1973 resultaten.
Ode aan de grootste liefde
gedicht
1.0 met 1 stemmen
1.077 wervelen met vleugels velijn
die zich om mij heen slaan vol
tederheid oeverloos kwijtraken
zijgend in een liefde die zich dol
gelaafd mij terstond wil verzaken
opzadelen met de ergste pijn
denkbaar omdat zij vroeg of laat
de vlucht opnieuw kiest ontdaan van
mijn overgave mijn zaligheid de vraag
of ze bij mij blijft bij mij zijn
en de poëzie…
vangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 man holt
achter zijn
afgewaaide
hoed aan
de honden
blaffen en
rennen tegen
de wind
de rok van
de vrouw
wappert
horizontaal
het kind kijkt
in de verte
maar komt
niet vooruit
de schilder
legt waaiend
Holland in
verf vast
jij hangt lachend
met wijde
armen in de wind
je schreeuwt:
vandaag
vang ik
pure poëzie…
ik voetveeg je
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 ik voetveeg je
omdat je hinderlijk bent
je kinderlijk gedraagt en
altijd maar om aandacht vraagt
wij zijn een clubje
strelen vaak elkaars gedachten
wij willen niet dat jij
dat zomaar gaat verkrachten
wij zijn geen halfzachten
maar schrijven poëzie
die we met elkander vergelijken
dan komt de grote kunst weer bovendrijven
rot…
Vermannen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 nee ik kan het niet evenaren
de hartstocht van een vrouw
haar stem met haar mooie hoge klanken
ik neem ze in me op
net als haar vloeiende woorden
schitterende poëzie met
adembenemende gevoelens
lees ik in en uit haar zelf geschreven boeken
tranen wil ze liever verbranden
omdat verdriet niet opraakt
alsof het de nieuwe mode is
jezelf continu…
Een hert dwaalt door de mist.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Ik schakel naar tweede en prevel zacht;
wees niet bang voor warmte en poëzie.
Mijn schrander, lieflijk hert, voel je vrij
en kom je laven aan de bron.…
ONBESCHREVEN WIT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Vanachter zijn zolderraam een dichter,
in woorden denkend, schetsend, hem
ingegeven uit werelden van zijn poëzie.
Het onbeschreven wit van buiten waant
hij een groot te bekrabbelen vel papier.
Van vormen wil hij voorshands niet weten.
Ja, figuren zou hij gaarne zien verschijnen,
in zijn ogen beëindiging van maagdelijkheid.…
anti-canto III: 'Hydra’s tractate'
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
595 zelfs de poëzie scheurt
bij benauwd neobloed
negen/tien gloedkoppen
kleuren honderd vragen
gelaagde godenweidsheid
kwakende nachtschapen
verraden om lichtvoeten
bezeten hielen op dreef
zout zand zeeft handen
tot de tanden overladen
staande ontwapening en
vleesvervangersverleden
matige kantelpunttriggers
in zangerig vogelondertal…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Twee handen vinden wat bevrijdt —
en smelten weg in... poëzie.…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Ergernis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
450 Terecht dringt dan de hamvraag op:
'Wordt hier wel poëzie bedreven?'
Dat het meer Niet dan Wel laat lezen,
moet Menigeen worden aangewreven:
'Neem toch zuinigjes het woord.
Weeg je invallen op waarde.
Waarom altijd rijmen, vriend?
Zet je in voor een zuiver brouwsel.
Staak dus dat prozaïsch gedoe!'…
POËZIE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.324 Poëzie,
tenger en sterk mirakel,
dat zich voltrekt boven een trosselke woorden,
boven een enkele zin,
boven een luttel woord;
ach trosselken,
ach woordenrei,
ach woord weiger van waarde,
wie heeft uw geest gewekt
en over wrokkige aarde
doen heilichten
- Gods blik die gloort -?…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken
op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen
te wachten staat op de dag. Uit aarde komt nevel,
uit verdriet een soort ach. Wolken
zorgen voor vijfentwintig soorten licht.
Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht.
Het is nog te vroeg om nu te zijn.…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Als ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het…
‘Comment arr-(êter)’
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
512 In de kantlijnen van dit ondoordringbare
dichten,
(regensluiers zijn een zegen voor hen die poëzie willen plegen)
opent doorzichtig chagrijn
de dagkoersen plichtmatig
in fletse toonladders;
veroordeeld tot dat afbladderend bewustzijn,
het schrijnend tekort
op deze vuilstort,
waar de mestvaalt van Opa Boer
(die hij nooit had)
een golfresort…
Onsterfelijke poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
391 de tijd
de zon huilt achter donkere wolken
hemel tranen dalen
recht
uit de hemel
als
zilveren pijpenstelen
op de dorre aarde neer
mijn longen ademen de zuurstof
dat door
mijn bloedbaan stroomt
het
hart laat kloppen
voor een nieuw lied
in velerlei gekleurde ontroeringen
het licht met de geur van onsterfelijke
poëzie…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
Poging tot een sonnet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Wat is het toch dat ik zo graag wil dichten
terwijl ik echte poëzie niet lezen kan;
de woorden vormen dan meer ‘n cryptogram
waar ik mijn aandacht op moet richten.…
Wissenwaarachtig!
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.626 Er is een dichter die niet kwaakt
maar keer op keer opmonter treft
als hij een speedsonnet aanheft
en opgewekt met droevig draakt
Hij blaast het stof van poëzie
en lucht het ledig met begrijpen
zonder door regels af te knijpen
zijn werk leest als een melodie
Wis steekt de brand in triestigheden
verruilt `t nobele polemiek niet
met ongegeneerd…
mist
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
734 Want er zou zomaar een schip
kunnen opdoemen die elke poezie
vernietigt, maar gelukkig
is de stuurman wel wat gewend.
Dus als de pont aanlegt aan de overkant
vervolgt iedereen zijn weg vol energie.
En zoveel fietsen die van een pont afkomen
in de mist zag je waarschijnlijk nooit eerder.…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft
de mens als in grootse poëzie…
Stop de perzen!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
800 Ik kijk en tuur en soms, ja soms
heb ik een hekel aan poezie. Ze zit daar maar te zitten
en ik zit maar te staren naar constant dezelfde vodden
tussen geritsel dat al even onveranderlijk in beweging is.
Dat opwindende schaduwspel was`t dan bijna wel.
Eén keer knipoogde ze. Dat was toen ik even niet keek.
Zul je altijd zien.…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
geëngageerd
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.331 sterven
oorlogsindustrie
dan hekel ik voorzichtig
de politici
ik zie de mensen moorden
ideologie
dan zoek ik in een versje
naar een compromis
ik zie ze dieren slachten
reality-TV
dan schrijf ik boze woordjes
misschien zelfs ‘potverdrie’
maar zie ik Robben vallen
en grijpt hij naar z’n knie
dan voel ik pijn en schrijf ik
de ware poëzie…
Het verhaal over een held
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
918 toen ik omkeek
zag ik een man
en in de leesbaarheid
van zijn rivieren kwam ik
poëzie tegen
niet in schalen of langs de zee
maar in alles wat mijn woorden
overbodig maakten
het werd winter
tijdens zijn reizen en ik liep
met hem doorheen de stilte
passeerde schemeringen, rondgezonden
door oude vloedlijnen
dichterbij en soms weer…
(geen titel)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 happy end can be so bitter
of zie ik de vrouw met een schitterende sluik als poëzie.…
zoals zwart op wit
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
956 afwendt
van eigen onvruchtbaarheid
het vals gefluister
kruipt immers over barre grond
om de zwakste wind te vertrappen
beneden, waar ramen uit het licht gezogen worden
en alle manen verdwijnen rond het najaar
kom en laat je ontroeren
door het stilzwijgende of door witte vlindergedichten
die zich in de tuin neerleggen als pure poëzie…
Vogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 Samengevat in schone poëzie.
Nooit genoeg kan ik je danken.
Stimulator der zinnen.
Prozaïsch is je stem.
Akkoorden, zinderend van binnen.
Neem mijn vers, vertolk hem.…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen,
wat meer is dan enkelvoud,
de dood is koud, as heeft
geen geheugen, bewaart
zich in de ziel van poëzie…