Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Avondrondje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.342
Terug maar weer naar huis, naar de mand die op je wacht, in de stilte, zonder ruis, slapend ingaan in de nacht.…

En kust de dood

hartenkreet
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 2.419
Gedachten zingen trieste tonen de zon sluimert zachte stralen Het ruisen van de zee zo mooi Maar ik ben aan het verdwalen Ik zoek een herkenningspunt Langs roze huisjes en baaien Maar alles lijkt zo op elkaar laat mijn geheugen verwaaien In mijn jurkje van wit linnen Blote voeten vol met blaren Tranen die een weg zoeken In ogen die zo…
car27 november 2006Lees meer >

Na vreedzame dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
De bomen ruisen zacht de melodie en woorden het golvend koren deint in stille regelmaat aan stille oever klinken zacht door ‘t riet d’ akkoorden een zang van vrede tot het eind der dageraad. En als s’avonds stilte valt na de laatste klanken dan rest mij slechts de handen vouwen…. en te danken.…

Huwelijk 3 - Vriendschap

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.395
De middelbare leeftijd gepasseerd zitten ze ontspannen op 't bankje aan de onveranderlijke tijdloze zee Zilte wind, krijsende meeuwen ruisen der branding, kinderstemmen die boven zee-geluiden uitkomen Ze zwijgen, praten kun je overal de jonge liefde werd vriendschap elke dag blij dat ze elkaar zien Incidenteel conflict korter dan 'n dag…
Custor12 oktober 2007Lees meer >

nymph gered bij papendal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Aquagelyth op de vlucht voor een der satyrs boosaardige gedrochten half god Bang in groot verdriet rende zij door een tranendal haar blonde dos in sliert wonderwimpers liepen door bevrijd metterdaad door Helios die al langer op haar viel De griezel werd vergruisd Anatole noemden zij de plek waar zij elkaar uit-en-te-na beminden onder zachte ruis…

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
stammen in hun stille dood de ziel van verre jaagt mij hijgend op terwijl een resterend geraamte de voeten kleurt met striemende schrammen de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar de plek van onze lieve zoete ik waan mij nu in de eeuwigheid van vrede waar mijn hart een overvloed verwacht van zuchtende ruis…

Bramenjam.

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 854
Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt, van het goede en van het verkeerde been, van het oor dat me is aangenaaid, van al die verkeerde vrinden en van het ruisen van al die winden waar ik ooit ben meegewaaid.…
Peterdw.17 februari 2010Lees meer >

Aubade

netgedicht
2.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Onze merel zingt in ‘t vroege uur van de dageraad, zijn geluid van hoge tonen klimt boven het ruisen van de wind in de bomen, maar zwijgt in de nacht, opdat hij niet de sterren van het hemeldak blaast.…
Custor9 april 2010Lees meer >

SAIL 2010 Amsterdam

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 881
stilschuimend, ingetogen, glijden ze voort op de adem van al lang vervlogen tijden, een golvend eerbetoon aan prachtige schepen, bemand door Russen, Zweden, Noren, Italianen en, natuurlijk, de Indonesische matrozen die in volle glorie, staande op de brede ra's, de historie van bruisend verleden doen herleven, gespierd en stil, op het ruisen…
Tjoke19 augustus 2010Lees meer >

VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.147
'k Hoor niets meer in mijn oren ruisen Dan uwer stemme zoet geluid; 'k Voel door mijn bloed een vuurstroom bruisen, Die door geen rede wordt gestuit.…

Kerend getij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
plots word ik mij weer gewaar van het ruisen van de wind een gevoel vol van verwondering dat ik zo vaak als muziek heb bemind bladeren laten de geliefde zomer achter als ware het voortaan een vreemdeling zij moeten zich van haar onthechten om te vergaan op de bodem van verwachting waar zij zich met het aardse zullen vervlechten zelfs mensen…

Stoel

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.419
Inmiddels was ik al niet veel groter dan een speldenpunt en innerlijk dronken de stoel zond mij zijn gedachten, vrij technisch maar gevolgd door het ruisen van bomen voor even, een seconde of drie werd ik stoel. Het was zalig, zalig dat hout in mijn wervels! De klop in mijn been, een bestaan zonder bloed of gedachten. En stil te staan eeuwig.…

Een rietstengel die wacht in de wind.

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Een rietstengel die wacht in de wind; meebuigend met het ruisen een nieuw evenwicht vindt. Die het huilen van de ziel kan verstaan van het immer aanwezige kind. Een golf die niet neerziet op wat het eerder achterliet. Maar met zijn water naar de bron kan gaan om opnieuw de zee van het heden te betreden.…

op de waagschaal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
hoeveel tijd rest mij nog jou te schrijven over vandaag, het ademen voelt soms zwaar aan, log of leg ik teveel tegenwicht op de waag de ruis in mijn oor trekt het stille aan je hoort het in afwisselende kleuren: zo ik de dag, zo de regen beleef of een grijze lucht soms een dak schuift over aanmoedigende geuren mijn klok staat stil, dat…

Waar schaduwen lichter worden

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 355
Roze gloed ontwaakt takken reiken naar het licht winter breekt heel zacht De wereld draagt nog haar winterse masker, maar onder de bevroren korst hoor ik het ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde. Mijn huid voelt de scherpte van de vroege ochtend, toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
CB4 februari 2026Lees meer >

Mequation

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Het stript de exoplaneten van hun mysterie, weegt de geboortecijfers van een overvolle aarde, en filtert de ruis van miljarden jaren tot aan de rand van deze spiegel. Nul komma en dan een ravijn van vijfenveertig leegtes. Een wiskundige stilte waarin jij had kunnen verdwijnen.…

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
En wanneer de wind door haar bladeren trekt, verandert niets en toch alles; een ruis trekt door de kruin en neemt mijn haast met zich mee, zodat ik begrijp dat blijven soms ook een vorm van bewegen is.…
CB23 september 2026Lees meer >

Lina

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.104
Doch hoor ik daar ginds niet wat ruisen door 't groen? 'k Zie herwaarts de wakkere Hugo zich spoên; Maar 'k zie in uw trekken ook de onrust bedaren: Thans kan ik verklaren Wat werking somtijds een verschijning kan doen ... Zeg, Lina, vertroost u dat ruisen door 't groen? Mooi meisje, waarom niet meer somber en stil!…

Mijn goede vriend

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Hij is onbereikbaar, dag en nacht een droom die me niet loslaat We weten alles van hem In zijn tuin vinden we iets tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit Ik klim naar het badkamerraam Binnen betasten we de kopjes waaruit hij thee drinkt maar niet met mij We nemen foto's van ondergoed passen hemden en houden er een aan Het is niet…
Zywa6 november 2019Lees meer >

nacht

hartenkreet
4.8 met 68 stemmen aantal keer bekeken 1.928
als het nacht is en bijna volle maan tijdens zo’n warme zomer als deze en als je stil bent als je heel stil bent en alle mensen in je buurt zijn ook heel stil als je alleen maar het ruisen van de bomen hoort of heel ver weg het blaffen van een hond kan ontwaren of als je het verwaaide geluid van een kerkklok alleen maar kan vermoeden en nóg…
Le poète11 augustus 2003Lees meer >

Schaduw

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Het bloed trekt zich terug, het eb is snel het strijkt de uren uit, er is alleen het zand en as en er is de lange schaduw die kantelt en de stilte die valt en zoveel dingen van nergens, en zoveel maal stilte wordt me gelaten tot ik zelfs het ruisen in mijn oren vrees.…
Oliver23 februari 2003Lees meer >

Nachtval oorlog 4-6

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
Toch moet ik ontbladeren alleen om het leven van de vogels in mijn hart en het ruisen in mijn bloed. Wanneer er vrouwen opengaan, telkens opnieuw en rood, raakt ongeboren dood misschien wat mensen van het welbehagen aan. 6.…

De zoektocht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Wereld raast verder mijn ziel, dwalend en zoekend licht gloort diep in mij De wereld raast in felle kleuren voorbij, terwijl de ziel in stilte blijft zoeken naar een verre glimp van vrede, verborgen achter de alledaagse ruis. Elke indruk raakt vandaag net iets dieper, emoties stromen als een ongetemde rivier.…
CB27 oktober 2026Lees meer >

De veerman rust

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.565
het schoeisel achterwege zodat het slib twee naakte voeten kust in gebed laat ik dan mijn sporen achter waar je straks bij laagtij de boot aanlegt daar bouw ik op het droge een stenen tombe met zwarte letters en de datum jaren later dan vandaag, zodat de cijfers zullen blijven hangen, aan de populieren eeuwen lang, ze groeien hard, ze ruisen…
Verdano4 januari 2006Lees meer >

Hoor 't is de wind

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.215
Hoor, 't is de wind, 't is de wind, 't is de wind, en zoekende zucht hij om ruste te vinden, overal rond, en en vindt gene, nooit : of hij de daken van d'huizen verstrooit, of hij de vliegende blâren doet ruisen, of hij de bomen daarboven doet buisen, of hij de torren hun toppen afwaait, of hij de malende meulenen draait, of hij de…

Passie

hartenkreet
3.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 7.309
Even liet ik je vingers los betoverd door je zilveren lach de glans van je ivoren lichaam Schaamteloos rekte je je uit verleidelijk, zoals je blik die leek te fluisteren : ‘Ben ik niet mooi, o man ‘ O ja, eindeloos mooi was je mooi als de dageraad die naakt voortsnelt over ongerepte sneeuw Je deed mijn bloed ruisen als de branding…

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
's avonds kunnen we als herders waken de kudde wolken als zwarte schapen die opgestegen zijn vanaf de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag, langzaam beweegt door de ruimte heen en de geur van gras inademen, de hemel als een duis- tere rivier zien en de halmen langs de sloot horen ruisen…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Bloesem

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.205
als gij de avond om uw schouders plooit, figuur, gekerfd uit nachtelijk ivoor, de droom der wimpers langs de luchten spant en scheemrend schrijdt blauwen uw ogen bloei en slaan de winden witte geur en wijn, die uw omdroomde schreden kostbaar siert; en firmamenten ruisen sterrenbloesems, die uwer handen tasten schreemrend dauwt.…

De tuin der zintuigen

gedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.584
Hoor je het ruisen van de vroege cyclamen het klapperen van de vleugels van de vliegen het vallen van de overrijpe pruimen in het gras het zingen van de wind? ruik je de geur van natte hagen in de doolhof de geur van neergeregend stof het kruidige basilicum, de selderij het luie parfum van lavendel?…

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
1 Bladeren kolken aan de bomen ruisen als golven van de wind op zee Ik zou nu hier willen zijn als de geluiden me niet dragen konden maar de herfst voert me mee En ik reis over daden en dromen dalen en zomen Hier zo ver vandaan kwam ik in een adem en een zucht gedreven in een stilte oceaan badend in een zwoele vlucht…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >