1749 resultaten.
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 In rood opvliegend stof
de kleur van hun lippen
zijn het kakelend witte kippen
pikkend uit een römertopf.
Poreus gesmoorde verhalen
waar geen greintje vet aan zit
Laat mijn gedachten dwalen,
besef dat ik meer heb dan dit.…
Verbleekte driekleur
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.970 Ach, als de wind ze sleurde in 't stof,
Verliezen de lelies hun luister.
Hoe staan die oogjes nu zo flauw,
In wenende wimpers verscholen?
Ach, drijvende in te kille dauw,
Besterven de blauwe violen.…
Vaakbeestjes
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.555 zijn, verdrinken
zinken naar de bodem waar
kalk en zout conserveren
schelpdieren, anemonen hechten
Draai om vrouwen van Lot
bedek de ogen, volg of versteen
zie geen meteoren brandend dalen
onmensen smelten in de straten
Massief blijf ik bewegen en jij
kraakt steen, verkruimelt mij
krakend tussen de vingertoppen
van duim en pink tot stof…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 En in de volgende dagen
zal het stof wat dikker liggen
op de vensterbank.
Het zal heel mooi weer zijn.
Mooi en hard blauw.
Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.…
een aardse vlinder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
716 ben ik zo
ondraaglijk weids
waar mijn vlees
als afhankelijke wees
zuigt aan borsten
doch mijn ziel
de God verzoekt
diepte niet te korsten
zo ben ik van
nature geschapen
als een menselijke zot
ik, die nauwelijks
mijzelf ken
en voortdurend
mijn duizend loten
bij elkaar moet rapen
ja, ik ben een aardse vlinder
lichtzinnig van stof…
Qu’as-tu rêvé cette nuit ?
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
591 je voelt me
over het ruwe stof van donkere heimwee
en ik
kijk in te grote ogen
ik ben maar wie ik zijn kan
en minder
onvermijdelijke woorden
in bijeen geschraapte minuten
die onrustig wiegen
naar een nooit beloofd land
de zee roeit naar droomlage
wolken en ik gijzel ze nog korter bij mij
want de aarde draagt
niet verder dan het klad…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 In een droom
zie ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel…
Nushu
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.070 Fonetische karakters op
Een stukje stof en een waaier
Vertelden haar verhaal
In een complexe geheime taal
Een glimlach gebeiteld op haar gezicht
Hij zag alleen haar vrolijke ogen
Doch in haar hart daar broeide iets
Een hart dat overliep van tranen
Het diepste verdriet dat mogelijk was
Kon zij nimmer uiten
En schreef dat in haar vrouwentaal…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt zie
nee, met het stof…
Woordloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 Uit het stof, kwam voort
het zwijgen, daaruit het
eerste woord, omdat er
niets meer was, was het
sprakeloos, alleen de
stilte aangehoord, er viel
niets meer te wegen uit de
zee die steeg, daar ontstond
een laatste woord, verbond
daarin alles met wat lijdt te
leggen, maar dat is nooit genoeg,
dat woordloze blijft leeg,
of de dood heeft…
Slapeloze nachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 niets meer dan een vlucht
is mijn geklaag en voortijdige
conclusies. zie, je komt voor een
reprimande maar verdwijnt weer
met een schouderklopje
mijn voorbeeld leeft niet meer
is dood maar heeft trouwens nooit
echt geleefd, het gebied tussen twee
werelden in, daar wil ik mijn ijver slijten
op de knieën gaan en in het stof bijten
terwijl…
Maagdelijk in verwachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 de verf is verdroogd
penselen hard geworden
in een liefdeloze tijd
het palet vol stof
de felle kleuren
somberen een zielloos dof
het linnen
is nog onberoerd
maagdelijk in verwachten
dan schetst het licht
weer voor het eerst
kruipt schaduw uit de nachten
een compositie
van zwart wit
waarin al kleuren groeien
de winterslaap…
vloeken in de kerk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 dit is mijn lichaam
dit is mijn bloed
klinkt als een Franse lunch
stokbrood en wijn
maar dan in plakjes en nippend
een dienaar buigt, knippend
voorover in het stof en prevelt
in oude taal
ach god, verdom mij niet
gelukkig zat er nog
garantie op deze dienaar en is
terug gestuurd naar de fabriek
de schepper kreeg de geest
ging tekeer…
Patroon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
731 Jouw leven een stramien van
bergen en dalen
Zoekgeraakte grenzen in
bergen van hopeloos met
dalen door 't stof
Met respect voor jouw doen en
begrip voor laten
hoop ik oprecht dat jij voor
later nu dus wijs besluit
Doe dus zeker
Echt niets dat jou later spijt
Probeer het leven
nú in later te plaatsen
Trek grenzen voor nu.…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…
Geraniums
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
862 dag mijn liefste op zolder
het huis wordt binnenkort verbouwd
in de kamer staan geraniums
met eraan een kaartje ik hou van jou
verzorg ze maar goed
de grond moet vruchtbaarder zijn
dan het stof waar
mijn vriend in bijt
ik ga naar pa buiten het dorp
die met het voorjaar stoeit
er al weken in verblijft
hij lachte een beetje om mij
toen…
De leegte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Het stille trok een streep
onder gedachten
doch ver verwijderd zijn
maakte plaats voor leegte
waarin ik geen gemoedsrust vind
zonder stof voor praten
enkel voor gebeden
omdat mijn kind zijn kracht verliest
die híj langzaam los moet laten
het is niet te verhullen
daarom verkiest míjn geest
een overdaad aan bezigheden
om de leegte op…
BRUNSSUM EN OMSTREKEN
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Waarbinnen men elkaar verstond
Kompaan was, aan elkaar gewaagd
Bevreesd en tevens onversaagd
Die delvers diep onder de grond
Er is een mijnstreek weggevaagd
Een levenswijze afgerond
Aan Sinte-Berb werd daags gevraagd
Om hulp en bijstand, ongezond
Het houwen, menig koempel vond
De dood door gruis en stof…
Apollo 13
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
247 woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid uit te slijpen,
de trotse psychonaut nog eeuwen herdacht
voor zijn nagelaten voetstap in het stof.…
Ode aan Jansje de Waardt
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.860 Streep niet haar naam door
al is zij tot stof vergaan
streep haar naam niet door
alsof ze nooit heeft bestaan
Het liefste dat ik heb bezeten
het toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achterbleven
overleven vergt…
Begraafplaats
gedicht
3.8 met 43 stemmen
34.173 --------------------------------
uit: 'Woelig stof', 1989.…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 ik krimp ineen
fluitende, snerpende tonen
dringen dieper in mij
dan ikzelf ben
ik zoek in de leegte
van mijn ziel
hoor verre klanken
van jouw stem
beelden van jouw ogen
zweven rondom
mijn zijn
is zonder houvast
ik besta
en toch ook niet
wie stopt
mijn ademzucht
nutteloos zuurstof
in dode longen
ik ben
tot stof…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 beelden
van grijze figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn
van de laatste bezoeker
weg deint
met het laatste stof…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?
Was jij een liefdeswoord ik had je
op mijn schrijftafel
lettergreep voor lettergreep ont-
rafeld om de wezenseigen
kern te vinden.
Maar taal moet oud worden
en naargeestig,
en wat dan nog van jou?…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 met mijn handen in de aarde
weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem…
Figuur over de rivier gebogen 2
gedicht
3.0 met 22 stemmen
19.906 Dus dit is het aas het zoetste zingen en fluiten
en daar staat de picknickmand vol met zelfrijzend verschiet
en hier heb je eersteklas stof waarmee ik je aankleed,
wil je het. Of toch liever
niet nee ik ga al blijf rustig hier bij de graten
schubben en staarten.…
sneeuwtop
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.725 de dood komt en gaat
blijft de trouwste vriend
van aarde tot stof
waarvan dromen zijn gemaakt
ergens daar tussenin
ontspringt een woord
een vogel zingt
een regel ontstaat
wat later een gedicht
over de liefde op het hoogste punt
hoe kan het anders
van de Mont Ventoux
* In memoriam Ger Klein Ikkink soms wel Ger van Wijck geheten, stichter…