861 resultaten.
Lentelied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 de stromende stroom
en worden gevolgd door
snelle snaterende eenden
Bewegingloze bomen hunkeren
naar hun bloeiende bloesem
en wachten waakzaam
op hun beweeglijke blaadjes
Vogels vliegen drukdoend
en driftig af en aan
zoekend naar veilige plekjes
voor hun nieuwe nestjes
Wollige wolken
drijven dromerig voorbij
op weg naar verre
vluchtige…
levenswater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 als vanuit de bron ver in de hoogte
het pure water wordt geboren
is zij nog pril van aard en sprakeloos
alwaar de hemel de aarde ons
met een levensader wil bekoren
is de aanschijn van 's mensen beleving
nog o zo vluchtig en broos
door de stroming te breken in fasen
schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg
regelmatig wordt er onderweg…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Zoveel momenten glijden stil voorbij,
een vluchtig ogenblik, door tijd ontnomen.
We koesteren wat ooit het onze was,
maar toekomst roept ons mee, onstuitbaar stromen.
Kijk niet om, de weg voert altijd door,
de rivier kent geen halt, geen vaste plek.…
in dit grote niets; in het kleinste al
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
495 oneindige val
want als vulling gezien worden
in ieder geval
des dichters leven
het misschien is
voor een vaste lezer
als ik met laserogen de zinnen scan
niet zozeer een vraag meer of minder
wanneer ik iets probeer te zien
in dit grote niets
de gevoelens die ontegenzeggelijk optreden
in/door het dagelijks leven
die gelukkig ook vluchtig…
De kleur die blijft
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
122 Ze draagt meer dan kleur
tegen het grijs van deze dag, meer dan
schoonheid die een vluchtige blik raakt. In elke plooi
worden herinneringen bewaard die verder leven na het loslaten.
Verlies eindigt niet bij het
afscheid, maar verweeft zich met alles
wat daarachter nog komt.…
Naijver
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.017 Een nevel vlucht
uit sloot uit beek en plas
zoekt op de wind zijn weg
en richt zich op het licht
nog weet de nevel zich omringd
door slierten in de lucht
die hem belagen op zijn tocht
nog vluchtig dampt hij vocht
die massa wordt zijn dood
hij stijgt niet mee maar zakt
beland in plas en beek
en deels ook in de sloot
maar zonlicht prikkelt…
slammen met geluidloze stemmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.379 uit het verleden
met woorden die
ik had geleerd
Zijn Zoon heeft de
chaos ook niet gekeerd
paarden braken
hun nek en tanden
op stenen handen
die wezen naar elkaar
vingers beschreven
hun strijd met bloed
uit die tijd vol jaloezie
barstend van nijd
de zwarte hengst
met flanken die dampen
en schampen langs
komma's en punten
vluchtig…
Morellen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Kan nog steeds niet wennen,
getijden gaan vluchtig, ik vermijd
dat ik hang aan een onvoltooide tijd,
waar meisjes onbetaalbare kransen halen
uit de lentezon, getooid met gekleurde
linten, geschetste aquarellen van hun
vragen, waarin schuld en schande is
ontlast,toch zullen dragen, de kleine
danseressen op de spitzen, stelen
dansend…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 De morgen kleedt zich in velours van
stilte, de zon drapeert z’n stralen in
de bedstede, tekent ornamenten op
een vergeeld plafond, vluchtig contrast
van vlinderachtige licht, de nieuwe dag
heeft zich met open armen opgericht,
om ons z’n beste uur te gunnen.…
Voel me achttien...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
700 Ik voel me achttien, maar de grijze haren
verraden me, zodat eveneens grijze vrouwen
vluchtig met mij flirten, waar ik echt van
sta te kijken, omdat ik nog zo jeugdig doe
en vaak infantiel gedrag vertoon, ook om
die grijze muizen af te schrikken.…
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Mijn ogen zwerven
langs de oevers
van versteende silhouetten
Zij zijn de roerdomp
op mijn stoutste dromen,
de stuurlui aan lager wal
Ik zucht de dag voorbij,
strek mijn handen uit
naar de tastbaarheid van alledag
en pluk de bloem der vergetelheid
om aan mezelf te ontsnappen
Hoe vluchtig is de geur
van een laatste adem
in het…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Ik kan nog steeds niet zwemmen,
eb en vloed vloeien mij te vluchtig,
ik vermijd te staren naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen breiden uit het
avondlicht, verlichte schaduwen getooid met
penselen, vragen geschetst in aquarellen
op het canvas van een rode horizon.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit, in de erosie van
herinneringen, setting van beeldende sculpturen
een laatste vluchtige…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 een gekuiste hemel kon niet zwaarder zijn,
statief van een mentaal proces wat je voortdrijft
legt je het met een breder diafragma vast
de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke
beeld, anders dan je voor ogen had, uitgelicht
in een tegengesteld contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren is
zal de zin voor altijd stromen
die waarspreekt over Amors tover
op vleugels naar Promessia
verweesd verbonden na de schanddaad der onttovering
ongekozen vluchtige…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 De wijd uitgestrekte lucht
spiegelt wat ik draag, en toont hoe zelfs het vluchtige kan landen.
Als ze oplossen, blijft een
prikkelarme, veilige ruimte achter, een
plek waar gevoeligheid en eenvoud rust vinden. Wolken
herinneren me dat niets vast hoeft te zijn, om toch diep aanwezig te blijven.…
Onthaasten
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
219 Tussen het lichte ruisen van
de wind door de hoge kruinen van de
bomen tekent haar pad een ongrijpbare lijn door
de warme stilte, een vluchtig ritme dat zich niet laat vertragen.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Zij herkende, vluchtig, de absurditeit van deze wereld,
gevangen in de dwaze toespelingen van een vermoeide ziel.
Laat de vergankelijkheid maar aan het nageslacht,
aan hen die straks de lippen op de doden drukken.
Hoor nu, er klopt een vreemdeling op de poort,
een zielloze gedaante uit de schaduw van de stad.…
Werkman
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
216 Zijn vluchtige gedachten, vol pure poëzie,
stuiten op een wereld die hem niet verstaat.
Zij vluchten in de stille eenzaamheid,
nog voor de avond valt.
Wanneer hij plukt, die wrange vrucht
van doelloosheid en lethargie.
Het is voorbij, het werkzame leven —
te moe om nog extra energie te geven.…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Vlinder ben je, vluchtig vliegend naar een vroege dood
dat is al wat je leven als vlinder ooit bood.
Ik kijk je na en weet;
je vleugels zullen breken bij de dageraad
voor een vlinder komt het leven snel, maar steeds te laat.
Vlieg nog eenmaal in je leven, door het laatste uur,
vergeefs vechtend tegen het doven van je laatste levensvuur.…
Zelfkritiek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.452 laat mij het even voor je lezen
----------------------------------
Vergeten
liefdes die verloren gaan
komen later terug met spijt
de dag dat je als veteraan
kunt kijken in de vroeger tijd
Je mag je schepen wel verbranden
genietend van het vluchtig laaien
Maar elke kiel zal vroeg of laat
intact het stof weer op doen waaien
----…
Jonge Liefde
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.562 Gedeeld door twee vluchtige zielen,
die, in elkaar geraakt door aangestoken vuren,
verstrengeld elkaars geesten binnenvielen,
omringd door vier hoge onstoffelijke muren.…
Bij de zingende ketel
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.691 Maar, schoon 't zo vluchtig,
Zo ras ontwijkt,
Geen nood, als 't hierin
Naar damp gelijkt,
Dat zich de golving
Ten hoge richt,
Dat in 't vervliegen
Het stijgen ligt.…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Ik heb jou toen vluchtig gekust.
Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.
Gelukkig gaf jij mij veel zicht.
De tijd laat veel sporen na.
Rimpels zijn niet meer te tellen
Als ik even naar je toe ga.
Om over mijn dag te vertellen.
Voel ik jou naast mij op de bank.
Dat maakt mij rustig en tevree.…
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 In elke stap verstrooit de wind alles
wat ik geschreven had, ballonnen vol
confetti, uiteengespat en gezaaid tot
in een woordenschat, begraven achter
maskers van een beeldspraak om zich
in een andere tijd en taal te vormen, wat
blijft waait over of is voeding voor de
wormen, verknipt tot snippers, verstrooid
in de vluchtigheid van een…
ZIJN....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Hoe verleidelijk ben je
"Gedachte"
opkomend en verdwijnend
alle kanten opzwervend
in-concreet en vluchtig
maar zo verlokkelijk
om in mee te gaan?
Hoe verleidelijk ben je
"Gevoel"
dat spelend
elke seconde
mijn adem kan ontnemen
afdwalend
van huidig moment?…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Afdrukken langs de
vloedlijn,
ze verdwijnen
na elke getijde, hoe
vluchtig is mijn bestaan.
Waarin ik regelmatig
de zee bewonder die zo
vlakbij is, dreigend soms
maar vaker slechts
miraculeus mooi.
Verzamel mooie
momenten,
herinneringen en
indrukken.
De zon bezorgt ons
onnavolgbare
kleurschakeringen.…
ik vier je - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 jouw nu heeft een agenda
een verwachting en filosofie
voor en van het goede leven
een open oor ook voor echo’s
van de lessen uit het verleden
een hart en hoofd vol wensen
voor de wereld om jou heen
die jij nodig hebt zoals zij jou
in alles wat je hebt en bent
dankbaar voor de ontmoeting
intens of vluchtig misschien
de triggers en de knockouts…
Kettingsnelsonnet - De beste wensen!
snelsonnet
4.2 met 31 stemmen
1.364 van beton
onneembaar fort voorkomt dat men hem kort
en almaar morrend poëzie verstoort;
opnieuw weet hij te vluchten per ballon
die ‘red balloon’ beschut dan zijn gedichten:
‘ik hoop dat alle muren zullen zwichten’
het wereldleed torst Atlas op zijn berg
maar dichten is - gelukkig - meestal luchtig
de regels vloeien weg, wat al te vluchtig…
de steek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 een steek in mijn zij - klein, vluchtig
hij blijft hangen, wordt erger, dwingend
wat is dit - wat betekent het
mijn hart bonkt, mijn gedachten rennen
Google weet het - vast - kent de angst
een lijst verschijnt: onschuldig of fataal
de letters schreeuwen ziektes
nestelen zich diep in mijn hoofd
misschien is het niets
Misschien is het waar…