1876 resultaten.
Winterzon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
791 Warme kleuren reizen verder
dan de witte eenzaamheid van deze dag.
Een bevroren rivier in schaduwen
ademt met een lach.
Het ijs wil de vorm van de eeuwigheid
wel kennen en de trage schaduw
van de dood houdt nog vast
wat gezien wil zijn en gehoord.…
palliatief
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 de reis bevalt me niet
het doel evenmin
je hebt geen van beide gekozen
en toch zal je gaan
je moet wel
de reis doen we mee
voor het doel stappen we weg
het is jouw ongekozen doel
jouw eindpunt en teruggaan
is onmogelijk
voor jou
wij zullen een beetje terug reizen
ons enkele memorabele anekdotes herinneren
en aan het doel hebben we…
Het gele huis
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.124 Nu wilde ik wel reizen naar 't gele huis
En luistren naar 't suizlen der linden
En dromen van liefde in mijn zonnige kluis
En omhelzen wie trouw mij beminden.
Doch zo ik nu belde aan het gele huis,
Wie zou ik er wedervinden?
- In een zwarte kluis zijn mijn lieven thuis
En geveld zijn de zingende linden.…
Rauw zwart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Een blij argeloos
reizen van de vrije Europese
burgerzin kleurt rauw zwart
de dag met een gelukkig begin.
Geen respect meer voor een zich
verplaatsend onschuldig leven,
dat part noch deel heeft aan een
godsdienstig weerstand streven.…
In een ademtocht ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
414 Stap nimmer in een trein
zonder bagage met je dromen,
als jouw trein arriveert in
wat vreemdsoortig oord,
niet ver van je vandaan, dan
vind je in elke stad of plaats
je onderkomen, of in een bocht
van je bestaan, waarvan je de
naam nooit hebt gehoord,
dan is het doel bereikt, dan
leer je eerst wat reizen betekent
in de wereld…
MET EEN KNIPOOG NAAR CONFUCIUS
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 ( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE
EEN RONDREIS IN ZICHZELF
HEEFT WETEN TE MAKEN )
ook reizen in je hoofd kan
soms erg vermoeiend zijn
met de tred van een reiziger
die door de seizoenen reist
kom je straks vanzelf op
de plaats van bestemming
een plek waarvan je thans
nog absoluut geen weet hebt
maar had je die wetenschap dan
wel…
Voorwaarts?
snelsonnet
3.0 met 9 stemmen
1.025 Er komt weer nieuw terrein om in te lijven
Want ook al doet het nu als iets bizars aan
We kunnen op den duur gewoon naar Mars gaan
Om daar vervolgens permanent te blijven
Ik vraag me toch voorzichtig af in deze
Hoe bovenaards we moeten willen wezen…
Eilandje van liefde
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
2.042 "
Je moet wel even reizen,
maar dat vind je vast niet naar.
Ik ken een heel klein eilandje,
"kom liefje volg me maar!"
En zijn we aangekomen,
dan nemen we een plons.
Want dit hele kleine eilandje
is helemaal van ons.
Het is op geen kaart te vinden
en is echt van ons twee.
Ons eilandje van liefde,
"kom ga je met me mee?…
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 als wolk wil ik reizen
met onbekend doel,
gestuurd door
de wind die mijn
richting bepaalt.
de aarde omarmen
en niet hoeven denken,
niet hoeven kiezen
me gewoon
laten drijven
het oosten, het westen
het maakt me niet uit.
als ik maar
af en toe
even
jouw blikveld passeer…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 'k Meen Caesar te ontwaren
met zijn nobel en schoon gelaat,
getooid als legeroverste,
die zal vragen naar mijn reizen.
Maar geen verschijning, slechts
't verleden dat mij rondleidt
door het schemerig gewelf
en een ijl vaarwel nog lispelt
als ik de krocht verlaat.…
Als escape
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
525 lucht
te laten dromen
als een spelend orkest
in de kleine
bewegingen van je handen
meng je warm en koud tot
contrast dat jeugdig houdt
preluderend en
activerend tot een
atmosferische flow
met hotspots a gogo
horizon verwijdend
zal de impact zijn van
het nieuwe heelal dat
zal stromen naar overal
waar dromen
als escape hun reizen…
korstmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 versmelten
tot een groene, grove korst
onthecht zijn ze kansloos
ze slorpen verstikkend stof
traag woekerend met geduld
op de kale rotsflank
de grafzerk die schuin zakt
een ijswand in het hoge noorden
her worden ze niet verdrongen
maar dringen door de fijnste porie
zelfs verdord slaapt het door
tot de dauwdruppel hem weer wekt
sporen reizen…
Bundelreis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 grove taal geschiedt niet in mijn schrijven
stroomt niet over de lijnen van het papier
haar mond vermaakt zich met het plezier
dat maar zelden tot het eind wil blijven
ze ziet mij als leerzame stof, voor de mens
die in het journaal leeft en de avondkrant
waar het overlijden een bericht wegzet
de meeste kopen mij niet tweedehands
en reizen…
Het verhaal over een held
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
918 toen ik omkeek
zag ik een man
en in de leesbaarheid
van zijn rivieren kwam ik
poëzie tegen
niet in schalen of langs de zee
maar in alles wat mijn woorden
overbodig maakten
het werd winter
tijdens zijn reizen en ik liep
met hem doorheen de stilte
passeerde schemeringen, rondgezonden
door oude vloedlijnen
dichterbij en soms weer…
ochtend gloort niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 reizen in mijn hoofd
na een doorwaakte nacht
is grilliger dan ooit
te snel te veel flarden
gedachten slaan op hol
ontbijt is nu een hindernis
de trein die dendert door
tevreden
ontevreden vrienden,
familie absorbeert aandacht
ouders' zilveren bruiloft
die weer bovenkomt
lang zouden ze leven in de gloria,
nu nog steeds de…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Ik breng je geen geluk, ik kom
Alleen vergeten in je schoot,
Moe van het reizen naar de dood
Die nader komt als ik niet kom.
Het vuur krimpt onder dunne korst,
Nauw sluit de kou van het heelal
Rondom de wereld, sluipt in elk dal.
Hoe kan ik rusten aan je borst?…
De klank van de essentie… (Zen)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
610 Veel mensen reizen de wereld af op zoek
naar vrede. Bij thuiskomst blijkt, dat zij
die de hele weg met zich hebben meegedragen.
Men hoeft dus niet zo ver te zoeken.
Een mens in balans kan van buitenaf niet beledigd worden.
Hij weet, dat enkel een onjuiste waarneming van zijn beeld
beledigd kan worden.…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.
Nu, met natte brokken op het laminaat,
Heb ik dan de rust gevonden.…
voor mijn dochters
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
4.224 Lieve,
Voor als je mij wat later ziet
Stuur mij brieven vol vertier
Vertel mij van de reizen die je maakte
Breng wat kleuren voor me mee
Laat me toch jouw wereld zien
Deel met mij dat wat je zag
Vul mijn hoofd met zachte klanken
Beschrijf de kunsten die ze toonden
Zet je kwasten op mijn doek
Zet je tonen kleur na kleur
Stijg zo maar naar…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Zon zee en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.998 Ik zie ons urenlang op de golven deinen
met mijn ogen dicht en jou aan mijn zij
we zullen verliefd aan de horizon verdwijnen
ik geniet intens van deze vrije valpartij
Omhelst door de stilte van de zee
laten we ons meevoeren onder de zon
prachtige wolken reizen met ons mee
die waren er al toen onze reis begon
Het oneindige nodigt ons gastvrij…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 het zwijgen van het strand
draagt een ander gezicht, vreemd
toegevouwen
alsof haar stilte is zwartgemaakt
op wimpers en wenkbrauwen
vele dagen lang
uren waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte…
Konden wij nog maar even samenzijn.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
847 Konden wij
nog maar even samen zijn
ik zou je meenemen door de lucht
dan maakten we verre reizen
konden wij
nog maar even samen zijn
we zouden dan samen zweven
over landen
en rivieren en zeeën
dan zouden we
de vertes aanschouwen,
van hier zo hoog
konden wij
nog maar even samen zijn
dan vinden wij, jij en ik
ons geluk…
Orion
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Vriend, ver weg en toch dichtbij
Ik weet me veilig in je armen
Schouders sterk, je zwaard in handen,
Trouw, verzekerd in je lijf
Je kijkt naar me, wel eeuwenlang
Je vraagt me vaak waarheen ik wil
Mijn tranen worden zacht en stil
Rollen zacht over jouw wang
Reizen, nachten, dagen ver
Waar ik ook maar wakker word
Ben je vast vooruit gesneld…
Haar hemel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
718 Dat Moeders kinderen dragen,
voorbij levenslange reizen.
Wanneer Moeder haar liefde,
na haar overlijden verder leidt.
Alle levenden ontvangen.
In dankbaarheid.
In hun eigen trouwe hart,
dat haar en ook onze,
lieve hemel is.…
Nirwana
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
646 en verder trekt de karavaan
de luisterlast is reeds wat lichter
omdat de krontjong is gegaan
naar de altruïstische dichter
die speelt met woord en nylondraad
zich niet aan loze zinnen bindt
maar onomwonden horen laat
hoe klanken reizen op de wind
en verder trekt de karavaan
het irritante zoemgezang
van muggen lijdzaam ondergaan
tot…
Zijn handen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
475 Het zijnde handen van de Heer
Die ons de juiste wegen wijzen
Zodat we nooit verkeerd reizen.
Het zijn de handen van de Heer
Die uitnodigen om tot Hem te gaan
Hij zal ons in Zijn liefde gadeslaan…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 We slenteren over het zandpad
langs de opgedroogde bedding
van het riviertje
richting zandheuvels
waar een enkele boom
de kunst van eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof…
Hoera, leve hernia
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
698 mijn boom die staat niet recht
en zoekt steun met het dressoir
Ik wil nog zien, ik wil nog reizen
maar die pijntjes blijven komen
en mijn rug kan moeilijk plooien
dus, dan reis ik maar in … dromen!…
ik aard in somber land
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.237 witte strepen krijten in
het blauw hun verre reizen
schrijven adem in de kou op
weg naar tropische verblijven
ze laten alles achter zich
de zorgen en hun zaken
het huis en met de buren thuis
voorlopig niets te maken
zie kiezen voor comfort
lucht om hen te dragen
geen boot of druk verkeer
treinen die vertragen
ik aard in somber…