958 resultaten.
Avondrondje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.342 Terug maar weer naar huis,
naar de mand die op je wacht,
in de stilte, zonder ruis,
slapend ingaan in de nacht.…
En kust de dood
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.419 Gedachten zingen trieste tonen
de zon sluimert zachte stralen
Het ruisen van de zee zo mooi
Maar ik ben aan het verdwalen
Ik zoek een herkenningspunt
Langs roze huisjes en baaien
Maar alles lijkt zo op elkaar
laat mijn geheugen verwaaien
In mijn jurkje van wit linnen
Blote voeten vol met blaren
Tranen die een weg zoeken
In ogen die zo…
Na vreedzame dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 De bomen ruisen zacht de melodie en woorden
het golvend koren deint in stille regelmaat
aan stille oever klinken zacht door ‘t riet d’ akkoorden
een zang van vrede tot het eind der dageraad.
En als s’avonds stilte valt na de laatste klanken
dan rest mij slechts de handen vouwen…. en te danken.…
Huwelijk 3 - Vriendschap
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
4.395 De middelbare leeftijd gepasseerd
zitten ze ontspannen op 't bankje
aan de onveranderlijke tijdloze zee
Zilte wind, krijsende meeuwen
ruisen der branding, kinderstemmen
die boven zee-geluiden uitkomen
Ze zwijgen, praten kun je overal
de jonge liefde werd vriendschap
elke dag blij dat ze elkaar zien
Incidenteel conflict korter dan 'n dag…
nymph gered bij papendal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
658 Aquagelyth
op de vlucht voor een der satyrs
boosaardige gedrochten half god
Bang in groot verdriet
rende zij door een tranendal
haar blonde dos in sliert
wonderwimpers liepen door
bevrijd metterdaad door Helios
die al langer op haar viel
De griezel werd vergruisd
Anatole noemden zij de plek
waar zij elkaar uit-en-te-na beminden
onder zachte ruis…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid van vrede
waar mijn hart
een overvloed verwacht
van zuchtende ruis…
Bramenjam.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
854 Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt,
van het goede en van het verkeerde been,
van het oor dat me is aangenaaid,
van al die verkeerde vrinden
en van het ruisen van al die winden
waar ik ooit ben meegewaaid.…
Aubade
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.502 Onze merel zingt in ‘t vroege uur van de dageraad,
zijn geluid van hoge tonen klimt boven het ruisen
van de wind in de bomen, maar zwijgt in de nacht,
opdat hij niet de sterren van het hemeldak blaast.…
SAIL 2010 Amsterdam
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
881 stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort
op de adem van al lang vervlogen tijden,
een golvend eerbetoon aan prachtige schepen,
bemand door Russen, Zweden, Noren, Italianen
en, natuurlijk, de Indonesische matrozen
die in volle glorie, staande op de brede ra's,
de historie van bruisend verleden doen herleven,
gespierd en stil, op het ruisen…
VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.147 'k Hoor niets meer in mijn oren ruisen
Dan uwer stemme zoet geluid;
'k Voel door mijn bloed een vuurstroom bruisen,
Die door geen rede wordt gestuit.…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 plots word ik mij weer gewaar
van het ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind
bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen…
Stoel
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.419 Inmiddels was ik al niet veel groter dan een speldenpunt
en innerlijk dronken de stoel zond mij zijn gedachten, vrij
technisch maar gevolgd door het ruisen van bomen
voor even, een seconde of drie werd ik stoel. Het was zalig, zalig
dat hout in mijn wervels! De klop in mijn been, een bestaan
zonder bloed of gedachten. En stil te staan eeuwig.…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt. Die het huilen van de
ziel kan verstaan van het
immer aanwezige kind.
Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.
Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 hoeveel tijd rest mij nog
jou te schrijven over vandaag,
het ademen voelt soms zwaar aan, log
of leg ik teveel tegenwicht op de waag
de ruis in mijn oor trekt het stille aan
je hoort het in afwisselende kleuren:
zo ik de dag, zo de regen beleef
of een grijze lucht soms een dak schuift
over aanmoedigende geuren
mijn klok staat stil, dat…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Mequation
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Het stript de exoplaneten van hun mysterie,
weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde,
en filtert de ruis van miljarden jaren
tot aan de rand van deze spiegel.
Nul komma
en dan een ravijn van vijfenveertig leegtes.
Een wiskundige stilte
waarin jij had kunnen verdwijnen.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 En wanneer de wind door
haar bladeren trekt, verandert niets en toch
alles; een ruis trekt door de kruin en neemt mijn haast met
zich mee, zodat ik begrijp dat blijven soms ook een vorm van bewegen is.…
Lina
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.104 Doch hoor ik daar ginds niet wat ruisen door 't groen?
'k Zie herwaarts de wakkere Hugo zich spoên;
Maar 'k zie in uw trekken ook de onrust bedaren:
Thans kan ik verklaren
Wat werking somtijds een verschijning kan doen ...
Zeg, Lina, vertroost u dat ruisen door 't groen?
Mooi meisje, waarom niet meer somber en stil!…
Mijn goede vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Hij is onbereikbaar, dag en nacht
een droom die me niet loslaat
We weten alles van hem
In zijn tuin vinden we iets
tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit
Ik klim naar het badkamerraam
Binnen betasten we de kopjes
waaruit hij thee drinkt
maar niet met mij
We nemen foto's van ondergoed
passen hemden en houden er een aan
Het is niet…
nacht
hartenkreet
4.8 met 68 stemmen
1.928 als het nacht is
en bijna volle maan
tijdens zo’n warme zomer als deze
en als je stil bent
als je heel stil bent
en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil
als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort
of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren
of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden
en nóg…
Schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.167 Het bloed trekt zich terug, het eb is snel
het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as
en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt
en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte
wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 Toch moet ik ontbladeren
alleen om het leven van de vogels
in mijn hart en het ruisen
in mijn bloed.
Wanneer er vrouwen opengaan,
telkens opnieuw en rood,
raakt ongeboren dood
misschien wat mensen
van het welbehagen aan.
6.…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Wereld raast verder
mijn ziel, dwalend en zoekend
licht gloort diep in mij
De wereld raast in felle kleuren voorbij,
terwijl de ziel in stilte blijft zoeken
naar een verre glimp van vrede,
verborgen achter de alledaagse ruis.
Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen
tombe met zwarte letters en de datum
jaren later dan vandaag, zodat de cijfers
zullen blijven hangen, aan de populieren
eeuwen lang, ze groeien hard, ze ruisen…
Hoor 't is de wind
poëzie
4.1 met 14 stemmen
5.215 Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en
zoekende zucht hij om ruste te vinden,
overal rond, en en vindt gene, nooit :
of hij de daken van d'huizen verstrooit,
of hij de vliegende blâren doet ruisen,
of hij de bomen daarboven doet buisen,
of hij de torren hun toppen afwaait,
of hij de malende meulenen draait,
of hij de…
Passie
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
7.309 Even liet ik je vingers los
betoverd door je zilveren lach
de glans van je ivoren lichaam
Schaamteloos rekte je je uit
verleidelijk, zoals je blik
die leek te fluisteren :
‘Ben ik niet mooi, o man ‘
O ja, eindeloos mooi was je
mooi als de dageraad
die naakt voortsnelt
over ongerepte sneeuw
Je deed mijn bloed ruisen
als de branding…
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag, langzaam
beweegt door de ruimte heen en de geur
van gras inademen, de hemel als een duis-
tere rivier zien en de halmen langs de sloot
horen ruisen…
Bloesem
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.205 als gij de avond om uw schouders plooit,
figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor,
de droom der wimpers langs de luchten spant
en scheemrend schrijdt
blauwen uw ogen bloei
en slaan de winden witte geur en wijn,
die uw omdroomde schreden kostbaar siert;
en firmamenten ruisen sterrenbloesems,
die uwer handen tasten schreemrend dauwt.…
De tuin der zintuigen
gedicht
3.8 met 12 stemmen
10.584 Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen
het klapperen van de vleugels van de vliegen
het vallen van de overrijpe pruimen in het gras
het zingen van de wind?
ruik je de geur van natte hagen in de doolhof
de geur van neergeregend stof
het kruidige basilicum, de selderij
het luie parfum van lavendel?…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 1
Bladeren kolken aan de bomen
ruisen als golven
van de wind op zee
Ik zou nu hier willen zijn
als de geluiden
me niet dragen konden
maar de herfst
voert me mee
En ik reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht…