken van het licht,
ontroerd ons bed uitspringen?
Ik denk vaak aan het “Stille nacht”
gezongen door ‘t jongenskoor
als slotlied in de kerstnacht,
dat raakt mij door en door.
Op zo’n moment dan voel ik
en zie met ogen dicht
die engelen van heel dichtbij,
rondom mij engelenlicht.…
EENVOUD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.993 En laat zich tot de bodem zien,
Gerust en zonder schrik,
Maar let op onbescheiden liên,
En weert ze met een blik.
Haar valt de zegen Gods ten deel;
Dat ’s alles wat zij vraagt;
En voorts bekreunt zij zich niet veel…
Wie ze al of niet behaagt.…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
Lourdes gevoel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.539 En schrik niet
Je hebt mijn vrouw nog niet gezien…
Kinetische tijd
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
510 , zich op
de literaire vlakte houdt, waar
ik de kale zinnen pluk, wordt
mentaal voedsel niet verteerd,
vergaat wol tot spinnenrag door
de motten van verbeelding, het
blijft zoals het is, veranderd
alleen de norm, het schrijdt
naar binnen, voelt leeg en koud,
een bekend gezicht bekijkt
me vanachter tralies in een
regenwoud,ik schrik…
Variaties op een thema
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
556 Twijfel
Ik liep bij mijn sigarenwinkel binnen
En kocht de nieuwe Linda, vaste prik
Maar binnenin vond ik er tot mijn schrik
'N prijs waarmee ik niets weet te beginnen
Moet ik 'm dan maar aan mijn vrouw offreren
Of toch eens zelf 'n keertje gaan proberen?
2.…
ZWAAILICHT
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
645 En je ogen staan groot, vol schrik, en kijk-
en in een rare wereld. De huizen zijn dansende
spookhuizen geworden, auto's in de straat
bots-autootjes die op elkaar inhakken. En je
kan niet anders dan wakker blijven en door-
staan.…
Thanatos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 een
In goede tijden en in boze
Dit aardse leven smeedde ons aaneen
Uw komst is slechts een vreedzaam samenkomen
En bij geboorte reeds beslecht
Geen mens kan aan het graf ontkomen
Angst en vrees zijn onterecht
Doch mocht Uw roep ooit onweerstaanbaar zijn
En ik dit alles op moet geven
Schenk dan in Uw bitt're wijn
Behoed ook mij voor schrik…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 Tot ik onverhoeds wakker
schrik in een vertraagde partituur van eigenheid
die geen verweer meer kent.…
Het doet zo'n zeer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
660 Ik schrik en zeg: hiemee moet je naar de arts, echt
hij kijkt me stomverbaasd aan, goh, 'k kon er nog
gewoon op staan!
De teen lag er temet af, werd geamputeerd ook nog
maar hoe ie dat voor mekaar kreeg, ik vraag 't me nog
steeds af. Net als die teen...…
We zullen
gedicht
2.6 met 5 stemmen
2.174 gemiddeld
tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste
wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl
zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor
mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen
alle vogels die hun vleugels uitslaan, tegelijk, niet om te willen
vliegen maar uit pure schrik…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek jij slechts schrik…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 Daar schokt mij herinnrings schrik!
Gij, gehate, kunt hier dolen:
Voor een maand verging uw brik.
'n Kleine golf grijnslacht verholen
Waar uw gelaat verrees.
't Schip kreunt. Ik ril van afschuw.
De spaak waarmee ik afduw
Boort in 't vermolmde vlees,
En 't schip zinkt aan een schaduw
Naar verrotting onderzees.…