1075 resultaten.
Een alter ego
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
562 mag ik
naast je staan
mijn vleugel
om je slaan
je even warmen
zonder armen
om de wereld te bekijken
in samen vergelijken
ik kom niet
van zo hoog geen
regenboog of hemel
gewoon een alter ego
een klankbord
waar je tegen praat
als het soms moeilijk is
of alles minder gaat
ik groet je in de
dingen die je ziet
bloemen en de zon…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 Levend landschap
schepte je op
mijn vlakke hand
tussen rivieren
voorvoelde jij bomen
brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten…
Eendjesvoer, ( voor Mare )
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
772 In haar mandje korstjes brood
opwinding kleurt haar wangen rood,
oogjes glansen van driftige spoed,
klamme handjes in haar bonte schoot
vertaalt de sterretjes in haar regenboog.…
Vergruisd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
426 Als men dalend
plots het vergezicht
verliest en tegelijk
geen merel meer
hoort zingen en de
wind de valse
tonen kiest, waag
ik toch de stap, ook
vandaag blijft de
regenboog buiten
mijn bereik, op het
pad dat naar de hemel
liep, langs een haag van
molens in het vochtige gras.…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met Wienermelange en
vele taarten om aan te snijden
zoek me in de wolken
langs de regenboog…
hart
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
819 tiktik
ik voel
gedachten
stoppen
mijn hart
met kloppen
jouw ogen
verbergen
donkerbruine
beelden
van liefde
verloren
in geheime
kamers
van een leven
waar geheimzinnige
deuren
nooit echt
sluiten
worden harten
gevonden
in gangen en hoeken
te bang
om te zoeken
naar de regenboog
tiktik
voel ik jou
verstopt
in mijn…
geef mij een kleur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 hongerig is
zijn eten delen
stilt het zijn honger
als hij het weinige geeft wat hij heeft
wees verbroken brood
geschonken wijn
breek de muren van je bodemloze honger
want alle mensen zullen zeelui zijn
tot de zee hen zal bevrijden
als er een keuze is
laat de rivieren zich vullen
ga de wereld in
geef mij een kleur
en ik geef je de regenboog…
Lentefeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
903 Op de eerder grijze verre velden,
verrijzen geurend regenbogen,
laven ogen, hart, het brein,
wat zouden wij zonder bloesems,
lente, groeikracht zijn?…
Haar geluid vanuit de horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Ik sta in het donker om jou in het licht te zien
met een glansrijk silhouet van jouw spiegelbeeld
omringt met primaire kleuren door de regenboog
rollen al snel de eerste tranen tot een regenbui.…
dichter bij de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 hij ziet me staan
komt naar me toe
ik kijk hem aan
hij zegt geen woord
ik voel dat hij
mijn hijgen hoort
ik bid, ik wil
niet met je mee
het blijft doodstil
plots in z’n oog
in zijn pupil
een regenboog
nu word ik bang
uit niet mijn angst
stilte duurt lang
ik glimlach wel
blijf mezelf
in ’t helse spel
‘k geef steeds maar…
Voel Je Kleuren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
482 voel je blauw
voel je groen
voel je rood
voel je geel
voel weer die
verkwikkende ochtenddauw
die rust van toen
voel weer hoe je
die eerste keer genoot
van haar zacht als fluweel
je verloor je hart
aan die ene vrouw
was totaal verward
voel weer de sensatie van
al die machtige kleuren
verenigd in je eerste regenboog
maar probeer te…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 de tanden van de kammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken weer het hoofd
op hol tot een orkaan ontstaat
en hij zich in de stilte van
het oog omgeven door een
regenboog…
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
Déjà Vu van de camping der regenbogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.163 Het geluid
van de
zomerlandse nieuwe
spelend op de straten
echode diep
in mijn leegte.
Dezelfde ruis
als die van
onder de gloed
van schijnend zijden
toen de zon
van het land langs
”de laars” zich
vermengde met het
onweer van mijn
dromenland.…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken’ ongewoon
het hele Plein gevuld met regenbogen…
Mijn beste vriendin.
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.494 Verblind ben ik bij het zien van jouw licht,
en jouw opgewektheid geeft de regenboog zelfs nog meer kleur.
Adembenemend zijn je glinsterend mooie ogen,
hartverwarmend is de liefde de je me geeft.
Je bent de droom aller dromen,
JIJ bent het die voor immer in MIJN hartje leeft.…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels
Zelfs de wind volgde zijn stijgen niet
streek de veren moe en uitgeblust
een regenboog…
Lekker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 huppel dansend door de dagen
vang een heel klein beetje zon
wil de liefde op handen dragen
zoek in jou de passie, mijn bron
Ik open spontaan mijn beide armen
omhels in stilte ons ochtendlicht
wil verdriet voor jou verwarmen
kus de tranen van je gezicht
Ik veeg de pijn uit trieste ogen
raak jouw lippen zachtjes aan
schilder prachtige regenbogen…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 is een wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 zonlicht klaterde overvloedig de ochtend in
het kleine meisje met de bal danste door ‘t gras
(ik droomde nog, dat ik dat was) en vlinders
waar je keek, het leek een spel van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al…
Ja, ik wil
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
738 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendzicht
op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond
tussen sproeten die verdwalen
ik wil…
ik zoek jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.622 soms op mijn weg
wanneer de wind
plots in de bomen ruist
hoor ik jou fluisteren -
dan zoek ik jou op takken
en tussen het gebladerte
ik droom
mijn handen achterna
hoe zij het nutteloze linnen strelen -
kleine kinderen
die naar de regenboog grijpen
heel dikwijls nog
zoek ik jouw zachte mond
jouw geur vereeuwigd op mijn vel -
ik…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
548 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer in het veld
de hoofdrol bij die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
Winter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.598 De zomerzon werd bleker
Het werd buiten kouder
Witte wolkjes dreven over
De wereld werd ouder
Wij lagen in het gras
En keken omhoog
We zeiden niets, we zwegen
We zagen een regenboog
Typisch de winter
Om zo plotseling te komen
We lagen daar nog steeds
Onder de kale bomen
De wind liet ons liggen
En speelde met onze haren
De liefde…
Zomaar uit het niets.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 wachters in de nacht
wachten op alles
en alles is niets meer
dan niets
ik zie je wel een keer
als ik fiets
tegen de wind in
het wordt vanzelf lente
dat alles weer opnieuw begint
zo wordt een kind
een volwassen mens
en heeft iedereen zo zijn wens
en sommige mensen fietsen
tegen de wind in
op zoek
in de regen
dan komt vanzelf de zon
een regenboog…
Elk licht verliest aan glans
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.400 twee
koelt de hitte in de cel
werpt een schaduw vooruit
Elk licht verliest aan glans
zet mijn ogen in traanstand
trilt je lippen tot een kus
heft mijn handen ten hemel
Elk licht verliest aan glans
bleekt de sterren in de nacht
loopt dood in wolkenstraten
verdampt hoop in mistflarden
Elk licht verliest aan glans
gaat verloren in regenbogen…
haar avondjurk
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
747 de horizon is niet ver
nooit zo ver
dat er geen geloof hoop en liefde is
op wat je nieuw vindt
of achterlaat
je weet dat die regenboog bestaat
de kleuren heb je al gezien
de hemel in het ongewis…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 denken zou willen
ontleen de huidige zin
aan het heden
dat mijn gevoel alleen
met de thans aanwezige
ervaring kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven
het is ook raken
aan de uiteinden
van een regenboog…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen
wat ons hevig maximaal verdriet
Maar merk ik dat het droog wordt
het stopt met regenen en
de zon laat zich voorzichtig zien
da besef ik
dat ook verdriet weer opdroogt
Maar blijven de huilbuien aan
dan droom ik van een regenboog…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 Kinderen uit het paradijs
planten hun kleurige parasols
in schaduwen van de regenbogen,
op het schoolplein van de dorpen
wordt de eindigheid door dans gewist,
gedenktekens van wanhoop en extase,
schittering in de ogen lekt door
scheuren van de dageraad.…