Alle inzendingen over poëzie

1973 resultaten.

Sorteren op:

Ode aan de grootste liefde

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
wervelen met vleugels velijn die zich om mij heen slaan vol tederheid oeverloos kwijtraken zijgend in een liefde die zich dol gelaafd mij terstond wil verzaken opzadelen met de ergste pijn denkbaar omdat zij vroeg of laat de vlucht opnieuw kiest ontdaan van mijn overgave mijn zaligheid de vraag of ze bij mij blijft bij mij zijn en de poëzie…

vangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
man holt achter zijn afgewaaide hoed aan de honden blaffen en rennen tegen de wind de rok van de vrouw wappert horizontaal het kind kijkt in de verte maar komt niet vooruit de schilder legt waaiend Holland in verf vast jij hangt lachend met wijde armen in de wind je schreeuwt: vandaag vang ik pure poëzie…
J.Bakx25 maart 2020Lees meer >

ik voetveeg je

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
ik voetveeg je omdat je hinderlijk bent je kinderlijk gedraagt en altijd maar om aandacht vraagt wij zijn een clubje strelen vaak elkaars gedachten wij willen niet dat jij dat zomaar gaat verkrachten wij zijn geen halfzachten maar schrijven poëzie die we met elkander vergelijken dan komt de grote kunst weer bovendrijven rot…
wil melker9 oktober 2005Lees meer >

Vermannen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
nee ik kan het niet evenaren de hartstocht van een vrouw haar stem met haar mooie hoge klanken ik neem ze in me op net als haar vloeiende woorden schitterende poëzie met adembenemende gevoelens lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken tranen wil ze liever verbranden omdat verdriet niet opraakt alsof het de nieuwe mode is jezelf continu…

Een hert dwaalt door de mist.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
Ik schakel naar tweede en prevel zacht; wees niet bang voor warmte en poëzie. Mijn schrander, lieflijk hert, voel je vrij en kom je laven aan de bron.…

ONBESCHREVEN WIT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Vanachter zijn zolderraam een dichter, in woorden denkend, schetsend, hem ingegeven uit werelden van zijn poëzie. Het onbeschreven wit van buiten waant hij een groot te bekrabbelen vel papier. Van vormen wil hij voorshands niet weten. Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen, in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.…

anti-canto III: 'Hydra’s tractate'

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 595
zelfs de poëzie scheurt bij benauwd neobloed negen/tien gloedkoppen kleuren honderd vragen gelaagde godenweidsheid kwakende nachtschapen verraden om lichtvoeten bezeten hielen op dreef zout zand zeeft handen tot de tanden overladen staande ontwapening en vleesvervangersverleden matige kantelpunttriggers in zangerig vogelondertal…

Liefdesnacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 268
Twee handen vinden wat bevrijdt — en smelten weg in... poëzie.…

licht en later

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 274
poëzie brandt, een zachte wond, zij maakt van stilte adem, mond, zij bindt wat was en wat nog komt tot één geheim dat in ons klopt en toch, hoe klein haar hand in mij, hoe groot de schaduw die ik zij.…
piewan8 april 2026Lees meer >

Ergernis

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 450
Terecht dringt dan de hamvraag op: 'Wordt hier wel poëzie bedreven?' Dat het meer Niet dan Wel laat lezen, moet Menigeen worden aangewreven: 'Neem toch zuinigjes het woord. Weeg je invallen op waarde. Waarom altijd rijmen, vriend? Zet je in voor een zuiver brouwsel. Staak dus dat prozaïsch gedoe!'…
K.BLZ.17 maart 2026Lees meer >

POËZIE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.324
Poëzie, tenger en sterk mirakel, dat zich voltrekt boven een trosselke woorden, boven een enkele zin, boven een luttel woord; ach trosselken, ach woordenrei, ach woord weiger van waarde, wie heeft uw geest gewekt en over wrokkige aarde doen heilichten - Gods blik die gloort -?…

Vingerafdrukken op het venster

gedicht
2.2 met 378 stemmen aantal keer bekeken 44.258
Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen te wachten staat op de dag. Uit aarde komt nevel, uit verdriet een soort ach. Wolken zorgen voor vijfentwintig soorten licht. Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht. Het is nog te vroeg om nu te zijn.…

leeservaring

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Als ik poëzie lees lees ik om het onbegrijpelijke behoeft geen bevreemdende bril tussen de woorden zit de amechtigheid de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd mijn mond blaast dan bellen van beelden demonen verdronken in mijn geheugen heel soms komt een oud vergaan schip boven water krijg ik wat speelruimte in het heden van het…

‘Comment arr-(êter)’

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
In de kantlijnen van dit ondoordringbare dichten, (regensluiers zijn een zegen voor hen die poëzie willen plegen) opent doorzichtig chagrijn de dagkoersen plichtmatig in fletse toonladders; veroordeeld tot dat afbladderend bewustzijn, het schrijnend tekort op deze vuilstort, waar de mestvaalt van Opa Boer (die hij nooit had) een golfresort…
Stoker3 augustus 2025Lees meer >

Onsterfelijke poëzie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 391
de tijd de zon huilt achter donkere wolken hemel tranen dalen recht uit de hemel als zilveren pijpenstelen op de dorre aarde neer mijn longen ademen de zuurstof dat door mijn bloedbaan stroomt het hart laat kloppen voor een nieuw lied in velerlei gekleurde ontroeringen het licht met de geur van onsterfelijke poëzie…

Tweeslachtig

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
Vervloekt onomwonden de schrijnende onrust in de vruchtloze morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als wat geen vorm of toon had gevonden, z’n eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan, komen beide seksen, dicht bij hem te staan, dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat is de ware poëzie uit één stuk.…
pama12 januari 2009Lees meer >

Tweeslachtig?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Vervloekt onomwonden onrust in de baarmoeder van de morgenstonden of bij de schater van een ironische maan, als geen vorm of toon kon vinden, een ander pad moest zoeken, ver bij zichzelf vandaan, dan komen beide seksen dichter bij hem staan,wordt geluk hem niet ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
pama5 juni 2010Lees meer >

Poging tot een sonnet

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Wat is het toch dat ik zo graag wil dichten terwijl ik echte poëzie niet lezen kan; de woorden vormen dan meer ‘n cryptogram waar ik mijn aandacht op moet richten.…

Wissenwaarachtig!

netgedicht
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.626
Er is een dichter die niet kwaakt maar keer op keer opmonter treft als hij een speedsonnet aanheft en opgewekt met droevig draakt Hij blaast het stof van poëzie en lucht het ledig met begrijpen zonder door regels af te knijpen zijn werk leest als een melodie Wis steekt de brand in triestigheden verruilt `t nobele polemiek niet met ongegeneerd…

mist

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Want er zou zomaar een schip kunnen opdoemen die elke poezie vernietigt, maar gelukkig is de stuurman wel wat gewend. Dus als de pont aanlegt aan de overkant vervolgt iedereen zijn weg vol energie. En zoveel fietsen die van een pont afkomen in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…

achter de bocht van vloed

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
wij zochten regels die we ademen konden een waanzinnige liefde om afstand te dragen, ons staande te houden in elkaars lichaam, en uit zoals de slaap van vogels naar zee die nooit afscheid nemen van poëzie van zon en uur, almaar meer hoe verzonnen wij de echtheid het ruiken van de duinen, de vele manieren van gemis en hoe je het litteken…

Ongerepte aarde

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
herstellen De aarde wordt weer mooi In jou laten aarde en natuur zich voorstellen Zij stromen samen in elke huidplooi van jouw eindeloos prikkelende lichaam Grenzen zijn jou onbekend Jij bent een alles zuiverend membraam dat met overweldigend talent voortdurend geboorte geeft aan bedwelmende fantasie In jouw natuur leeft de mens als in grootse poëzie…

Stop de perzen!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 800
Ik kijk en tuur en soms, ja soms heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is. Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel. Eén keer knipoogde ze. Dat was toen ik even niet keek. Zul je altijd zien.…
WOLF7 februari 2006Lees meer >

Licht autistische routine

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik ben geen meester geworden in edele kunsten ook het schoonschrift der poëzie ben ik nooit machtig geweest kon wel schrijven maar de magische vonk wilde niet brandend blijven vaak heb ik gebeden ben uit mezelf getreden maar miste pen en papier die bleven hier in hun grondstoffelijk verschijnen konden niet zomaar verdwijnen…
wil melker17 augustus 2017Lees meer >

geëngageerd

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.331
sterven oorlogsindustrie dan hekel ik voorzichtig de politici ik zie de mensen moorden ideologie dan zoek ik in een versje naar een compromis ik zie ze dieren slachten reality-TV dan schrijf ik boze woordjes misschien zelfs ‘potverdrie’ maar zie ik Robben vallen en grijpt hij naar z’n knie dan voel ik pijn en schrijf ik de ware poëzie…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

Het verhaal over een held

netgedicht
4.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 918
toen ik omkeek zag ik een man en in de leesbaarheid van zijn rivieren kwam ik poëzie tegen niet in schalen of langs de zee maar in alles wat mijn woorden overbodig maakten het werd winter tijdens zijn reizen en ik liep met hem doorheen de stilte passeerde schemeringen, rondgezonden door oude vloedlijnen dichterbij en soms weer…

(geen titel)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
happy end can be so bitter of zie ik de vrouw met een schitterende sluik als poëzie.…

zoals zwart op wit

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 956
afwendt van eigen onvruchtbaarheid het vals gefluister kruipt immers over barre grond om de zwakste wind te vertrappen beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden en alle manen verdwijnen rond het najaar kom en laat je ontroeren door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie…

Vogel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
Samengevat in schone poëzie. Nooit genoeg kan ik je danken. Stimulator der zinnen. Prozaïsch is je stem. Akkoorden, zinderend van binnen. Neem mijn vers, vertolk hem.…

Ketterij?

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 545
wortels van de romantiek, de borst gewent naar de verlichters, met het gezicht in gewoelde letters van de zinnen, ketters van regels en van lichtsporen in het woord, in gestreden voren wordt nooit onderhandeld, gewoekerd, welgeschapen, wat meer is dan enkelvoud, de dood is koud, as heeft geen geheugen, bewaart zich in de ziel van poëzie…
pama29 oktober 2009Lees meer >