23147 resultaten.
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 Een stil moment van bezinning
vat vlam in vurige aandacht,
waar mijn gedachten vervliegen
en zorgen worden losgeschoven.
Ik volg aandachtig mijn adem,
verzetsloos op en neer bewegend
in diepe halen van herkenning,
die mijn zintuigen zacht verdoven.…
Voelspriet
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
597 Stel me we wel gegronde vragen, nu zo vuur en vlam uit de hoek komen
Je kent me echt wel langer dan vandaag, dacht ik.
Me net als zovelen zo onderschat, nu laat je me in mijn waarden
Had je heus wel wat eerder mogen doen.
Jou steeds zo lief gehad, niet te geloven
Je hebt het ook nooit geloofd of ben ik mis?…
Lentewind, lentevuur
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.910 De avondgeuren vermengen zich
Gekookte aardappelen, gras en de voorjaarswind
Het is fris buiten, nog net licht
Ik wacht tot de herinnering mij vindt
Er ligt een kalmte over deze dag
Iets dat mijn ziel tot rusten brengt
Toch ook een vreugde in mijn hart
Als een kleine vlam dat op meer wacht
Oh, ik zou willen dansen, vliegen, zweven
En me…
Herfstmuziek
poëzie
3.0 met 24 stemmen
3.886 De herfstwind zingt van een verloren ding,
Bij u weent hij aan een gebroken klavier,
Uw ogen zijn goud van zijn gulden vier,
Om uw mond is een tinteling, -
De vlam die in u school
Is uit uw open hart gevaren -
Verlaten kind, keer tot de mensen weer!
Het herfstlied beklaagt u, o sterveling!
Ach! lees niet in zijn geel geworden brevier.…
Moed
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.510 Verheven drift van ’t hart dat voor de grootheid slaat,
Aan tederheid verwant, der zwakken toeverlaat,
Geblaakt door zuivre vlam aan Liefdes toorts ontsteken,
Is de eer van ’t schoon geslacht zijn dierbaarst glorieteken.
De zedigheid, met de ernst in eedle blos gehuld,
Vertoont de gloed der eer die ’t moedig hart vervult.…
herfst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
777 afscheid van je heen
in dit knisperend bladerentapijt
raak ik nu mijn voetstappen kwijt
al die kleuren zijn zo prachtig
het wordt me haast te machtig
tezamen wiegend een betoverend schouwspel
ik krijg spontaan overal kippenvel
zodra die verhullende wolk verdwijnt
waardoor de zon op je bladeren schijnt
ineens sta je daar in vuur en vlam…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 De dag verbleekt de wilde vlam
die als een ijl, doorschijnend spook,
verwonderd op de wereld kwam
in 't weefsel van haar dichte rook.
Heugt haar de aanbidding vreze-diep,
die tot haar innigst wezen klom
toen haar de jonge mensheid riep?
- hoe blijft zij verre en woorden-stom.…
Ik wilde dit voor uw leven
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.246 Ik wilde dit licht schenken aan uw ogen,
Waar gij ook wacht of aarzelende staat,
Een kleine vlam in uwe ziele rondgaat.
Ik wilde deze ruising in u wekken,
Wanneer de wereld druk voor u bereidt,
Moet gij u heffen in opstandigheid.…
Als ik morgen....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op
je gevoel als de vlinder van nacht de vlam
van mijn lichaam temt, maar doorgloeit in de
ongeremde liefde van de werkelijkheid, die wij
in een ademloze volheid hebben beklommen.…
Ontkleed je van mijn angsten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op
je gevoel als de vlinder van nacht de vlam
van mijn lichaam temt, maar doorgloeit in de
ongetemde liefde van de werkelijkheid, die wij
in een ademloze volheid hebben beklommen.…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 Empédocle was 'n ‘wijze’ en
wilde zien waarbij het kwam,
dat de Siciliaanse Etna
lava spuwde en rook en vlam.
- Hoe men mag, tot heden toe, de
vorsers, die op elk gebied
alles mordicus doorsnufflen
‘wijzen’ noemen, vat ik niet. -
Nu tot daar.…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Gehesen op datzelfde altaar
Met alles overheersend verlangen
en smoorverliefd probeerde ik haar te vangen
Ik wil samen zijn, zei ze fluisterend maar beslist
Van mijn diepe geluk zij de unieke componist
Zij was mijn grote liefde en ik gaf alles voor haar
Maar ik begreep niets…het bleek illusoir
Weer die flits in haar hoofd
Haar leven en mijn vlam…
Baudet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
669 zie een balzaal voor me
Met eeuwig dansende ballerina's
Het is een Europees toneel
Van hoogdravendheid
Het imperfecte
Is mij teveel
Ik ben een muzikant
Ik lees boeken
Kom uit een goede familie
Geef mij de hand
Want ik wil wat doen voor dit land
Ik heb een visie
doorgeleerd
Over verschillende denkers, filosofen
Die de intellectuele vlam…
Hoop voor Siberië en de gehele kosmos op tilt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 dagelijks in stortbuien
met tussenpozen is neergezegen
in het lage Hollandse land
Tikkend op het raam waarachter mensen
engelen in
mensen gedaante zien staan
Poetsten de zuivere regen
stromen alles blinkend schoon
Een schone droom is mijn meisje poëzie
dat trok als een zwaluw over naar
de Siberische bossen
In vuur en vlam…
Manipuleerbaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
431 donkere bassen
roffelen af en
toe een duister
verleden waarin
armen werden
geheven geestdrift
de ziel uit het
onderste van
de fles haalt
ritme dieper gaat
en harten raakt
de massa is bespeeld
om mee te geven
regie is strak en brengt
ongewenst sentiment
tot leven bij mensen
die manipuleerbaar zijn
de lont in het kruitvat
ogen vatten vlam…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser, dromer, zo uniek
maar langzaam doofde het in de wind
de wereld leek jou niet te zien
toch draag ik jou nog altijd mee
jij was de vlam…
Laagvliegers
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
195 hybride
een roze panter die een pienter pookje nodig heeft
door intro's van z'n eigen chief inspector movies zweeft
en op het laatst in 't niets oplost met zijn solo bolide
dan weer van nul naar honderd schiet als schicht uit rommeldam
een brulboei die als red bull vaart aan pure power paart
met in z'n binnenste injecties voor een gele vlam…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Ik draag jouw naam in elke nacht,
als een vlam die brandt en naar jou wacht.
Kom dicht bij mij, raak mij weer aan,
laat onze harten samenslaan.
Jouw warme mond, jouw zachte huid,
wist alle eenzaamheid in mij uit.
Wanneer jij mij omhelst, zo diep,
wordt elke stille pijn weer lief.…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 thermostaat te kopen
[…Te vervangen met een simpele klik
Waarna warm water spoedig circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen de waterkraan goed open
En ontsteek de vlam…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen
dan zal ik luisteren naar de adem van het leven
de stem van mijn hart
daarna zal ik in vuur en vlam…
samen dichter
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
889 Sonnettine is nu DE dichtvorm voor zon en regen
in Mokum geeft een krant daarom kans om op schema
demokratisch samen te dichten naar eigen thema
zo wordt week’lijks ’n regel uit de post aangeregen
Zaterdag is de stress want is er wel een goede zin
die past bij de vorige waarvan men zeggen kan
oh wat is ie mooi en de vlam blijft in de pan
die…
"zwakke contacten"
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
809 zo lang
mij groeten en ik hen ook terug
de zus van een vriendin die met haar man
bij Albert regelmatig boodschappen gaat halen
terwijl ik daar dan weer een oud-collega tref
die mij vertelt van weet je nog wel die
toen wij nog streden voor gelijke rechten
mijn zoon zijn vriend, sinds lang weer eens
terug op 't oude nest
en met een nieuwe vlam…
Rode gladiolen
hartenkreet
2.8 met 22 stemmen
4.178 Een kaarsschuine vlam werd er ook bij betrokken.
Dichten ogen en een zachte rode glimlach,
Gedachten brachten....
Als ik haar vandaag zag.
Mijn werk liep gestaag, nog een slak
Die nog ontbrak.
Een foto snel,
Een sprint,
Ik kom wel...…
familie
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.953 dat grijze dotje op z'n kop
is het oogappeltje van
roek
zit immer op de hoogste tak
kijkt minzaam neer op het wereldgebeuren
en houdt zich een beetje afzijdig,
is eigenlijk jaloers op
ekster
trekt zich nergens iets van aan
glimmend oogt hij slim
naar alle kanten
bling-blingt zich carpe diemend een weg
pikt alles en niets van
vlaamse…
VEREEUWIGDE HELD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 De vermeende heiden eert staatsbelangen,
heeft een oersterk geloof, bescheiden en kuis:
leidende vlam voor al wie Jezus'wil nastreeft.
-------------------------------------------------
Het bovenstaande gedicht gaat over de romeinse hoofdman, die meteen geloofde dat Jezus zijn zieke dienstknecht had genezen.…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Meester genaamd anoniem,
zuiver als een vlam.
Ogen wijd open, zichtbaar gesloten,
allesziend, zonder zicht.
Weerspiegeld in de spiegel,
bekendheid opgeëist.
Ben ik beiden of ben ik jou?
Ben ik de middenweg, het compromis?
Gedachtes uitgevochten,
onzichtbaar niet bestaand.
Geen rivier maar de stroom,
de sleutel naar het vervolg.…
Vlinders dansend in een warme zomerbries
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Ogen zetten elkaar in vuur en vlam
geven elkaar zoveel liefde en warmte.
Armen om elkaar heen
zo gemist in die tijd alleen
door leegte in het leven heen, voorheen.
Zij geven elkaar vlinders die door hun lichaam dansen,
van top tot teen,
samen is alles zoveel mooier dan toen
waarin zij waren -onaantastbaar- maar alleen.…
Zolang de muze wil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Ik leg mijn potlood neer en ook
de oude dichter typt niet meer,
hij blaast uit, dooft de vlam,
rookt een sigaret.
Nog leeft de oude dichter -
als een vlinder dansen zinnen op papier.
Wanneer de zanggodin zwijgt,
hoeft het van hem niet meer.…