Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

Baldakijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik weet wel dat ik op moet staan om niet te blijven liggen weemoedig staar ik naar de einder golven met witte kruinen vertellen een verhaal maar het spookt zo in mijn hoofd Ik spaar de tijd in ongebruikte kamers ik zit daar uren lang maar het vallen van de noten maakt me zo klein van binnen hij staat vaak boven aan de trap de man zonder…
rudy paans1 oktober 2010Lees meer >

Albasten schemering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Beuzelen en talmen met verstilde blikken in half vergaan schemerlicht ze vertoeven hangend in mijn tijd in opgeloste tijden en halve tijden de dis duimendik onder vleugelslag een albasten schemering als enige dimensie rafelig en wazig de kaders waarbinnen alleen fantasieën wonen hullen zich in zweverige sluiers wikkelen mij in weemoed…
Kees Keizer26 oktober 2011Lees meer >

AANKOMST IN DRACHTEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Minzaam, toch ingetogen ziet de Burgemeester Wuiteweg me aan waar verspreide meidoorn wenkend bloeit - zachtrood versnipperd roomijs - en lover van jonge bomen statige oude beuken tot mijn gemoed spreken samen met gevels van bezadigd wonen of strevend ondernemen een eeuwige boodschap brengen vol aangename weemoed die vredig gewekt wordt…

Wilde vrouw

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
madeliefjes van de notaris en vogelhuisjes in mijn bomenkruin wanneer jij tot bloei komt in mijn dromen heb ik je lief met meeldraad en bloemenkroon wees niet verlegen hier tot mij gekomen nu ik als cultivar mijn mooiste specie toon verander niet van karakter door mijn gedachten er komen nog vele uitgekozen liefdesnachten ‘t zaad der weemoed…
mobar7 februari 2013Lees meer >

Met droge ogen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 994
Mijn verzen kan Ik met droge ogen Voordragen, zo mooi Als het publiek het Maar wil, ik doe Heus mijn best ze Zo mooi te lezen Dat de woorden van Mijn gedicht als Sieraden achterblijven Bij de mens die luistert - Een uitzondering ken ik Slechts - die ene regel Die mijn vader en mijn Moeder raakt brengt mij In mijn weemoed…

Mijn boom herdenkt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Mijn boom herdenkt de stilte van de zee het verhaal waarin jij bent heen gegaan en mijn wanen denken mee mijn droom herleeft de stilte van de armoede in werkelijkheid mijn boom is beleefd en leeft in stille aardigheid zonder opsmuk met een verlegen gebaar staat hij daar in weemoed met alle takken klaar om het leven te vertakken…
mobar3 december 2013Lees meer >

De vogels van morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 967
Van de wolken die men weemoed noemt, zal men genezen, en genezen zal men stranden vinden, leeg als bomen in december. Men zal water zien, het vage varen van de visser, de dagen zien omslaan van ijstijd naar dooi. En jij zal zeewier zaaien, gewiekst als je bent. Met lipstick en haarkam jezelf restaureren.…

Nachtlied van verlangen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 836
Het diepste ik dat ik van jou ken laat mij hier weten wie ik nu ben onder maanlicht in de nacht en onbevangen het is de stilte in jouw zwijgen die ik in mijn hoofd herken als weemoedig nachtlied van verlangen het zijn dromen die dikwijls verschijnen wanneer de zomer gaat verdwijnen zonder wrange klank van droeve heimwee…

Dagen vertragen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Weemoedig land, verzopen van verdriet doordrongen van kil bestaan onder snakkende lucht, in grijs vergaan en geen zonneschijn meer biedt. Zijn het "her-ineringen" die smachten doen, zinnen verzinderen? Waters door stilte gevoed zieke zenuwbinding, die naar diepe zielenpijnen voert.…

dicht op de huid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
in labyrinten verdwaald zoekt ze met het kind naar een luchtspiegeling de hemel een verdampte koepel verschroeide verlangens in stolpen bewaard gemangeld laveren ze tussen de vervlochten grondtonen van wanhoop en weemoed ze klauteren op rotsig niemandsland de duisternis kruipt met hen mee alle ruwe kanten op moeder wijst naar de…
J.Bakx30 november 2015Lees meer >

Knisperend ritselend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik zeg u dank, hoge platanen Ook dit jaar is het uw tapijt Weer dat verrast en zeer verblijdt Al kan het nat zijn van uw tranen U plengt die samen met de wolken Ontroert mij, raakt mijn weemoed aan Straks humus, zal het blad vergaan Jong groen zal u daarna bevolken De levenskracht die in u schuilt Die zie ik aan met winterogen Ik leef…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
De weidse gebaren van jouw golfstroom beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die heimwee ben ik het kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen laat het land van mijn hart jouw schip zijn de…
mobar4 maart 2017Lees meer >

Haar tranen

netgedicht
4.1 met 155 stemmen aantal keer bekeken 669
Ze kijkt me aan, omfloerste blik 'k kijk weemoedig, terug wat moet ik? Ze kijkt me aan, 'k zie de langzame traan traag lopend naar beneden gaan. Dan: alsof de sluizen, hun deuren openen komt de waterval, over heur wangen gelopen 'k weet 't niet meer, ben zo triest en ik: ik huil mee, omdat 'k niks anders wist.…
Johanna6 april 2017Lees meer >

De cello

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Eenzame cello zonder lied Bedolven onder duizenden stofdeeltjes Een hol hart dat weent van verdriet Strijkinstrument met weemoedige klank een strak viertal aan snaren haar welgevormde hals zo rank Vele symfonieorkesten heeft zij begeleid Wankelend op haar staartpen is zij almaar door de strijkstok gekastijd Zwijgende cello in de hoek…
M. Bos9 november 2017Lees meer >

Oren

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
achtervolgd door schreeuwerige reclame geboren om te horen, alles voor elkaar voor alles wat niet nodig is door vaart der tijden opgenomen in gesloten inrichting, dikke muren die geen geluid doorlaten zonder stemmen die waarschuwen voor de nacht die nieuwe doden telt maar wie niet horen wil moet luisteren naar zombies die over weemoed…

Green on red

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Koppel-teken Liefde trekt sporen mijn hart timmert aan de weg zaagsel van weemoed. Red haiku Blote klaprozen dansen in de zomernacht traag en onstuimig. Zevende hemel Strijkend langs haar dij tot aan haar roze plooien ik voel nattigheid.…

Jiddische rapsodie & Hellemuziek

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
weemoedig zong hij zijn Jiddische rapsodie hongerend gerijmd dezelfde verzen vierdelig en indringend een lied zonder eind over het leven van alledag in het kamp de pijn het gemis Hellemuziek (3) honderden malen wordt elke maatslag een stap buiten in de mist van en naar het werk hypnotiserend ritme woordeloos stappen denken…
J.Bakx15 januari 2021Lees meer >

Ons huis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Dan voor het laatst de sleutel, draai hem weemoedig rond in het slot. Hou hem op naar de hemel, en laat vervolgens alles achter mij los.…

Ratten en geluk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
Schoof ik mijn weemoed weg meegegeven aan rennende chaotisch vluchtende en neer- gevallen guardian-ratten. Uit mijn zicht. Ik dacht alleen nog wel aan het drogen.…
Silann Nara18 januari 2026Lees meer >

Oeverloos

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 144
Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet met de beminde vrede van de ongetemde natuur en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels woeste weemoed had geen schijn van kans in de weidse felheid door de overheersende zon je bent een wilde vreemdeling geworden het water trekt zich van de oevers terug terwijl de zwoele wind…

AAN ARABELLA.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Want als dat hoofd in weemoed nederbukt, Dat lieflijk hoofd, zo vreemd aan eigen smarte, Dan, weet ik, spreekt de deernis in uw harte, Waar andrer hand des levens distel plukt.…

uit een open raam verwaait de jazz

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 750
een flard gesprek uit een open raam verwaait de jazz een trompet geeft weemoed aan de bas dreunt huizen verder weg en uitgelopen teer verhindert het verkeer te razen de lucht is zwaar van zomer en geel stof de bomen stuiven luizen lekken vocht dat plakt op autoruiten ik voel de hitte zinderen er spelen nu geen kinderen…

clowns

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 921
achter maskers van weemoed spelen clowns mijn waarheid in eenzaam spel ontroerend ontwapenend echt deinen ze mee op golven van vreugde en verdriet zij spelen de ontmenselijking menselijk acceptabel roeren in de likkepot van mijn emoties ontroerend ontwapenend echt ontmaskerend en spiegelend leven zij op grote voet halen zij dikke rode neuzen…

Bickerseiland

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
De herinnering maakt je weemoedig 'n jeugdig zorgeloos leven in de stad terrasjes, musea, schepen op het IJ helaas werd er toen geklad en gejat. Tuig dat vrouwen lastig ging vallen nergens kon je gezellig meer staan 's avonds geen brief durfde posten daarom zijn we weggegaan!…

Vriendschap

hartenkreet
4.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 6.117
Vriendschap is een open deur een huis om in te schuilen en als het soms eens moeilijk is een schouder om op uit te huilen vriendschap is aandachtig zijn en steeds opnieuw luisteren naar verdriet, weemoed, angst en pijn en tussendoor een bemoedigend woord fluisteren vriendschap is verbonden zijn in angst, verdriet en lijden en als de ander…
Rilana31 januari 2003Lees meer >

Zo rustig ligt het land

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Zo rustig ligt het land terwijl de zon al daalt en wij vol weemoed zijn.…
Adeleyd15 oktober 2007Lees meer >

Arendsoog

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.175
jouw oog was ik met warme weemoed nog uit mijn zomerende blik bezie gisteren kloek vandaag en draag verleden vragen naar morgen van argwaan ontdaan klaart de zee van zorgen zie er vaste bodem dagen en wiek erheen met kalmere slagen kan op geluchte vleugels gaan naar waar ik mijn stilte vind mijn hart en tong ontsprongen aan brekende…

Voor mij...

hartenkreet
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.593
zelfgemaakte chocolademelk een speculaasje van de bakker slapen in m'n eigen warme bed en op mijn eigen tijd weer wakker voor mij ook niet overwinteren in Spanje of een ander warm land maar gewoon een gezellige wandeling samen met jou hand in hand voor mij geen duur kerstdiner maar dankbaar zijn voor het leven het jaar bekijken met wat weemoed…
Moeke15 november 2006Lees meer >

Vervlogen tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
Omvleugeld door jouw tederheid blaas ik het dons van de toekomst pen ik veren in een tooi van hunker naar de vrijheid van jouw bestaan Zachtjes open ik mijn handen teder strijk jij beide vleugels als laatste groet over mijn huid waar de pluisjes van ons leven verwaaien in de wind Wolken wenen weemoedig walend moet ik jou laten gaan gevangen…
metha5 juni 2004Lees meer >

Lege pen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Haar lippen zwijgen letters van nooit gesproken zinnen fluisterend ademt zij namen in de onbeschreven lucht Haar pen, zo ongeduldig schrijft het pad naar het einde traag loopt de gitzwarte inkt op haar allerlaatste benen Het sierlijke handschrift verandert heel langzaam in letters van druk woorden van wanhoop en weemoed vullen de laatste…
metha1 juli 2004Lees meer >