1130 resultaten.
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele poelen zorgen voor verkoeling
Achter de einder zakt de rode lampion
Sterren stralen naast een vale maan
Als een klamme deken…
Jouw goedemorgen
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
957 het eerste vale goud
van de rijzende zomerzon
die zich traag ontvouwt
aan de vage horizon
kleurt het leeg zwart
van een schaduwloos,
de nacht; een onhoorbaar smart
als bloeit de rode roos
alsof doornloos dankbaar
onder een vochtig deken
van dauw ochtendklaar
over de wind haar streken
vinden wij geluiden
van de zingende natuur
gestuwd…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,
Uw meester is vermoeid van al het trekken
Door uw planmatige wildernis, o lust
In Gods natuur zich heerlijk uit te rekken,
Dieren zien stoeien, vogels trekkebekken;
Beminde handen gaan de tafel dekken…
VERLOREN GEEST
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.064 mijn hart bloedt
speel ik jouw schimmemspel
dapper met je mee
Soms word je wantrouwig
en door boosheid beheerst
dan probeer ik steeds weer
je begripvol te kalmeren
Vroeger
was je groot en sterk
en erg ontfermend
een vertrouwde steun
soms te beschermend
Nu
zeg je vaak tegen mij
'nou ben jij mijn moeder
en ik ben jouw zoon'
dan dek…
De ziel spreekt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.721 Laat door venstren van uw ogen
Open steeds in lach of leed,
Tot mij binnen dit bewogen
Licht van God, dat leven heet:
Als de zon de morgenregen
In de middag achterhaalt,
Tot de wereld allerwegen
Van hun éne luister straalt,
Zal het masker uwer trekken,
Vóor het in de dood verstijft,
Nog mijn eigen glorie dekken…
Harde natuur
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.685 Eenzaam rond turend op de afgesproken plek
Steeds zenuwachtiger draaiend om zijn as
Als een oude vogel, druppels schuddend van zijn veren dek
Zijn spiegelbeeld bekijkend in een regenplas,
hopend dat zij die ander was
Is hij de laatste van zijn ras
Van de eens zo duidelijke toekomst,rest slechts een wazige vlek
Hij staart triest naar de hemel…
Als de wereld je huis is
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
881 Slapen onder een deken van sterren
Saamhorig met lotgenoten
Allemaal verschillend en verstoten
We komen tot elkaar en van verre
We drinken omdat we bestaan
Ze zien ons komen en liever gaan
We pinken om verloren tijden regelmatig een traan
Ik kan geen huur betalen, ik heb geen baan
De misere begon toen ik niet meer lachen kon
Mijn vrouw…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Andere dag: alleen
grijze vrachtwagens op het dek. Mannen in grijze uniformen. Een wijd
open mond die onhoorbaar iets roept. Dat is oorlog.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Dooltuin', 1995.…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 Ver weg van de regen en kou
De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik zoveel van je hou
De bergdorpjes dompelen zich in witblauw
en steken sierlijk af in een deken…
Tafeltje voor twee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.144 De zuurkool pruttelt stampend in de pan
om dampend wit niet zwart te branden
gebakken spekjes geuren watertanden
gebogen rookt de worst er het zijne van
de kanarie zingt met uitgestrekte nek
naar de spinnende kat, gekooide nood
Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood
als ik met automatisme de eettafel dek
het serviesgoed staat uitnodigend…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom stolt gekoelde schrik is blauw
wanneer de ondergrond begint te breken
de donzen mantels als een loden deken…
Laaghangende bewolking
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.591 wolken kruipen door de straten
delen de wereld in twee
mijn benen zijn plotseling kwijt
en de hond, die was ook mee
vreemde dingen onder die deken
ik zie ze niet maar voel ze wel
hoor het kraken en breken
krijg zomaar een ander onderstel
laat dit onheil snel vervagen
dan ga ik vragen in het rond
misschien vind ik in geen dagen
mijn…
DANSE MACABRE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
953 beneden de begane grond en onder
een deken waarop tekens zijn gezet,
die allen kennis geven van belet,
liggen de doden, zwanger van een wonder
ze rusten zij aan zij in het vooronder
aanvankelijk bood menigeen verzet
maar nu houdt iedereen gelijke tred
de optimist ligt naast de hypochonder
als ik mijn stappen op het grindpad zet,
knarst…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
Beeldende Tuin
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 waar dauw de aarde voedt
de zon nevelgordijnen opent
en zicht geeft op
dit met blauw zwerk
beschutte oord
waar warmte je omhult
met een deken van
rondzoemende zomerse verrukking
en loomheid lokt tot liggen
in ruig geurig gras
waar machtige wolken zich ontladen
op warme aarde
druppels regenbogen vatten
en versmelten tot een
verdampend…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 Ik verzet me
tegen de gedachten
Zinloos
Ik denk het ondenkbare
Bliksemflits
Mijn hoofd begint te tollen,
in een sneltreinvaart de wereld rond
Bewustzijn
Een wolk probeert
zich sterk te houden, desondanks
Zij
Ik verlang naar de zon, die
met een stralende lach, mij
uit een deken van grijs redt
Ze zoekt haar weg
Ik klem mijn kaken…
fopspeen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.737 de duim die hen sust
na een geeuw, na de huiver doezelt hij weg
soms wordt hij gulzig
dan propt hij meteen zijn hele knuist
in de roze vliezen van zijn mond
sinds ik weet dat het zijn tandvlees schendt
dat hij anders ademt en slikt
stil ik zijn lust met een fopspeen
die laat hij vallen als een prul
naast de groezelige beer, het deken…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden
en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte
en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.…
Ik wil de schone Muze zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Ik wil de schone Muze overal horen
in klanken van harpen en van violen
met reien en gezangen als tegenpolen
Ik wil de schone Muze steeds weer horen
Ik wil de schone Muze steeds weer behagen
poëtisch spinsel aan haar opgedragen
haar bejubelend in schoonheid van minnedicht
Ik zie schone Muze komen vederlicht
als frêle deken die zich spreidt…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen
poeder waarmee ik schrijf worden grillig,
een andere vorm gekozen, bedekt een
tijdloze deken…
Beddengoed
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.868 ik lig wezenloos moe
als een uitgespreide deken
op het bed van depressie
alle gedachten spuugzat
het laken in zweet gedrenkt
van lui geworden plannen
en gekheid op een stokje
elk gevoel hopeloos mat
kussen volgestort van tranen
gezwollen leed en zelfbeklag
kringen die naar drank ruiken
doorgerookte Javaanse Jongens
het matras biedt…
Sneeuw
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.437 Zo heeft elk seizoen zijn bekoorlijkheid
Alleen sneeuw zien we niet heel vaak
Maar toch, zo nu en dan is het goed raak
En wordt er een mooie witte deken gespreid.…
Rusteloos?
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
606 In de klimmende jaren
moet steeds veel worden
weggegooid, het idee dat
verwachting en geluk
mild en duurzaam zijn, een
subtropisch klimaat, een
omhelzing als warme deken,
in plaats van verzilting van
mentale aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
levenslang vragen bij zich
dragen en gekoesterde
littekens achterlaat in het…
Onvindbaar, dichtbij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
712 nerven, geponst
in een bloem of bomenblad
woorden,
van een opgewekte dromer
soms weemoedig op zoek
naar nog net dát streepje licht
in een voorbijgaande zomer
woorden,
ontstaan langs het bramenpad
waar een witte dwarrelvlinder
in zwoelheid, en nectarminnend
geen weet van sapvlekjes op haar wiekjes had
woorden,
als de dauw, een deken…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Mijn woorden en mijn kussen
ik dek je er mee toe
en word het lichte strelen
in duizend jaar niet moe.
Nog één keer zachtjes kreun je
ten teken van contact
voordat je al weer wegdrijft
in vrede ingepakt.
Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.…
Joyce
hartenkreet
2.9 met 23 stemmen
2.846 En de woorden die dan gezegd gaan worden zijn
Dat we er samen tegen aan gaan
26 letters dekken de lading niet ??
Ohh , wacht dan maar in emotions taal,
zodat iedereen het ziet.…
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het dek
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
Ego borduren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
513 naar mijn levensverhalen
je weet zelfs niet eens
hoe of ik mij voel
het naaiwerk was prima
tot in de naadjes
de kleuren volmaakt
zoals in een droom
maar nog steeds
heb jij niet in de gaatjes
mijn verwaaide gewoel
zonder liefdesstoom
ik ben geen locomotief
die reist naar een eiland
of een passagiersschip
met een zwembad aan dek…