797 resultaten.
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.
Dan, fluitende en welgezind
mengde hij zoekend eerst de tint;
diepblauw en zwart ineengevloeid,
met enk'le druppels rood doorgloeid,
dat het tot purper samenbindt.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 het eerst zonder hart op straat
in zoete vakantieherinneringen
woorden voor de ernst gehoord
signeerden onze betekenisloze liefde
achter dikke verweerde muren
stuk gelezen boeken
met hoge doorkijk ramen
onder het half gesloopte dak
van een oude suikerfabriek
in een boerenland vol dromen
viel het maanlicht door
gebroken glazen ruiten…
De steenvis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Ze gaat behoedzaam door de knieën
plakt haar neus tegen de ruit
zocht naar mij, maar vond dit raadsel
en komt daar naar verwachting ook niet uit.…
Air Koop (voor An)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
652 Mijn lieve zoon dacht ons laatst met een airco te verblijden
maar bij de eerste windstoot uit dat krachtig apparaat
verdwenen onze boedel en wijzelf bijkans op straat
ikzelf wist nog maar net een vrije zweefvlucht te vermijden
Wel waren we verrukt om zulk een krachtige propeller
al blies ons nieuwe bankstel dan ook hulploos door de ruit
maar…
De eerste klant
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.192 De man nam een kijkje van buiten
En lachte haar toe door de ruit.
Zo leefden ze enige dagen,
Maar niemand had trek in hun sla;
Geen mens kwam de winkel eens binnen,
Er was nog geen cent in de la.
En toen ze geen stuiver verdienden
Ondanks hun gewerk en getob,
Toen aten ze maar van de honger
Hun uien en bloemkolen op.…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Een stilte die er echter niet is en er nooit komt,
want altijd de ruisende monotonie van regen,
die gestaag valt, soms wreed tegen de ruiten slaat,
altijd verkeer, razend langs overvolle wegen.
En dan het eeuwige zingen van de branding,
laarzen, zuigend wegzinkend in vette klei,
in de stormwind krakende zolderbalken.…
Spits in snits
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
701 groot dictee der taal
der lage landen aan de zee
van vondel reynaert veldeken
tot hebban olla hadewijch
rivierenland van maas en waal
kuifje lambiek sidonia
guido gezelle ruusbroeck claus
paul van ostayens melopee
rijn schelde in beton en staal
waar doordeweeks de ochtendspits
meandert over klaverblad
verkeersplein tunnel ring en ruit…
Op weg naar Darmstadt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.128 Het weer werd er niet beter op,
vette strepen op de ruit,
een houten bibs van het lange zitten,
ik hield het niet meer zolang uit.
Ook de honger die ging knagen,
ik vroeg: "lust je een banaan?"
Je had er wel oren naar:
"die zal wel naar binnen gaan".
Plots een kuil en toen een knal,
een grote plas op de weg
door de zware regenval.…
Een dag als moeder
hartenkreet
4.3 met 28 stemmen
1.694 werk in de tuin: gazon afmaaien, hagen scheren,
verven en cementeren,
de ruiten, de gordijnen
en luisteren, vlug, heel even
tussen 't labeur wat ontroering laten zweven,
rap, vlugger, dat aan 't einde der dag
voldoening komen mag.…
Die stem van die verte.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
973 En mij groet stuur 'k dan mee als die a'endstraal se vure
so blink in die ruite en droom op die mure;
mij huisie se gewel sal 't opvang van verre,
- 'n laggie sal 't wees, maar 'n traan sal 't bêre!…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Ruiten tillen blikken naar buiten.
Bomen buigen hun takken uiteen.
Gevels staan minzaam te knikken.
Bollen tot straat in een rood perspectief.
Weten dat lijnen in verten verdwijnen
alsof horizon oplossing biedt. Zij komt.
Haar lachende mond in het stralend gezicht.
Straten en pleinen tonen haar klasse.…
Groots geluk
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.997 gracht
Een zwerver naar verloren schoenen hengelt
De klodders mayonaise bij de frietkraam van je zus
Die dit groots geluk allang had zien aankomen
Ze heeft zelfs al een arsenaal aan bijnamen bedacht
Die als rozenblaadjes uit haar mondhoek stromen
En de zon wijst met een pijl van licht
De eindbestemming aan
We lopen langs de ruiten…
Ballade
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.219 In 't duist're van de kameros
Speelt Bianca op de pianos
Ze weent veel hete trania
En dat doet ze al drie dagen langia
Refrein
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Zo gaat `t in Span-jos meestallos
Signoritas cabaleros
Tegen de ruiten vliegt een steentjos
Bianca die denkt dat is hijos
Ze opent haar balconramia
En…
De aangifte
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
1.634 De uitbarsting van gisteravond
Brandt nog in mijn huid
Ik heb met van alles gegooid
Brak zelfs bijna de ruit.
Het verdriet van het verleden
Werd me gisteren weer eens teveel
Vandaag moet ik erover praten
De angst grijpt me naar mijn keel.…
HET VENSTER
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.549 Door de drukke straat
Voor mijn glazen ruiten
Gaat menig, menig gelaat —
Menig ziel gaat daarbuiten
Voorbij het venster van mijn ziel.
Dichtbij mij drijft de volle stroom,
De stroom van het leven;
Als telkens het begin van een droom
Zie ik even — even
Een ziel gaan voorbij mijn ziel.…
Herfst
gedicht
3.2 met 8 stemmen
17.687 Of in de stad, voor licht-beslagen ruiten,
Terwijl een dunne mist de grijze gracht
Befloerst, te zien, hoe 't schemerende buiten
Geleidelijk teloor gaat in den nacht.
De nacht, die naderkomt, duister en heerlijk,
En even heul brengt voor de levenspijn
In de armen van het hier alleen begeerlijk
Geluk: bemind en niet gekend te zijn.…
EMILY DICKINSON 187
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 mond vertellen
Probeer het eens de bouten los te wrikken
Tracht eens de stalen sloten te ontsluiten
Strijk langs het koele voorhoofd, vaak verhit
Schik eens bewust het piekerige haar
Maak losser eens de stramme, stijve vingers
Voor eeuwig zonder vingerhoed en schaar
Doe na de dolle vliegen op het raam
De zon schijnt kranig door de vuile ruit…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.…
Een vluchtige ontmoeting met een Weetje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
654 Snel de deur uit voordat de winkel sluit
Daar aangekomen zag hij haar achter de ruit
Zo helder was zij, met rood en wit
Een heftige lady vol pit
Zij streelde zijn huig zijn tong zijn hele mond
Zij liet hem dansen de hele nacht rond
Met een boer kwam haar zachte smaak naar buiten
Met deze onenightstand wilde hij wel ff een pact sluiten…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Sleehonden verwachten puppie's
selder prei aldus pret
Kristal nachten
rijm op de ruiten,
champagnekurken knallen
een sneeuwtapijt
crèmige bollen
vliegen in 't rond
bouwen aan lichaamsvormen
kinderlijke onschuld beplakken
sneeuwgestalten
Moderne tijden ijzelen
Geen das, geen hoed, geen pijp, geen sjaal,
de oogjes ingepret
pijploos…
op zo’n typische paasdag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
530 van iedereen
als van onder ’n steen
tevoorschijn kom
op zo’n typische paasdag
waar niks verdachts aan
wil zijn
in deze tijden van fatsoensnood blijft
mijn drang tot ‘t slopen van zogeheten
veilige thuisjes onverminderd groot
dus ook dat mag woorden meezuigen
in de afgetuigde taal die ik presenteer
(de klavertjes vier
de gebroken ruiten…
Achter je raam...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.098 Je ziet de regen op je ruit,
Terwijl het leven langs je heen glijdt.
En soms dan wil je er zo maar uit,
maar diep van binnen ben je zo bang.
Je voelt je klein,
van binnen doet het pijn,
van buiten lijk je heel normaal.
Sta je aan de kant,
gewoon als figurant,
in het draaiboek van jouw leven.
Wat moet je doen?
Waar wil je heen gaan?…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 De nacht weer, de slaap weer vergleden,
Wéér de eenzame herfst van het licht
Aan de ruit, wéér de klem op mijn leden,
Of mijn ganse bestaan is ontwricht.
En mijn ogen sluitend, mijn handen
Geperst aan mijn borst, bij mijn hart,
Voel ik starend 't onzalige branden
Van mijn liefde en haar vlijmende smart.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 We kusten elkaar in de bus
en door de ruiten
zagen we de maan op de bergen schijnen.
Aangekomen in jouw stad
liepen we langs kapotte krotte huizen,
bekroop mij huiver,
zou zo één de jouwe zijn?
Maar bij de koelte van het water,
achter hek, hoog en voornaam
stond dat van jullie.…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 Verrast door mijn invoelbaar spel
Dat eindeloos verweven
En toch direct weer wel
Iets had van een gezongen leven
Blijft het werktuigelijk doormarcheren
Stilaan ontdaan van doel
Altijd onbegrensd en verder leren
Doorgeslagen boel
De zon kruipt ongemoeid schoot
Wolken drijven op de ruit
De kapitein van die vloot
Droomt nergens uit
Vreemde…
Mannen te koop
hartenkreet
4.6 met 120 stemmen
5.137 overvloed een hele hoop
Je kunt kiezen met blonde bruine of zwarte haren
Ze staan netjes ingedeeld op lengte en geboorte jaren
Er zijn hele dure die staan voorverpakt in een luxe doos
Maar ook goedkopere vaak opgeleukt met een plastic roos
Sommige die slapen anderen staren voor zich uit
En dan de etalagemannen die staan te glimlachen achter een ruit…
Op een Tweede Pinksterdag
hartenkreet
3.9 met 20 stemmen
3.514 mompelt vader binnensmonds
er borrelt agressie ondergronds
zonder airco in de brandende zon
als haringen zitten ze in een ton
de file is lang, het lontje kort
tien tegen één dat dit heibel wordt
vader toetert, een man stapt uit
tikt buiten zinnen op vader's ruit
wat mot je nou, achterlijke idioot
kom uit die auto, ik sla je dood
moeder…
- Wandelwegen door de Regen -
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
538 Ik voel je hart, te laat
het melancholisch drama moeras, slaat modder
tranen van onbreekbare ruiten doorstromen..
zijn zo waardevol..zo overvol met liefdevolle bloemen.
Alles zou ik doen en geven.. voor liefde
als lijkt het glas de scherven niet te geloven,
mijn stille wandeltocht doet elke glimlach doven.…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 Nu zie ik hunk'rend naar de gouden ruit,
de eenzaamheid staat naast mij, houdt mij tegen,
is het voor mij het kwijnende gefluit
der nachtegalen in de zachte regen? ...
Is het voor mij dat aan de bomen geuren
de wierookvaten van het nieuw getij,
ontsluit de lente haar onhoorb're deuren
en haar getooid paleis, alleen voor mij? ...…