1331 resultaten.
Ontgroeid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Ons wentelend in welbehagen
Bij tijd en wijle haast verschroeid
Ik volgde ons proces geboeid
Zag onze band gestaag vervagen
Wij zijn elkaar helaas ontgroeid
Andere wegen ingeslagen
Om vrucht te dragen fors gesnoeid
Wij hadden veel gemeen bij vlagen
Mijn warme hart jou toegedragen…
Tussentijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
950 Laat ons wandelen
Door een woud van dromen
langs kaal geworden bomen
op een met bladeren bedekte bodem
Laat ons wandelen
Door geel gekleurde luchten
Waarheen nevelslierten vluchten
Langs droog geworden vruchten
Laat ons wandelen
Door herinneringen aan wat was
Langs een opgedroogde plas
Op de kleur van stervend gras
Laat ons wandelen…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door het stervend blad
kijk naar de lente die
nog zomert in mijn geest, het
soepele van vroeger lijkt geweest
ik weeg de herfst in de volle
vruchten…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
Jouw hart kleurde jong in’t groen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
656 De overkant lokte je naar nieuwe ervaringen
waar je vruchten schonk in nieuwe levens.
Vingers blauw en koud.
Ze bevroren een hart in droef geklop.
Tranen vielen in een grote leegte.
Een gevoel dat nimmer verdween.
05-04-2008…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Er was weer wind die in zijn blaadren greep
En vreugde in 't ruisen van zijn loversleep,
En bloesem die tot volle rijpheid kwam
En jeugd die lachende zijn vruchten nam.
Hij werd de boom met de verborgen tronk,
Die overmuurs zijn late weldaad schonk.…
de pruim
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
950 heden verhaal ik van een vrucht
vaak niet door mensen gedoogd
ook ik ontloop haar gaarne
wil niet door haar kwijlen
ook niet voor even, worden afgedroogd
of in nabijheid verwijlen
zij bloeit in alle seizoenen
tot zover is de mens in staat
ze kent de vormen van meloenen
met een kracht die nimmer vergaat
daar zij behoort tot de onuitroeibare…
gevallen liefje zoekt vrij
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
2.083 zoek naar heer
nu nog blauw/paars/groen/geel
mocht er twijfel zijn gerezen
ze maakte meteen een antithese
scharrel lonkt heel naar veel
men ziet heren als paddestoelen
rijzen bij avond met hete smoelen
geraakt door haar zinlijk vertier
net ter been meteen aan de versier
rond zingt steeds vilein gerucht
de schat wil passie in haar vrucht…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 Schilder mij, ik ben het doek
een broze maagd
nog leeg op wankele ezel
ik voel me doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 O Maan
wat ligt toch in je wezen
met je schelmengezicht
je steelt plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 nee, het valt niet weg
te denken dat er leed was
en verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 De herder telt heel traag zijn schapen,
de zomer leverde zijn vrucht.…
vallen en opstaan
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
972 voelen met haar tranen
Waarbij de geurende wind
Bladeren laat vallen
Waarin het een teken
Van moed en passie geeft
Waarbij de natuur krachtig
Laat voelen wat vallen en opstaan is
Die eikels uit bomen gooit
En bladeren weer omhoog spuwt
Voor een lichte straal
Van een warm stralend zonnetje
Want de zucht waarin het leeft
Zal ooit de vruchten…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt naar helend licht, ook lente vraagt
zie mij die de bloesems naar je adem schrijft
tot een vrucht…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.
Ik proef de zee van tranen
ze spreken van de liefde die ik vond
aan de kust van jouw mond
woordeloos aan je lippen hangen
tot je zwijgt
in een schreeuw van verlangen.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid
laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten…
En de boer bleef ploegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 De boer, zo dicht bij moeder aarde,
is het die altijd de innerlijke rust bewaarde
en onbewust zo veel meer wetend
verder zwoegend doorploegde grond bezaaide
om dan te oogsten met liefde en zorg bemeste vruchten
omdat hij moeder aarde paaide.
En de boer zal blijven ploegen
en bezaaide grond voor onkruid hoeden.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 Wijdbeens gaand, balanceren negerinnen
De vruchten op haar hoofd en van haar schoot.
In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 jouw storm
niet uit de weg gegaan
heb de buien laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 mijn hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe
te geven,
altijd te geven
daar dacht ik aan
zoals ik dacht aan vrij leven
geven als de fruitbomen
die vruchten…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht nog vrucht…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"
"maar ik zal de deur niet sluiten
noch de houten luiken
dat beloof ik je, mijn waarde
immers je blik is verre van dood"
"ik zie je wel meer staren
maar dat weerhoudt je niet
rijpe vruchten…
Getekende handen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
588 Vingers aan Zijn handen
schrijven in het zand
van verlaten stranden
en drijvend land
Schrijvende Hand
tekent op de wand
't rijk geschonden
en te licht bevonden
Tekende Hand
schiep ons leven
heeft dier en plant
vormgegeven
Begerige handen
bleven branden
vrucht genomen
dood gekomen
Handen doorboord
aan 't kruis geslagen
gegeseld…