Alle inzendingen over schrik

925 resultaten.

Sorteren op:

angst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Ik voelde de koude rilling veredeld in mijn ademhaling schrik dat hij of zij me ziet. Begon te aarzelen was er nu iets daar ergens in een naburig bewustzijn of was het alleen de pijn. Pijn deed zich voelen In angst en onbereikbaarheid. Verlost wou ik zijn kunnen grijpen naar doelen.…

Ode aan de vergrijzing

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Ik kijk even naar mijn handen En ik schrik Wat zijn ze oud Craquelé gebroken marmer Met vijf smalle staafjes hout Het verval is reeds begonnen In de herfst De winter wacht Als ik die ooit mag bereiken ’t Is een koude lange nacht Maar dan denk ik aan mijn moeder Die ’s de winter bijna door Nog zo stralend levenslustig Nou…

ADAMS ONTWAKEN.

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 839
Hij hoorde ’t, en, van kille schrik bevangen, Rukt hij zich ’t haar, door de eeuwen wit gebleekt, Uit hoofd en baard, ontvleest de volle wangen En jammert luid, daar hij tot Eva spreekt: „Ziet gij de Heer daar ginds aan ’t vloekhout hangen? Ik heb door u Hem voor die dood gekweekt!”…

mijn fototoestel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
Ik neem hem zacht in mijn hand, schrik dat ik hem laat vallen. Hem vergeten, hem kwijtspelen of in het ergste geval hem breken, dan moet ik al het mooie, laten voor bekeken. Door zijn alziend oog, fotografeert hij zelf een regenboog, of een bliksemschicht met zo’n fel licht.…

Al buldert de wind

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Mijn ogen zal ik nog niet voorgoed opslaan, al zijn ze vannacht plots met schrik vervuld, is er werkelijke onrust in mij komen wonen die met alle macht het wankele wilde tonen.…

Schuldig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Mijn oom is overleden een man naar mijn hart hij had kanker had ik hem toch nog maar opgezocht een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt las de advertentie even oud als ik de schrik is het ergste de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd Josje heeft het niet gered mijn eerste liefje is niet meer het was ook…
catrinus29 augustus 2019Lees meer >

ze leeft ( nog )

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
terwijl ze me vertelt over het boek van Leven en Sterven, ik ken de passage waar een dichter de bardo uitlegt als een vloeiende beweging die nimmer stokt ik bekijk haar vanuit mijn ooghoek terwijl we beiden mediteren op haar komende reis, ze zegt dat er geen dood is, maar een reis waarin ze keuzes zal moeten gaan maken, ik benijd haar, al schrik…
elze17 september 2022Lees meer >

Blaeskaek

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
U laet mij schrikken, zonder uw decorum Houd ik uw rede noch fatsoen voor waer! Weer heeft de twijfel bij mij postgevat Een storm op woeste hoogten in uw brein Laait op zo nu en dan, krijgt hij mij klein?…

Identiteit

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Ik schrik. Ben ik dat werkelijk, die ouwe sik? Ontkennen heeft geen zin, want het is waar. Eerst maak ik tegen alle drie bezwaar, Een tegenslag die ik met moeite slik. Ten slotte wijst hij: ‘Díe maar doen?’ Ik knik. Zo is de tijd weer stilgezet; tien jaar.…

We liepen samen

hartenkreet
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.075
Ik probeerde jouw wijs te zingen, maar merkte tot mijn schrik dat ik mezelf niet was, maar iemand zonder ik toch moest ik alleen mezelf zijn en zingen mijn eigen zang ook als die niet bij je paste en dat maakte bang... We speelden samen hetzelfde spel toch waren we niet blij want jouw spelregels waren anders dan die van mij...…

Droeve gebeurtenis

poëzie
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.183
wat een grote schrik, Hoezeer ben ik ontsteld! Gij wachttet, ijs'lijk in uw schik, Het tiende, welgeteld. De naam bedacht, het wiegje klaar, De mutsjes net en klein; Doch God bezocht ons bang en naar - Het heeft niet mogen zijn. Nog eer het wichtje was volgroeid, Ontwonden uit uw schoot, Hebt gij u wat te veel vermoeid...…

Mensen Zijn Geen Zalmen

hartenkreet
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 844
wachten ze tot de tijd komt Om hun verleden terug te zoeken En nog één keer dartelend door het water te glijden Wanneer zij na eindeloos spartelen de oevers van hun jeugd zullen raken sluiten zij hun ogen voor de school onwetenden op wie een zee nog wacht Zonder dat een ander door het lijden in hun blik kan achteruitdeinzen van schrik…
Zeno26 mei 2004Lees meer >

maandans

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.047
al wat ik niet kon verdragen waar het eerst complete chaos was ligt nu - bijna alles - keurig op een rij ruw stukgeslagen dromen kapot geluk van jou en mij ik kijk naar wondermooie scherven van toen wij samen dansten op de maan ik voel me kalm, doe rustig aan voor ik ergens aan wil komen ‘‘t is nooit meer ‘wij’, het is nu ‘ik’’ ik schrik…

uit de kleren

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
op de kalender uit de kleren voor bejaarde dames en heren na lang wegen én wikken laat Imca ons een maand lang schrikken om het goede doel heeft ze JA gezegd met plakband worden plooien geslecht niet dat ze iets te verbergen heeft we zien allemaal wel hoe ze leeft ook Willeke Alberti is gevraagd ze wordt nog steeds door fans belaagd Willeke…
Wim Niesten27 augustus 2004Lees meer >

De blinde bedelaar

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.822
een vieze hoed *Blind* stond er op 'n plank Hij zat daar als bedelaar Als mensen wat geld gaven Zei hij:'k ben u dankbaar Als het donker ging worden Pakte hij zijn spullen bijeen Liep de straat dan rustig uit Tot hij uit 't oog verdween Ik liep hem eens achterna Benieuwd wat hij ging doen Hij stopte bij een Benz En liet me schrikken…
merle ;-)8 september 2004Lees meer >

Kanteklaar

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Broedkuikentjes, van schrik ontdaan, maken zich bang nederig klein. De hennen kakelen, uitgelaten : "Zie toch die knapperd! Zie zijn kam !" "Ssst ! Onze lieverd gaat nu praten" klokt de bazige kloek : "Silence, mesdames !" Hij schraapt zich luid zijn schorre pijp en spuit zijn dogma's gutturaal.…
Aramis25 februari 2007Lees meer >

De grootvader

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.323
Zijn lachen werd alwetend, en zijn blik Omving ons met een zuiverend liefkozen, Zoals men ’s avonds kinderen en rozen Kan naderen met een verheugde schrik. En als hij kalmpjes treuzlend ’t zonnig pad Afwandelde, kwam ons een groot ontroeren. Waren Gods englen bezig hem te ontvoeren?: Wij zagen dat hij haast geen schaduw had.…

Engelenzang in de nacht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.791
Zouden we schrikken van het licht, ontroerd ons bed uitspringen? Ik denk vaak aan het “Stille nacht” gezongen door ‘t jongenskoor als slotlied in de kerstnacht, dat raakt mij door en door. Op zo’n moment dan voel ik en zie met ogen dicht die engelen van heel dichtbij, rondom mij engelenlicht.…

EENVOUD

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.993
En laat zich tot de bodem zien, Gerust en zonder schrik, Maar let op onbescheiden liên, En weert ze met een blik. Haar valt de zegen Gods ten deel; Dat ’s alles wat zij vraagt; En voorts bekreunt zij zich niet veel… Wie ze al of niet behaagt.…

Reïncarnatie 2500

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
Een loomheid als een donzen deken omarmt me zacht en duwt me in de grond het wolkendek loert roerloos op een prooi kraaien en mussen gaan van schrik achteruitvliegen soms gonst een zwerm gedachteloze kevers de namiddagdruk voorbij 'k lik dorstig aan een boom, geen mens verlaat zijn blok het asfalt is een taaie brij lantarens rimpelen en…

Lourdes gevoel

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.539
En schrik niet Je hebt mijn vrouw nog niet gezien…
Hookie2 augustus 2009Lees meer >

Kinetische tijd

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 510
, zich op de literaire vlakte houdt, waar ik de kale zinnen pluk, wordt mentaal voedsel niet verteerd, vergaat wol tot spinnenrag door de motten van verbeelding, het blijft zoals het is, veranderd alleen de norm, het schrijdt naar binnen, voelt leeg en koud, een bekend gezicht bekijkt me vanachter tralies in een regenwoud,ik schrik…
pama11 maart 2010Lees meer >

Variaties op een thema

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
Twijfel Ik liep bij mijn sigarenwinkel binnen En kocht de nieuwe Linda, vaste prik Maar binnenin vond ik er tot mijn schrik 'N prijs waarmee ik niets weet te beginnen Moet ik 'm dan maar aan mijn vrouw offreren Of toch eens zelf 'n keertje gaan proberen? 2.…
trawant26 april 2010Lees meer >

ZWAAILICHT

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
En je ogen staan groot, vol schrik, en kijk- en in een rare wereld. De huizen zijn dansende spookhuizen geworden, auto's in de straat bots-autootjes die op elkaar inhakken. En je kan niet anders dan wakker blijven en door- staan.…
c. paris22 november 2010Lees meer >

Thanatos

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
een In goede tijden en in boze Dit aardse leven smeedde ons aaneen Uw komst is slechts een vreedzaam samenkomen En bij geboorte reeds beslecht Geen mens kan aan het graf ontkomen Angst en vrees zijn onterecht Doch mocht Uw roep ooit onweerstaanbaar zijn En ik dit alles op moet geven Schenk dan in Uw bitt're wijn Behoed ook mij voor schrik…

Vruchtvlees?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Tot ik onverhoeds wakker schrik in een vertraagde partituur van eigenheid die geen verweer meer kent.…
Pama18 december 2016Lees meer >

Het doet zo'n zeer

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 660
Ik schrik en zeg: hiemee moet je naar de arts, echt hij kijkt me stomverbaasd aan, goh, 'k kon er nog gewoon op staan! De teen lag er temet af, werd geamputeerd ook nog maar hoe ie dat voor mekaar kreeg, ik vraag 't me nog steeds af. Net als die teen...…
Johanna27 december 2016Lees meer >

We zullen

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.174
gemiddeld tachtig jaar, zij niet en wij niet maar zie maar mijn liefste wat wij uit die zeg veertig jaar nog kunnen peuren terwijl zij, ach ze zullen maar en zullen, geef ze honderd jaar voor mijn part en nog zullen ze niet meer dan wat ze zelf zullen alle vogels die hun vleugels uitslaan, tegelijk, niet om te willen vliegen maar uit pure schrik…

foto's lachen onschuld

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
gezien foto’s lachen onschuld maar uit de achtergrond lees ik je zorgen in die tijd ik heb je nooit benijd we gingen vaak naar zee het water prikte in je ogen je rende door de branding dook met golven mee uitdrijvend tot hun stranding zon weerkaatste in je blik een lichte veeg van schaduw waar ik verbazing zag keek jij slechts schrik…
wil melker12 augustus 2006Lees meer >

Ontmoeting

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Daar schokt mij herinnrings schrik! Gij, gehate, kunt hier dolen: Voor een maand verging uw brik. 'n Kleine golf grijnslacht verholen Waar uw gelaat verrees. 't Schip kreunt. Ik ril van afschuw. De spaak waarmee ik afduw Boort in 't vermolmde vlees, En 't schip zinkt aan een schaduw Naar verrotting onderzees.…