1853 resultaten.
Ergo Sum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
600 de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan - hier en nu
Mag ik nu beeldend
En schrijvend verdergaan
---------------------------------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken - vandaar de titel Ergo Sum
Beeldende technieken (hout…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Het is een hellegang
langs vlam en duivelse gedachten
doordrenkt van zielenpijn en droefenis,
in het ritme van twee houten stokken op een oude trommel.’…
Oprechte stijve staart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Zo door de schors in de stam
snavelt de specht zich een weg door boom-
schors en heel hard hout
Tijd om te eten
maar bovenal ruimte om zich te nestelen
Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve
staart, met poten waarvan
allebei middelste tenen naar voren staan
de buitenste naar achteren
Leven vaak in bomen
Met hun staart als steun-…
Het scherven pad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 breukenoorlog
op het scherven pad
jonge planologen
hebben het helemaal gehad
ieder zit met lijm en kwast
zijn perspectief te herwaarderen
het licht vliegt alle kanten op
is niet meer te repareren
de wereld van hiernaast
is aan diggelen gegaan
transparantie was de kracht
die hemel dichter bij de aarde bracht
de poort blijft dus van hout…
Voor die ik lief heb
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 gevangen
In vorm van haiku
Lente emotie
Is ruw ongepolijste
Toekomst essentie
Zomer verlangen
Is rijp en vol belofte
Licht en zo krachtig
Herfst belevingen
Zijn gevangen en oogstklaar
Voldragen met kleur
Winter beloften
Zijn sneeuw en rijp vorst
Slingerend met glans
Voorjaar herboren
Zijn ervaringen verwerkt
Pril groen op oud hout…
Slapende botten
poëzie
3.5 met 4 stemmen
4.632 Zo slaapt de botte in ‘t hout,
verdonkerd en verdoken;
geen blomme en is er ooit,
geen blad eruit gebroken;
maar blad en blomme en al
het ligt erin, en beidt
de dag, de dageraad...
de barensveerdigheid.…
Gebroken dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 Knisperend rol ik de kiezels
onder mijn voetzolen heen en weer
de regen valt gestaag op het leed
dat ik op mijn schouders draag
In mijn hoofd dansen satijnen schoenen
een dreunend ritme op de houten vloer
pas de chat, pas de chat
pirouettes in het kwadraat
Melodie van roze geschulpte tule
speelt gebroken tonen in mijn oor
ik wil mijn last…
Sporen van de winter
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 De dood heeft hongerig de
Palen uit de grond gevreten,
Niet één die nog
Is overgebleven -
Stronken met dode bladeren,
Aangevreten door vorst en zout,
Zien zonder het te beseffen
Nieuwe loten vol in het groen
Opschieten uit het dode hout:
Diep donkergroen
Dat zich een weg baant
Dwars door de dood,
Er is geen geluid te horen,…
De dorpsvete
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
465 klein vermaak
is al lang verdwenen sinds
de attracties zijn verschenen
sneller harder hoger
is praktijk en leus
ontsnappen is geen keus
drank en vechten
in de dorpsvete is altijd
het hoogtepunt gebleven
maar vreemden steken
waar vroeger vuisten
vrienden bleven na de strijd
nieuwe huizen bijgebouwd
het authentieke snijdt geen hout…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 ik speelde met een houten vogel
in een dorp op een wintervacht
waar we Brahms hoorden aan de gracht
en ons bogen over een kogel
we liepen samen over het veld
in een jas en een mand vol waar
de componist zagen zonder haar
als de koude oorlog zonder held
we waren anders dan de leraar
met zijn jas en versleten sjaal
die ons interesseerde…
Boshut
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
495 Zo rond mijn achtste jaar
bouwde ik in het bos naast
ons zomerhuis in Gasselte
een boshut van hout en, let
op, meerdere lagen prikkeldraad.
Ik werd wel eens schertsend
Sinaspriltje genoemd, maar in
wezen was ik echt depressief
en koos ik uit afweer en drang
tot zelfbescherming voor deze
eerste manier van afzondering.…
van de kaart
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 in nauwe stegen
staan nog oude
huizen van hout en
witgekalkt leem
het stinkt daar
nog naar kip
dronken kip in
lokaal bier gekookt
de ranke boot
vaart nog naar
de nabijgelegen
brede rivier
op de heuvel schittert
nog de zon op
de gouden koepel
van de pagode
de mensen branden
er nog wierook
vrouwen bidden om
een kind…
De Melkwind in mijn hoofd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 's Nachts valt het me aan
een vaag, melkwit besef
dat rondtolt in mijn droom
als een tornado om mijn huis
kolkende herinneringen
houden me wakker, eeuwen
aan wijsheid doorstromen mij
om niet verloren te gaan
's Ochtends schommel ik
peinzend op de veranda
er kraakt waarheid
in het hout, het begint
te zingen als hemelse harpen
een Melkwind…
Heiligen op stal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een middag met vader
hij regisseert een toneelstuk
in het patronaatsgebouw en
ik dwaal ondertussen rond
over de zolder, kamer na kamer
muffe spullen van vroeger
heiligen die ik niet ken
van hout dat ik niet ken
glad en glanzend geboend
maar uit de gratie geraakt
soms nog als voorspraak
meegetroond in een optocht
hier zijn ze echt
hier…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 De Hout geurt en kleurt
de lente is los gegaan
alles bloeit, groeit nu
geen tocht door de woestijn, noch
verloren wachttijd.
Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.…
Inauguratie Biden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Ook God had afgestemd
Op de inauguratie van Biden
En Hij kwam aan zijn trekken
Ook ik had afgestemd
Verruilde mijn bank
Voor een houten kruk
Voelde me zo meer in de kerk
Van Jezus Christus en Maria
En Maria openbaarde zich
Tranen moest ik bedwingen
Bij de zo aantrekkelijke Harris
En haar gedegen Gentleman
Halverwege haakte God toch…
compost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
237 Als ’n stuk vermolmd hout
Ligt hij eenzaam in de greppel.
Niemand die hem mist,
Niemand die hem vallen zag.
Hij ligt daar nu al vele weken,
Langzaamaan te composteren,
Tot ’n deel van moeder aarde,
Geeft per slot nog wat waarde.…
Ach Europa...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
462 Wacht eerst nog even
de decemberstorm af
der enige echte
diehard idealisten
de fervente miljoenen
uit goud hout gesneden
roodgeverfde zwartharige blondkrullende
stedendwingend
bos en akkers besluipende
wolven en wolvinnen
megastallen vernielend
pfas verwijderend
van kankerveroorzakende
ziektekiemen
met één voet in het heden…
Nooit meer Babylon I
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
751 nazomeransicht
Ik heb zo verlangd naar dit terras onder de
Hangende Berk van Babylon het
licht dat valt als waterval met liters uit
de hemel het rode hout dat stoelen is in
tijd, in tijd
een ansichtkaart waar niemand nog verblijft
de treur zit in de verte van het zitten, kijken,
horen niets en niets dan de nazomer in
al haar diepten…
Dummy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.209 Wie eventjes wat naslagwerk verricht
laat zich door deze 'wetenschap' niet foppen
maar vindt een houten beeldje uit zijn crypte.
Bij nader inzien klopt alleen het oor
de rest lijkt nog het meest op Demi Moore!…
baaldag
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.306 hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders
de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken
de laatste…
Channanja
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.046 zij bespeelt
de oude stradivarius
met ontluikend elan
haar snaren klinken
als voldragen woorden
wanneer zij haar
sprankelende lettertonen
uitstrooit in het hart
van een vergrijsde man
de viool, uit verguld
hout gesneden
trilt van vreugde
onder de vingers
van deze blanke lelie;
een meisje met een
nog pril aards verleden…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
er zit poëzie in een klaproos
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.260 een houten vloer
drijft voorbij het land
dat ik in me draag
vanuit de verte schuiven
lege stoelen als bootjes in
mijn schoot
het is eb, denk ik dan
wanneer mijn longen
nesten bouwen, te groot voor
kale bomen en de klaprozen
die in de palm
van je hand vallen
en het maanzaad sluiten rond
je mond, purperrood
alsof…
Idyllisch boerenleven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
838 Het leven van de nieuwe stier
kent tegenwoordig geen vertier
zijn liefje is van houten planken
hij droomt nog slechts van koeienflanken
zijn zaad wordt goed gecontroleerd
voordat men de koe insemineert
de kalveren staan vaak raar te kijken
wanneer ze allen zusjes blijken.…
Verduisteren
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
762 met her en der een knaaggat
verbergt een prachtig lilalint
gestrikt volgens lang geleden
maar nooit vergeten kalenderdagen
postzegels werden niet meer
gestempeld, de kartelrandjes
golfden langs wel, niet, wel
en het stapeltje groeide en groeide
het onder dagen duiken na weer
een langverwachte donkere nacht
sneed twijfel dwars door houten…
Onze marionettendromen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
697 je hand ligt
op mijn kruis
voel de draden
trekken aan mijn
armen en benen
ze glijden langs het
bekken naar beneden
ik ben van hout
jij hebt mij bekleed
met hart en ziel
je stem gaf mij
karakter in het
strakker trekken
van de lijnen
in mijn lijf het
houterig verblijf
jouw kruis
laat mij dansen
met anderen sjansen
je stem daagt…
Aflaten
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
845 vol vertrouwen nam ik in mij op
de lessen van geschiedenis
studeerde heel naïef op fouten
waarvan de wereld leren zou
maar ik miste de herhaling
die keer op keer op keer
en heilig hout vertoont het lijden
met nadruk op het oude zeer
dan kan de mens weer verder
dromen van verbetering
want de zatte adviseur
in zijn luie rotanstoel…
stormachtige koopvaardij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 het schip rolt
van schots naar scheef
de destabilisator geplaagd
door een virus, legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken
de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn
in morse en andere code
de noodkreten…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.303 Ik vraag je naam
Je bent zo bang
Je kijkt me aan
Je zwijgt al zo lang
Je gezicht is van hout
Ik voel je beven
Je wangen zijn uitgehouwd
Je bent het wenen
Je lijf is zo moe
Je wacht op het gillen
Ik kom naar je toe
Je lippen gaan trillen
Je handen zijn koud
Je laat een traan
Je ogen zo oud
Ik raak je aan
Je noemt je naam
Uitgeblust…