1387 resultaten.
"Laat je gaan..."
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
6.011 Sluit je ogen
vergeet de wereld,
voel m'n warmte
op jouw buik.
Geef je over
aan intens genot
en hoe ik nu
je lijf gebruik.
Pak m'n heupen
stuur me maar
je hebt mijn ogen
wel verstaan.
Volg mijn ritme
hou me vast,
staar me aan
en laat je gaan ...…
Rupsje Nooitgenoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.192 Waar zij in mijn buik
zo snel en welig tieren
maar niet verder willen stijgen
vegeteert mijn hopeloze hart
en vraagt vertwijfeld aan die dieren
zal ik een van u ooit krijgen?…
Omvadem ik mijzelf ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
632 nopens mij
valt veel te zeggen
nog meer zwijgen
is wellicht een raad
wanneer ik de zucht omvadem
naar het aardse
als de buiken en knopen van
van een trillende snaar
driftige honger doet mij zweven
tussen de schimmen door
soms veredeld en gemengd
met eisen van de geest
of zal het zo zijn
dat het wezen daartoe
van nature buigt…
Bramenvingers
gedicht
2.5 met 19 stemmen
12.353 Zwart is het trosje
dat bloed lost, een druppel,
amper genoeg voor smaak,
het loskomen van heel ver,
noem het een einder
aan dit ogenblik
waarop je, vinger in de mond,
geschrokken naar me staart
met paarse ogen,
zo heel erg lang
geleden, het glanzen
van geplette vruchten
op de lippen van je buik.
----------------------------…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken buiken…
licht sonnet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 schemering ontspringt het verlangen
Een zachte glans te doen verschijnen
De atmosfeer zucht naar de koestering
Het duisterlied te ondermijnen
Ontstoken als een vlammend zwaard
Goudglanzend, verwarmend en diffuus
Straalt ze in haar avondhaard
De kilheid is nu snel verdwenen
Ze spreidt haar ruime warmte uit
Men koestert zich in haar volle buik…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 Ik plant mijn exen in de tuin
ze mogen daar opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan…
Brief aan mijn vader
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
2.349 Twee handen op één buik zijn weg.
Lieve papa.
Dit doet zo'n pijn.
Niks kan ons helpen.
Niks kan er zijn.
Ik hou van je.
Liefs, Nienke…
Ochtendverlangen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.170 Langzaam dringen geluiden door
van de wereld buiten
Ik ben in de mijne de warmte van het bed
het verlangen naar jou
Jouw lijfs warmte naast me
je buik, je borsten, je billen
te voelen tegen me aan
Zo samen te ontwaken
langzaam, snuivend van elkaars lucht
Vermengend ons nachtvocht
De geilheid te voelen zwellen
Te verenigen
Te versmelten…
zestien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.913 er was ooit een kindje
kleiner leek het, dan mijn hand
maar nu zegeviert jouw grote lach
boven mijn verstand en hoger
dan de curves van een stukgemaakte buik
wat ben jij sterk!…
Ons Wondertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.659 Jij bent onze wondertje
Ookal ben je nog zo klein
Je zit nog in mama's buik
Want dat vind je o zo fijn
Heerlijk warm en vertrouwd
Heb jij een hart van goud
Nog een paar dagen te gaan
Dan kunnen Papa en Mama er tegen aan
Laat ons niet te lang meer wachten
We willen jou prachtheid graag bemachten
Ookal doe je mama heel veel pijn
Ik zal er…
Zij zag mij en groette
gedicht
4.2 met 6 stemmen
3.203 ik lag met mijn buik tegen de aarde
beestjes weg te jagen van de bloemen
vlakbij mijn borst.
Er had van alles kunnen gebeuren
een vliegtuig kon landen
een boom kon verjaren
een groep bejaarden kon worden gelucht.
Maar er kwam een oud vrouwtje
op een ezel met een deken over haar
benen over het bospad voorbij.…
Afscheid voorgoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Opgeblazen sater
Die duivels te
Lachen staat
Om mijn onmacht
Om jou weerstand
Te bieden -
Buik klotsend
Van vele liters
Bier die zo goed
Moesten smaken dat
Er maar geen
Einde aan leek
Te komen -
Brak van dronkenschap
Brak van de kater
Die gegarandeerd
Volgt, later -
Drie jaar geleden
Nam ik voorgoed
Afscheid van…
Mijn zwangerschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 goed
ik ben zwanger
Natuurlijk weet ik het
al veel langer
er leeft iets in mij
wat mij van binnen raakt
Ik hoef geen test te doen
die mijn hoedanigheid bewaakt
Het is een zuiver weten
een niet kunnen vergeten
Ze speelt in mijn gedachten
al een geruime tijd
Menig moment ook dat ze me
met haar speelgoed vlinders
in mijn buik…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
Waarom? Waarom? WAAROM?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
833 Ons ongeboren kind, 36 weken
is overleden in mijn buik
verbijstering, verdriet want:
mijn geliefde baby komt er niet.
Alles klaar, alles gereed,
ongeloof verdriet
ongelofelijk verdriet, want jij mijn kleintje
komt niet in de klaarstaande wieg.
Waarom, waarom WAAROM?…
Middageten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
572 De koning te rijk zat ik in
de zon uit te buiken op een
stenen plateau, pal naast de
druk bezochte, dure terrassen.
Ik zag hoe ze van mijn duurzame
glimlach snoepten.…
Lieve vos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je buik en schoot zijn donzig zacht,
je lijfje is geurig en teer..
Geef deze krijger, vermoeid en bekaaid
voor één keer waar hij naar smacht.
Zodat hij niet langer in rondjes draait,
verlos hem van het kwade vannacht.
De port is oud en maakt me roekeloos
toe laat ons nu maar klinken.…
Jarig
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Zo veel jaren later
Voorbij die kriebel in je buik
Het kinderlijk geschater
Voorbij de kaarsjes op de taart
Die je op je vingers tellen kon
Voorbij de tijden, de tijd waarin
Je je allermooiste cadeau
Met gemak verzon
Kun je je nog jarig voelen?…
Draakgeboren zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Ik zweef meer dan dat ik zwem
Het water draagt me op rimpels
stroomt strelend langs mijn buik
en tooit me met borstgolfjes
Beeld jij je maar niets in
schreeuwt mijn moeder
Mannen kijken om, statig glijdt zij
door de stad.…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 Mevrouw paling glijdt
over de modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds…
Todesruhe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 verpleegsters uit te varen
Leek wel een viswijf dat een reus moest baren
Een hele hotemetoot was hij geweest
Maar waar hij vandaan kwam legde hij weer aan
Een naakte dame gehuld in bontjas
Bezag de ellende die hem eens was
En is met de stervende aan de slag gegaan
Hem opvangend als een paling in een fuik
Hulpeloos terugkerend in haar buik…
XI. (vlees in fragmenten)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 — epiloog voor een lichaam dat zichzelf bekeek
het lichaam is aanwezig
te veel,
te echt
een heup als een heuvel
een buik vol verleden
een borst die druipt
van betekenis
maar het gezicht
is gespleten
in hoeken,
drie ogen,
twee monden
die niets zeggen
en toch
alles
kleur botst met volume
lijn krast in huid
wat overblijft
is…
Oorlogsglas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
651 Toen je terug keerde,
nadat je jaren in de buik
van een reus had geslapen
zag je hoe de wereld
gewoon was doorgegaan
Voelde jij je als los zand
een samengeraapt zootje
opgeslokt door die
allesverzwelgende oorlog
die jou in stukjes glas brak
Je had gezicht noch naam
het kostte pijnlijke jaren en tranen
voordat het verbrijzelde glas…
Tevreden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Mocht ik nog één maal die euforie
Beleven van vlinders in mijn buik,
En weer vliegen naar ’t hemels
Genot ik ervoer bij de liefdes 'k had,
Dromend herbeleef ik van weleer,
En herinner ik keer op keer,
Ik lange niet meer proeven mocht,
Liefde mij nooit meer bezocht.…
Van liefde naar lust
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
3.927 Wanneer mijn hand de jouwe bereikt
Heeft mijn opwinding mijn verstand overmand
Een kleine stap achteruit
Om je in je geheel te bewonderen
Onze handen in de lucht en een pirouette
Zodat ik alles kan zien, van boven tot onderen
Een hele langzame rotatie, tot halverwege
Dan pak ik je middel, en hou je vast
Laat mijn handen glijden over je buik…
mijn kindje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.229 wiegend in mijn buik
ik voel je bewegen
elke dag een beetje meer
ieder trapje van jou
maakt mij blij
doet mij stralen
geeft mij warmte
en het gevoel
wij zijn samen
zo klein als je bent
fragiel en teer
schenk je mij vreugde
telkens weer
verlang ik vol liefde
naar de dag
van jouw geboorte
ons samen zijn
je kunnen ruiken
zien en voelen…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Ik houd van hem, het paard, de zee,
het leren tasje op zijn buik.
Zware Van Nelle, zoete pijn
als hij mij zuchtend
op de grond tilt.
Witte druppels vallen in het zand,
ik kijk hem vragend aan.
Haar buik huilt om het veulen.
’s Avonds krijg ik lauwe melk, wit
brood met ham, een laagje Purol
op de rauwgereden randjes.…
het leven...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.711 Een warm gevoel
tintelt door mijn buik,
mijn armen,
mijn hoofd,
En blijft hangen
op het topje van mijn neus
waar jij net je
allerzachtste
afscheidszoen hebt geplaatst.
Het leven
is hard,
zeg je,
En ik hoor hoe je de deur achter je
dichttrekt,
De koude windvlaag
breekt de stilte.
Het leven
is hard,
zei je.…
Teveel
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.824 Ontklede toen je lichaam dat je liet
liggen vlak bij mij lagen je armen die evenals
je benen en je buik, billen en borsten
naakt lagen...
Toen pakte ik toch de sprei:
het werd te veel voor mij…