Alle inzendingen over brug

851 resultaten.

Sorteren op:

PRAAGSE ZOMER

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.189
om te bidden of het God ook wat kan schelen dat de mens voor ’t geloof komt of ’t plezier zelfs de armoe van de schrijver in het kleine gouden straatje moet voortaan betaald met duidelijke munt waar een blik in het verleden een bewonderaar in ’t heden enkel via stalen tralies wordt gegund karikaturen van de rijkdom die de oude brug…
Anne-Mieke)5 augustus 2002Lees meer >

Angst

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Ik moet gaan Ik moet oversteken, oversteken over de brug van angst. Maar die rit ernaartoe maakt mij het bangst.…
Joni13 mei 2010Lees meer >

Praag gezien

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik had Praag gezien, beregezellig, de bus is met mij aan boord van een hoge brug te pletter gevallen. Alle smurfen dood.…

Een levend schilderij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
een subtiele kracht die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde stromend over de kale landerijen, dorpen en steden Kleurt zij alles opnieuw in: van verzakte huisjes aan de bochtige dijk en de smalle wateren langs drachtige koeien in de wei tot de vierkante loodsen die zich optrekken aan de regenachtige horizon en de stenen brug…

die dag van dauw en druiven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
vreemd glanzen de koperen spijlen kussens en lakens koud gelaten dekens op een hoop die dag van dauw en druiven en de kraan drupt tranen op de droogbloemen in haar handen geklemd lief fluistert ze verdwalen we nog een laatste keer naar het meer het meer waar vlinders verdrinken zwanen zich door de waterspiegel wagen en lantaarns op de brug…
kornelis3 februari 2013Lees meer >

Merktekens?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Schaduwen hebben geopende parasols geplant in een verdichte wereld, lappendeken onder een blauw gewelf, een brug over ravijnen, euferismen van onuitwisbare lijnen, een verbond tussen water en land en de melkweg z'n tranen lekken laat over te winnen grond, de kern van onschuld ligt in de kringloop van vragen en in een symboliek die een…
Pama18 mei 2013Lees meer >

Het gesprek ( J. )

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
Je trok me over de brug; véle bruggen die volgden. Ik liet steeds meer van mezelf los, totdat ik oploste in ons gesprek. In de stilte genas en heelde alle pijn veroorzaakt door herrie, tumult, onbeschaamdheid. Het hoogste goed: dat gaf je mij, blijf je me geven. Ik kende de luxe om met jou om te mogen gaan.…

Sprong naar het einde.

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.569
grijs kleurt de lucht in een aangesloten dikke wolkenmassa de eerste regendruppels vallen reeds op de tengere gestalte bij de brug ze haalt nog eenmaal diep en amechtig adem grauw kleurt het water van de stinkende stadsgracht onder haar terwijl regendruppels kringen laten ontstaan op het kalme wateroppervlak waar dode bladeren stil op…
Leonardo22 december 2014Lees meer >

Respectloos Nederland

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
als er stront aan de knikker is Wie zijn zij die op komen met sirene als er nood aan de man is En juist deze mensen worden onderbetaald krijgen rotzooi naar hun kop Mensen met ballen in mijn ogen En geld is er genoeg heb ik gezien je hoeft het nieuws maar te kijken De schrapers spannen een kort geding aan je hoeft maar te kijken naar de brug…
marianne5 augustus 2015Lees meer >

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
Hij vult zijn stad in met herrie en troep, wil stil bij de vuilnis, de veegwagen, roept lantaarns aan, verstomt bij de rijzende brug, wacht verheugd. In anderhalf jaar ben ik om, heb ik hekel en haat laten gaan, is er dankzij zijn geestdrift een heldere lusthof ontstaan.…

Mozart

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.504
Zij volgt zijn handen langs de gele toetsen, - De thema's keren telkens weer terug - En ziet door 't zijraam de oprijlaan, de brug, De wandelaars, de miniature koetsen.…

Katwijk kust mij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
kiezen Een mantelmeeuw was mij al voor Zonnestralen kwamen door Goude mist met blauwe gaten Witte vlaktes boven wilde golven De zon die droogt zijn tranen Dat bedoel ik met zijn wolken Ze hangen boven een centrum Een stad wat ooit een dorp was geweest ,ook zijn kerk is hervormd Een geschiedenis wat leeft Soms voelt het als een krakende brug…

Panta rhei

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
Laten we in het wassend water lopen Niet langer door het paradijs bekoord Niet langer slaaf van lust of hopen Gerust en in de stroom gesmoord Kom, trekken nu Verdriet heeft ons alweer de woordenvloed ontnomen De tong drijft uitgerukt de monding uit Het riet dat ritselt in haar zomen Bespot ons vroeger lachen luid We waden onder brug…

ode aan de koot

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
in de ether klonk een stem een eigen geluid en melodie een pionier met visie een man vol energie willem van kooten een icoon in radioland groter dan groots een ster die nooit dooft hij liet veronica golven op de woeligste baren opende vele deuren gaf radio nieuw geluid stem die verhalen bracht muziek die harten stal een brug voor…

Bergtop

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 342
Een vesting waar de brug is weggerot. Je vraagt niet om hulp. Trots is een hard soort steen. Ik ga je niet laten wegzakken in die stille zee van jezelf. Niet omdat ik je bezit. Omdat ik zie hoe dicht je bij de rand zit. Je denkt dat niemand het merkt. Maar ik zit hier. Op dezelfde rots.…
Nathan12 maart 2026Lees meer >

Op de fiets

gedicht
3.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 14.078
Maar op een zomerdag slaat hij voorbij de brug linksaf, wil de rivier ten einde: komend van Ouderkerk zoekt hij weer stad. Na molen en begraafplaats wordt het stil: 'Zo eeuwig fietsen!' gaat het door hem, en geen mens ziet dat zijn fiets de lucht in wil. ------------------------------------------- uit: 'Geheugen voor landschap'…

Schaatser Jan

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.859
, glimt ijs als zwart glas Kris - Kras - Kris - Kras - De noorderwind pal tegen Schaatser Jan kromt de rug De ijzers kerven korte halen In stug ritme almaar door Kris - Kras - Kris - Kras - Langs dijk of boerderij Een berijpt paard briest Dor riet kraakt en knakt Wie schaatst, ziet niet om Kris - Kras - Kris - Kras - Daar is de brug…

De Preikestolen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 710
mistig en nat is de weg naar boven langs watervallen en rotspartij, het is klimmen en klauteren over soms glibberige kloven steile helling, een gladde houten brug verraderlijk glimmend groen gras en zompige stukken moeras maar eindelijk boven, klaart de lucht en dan....…
lijda12 september 2010Lees meer >

Arno Vlooswijk : deskundige milieu

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 751
hetgeen wordt waargenomen en zodanig aan energiegebruik kan worden toegedicht hij, die waarneemt een beschouwer met visie zoekt contrasten in alles wat bestaat toont op eigen wijze aan hoe natuur van dier tot vegetatie onze leefomgeving niet bezwaart en in woestijnen of aan Noordpool op haar homeostase vaart hij bouwt een brug…

thuiskomst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Het bloed dwingt om de brug te repareren die ons sinds lange tijd zo pijnlijk scheidt. Canossa aan de overkant, wacht al een eeuwigheid op wie zich hult in schaamte en in boetekleren.…
G.B.Scipio30 oktober 2012Lees meer >

Een nieuwe stroom

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Een stroom in een zee, op boten, vloeit plots over brug, door een oude stad, met een kathedraal, over de snelweg, in een bus, een trein, een stroom vers bloed, vitaal, als de vierdaagse, zo binnenstromend in een land, op goede schoen, rugzak en verhaal blij dat het gehaald, wuifend, van zover... En wij, geven welk onthaal?…
Ralameimaar6 september 2015Lees meer >

Voor Roelien

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
buis van Eustachius, hamer en aambeeld Op straat kom ik een allang overleden Dichter tegen: Hè Jan, roep ik met armbewegen En handopsteken maar halverwege Breek ik die groet onverhoeds af Je bleef niet maar komt toch terug In de Museumstraat of een van die stegen En steigers waar Dordrecht zo rijk aan is Groothoofd Damiatebolwerk en -brug…
Ton Delemarre12 augustus 2019Lees meer >

Stemmen van hoop

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
Misschien is mijn gevoeligheid een brug, een zachte aanraking tussen wat is en wat nog kan worden. Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel, geen haast. Alleen aanwezigheid. En een stille belofte — dat verandering mogelijk is.…
CB17 oktober 2025Lees meer >

De echo van een regenboog

netgedicht
2.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 435
In de stilte van dat kleurrijke moment vond mijn gevoelige, ontvankelijke ziel een taal zonder woorden, een brug tussen het hoge en het gewone, geschreven in water en zon op een fluwelen hemel. Zo koester ik de tederheid van dit broze bestaan, waarin de kleinste glans al een wereld kan openen.…
CB11 maart 2026Lees meer >

Sans Souci

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 155
aculturele ontlezende laaglanders bevolkte destijds kundig water beherend door droogte thans pijnlijk ontberend ooievaarlepelaar kikkerland waar in golden years der seventies golden earring doorbrak met that day klom rondborstige mary servaes de toppen der pophitparade met toe papa drink toch niet meer en mexico o o o ooooooooo die stad met brug…

Beloftevol

snelsonnet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
Dan is er plots die vrouw van vierentachtig Die net haar schooldiploma heeft gehaald En duidelijk naar doorstuderen taalt Zo ogen wij ineens stompzinnig jachtig De eindigheid van toekomstperspectieven Bestaat tenslotte enkel naar believen…

het derde kind

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
hun onvoltooide reis vol van regen, storm, hagel en donder, tot de wind tenslotte liggen ging en het scheepje begon te koersen op een innerlijk kompas wat mij nu elke dag nog treft als een onzichtbaar wonder, maar wat ik, eeuwig ongelovig, wel weet, maar nooit zal begrijpen: telkens wanneer er schipbreuk dreigde, stapte hun god op de brug…
Tjoke2 augustus 2007Lees meer >

zittend zinnebeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.150
op het balkon van mijn fantasie aanschouw ik heimelijk van achter mijn mannelijk masker het groeiend genot puilend en buigend, zacht rustend op haar dijen scheppen haar borsten een brug met tere pijlers het hoofd met lang getouwd haar neigt voorwaarts de spreidende draden verbergen deels haar aanzuigend rose met zuchtende…

Decemberkinderen

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.489
natuurlijk, rustend tegen het schrijfknobbeltje gevolg van mijn fijne motoriek er is niet meer dan de warmte in botten, de glimlach op het gelaat het geluk zit in het hoofd geef met gulle hand, daar is genoeg van geen grenzen aan uw fantasie brand wierook, steek een kaarsje aan kijk in het licht van de kaars zie de sterren en maak afstand een brug…

Thuiskomst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 912
Uit hellen en hemelen klimt Uw leven naar U op over de brug van licht die Uw Zoon naar ons sloeg tot elke grens van ruimte en tijd weer in de hoogste hemelen is opgeheven. En eindelijk voor anker gegaan, voorbij alle leed en alle pijn, zullen wij als goden zijn, de droom van het bestaan ontstegen.…