Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Mijn vlakke land

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 991
Vlakke land met je vergezichten, met je grijze wolken partijen, met je duinen, dorpen en steden, zo leef je in mijn hart en ziel. Met weidevelden als gedichten, waar je zo poetisch kan vrijen. Met je toekomst en je verleden, oude steegjes waar ik voor viel.…

Waterwildernis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Het Spaanse riet met hoge pluimen staat roerloos langs de waterkant en aan de monding blinkt het ruime: een zee die op de duinen strandt.…

Van huis tot thuis

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
steen met liefde is gelegd maar die in fundering en ontwikkeling alle registers heeft opengezet duurzame snufjes als zonnepaneel en warmtepomp zijn terstond geïnnoveerd het selfsupporting zijn hebben jullie in vele omzwervingen wel geleerd ook de locatie is niet verkeerd het vorndaal nabij zee en strand met in het voorland nog de duinen…
wil melker16 februari 2017Lees meer >

KROONVAN TABAK

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
vele kroegen’ Per kruiwagen- bepaald geen groot genoegen- Naar huis gebracht, met flink wat averij De meeste vrouwen hebben zwarte tanden De reizigers vinden het niet normaal Dit land kent ook gelagkamers die tollen Moed drink je in, dat legt je angst aan banden In’ t land van de musket en ‘t scheepsjournaal Met Trijn en Bleecke An het duin…

Extase in de oase

netgedicht
2.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Op de toppen van de duinen stuiven witte hengsten, Fatima wuift met haar sluier naar de westenwind. Spuitend water, een oase, mannen en kamelen, de woestijn een tamboerijn, een rinkelende zandstorm. Het donker kreunt, het zonlicht dreunt, een roodgekoonde horizon rolt aan over de heuvels.…

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
De duinen staan schrap strooien ogen vol zand. Takken zwiepen wanhopig aan de stam die ze ijkte. Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de klepels en klepels weer de klokken. In Mexico beeft de aarde, in Nederland huivert de zee. Ik weet de dijken bewaakt strijk en zet de wekker.…

Serveerster.

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.625
goud glinsterende manen boven zwart fluwelen kraag je bleke sproeten gelaat met fonkelende blauwe ogen jou met dienblad zien balanceren op het drukke duin terras geeft mij Vlielands schoonheid op een presenteerblaadje verstopt achter een boek het hart kloppend in je broek voedt een koel glas bier je fantasie met wild plezier mooiste…

Vogelenzang

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.767
Aan bos en duin ze ontzweven, plag en riet. Hun is het licht en ‘t onuitspreeklijk lied. -------------------------------------------- uit: Gedichten 1884-1925 (1932)…

Het kleine dorp

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.637
En van het duin gezien, het zonnige-hoge, Ligt het klein dorp zo zonnekleurig dat Ik met één blik van liefde het omvat.…

Alternatief kerstverhaaltje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.460
God ligt in de duinen te vrijen met Texelse Maria of moet ik zeggen dekselse - de vonken spatten ervan af. God heeft natuurlijk gelijk zijn heerschappij te laten gelden over de memmen van Maria die zwemmen in honingmelk. Dat moet ik hem nageven aan lust stelt hij geen grens evenmin aan zijn geloof ja zijn ogen schieten vuur.…

Vurig Verlangen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
in vele talen hebben we getekend langs velen manen vielen er genoeg sterren zonnestralen droogden onze vreugdetranen eindeloos de nachten waarin we mijmerden rennend door de duinen alwaar het helmgras wuifde maakten konijnen dat ze wegkwamen door 't zand bonkten onze harten als één, ogen die in elkaar opgingen jouw gedachten werden de mijne…
LadyLove25 maart 2010Lees meer >

Zilte voeten,

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
een eerste bruiloft te vieren, beschut tegen raadselen van de toekomst en de wind, wie van ons het ruisen van de golven, het spel van elementen wilde zien, besteeg het helmgras naar de top, tuurden naar de kim en verder tot ons andere werelden invielen en naar de zilveren meeuwen keken om hun zwaartekracht te meten, de top van het duin…
pama29 november 2010Lees meer >

Vurig verzet

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 815
Als ik iemand de honderd heb gegund, dan ben jij het, zo laf neergeknald door een Duits machinepistool in de anders zo stille duinen te Bloemendaal. Je geverfde, rode haren wapperen wat mij betreft nog steeds vrouwmoedig als liefdeskrullen in de Hollandse wind.…

Hier

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 519
wolken stuiven uiteen gelijk het zand van de duinen over het strand suist een woestijn aan stilte is het daar de droogte dwingt mijn raam tot mistig kijken en ik staar naar de horizon zie de rondingen van je krullen voorbij mijn zicht wapperen ik denk aan je ik voel aan je ik denk je te voelen in mij aan mij voel ik je denken voel…

Zomernacht.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.316
Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht, Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde, - Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden, En ijle bomenlaan naar klein gehucht, En stille duinrij, ingeslapen vlucht Van doffe golven naast de lichtdoorwelde Woelgolven van de zee.…

Een dagje aan zee.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Zalige zilte zeewind waait over zee en strand door duinen omrand. Strandtenten vlak daarvoor, terwijl ik in de verte het ruisen van de golven hoor. Onderwijl zie ik surfers op schuimkragen razendsnel voorbij gaan. En boven zee meeuwen die scheerlings een duik nemen en zo een visje pakken.…

Het lied van de zomer

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
een handje vol zwart geel gebekt floot uit zijn nest in het tederste groen het hoogste lied van de zomer woest sprong de hond zijn tanden gewit naar de slapende kat en beet in de staart van de zonnende dromer we liepen met vrienden bepakt en bezakt in het heetst van de stad over zinderende wegen door zand naar het goudgele strand achter duin…
wil melker16 augustus 2009Lees meer >

De verte afstand wordt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
van samen drogen opgetogen in het waterspel de golven breken veel te snel we dromen zon en kleden ons met bruine kleuren ik voel de spanning in je huid en doe de tijd voorzichtig uit heb je zeeën laten zien bracht voor jou het water in het eindeloze later op het moegespeelde strand we kleven zand kraken schelpen op het pad duinen…

Woonplaats

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Wij planten de dagen vol bomen en dromen van dijken en duinen die als we er stranden nog lijken op wat we bewaren. Wij sparen gedachten en spannen steeds samen. Het noemen van namen als vogel of wind overbodig voor wie zal beamen dat alles wat nodig is staat waar het hoort. Zoemen van camera's blijft achterwege.…

Haar camera

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Nagenietend van pindakaas duin zee en zand de sacrale geur van heilig hout straalt de moeder Gods achter een lichtpiramide in een zee van kleur nog mooier dan ze ooit was dan bestook ik haar met vragen waarom is nu altijd maar even gisteren legde een vriend het allemaal zo goddelijk vast bij alle foto, s die zij heeft genomen dacht…

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt mijn bodem doorgrond vond zand zee en duinen een plaats om ongestoord te struinen langs de lijnen eb en vloed het weidse uitzicht deed je goed gaf ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas…

Energie, groene!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
In een pan, in het duin op het Wassenaarse naaktstrand raak ik in de ban van mijn nietigheid M'n blote billen voelen de miljoenen zandkorrels, waarvan 1 exemplaar meer verbeeld dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel Dan kijk ik met wijdgeopende ogen naar de effen blauwe fletse lucht en loer, tuur naar de horizon van een zo rustig kalme…

en doe de tijd voorzichtig uit

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 618
opgetogen in het waterspel breken de golven veel te snel we dromen zon en kleden ons met bruine kleuren ik voel de spanning in je huid en doe de tijd voorzichtig uit ik heb je zeeën laten zien bracht voor jou het water in het eindeloze later op het moegespeelde strand we kleven zand en zijn verbrand kraken schelpen op het pad duinen…

voel koele kleur van groene schaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
ik ging weer even terug waar korte beentjes eindeloze wegen liepen in een zomershete zon de weg naar zee was recht nog krom omzoomd met kilometers vergezichten dat wat wij wisten lonkte aan de horizon duinen en het golvend koele water waar je eindelijk in zwom weer ruik ik dennengeur voel koele kleur van groene schaduw langs…

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Versmelten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik voel me zo verloren zo angstig en zo bang Versmelten met een ander dat is wat ik verlang k’Heb zulke slappe benen dat ik er niet op durf te staan Daarom zou ik het liefste totaal in jou opgaan Jij kunt mij dan leiden op mijn levenspad Richting vergezichten naar bos en duin en stad Samen voelt het fijner beter dan alleen Immers in m’n eentje…
Zooniea20 december 2021Lees meer >

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die intieme heimwee ben ik het spelende kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat zeevriend, leen mij de weemoed…
mobar9 december 2025Lees meer >

gesprek met de Vos, aardedonker II

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.079
boven op ’t duin zit hem te kijken statig en fier, bitteke roestig zijn kop in de wind, wapperende pluimstaart, bijkans een oude graaf hij ziet mij, ruikt mij, maakt mij kwetsbaar en klein, bekanst bang doorheen de duindoorns en bramen ga ik op hem af, voel iets machtigs voor mij, beef en worstel met vragen een klein konijntje springt…
Rieg2 november 2008Lees meer >

weer thuis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
wegblokkades voorbij op kijkduin naar strand wind wild kolkende golven geulen wallen kreken van alles vloeide en schoof in wording een bord verbood een man die niet hoorde zei granaten als je niet verzuipt ontplof je opvissen kun je vergeten in stukken gereten dat stelde me gerust de mensen verwarmd in hun huizen ik huiverend hoog op duin…

HOLLAND

poëzie
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 5.787
Grauw is uw hemel en stormig uw strand, Naakt zijn uw duinen en effen uw velden, U schiep natuur met een stiefmoeders hand, – Toch heb ik innig u lief, o mijn Land!…