1614 resultaten.
mijn zwijgzaamheid (vervolg)
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
773 naarmate de jaren korten
en seizoenen vervlakken
groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte…
Breuklijn
gedicht
4.1 met 109 stemmen
12.414 lang na de winter
talmde de lente
jij man, ik een vrouw
eenzaam een paar
eenzaam als velen
steeds opnieuw delen
alles aanwezig
maar toch, iets ontbrak
tussen ons tweeën
wat langzaam maar zeker
de passie verstoorde
die soms weer ontstak
komen en gaan
net als de seizoenen
jij man, ik een vrouw,
ik, ik en jij, jij.…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
Wisseling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 weelderige zomer roept broeder herfst
met kleuren van haar lichtend kleed
hij komt met zijn roestbruin seizoen
bomen gaan gloeien in goud en rood
nevel glinstert op grijze webben
het gistend vergaan wasemt kruidig
het lied van de herfst blaast majeur
met wisseling naar een stil mineur
oogst wordt in schuren geborgen…
bedekt met as
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
822 je zei nooit
liefde is sterker
dan wind
alleen maar dat toekomstwoorden
niet uit te leggen waren
het waaide
maar ik sliep zacht
en warm
want met wie kon ik anders praten
dan het houtskool dat hellend
de bloemblaadjes
brandde
vier deeltjes voor elk seizoen
licht als witte kant
jij bewaarde jouw nachten
en zag losmakend…
poppenstoet
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
641 -druppels
uit al mijn lichamen
dringen het kind binnen-
morgen zou het gaan varen
ver weg van de grijze pantalon
en het openscheuren van de donder
op zolder, van de minibomen langs het treinspoor
dat de seizoenen deed vervreemden
van het kunstlicht, ratelend
en zonder pardon
morgen
zou het gaan varen
in de namiddag, licht en…
vergankelijkheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
868 Het is in de grond, het raakt er
het wortelt er aan de beginselen
de kus van de dood, de Maan
die geboorte gaf aan een levenloze woestenij
de Aarde, kringloop van pril geweld en liefde
op een stormen en een blussen
tot het over gaat, in een versleten seizoen
iets houdt er de adem in
op de zijlijn van een woestijn
het wervelt er in een navelstaren…
Geurjaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 De wolk van zoete geur
waar je door heen loopt
blijkt toch afkomstig
van een enkele struik
waarvan de witte bloesem
haar zoetheid met je deelt
Als er een bankje stond
zou je hier langdurig blijven
nu loop je weer door
de geur nog even in je neus
luistert naar een zwarte vogel
die vrolijk zijn hart uitstort
in dit uitgelaten seizoen…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Nieuwe Maan
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
680 Onder een nieuwe maan
Wandelen we
Naar een nieuwe toekomst
Jij kwispelt de weg
Langs struik en heg
Snuffelt aan bloemen
En plukjes gras
Mijn nieuwe kompas
Mijn nieuwe lantaarn
In een diepblauwe nacht
Een Nieuwe Maan
Verlicht mijn bestaan
Luna is haar naam
Samen
Dansen we
De vier seizoenen
Van het leven…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
Mijn geloof is niet doof
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.080 Straks komt het laatste seizoen
dan worden de gedachten ijskoud
sloffend schuifelt mijn schoen
ja, ik voel mij nu zelfs erg oud
wat loop ik nu toch te zeuren
te jeremiëren. klagen en over
de naderende dood te treuren
het is echt nog lang niet zover.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Het cirkelt in mijn hart
in juist die vier seizoenen.
De grote meester heeft het wonderlijke gedaan!…
Boom
netgedicht
2.5 met 70 stemmen
554 En onder die boom keer ik terug,
nog voor de nacht paden wist en sterren verbleken
daar gemis geen wond meer is maar een zachte aanwezigheid
die met mij meegroeit, seizoen na seizoen, alsof jij nooit helemaal vertrok.…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.
Door de wind uit elkaar getrokken voel ik de afstand
ik hou je hand vast
maar ik voel hem verstijven
hou me steviger vast, ik verlam
dat ik hierdoor keer op keer onder je ogen weg glijd…
Niet de jas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.082 Overstelpt door gedachten
vliegen woorden langs
het duister op zoek
naar licht en warmte
naar jou, mijn seizoen
niet de jas verwarmt
zinnen in de tijd, noch
handen in de zakken
verstoppen het jou in
mij, geknepen vuisten
verkrampen niet meer
de ooit gesloten handen
geopend naar het voorjaar
vliegen wij voorbij uren
vinden…
Rammerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 dag sprak de nacht
terwijl zij haar schaduw
toedekte en verdween
in diep duister onder het
vier seizoenen dekbed
even was glanzende zijde
haar zijde niet meer
het arme schaap, ooit wollig
en gewillig gaf hem kaal
geschoren van katoen
nog dieper kroop zij
vergat even dat
na elke verdwenen
nacht een nieuwe
dageraad ontwaakt…
Troosteloos
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.823 Geen nacht gunt rust;
Geen dag brengt hoop;
Een foltring is uw lot en 't mijne;
Seizoenen komen en verdwijnen -
Wat gaan ze ons aan? wat 's werelds loop?
Ten ergste helt ons eigen baan:
Saam lijden bleef geen saam dragen...
Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen,
En levensmoe bij 't ondergaan.…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Hoe stil kan een landschap ademen
zonder het seizoen te verraden dat
licht weerkaatst op zijn roestige grond.…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Tot in de teerste kern
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
556 een licht geklater
over zilverglanzend water
weer buigt het riet nederig diep
mussen neuriën voort
hoog aan de zwakke wind
breekt de zon door nevelslierten heen
alles licht op
in verschillende kleuren
tot in de teerste kern
treed het binnenin je hart
verwarmt daardoor al het aardse leven
op gewenste momenten
in het ritme van seizoenen…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
Zonder opsmuk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
662 pen aan de horizon toonklanken
gelijk de ochtendstond verkwikt
goed helder en klaar
kwinkeleert op de boomtak vogelgezang
ademt de geur van puurheid
eerlijk zonder opsmuk
ik wil dit gevoel vasthouden
met een klare blik in tekst vastgelegd
stel mij tevreden, wat ik bemin
deze heerlijkheid komt ieder seizoen
ik leef om blijvend lief te…
Seizoensslaaf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
686 bezoekt een late bloem
om daarna te sterven
in de noordenwind
vogels volgen hun kompas
richting warmer zuid
het blad vlucht van de boom
maar komt niet ver
tenzij gedragen door de wind
de egels zoeken een plek
om zich langdurig op te rollen
en ik
onder protest leg ik me neer
bij nog meer donker
steeds meer kou
als slaaf van de seizoenen…
De opkomende vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
16 De kleur wordt anders
Het seizoen verandert
Wat hing zal vallen
Wat staat gaat hangen
Een nieuw moment
Dat altijd komt
Verandert wat was
Naar wat zal zijn
De wereld in vlam
Geel oranje rood
De huizen branden binnen
Waar haar hitte woont
Buiten is het koud
Buiten is het nat
Samen gaan we binnen
En samen zijn we warm…
schaamte (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
636 de landman trekt zijn sporen
trouw aan 't wisselend seizoen
standvastig ploegt hij voort
wie zal hem storen
zo toegewijd ook
is een moeder met haar kind
trouw aan haar taak
voelt zij de liefde stromen
wat til ik nog aan schaamte
over een miniem gemis
er is geen schuld
aan onvolkomenheden
de schaamte over menselijk tekort
gaat dieper…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
lentelust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
710 zonnelicht
showt ze haar schoonheid
in gras en veld
met gele linten
waar je hart van smelt
de lelieblanke magnolia
met parelmoeren gloed
een verademing voor het gemoed
en ook de forsythia
die met felgele ranken
als vurige fakkels afsteken
tegen het ontluikende groen
Al dit moois
hebben we
aan de lente te danken
dat wonderschone seizoen…