811 resultaten.
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 mijn ogen vol passie
vertellen hun diepste geheimen
verraden verlangens, die bij elke stap
steeds verder naar boven drijven en
zwijgzaam meedeinen op het ritme
van mijn wellustige lichaam waar
parels van zweet in schaduw schitteren
woorden verstommen, als muziek plotseling stopt
voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef me over,
verdwaal…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven
diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 haar westenwind
geselt ze de dorre akkers
in haar vlees
met spijkerharde moessonregens
en met een deuce
lauwert zij haar oogopslag
trefzeker laat hij je
alle hoeken van de aarde zien
de hoge ogen die je gooit
kaatst ze met een backhand
de verste netten in
...en weer sta je voor aap
en toch
wil je met huid en haar
in haar verdwalen…
Verdwaald
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 is feesten en beesten
Op een verkeerde manier je problemen proberen te vergeten
Gewoon helemaal fout
De een gaat drinken, de ander gebruikt drugs
Seks met iedereen puur uit lust
Verdwaald door het leven
Je op het verkeerde pad begeven
We raken allemaal de weg wel eens kwijt
Door te leren van fouten worden men wijzer
Men moet eerst verdwalen…
Je suis Charlie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 louter toeval
van heel ons aards bestaan
geloof in relatieve zinloosheid
de wondere wereld van Darwin
geloof in een eindige eeuwigheid
geloof polytheïstisch
of geloof slechts in één God
of geloof – want je weet het niet zeker - wat je maar wilt
maar pas op voor de gevallen engel
de boosaardige demon
de scheiding tussen goed en kwaad
en verdwaal…
Woud van twijfel?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
439 collectieve
zwijgen, brengt stilte onder twijgen
die zich nederig buigen
in het lover, zilveren nerven
die de werkelijkheid kleuren
waarin de wereld zich herkent,
synthese als een levende bewijs
dat het weefsel slechts materie is,
een handvol gedachten maskeert
de wereld waarin we dwalen,
trots voor zelfbeklag, onmogelijk
te verdwalen…
Openbaar vervoer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
563 Dus stap in, vergeet je bestemming,
en reis als een vorst door de stad,
want in het openbaar vervoer
is verdwalen de kortste weg naar avontuur.…
zonder lucht ..............
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
4.146 verdwalen in de nacht …..
blind voor de kansen …..
van elk ander perspectief …..
maar vandaag …..
hou ik mijn adem …..
niet meer in …..
zo ademloos gedreven …..
nu toch ècht gevoeld …..
zonder lucht en licht …..
geen leven …..…
hartzeer
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.196 Zo tegenstrijdig zijn jouw signalen,
ze laten mijn gedachten helemaal verdwalen.
Ik probeer die gedachtes van mij af te zetten,
maar mijn hartje probeert dat steeds te beletten.
Ik blijf proberen de juiste balans te vinden,
maar die gedachtes blijven mij steeds opnieuw verblinden.…
Een muur van glas
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
3.033 Ik verdwaal in de tijd.
Dat besef doet me pijn
angst grijpt me aan.
Veel wijder dan
gangen en kamers
wordt nu het zorgzaam tehuis.
Het werk moet gedaan:
de beemden gemaaid
de akker bewerkt
het graan gezaaid
't alaam hersteld.
't Volk krijgt zijn plaats
zijn dringende taak
op het hem bekende veld.…
Dolfijn
netgedicht
3.0 met 29 stemmen
2.473 De schaduw van de platanen schuift over de heuvelflank
Arm aan geduld aarzel ik
Wanneer zij voor mij verschijnt
De sissende zee die aan de enkels likt
Me wenkend met elke doezelige golfslag
Langs de krijtrotsen
Verdwalend in de wirwar van het geheugen
Die zachte zeef
Zie ik haar, blijf kijken hoe ze,
Tuimelend in een wolk van schuim,
Het…
Chautauqua I
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
369 als een zondag
het past binnen de kaderloze ruimte waar ik
inmiddels al weken zweef zonder één dader
aan te wijzen te midden van grijze bedrading
waar de lading onvoldoende gebleken werd
geacht onder te verwachten rommelig gedoe
daar alleen maar altijd moe zijn niet genoeg
voeding geeft aan de protocollaire systemen
postvirale kwalen verdwalen…
Vragen en nog eens vragen.
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
2.731 Hoef je je kamer niet meer op te ruimen, dat doen anderen
voor je en durf je niet meer naar buiten, bang om te verdwalen,
dus te laat thuiskomen is er ook niet meer bij.
Je hoeft niets meer, je vraagt niets meer, je wil niks meer,
maar ik denk, vróeg je nou maar wat!…
Rafaël
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.388 u genieten,
Daar, waar ge uwe almacht uit deed schieten,
Aan wezens ’t daglicht schonk, door niemand ooit gedacht;
’k Zal in uw godlijke Idealen
Mij daar verliezen, mij verdwalen,
Verplettrend door uw scheppingskracht.
Laat, God der kunsten! laat mij horen,
Uit welke stof Hij is geboren,
Dat wezen, dat zo verre elk sterfling overtrof?…
van couscous en tajine
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
833 en geen vrouw goed is te zien
Gesluierd en in djellebah
eten zij couscous en tajine
Rabat,
Le capital du Maroc
Mondaine stad, evenbeeld van Parijs
Casablanca, doet haar naam geen eer aan
Vuil, rommelig en grijs
Marrakech,
Een sprookje, van duizend en één nacht
Het schaap was het spektakel
Dat had Abdelkader niet verwacht
Fès,
Verdwalen…
Het bomenhuwelijk
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
756 over de bomen
want wij zijn natuurkinderen
volwassenen met zwerversbloed
wij zwerven langs oevers van rivieren
hoe zou ik zijn als eik vraag je
maar ik voel me meer een eikel
hoe zou jij zijn als es vraag ik
maar je voelt je meer een bespit
hoe voelen de vogels onze kruinen
dwalen gedachten achter horizon
en zullen wij nooit meer verdwalen…
Het hier en nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 Dat we vaak willen verdwalen,
verwijlen in onze herinneringen, landschappen
Maar ons concentreren moeten
hoe het hier en nu is,
Google Maps gebruiken
met auto of lopend,
niet weten welke kant
oost of west, omdat bewolkt
beginnen met lopen
kijken of ‘t juist uitpakt
Een wandelaar aan zien komen,
toch vragen of dit juiste richting…
vrijheid
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.158 Wanneer dan eindelijk de zon haar gouden stralen
laat verdwalen in de diepten van de zee
om plaats te maken voor de maan,
lantaarn van de nacht,
besef ik dat licht nooit verdwijnt,
en altijd overal verschijnt,
betoverend , weldadig zacht.
De zon, de zee , het strand, de wind:
door mij hartstochtelijk bemind.…
HARTENKLOP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
845 Een song voor jou mijn schat
alleen maar liefde voor jouw oor
dat kan schoonheid beeldend brengen
met de geur van heel veel bloemen,
die groeien in het natte groene gras
te mooi om hierin te verdwalen
te blijven naast jou in de zonnewei
ik weet dat ik moet gaan
moet me melden, de plicht roept
we wisten beiden dat dit ging gebeuren
zo vlug…
Balkenweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Bisschop Bernhard van Galen
uit Munster, Westfalen
hield van een radicale
aanpak, om zijn leger
niet te laten verdwalen
verdrinken in het veenmoeras
met geld genoeg in kas
kwam er de aanleg
van een balkenweg
door het moeras
zeer geheim dit was.…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 liefhebben en vechten
beschuldigen en verenigen
ik kan me niet voorstellen
dat jij verdwenen bent
de vreugde en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet
jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen
je moet het gehoord…
Kijkend naar Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 altijd slecht luistert
zelf bepaalt wat ze doen met onze centen
negeert wat het volk ze influistert
immer zelf vol overtuiging besluiten
steeds dezelfde samenklonterende kliek
die dat wat mensen als wens uiten
wegvagen – nog net zo ziek
Kijkend naar Holland
zie ik verwaterende democratische processen
ons in juridische procedures doen verdwalen…
Wonderkind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Tijdens het gebeuren is er geen bladomslaander
of paginaomdraaier aanwezig, een ongekend virtuoos
Bewust en intens leven vanuit het hart, ritme en regelmaat
al vrij snel in het geheugen opgeslagen om niet meer te verdwalen.…
dochter van de lente - van harte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 een meisje vol dromen, vijftien lentes jong
schetst stil en fijn met potlood of penseel
als dauw op bloesem in ochtendlicht
de werelden in haar hoofd op doek of papier
ze leest en dwaalt door verre verhalen
in boeken kan zij eindeloos verdwalen
alsof de tijd gewoon even stilstaat
wanneer zij door haar universum reist
waar klaprozen fluisteren…
Lente-hang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Laat mij verdwalen in hemels blauw
tussen witte schapenwolken
waar d' eerste zonnestralen
mijn huid zoenend bruinen.
Leidt mij langs ontluikend groen,
neem mij mee op wandel
langs verdwenen pitoreske wegeltjes,
tussen mossig gras
en meanderende kleine beekjes,
om zo soms bij lenteregen
onder bladerdek te schuilen.…
Woorden plukken in een steekvlam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
385 Je kijkt naar me,
en mijn ziel, o mijn ziel,
wil verdwalen in al die lege plekken
waar jij ooit even bleef staan.
Je zegt iets.
En ik hoor de klank
maar mijn stem blijft hangen in stilte,
alsof mijn longen je woorden willen vasthouden
in plaats van lucht.
Je zwaait.
Een kleine beweging,
maar mijn wereld vertraagt.…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Zo onverwacht als elke wending,
zo ligt zij deze nacht te dromen,
na drie vuurinslagen van genade,
de warmte die ik daarna opving
van haar lippen; de geschenken,
gewaden gleden van haar zijde-
zachte schouders, soepel als was
van de Hymettus onder hemelse
zonnestralen: ik kan verdwalen.…
De weigeraars
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
228 Als goden verdwalen in een eindeloos nu,
reizend door glimmende, ijzig kille zalen,
onderweg naar nergens.
Of moeten we de vergankelijkheid juist koesteren?
Omdat de bloem wellicht alleen bloeit
omdat zij weet
dat zij verwelkt.…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 De daken schreeuwen van wel
De straten laten een dood spoor zien
En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop
Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan
Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Ik heb je zo lief en wieg je op tonen die nog verdwalen.
Ach jij, jij die blijft, weet dat de oudheid duurt.…