851 resultaten.
PRAAGSE ZOMER
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.189 om te bidden
of het God ook wat kan schelen
dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier
zelfs de armoe van de schrijver
in het kleine gouden straatje
moet voortaan betaald met duidelijke munt
waar een blik in het verleden
een bewonderaar in ’t heden
enkel via stalen tralies wordt gegund
karikaturen van de rijkdom
die de oude brug…
Angst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Ik moet gaan
Ik moet oversteken, oversteken over de brug van angst.
Maar die rit ernaartoe maakt mij het bangst.…
Praag gezien
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 Ik had Praag
gezien, beregezellig, de bus is met mij aan boord van
een hoge brug te pletter gevallen. Alle smurfen dood.…
Een levend schilderij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 een subtiele kracht
die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde
stromend over de kale landerijen, dorpen en steden
Kleurt zij alles opnieuw in:
van verzakte huisjes aan de bochtige dijk
en de smalle wateren langs drachtige koeien
in de wei
tot de vierkante loodsen die zich optrekken
aan de regenachtige horizon en de
stenen brug…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 vreemd glanzen de koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan drupt
tranen
op de droogbloemen in haar handen geklemd
lief fluistert ze
verdwalen we nog een laatste keer naar het meer
het meer waar vlinders verdrinken
zwanen zich door de waterspiegel wagen
en lantaarns op de brug…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Schaduwen hebben geopende parasols
geplant in een verdichte wereld,
lappendeken onder een blauw gewelf,
een brug over ravijnen, euferismen
van onuitwisbare lijnen, een verbond
tussen water en land en de melkweg z'n
tranen lekken laat over te winnen grond,
de kern van onschuld ligt in de kringloop
van vragen en in een symboliek die een…
Het gesprek ( J. )
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
587 Je trok me over de brug; véle bruggen
die volgden.
Ik liet steeds meer van mezelf los,
totdat ik oploste
in ons gesprek.
In de stilte genas en heelde alle pijn
veroorzaakt door herrie, tumult, onbeschaamdheid.
Het hoogste goed: dat gaf je mij, blijf je me geven.
Ik kende de luxe om met jou om te mogen gaan.…
Sprong naar het einde.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.569 grijs kleurt de lucht in een
aangesloten dikke wolkenmassa
de eerste regendruppels vallen reeds op
de tengere gestalte bij de brug
ze haalt nog eenmaal
diep en amechtig adem
grauw kleurt het water van
de stinkende stadsgracht onder haar
terwijl regendruppels kringen laten
ontstaan op het kalme wateroppervlak
waar dode bladeren stil op…
Respectloos Nederland
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
743 als er stront aan de knikker is
Wie zijn zij die op komen met sirene
als er nood aan de man is
En juist deze mensen worden onderbetaald
krijgen rotzooi naar hun kop
Mensen met ballen in mijn ogen
En geld is er genoeg heb ik gezien
je hoeft het nieuws maar te kijken
De schrapers spannen een kort geding aan
je hoeft maar te kijken naar de brug…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 Hij vult zijn stad in
met herrie en troep, wil stil bij de vuilnis,
de veegwagen, roept lantaarns aan,
verstomt bij de rijzende brug, wacht verheugd.
In anderhalf jaar ben ik om, heb ik hekel
en haat laten gaan, is er dankzij zijn geestdrift
een heldere lusthof ontstaan.…
Mozart
gedicht
3.2 met 9 stemmen
4.504 Zij volgt zijn handen langs de gele toetsen,
- De thema's keren telkens weer terug -
En ziet door 't zijraam de oprijlaan, de brug,
De wandelaars, de miniature koetsen.…
Katwijk kust mij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 kiezen
Een mantelmeeuw was mij al voor
Zonnestralen kwamen door
Goude mist met blauwe gaten
Witte vlaktes boven wilde golven
De zon die droogt zijn tranen
Dat bedoel ik met zijn wolken
Ze hangen boven een centrum
Een stad wat ooit een dorp was geweest ,ook zijn kerk is hervormd
Een geschiedenis wat leeft
Soms voelt het als een krakende brug…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 Laten we in het wassend water lopen
Niet langer door het paradijs bekoord
Niet langer slaaf van lust of hopen
Gerust en in de stroom gesmoord
Kom, trekken nu
Verdriet heeft ons alweer de woordenvloed ontnomen
De tong drijft uitgerukt de monding uit
Het riet dat ritselt in haar zomen
Bespot ons vroeger lachen luid
We waden onder brug…
ode aan de koot
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 in de ether klonk een stem
een eigen geluid en melodie
een pionier met visie
een man vol energie
willem van kooten
een icoon in radioland
groter dan groots
een ster die nooit dooft
hij liet veronica golven
op de woeligste baren
opende vele deuren
gaf radio nieuw geluid
stem die verhalen bracht
muziek die harten stal
een brug voor…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Een vesting
waar de brug is weggerot.
Je vraagt niet om hulp.
Trots is een hard soort steen.
Ik ga je niet laten wegzakken
in die stille zee van jezelf.
Niet omdat ik je bezit.
Omdat ik zie
hoe dicht je bij de rand zit.
Je denkt dat niemand het merkt.
Maar ik zit hier.
Op dezelfde rots.…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.078 Maar op een zomerdag slaat hij voorbij
de brug linksaf, wil de rivier ten einde:
komend van Ouderkerk zoekt hij weer stad.
Na molen en begraafplaats wordt het stil:
'Zo eeuwig fietsen!' gaat het door hem, en
geen mens ziet dat zijn fiets de lucht in wil.
-------------------------------------------
uit: 'Geheugen voor landschap'…
Schaatser Jan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.859 ,
glimt ijs als zwart glas
Kris - Kras - Kris - Kras -
De noorderwind pal tegen
Schaatser Jan kromt de rug
De ijzers kerven korte halen
In stug ritme almaar door
Kris - Kras - Kris - Kras -
Langs dijk of boerderij
Een berijpt paard briest
Dor riet kraakt en knakt
Wie schaatst, ziet niet om
Kris - Kras - Kris - Kras -
Daar is de brug…
De Preikestolen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
710 mistig en nat is de weg naar boven
langs watervallen en rotspartij,
het is klimmen en klauteren
over soms glibberige kloven
steile helling, een gladde houten brug
verraderlijk glimmend groen gras
en zompige stukken moeras
maar eindelijk boven, klaart de lucht
en dan....…
Arno Vlooswijk : deskundige milieu
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
751 hetgeen
wordt waargenomen
en zodanig aan energiegebruik
kan worden toegedicht
hij, die waarneemt
een beschouwer met visie
zoekt contrasten
in alles wat bestaat
toont op eigen wijze aan
hoe natuur van dier tot vegetatie
onze leefomgeving niet bezwaart
en in woestijnen of aan Noordpool
op haar homeostase vaart
hij bouwt een brug…
thuiskomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Het bloed dwingt om de brug te repareren
die ons sinds lange tijd zo pijnlijk scheidt.
Canossa aan de overkant, wacht al een eeuwigheid
op wie zich hult in schaamte en in boetekleren.…
Een nieuwe stroom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
454 Een stroom in een zee, op boten,
vloeit plots over brug,
door een oude stad, met een kathedraal,
over de snelweg, in een bus,
een trein, een stroom vers bloed, vitaal,
als de vierdaagse,
zo binnenstromend in een land,
op goede schoen, rugzak en verhaal
blij dat het gehaald, wuifend, van zover...
En wij, geven welk onthaal?…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 buis van Eustachius, hamer en aambeeld
Op straat kom ik een allang overleden
Dichter tegen: Hè Jan, roep ik met armbewegen
En handopsteken maar halverwege
Breek ik die groet onverhoeds af
Je bleef niet maar komt toch terug
In de Museumstraat of een van die stegen
En steigers waar Dordrecht zo rijk aan is
Groothoofd Damiatebolwerk en -brug…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Misschien is mijn gevoeligheid
een brug, een zachte aanraking tussen wat is en
wat nog kan worden. Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel,
geen haast. Alleen aanwezigheid. En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 In de stilte van dat kleurrijke
moment vond mijn gevoelige, ontvankelijke
ziel een taal zonder woorden, een brug tussen het hoge
en het gewone, geschreven in water en zon op een fluwelen hemel.
Zo koester ik de tederheid van
dit broze bestaan, waarin de kleinste glans
al een wereld kan openen.…
Sans Souci
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
155 aculturele
ontlezende laaglanders bevolkte
destijds kundig water beherend
door droogte thans pijnlijk ontberend ooievaarlepelaar kikkerland
waar in golden years der seventies
golden earring doorbrak met that day
klom rondborstige mary servaes
de toppen der pophitparade
met toe papa drink toch niet meer
en mexico o o o ooooooooo
die stad met brug…
Beloftevol
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
710 Dan is er plots die vrouw van vierentachtig
Die net haar schooldiploma heeft gehaald
En duidelijk naar doorstuderen taalt
Zo ogen wij ineens stompzinnig jachtig
De eindigheid van toekomstperspectieven
Bestaat tenslotte enkel naar believen…
het derde kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.502 hun onvoltooide reis vol
van regen, storm, hagel en donder,
tot de wind tenslotte liggen ging
en het scheepje begon te koersen
op een innerlijk kompas
wat mij nu elke dag nog treft
als een onzichtbaar wonder,
maar wat ik, eeuwig ongelovig,
wel weet, maar nooit zal begrijpen:
telkens wanneer er schipbreuk dreigde,
stapte hun god op de brug…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 op het balkon
van mijn fantasie
aanschouw ik
heimelijk
van achter mijn
mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 natuurlijk, rustend
tegen het schrijfknobbeltje
gevolg van mijn fijne motoriek
er is niet meer dan de warmte
in botten, de glimlach op het gelaat
het geluk zit in het hoofd
geef met gulle hand, daar is genoeg van
geen grenzen aan uw fantasie
brand wierook, steek een kaarsje aan
kijk in het licht van de kaars
zie de sterren en maak afstand
een brug…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Uit hellen en hemelen klimt Uw leven naar U op
over de brug van licht die Uw Zoon naar ons sloeg
tot elke grens van ruimte en tijd
weer in de hoogste hemelen is opgeheven.
En eindelijk voor anker gegaan,
voorbij alle leed en alle pijn,
zullen wij als goden zijn,
de droom van het bestaan ontstegen.…