968 resultaten.
De winter is nu eindelijk gekomen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.773 De winter is nu eindelijk gekomen,
En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp,
Bevroren zijn de vlieten en de stromen,
Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp.…
Den Haag de seniorenstad
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.499 die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan
vergeten is hun jachtig bestaan
de drang naar altijd meer en het presteren
het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren
de rust staat bij de grijsaard bovenaan
Den Haag hoeft voor de bejaarden niet te bruisen
het is een stad die pracht en kunst bezit
en waar het leven lijkt te zijn bevroren…
IJzel en brem
gedicht
3.2 met 11 stemmen
6.648 In de hoekjes van de ogen huilt het
Zienderogen werd de winter een keel
Het is de keel van de winter die krast
De brem op de akkerrand lijkt bevroren
De brem op de akkerrand leek geelzwart
Winter hurkte als een kraai op het dak
Zwart en geel en kraste uitzinnig
Toen ijzel op de straatweg tokkelde
IJzel tokkelde op de straatwegen toen
De…
Grondwater en nog wat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Grond onder mijn voeten
Niet meer en verdween
In het ondergrondse duister
Waar alleen de pieren nog
Van alles kunnen zien, en in
De diepte van het donkerste duister
Zakte ik langzaam weg toen ik
Merkte dat er ook hier geen leven
Meer was - inmiddels was ook de
Aarden tunnel met het grondwater
- Net als mijn gevoel -
Dik bevroren…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 één van vijf
met één van vier stemmen
spanning giert door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf…
Paasfeest vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Het zwarte huis dat
Zich kennen laat door
Ramen van angst
En muren van schuld
Waarin ik stijf bevroren
Gevangen zit - geen
Spoor van leven meer te zien,
Op het magere omhulsel na
Van de persoon die
Ik genoemd wordt -
Vanmorgen is alles anders,
In de vroege ochtend van
Paaszondag is er die vrouw
Die nietsvermoedend op
De…
Overleven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.163 De hele aardbevolking
even bevroren. IJspoppen met rode ogen.
Ontdooid. En daar lopen wij weer,
in een landschap
vredig als zeegras in de landwind,
wind
als een zegen uit het nihil.
Windmolens als gebedsmolens:
de wind komt op tijd
als ademstoten van inspiratie
uit rondwervelende windstreken.…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.
De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 De schemering vergleed tot nacht
een nacht met enkel donker zwart
‘t Leven had louter droef gebracht
dat zich ook vestigde in mijn hart
De nacht bevroor van eigen koud
wijl wind gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Achter de glasplaat schokken
traag de wijzers als bevroren.
Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
905 Mijn hart ijzig en bevroren
Jij bent niet dood, maar wel een geest.…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 een andere dag is het vuurwerk
een jaar dat is begonnen
met het knagen aan de tijd
veel vaker is het vragen
niet aan antwoorden gebonden
we raken elkaar niet kwijt
als de nacht komt met vrijheid
slaapt de dag door wild verlangen
we dragen elkaar door de nijd
in ijzel, hagel, sneeuw en ijs
we steunen elkaar in de strijd
in bevroren…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 ik wist natuurlijk wel dat een steen
geen zelfdodend karakter heeft
maar zo bevroren in tijd, bij wijze van
spreken, lijk je op een ingevangen,
samengebald universum waar geen
leven aan ontsnapt en onderga je
alle eeuwen onbewogen zodat je,
hoe klein ook, groter lijkt dan de
wereld om je heen, nou moeten we
het niet spannender maken…
bestierend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 hoe de wanhoop ook wordt
aangehinkt, bestierd met radeloze
verschijn-woorden die uit het niets
op de filmrol wordt versneld al ware
het een opname uit de jaren dertig
het hakken in het ijs dat nog bevroren
dient te worden, het zoeken naar de bijl
die nog bij de smidse in het vuur wacht
op het modelleren, het kruid tegen alle
gewassen die…
Nog tien sextiljoen jaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 aan het menselijk bestaan
Tot Moeder Aarde ronduit is vergaan
Charon niet langer heen en weer zal roeien
Dag witte tuin waar trieste zinnen bloeien
Straks is het met mij- gardenier gedaan
Ik zal je nogmaals innig gadeslaan
Je tot die tijd met printerinkt besproeien
Totdat ik met je opga in het vuur
En ijs, tot levenloos gereduceerd
Bevroren…
Sjoukje Dijkstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 Dijkstra glijdt en springt
en zweeft en danst en draait, geniet en swingt,
ze schrijft op ’t ijs bevroren poëzie
En Juliana kijkt en zij beseft
die dame is de echte koningin:
‘Lakei, bestel direct een ridderkruis!’
De struise schaatsster die ’t al overtreft,
elkeen die Sjoukje ziet, houdt adem in,
de koning en de koningin incluis…
TRAUMA
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 supersnelle
Predators; panters die graag roven
Impala's lijken te bevriezen
Barmhartig dit totaal verdoven
Pijn doet het dan niet te verliezen
Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven
Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken
Weer van zich af, als zijn belager
Gestoord wordt en nu zelf verdreven
Wie weet een eigen wond moet likken
Bevroren…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij die zich niet aan voorspellingen houdt
zij die ‘t eigen gevoel vertrouwt
zij die doet wat zij wil
zij die ’n ander laat
‘in tempore’
de nagels terugtrekt
zodat ‘t bloed bevroren…
Winterkou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
255 Gevallen blad zit vastgevroren
Aan de bevroren grond.
De verwarming brandt volop,
’s Nachts ’n elektrische onderdeken,
Of ’n warme kruik mee naar bed.
De plantenwereld is in winterslaap,
Net als d’egels en menig insect.…
Egoloos experiment
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
442 Elders ja, op de bevroren
Elyzee…
Ogenblik
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
85 Het uitzicht in kaders bevroren
vervormt de werkelijkheid tot een gebrekkige kopie
Afdrukken van beschimmelde koffers
een soldaat lachend op de fiets.
De foto van een kind met holle ogen
in zijn hand houdt het een lege kroes
Onder de foto op de houten vloer
laat een dwarse peuter zich vallen.
De huilende jammer luid gehoord.…
Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet
poëzie
2.8 met 13 stemmen
1.798 Snuff'lend over blauwzwart bevroren vliet,
Zocht de oostenwind, of hij iets levends vond;
In 't zonlicht dubbel spokig, siste in 't rond
'T schuifelen, scherp en ijl, van 't dode riet;
Zwervend geroep van vluchtende karkiet
Klonk wonderlijk-onzichtbaar.…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel wakend als herder
Transformeert hij de ruimten op zijn weg
Tere parelgrijze wazen
Vlechten zich in het vochtige gras
De natuur blijft ons verbazen
zijn glimlach weerspiegelt de weideplas
omhelsd door de warmte
doorboord door de stilte
eeuwig als de kalmte
bevroren…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 De sloten zijn bevroren
Terwijl de herfst nog aan de beurt was
Ik zie gevallen bladeren –
Geel, rood, bruin
Een enkele groene –
In het zwarte ijs gevangen
Nerven en randen scherp afgetekend
Ongenaakbaar
Winter, te vroeg
Zeg mij eens, waarom vallen bladeren?
Is het omdat de boom ze afstoot?…
Supermarktstress
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.125 reeds bij binnenkomst slaan de zenuwen
toe de draaideur spuwt me uit de kar
zwenkt naar alle kanten ik oefen al vast
het formuleren van excuses het is bizar
boodschappen doen in de supermarkt
waar in de vrieskist een bevroren hand
zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s
levende koeienogen starend Blue Band
en halfvolle melk promoten supergalante…
kind van alle seizoenen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.314 geluk
in huppelpas en zonder jas ren ik naar
buiten waar mijn vrije kind weer toeft
in zomerse tijdloze dagen, speels
nog onbevangen
aan de einder wieken ganzen naar verre
oorden, ruist langs nevelig avondrood
hun zachte groet, nestelt mijn weemoed
in kale zwijgzame bomen
heimelijk pluk ik bloemen van kristal
kras een gaatje in bevroren…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 mijn hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden…
verraad
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.228 als dor hout voelen de ledematen aan
het levensvocht, zo het er al is of resteert
zal zeker in bevroren toestand zijn
en aders zich niet meer kunnen
gedragen als communicerende vaten
stalen buizen lopen door mijn lijf
daar wordt de verstarring verbeeld
momenten van gevoelloosheid
uitgeput door dwangmatig denken
uitgehold door overmatig…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 Het is het feest der vogels en der koren
Geboorte en der welluidende gedachten;
‘t Vergeten zijn der eindeloze nachten,
Toen in de borstjes lag de stem bevroren.
Hun vlucht is heel de wereld door te horen;
Als uit de veren keeltjes trilt het jachten,
Schieten de tonen wieken aan en krachten…
Bedil de zang niet, open wijd uw oren.…