1012 resultaten.
De Toren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Een veilige, vertrouwde omgeving waar je thuis bent,
jezelf zijn kunt, je eigen dingen doet, zonder vrees
voor de boze buitenwereld, het woud vol wolven;
geborgen.
Een gouden kooi binnen dikke muren met kantelen
en schietgaten; de opgehaalde ophaalbrug sluit
de slotgracht vol verdriet en pijn buiten, eenzaam
opgeborgen.…
Nooit Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
460 nooit voel ik me eenzaam
zolang jij er bent
en naar me wuift
en stilletjes ritselt en mij
toefluistert door de wind
zolang ik weet dat jij
het bent waar ieder
klein wezentje dat ik
altijd heb bemind
bij jou geborgenheid en
een schuilplaats vindt
soms ben je even zo’n
prachtig kleurrijk figuur
en als je je kleed aflegt
toon jij je…
drift spelend in een strakkend blauw
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.124 In de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen.
Vlokken stillen in hun spel, dragen traagheid,
zwermen zich vaarwel, dwarrelen in vaagheid
Poedersneeuw verzoet de kou,
drift spelend in een strakkend blauw.
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas.
Ze liggen rijpend, slootgeschikt en keurig waterpas.…
Zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Jij behoort niet tot het soort
dat achteloos met woorden strooit,
maar in zwijgzaamheid geborgen
spreek je toch meer dan ooit.
Wees niet bang, zeg ik,
gooi de deur niet in het slot,
ik ben er, zit tegenover je,
iedereen komt eens aan bod.…
Helaas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Naar vertrouwde warmte en geborgenheid,
de band tussen twee mensen vanuit oprechtheid.
Die misschien dan toch ergens anders verborgen ligt dan in die onbekende verte aan de horizon,
beschreven in de eerste paar regels waarmee dit gedicht begon.…
BUITENSTVALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
233 De haven aan de westzij van Drachten
houdt strenge tucht, geeft geborgenheid
aan wie tot vast of wild varen zijn bereid
met hun stoere zeilboten en jachten.
Het wijde Friese water roept gedachten
naar verte of ronddraaien in nabijheid.
Tevens zetelt hier bezadigde tijd
vol zwoeglustige, honkvaste krachten.…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.…
prematuur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
607 liefde kocht ik,
langs mijn uitgezette lijn
de hemdjes, truitjes,
zacht getint en fijn
om nu alvast, te laten voelen
hoe ik “straks voor jou
zal zijn”
ik was nog lang niet klaar
toen vruchtwater besloot
vooruit te vloeien
en mijn angst begon te groeien
over al mijn voorspoed heen,
heel alleen was jij
na dertig weken al te vroeg
geborgen…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 ik heb een pagina uitgescheurd
ruw, het lijkt ondoordacht
de rest van het boek loopt niet meer
haar toekomst sluit niet meer aan
het doet pijn, wil ik dit
er lijkt geen weg meer terug
ik heb een pagina uitgescheurd
ik mis haar woorden
zo vaak gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was…
Vader Zijn !
hartenkreet
3.7 met 45 stemmen
6.684 Een kind krijgen
met de vrouw waar je van houdt
Dat is waar vader worden mee begint
Je kind te eten geven
en laten weten dat je van hem houdt
Dat is waar vader worden mee begint
Je kind geborgenheid geven
en zorgen dat ie je vertrouwt
Dat is waar vader worden mee begint
Je kind een toekomst bieden
en een zorgeloos bestaan
Dat is waar vader…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan lijk ik op de lente
en strooi een heldere
glans over de morgen,
ik voel me door
de balsemwind geborgen.
Soms,
heel soms,
verbeeld ik me de zomer,
ik kan de tijd met
mijn lach vertragen
en word als een vlinder
van bloem tot bloem gedragen.
Soms
voel ik me
zo onzinnig klein in iedereen.…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.
Zachtjes zucht het gras
om zoveel verloren warmte
en weent het talloze dauwdruppels
in een verkild ontwaken .…
Engel
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.857 Vechten had geen zin
moegestreden stapte ik een andere wereld in
sloot m'n ogen
daar waar engeltjes vlogen
onbezorgd zwevend in de nacht
tussen vallende sterren....zó'n pracht
doodstil
niets te horen
even voelde ik me verloren
totdat zij kwam
en me bij de hand nam
onder haar vleugels veilig geborgen
bevrijd van alle zorgen
fluistert ze…
Gezinsfoto
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
4.911 vervaagden tot grote onzin
Leven in de valse schaduw van goed gedrag
Moe ben ik om steeds te blijven ontkennen
Uit angst voor de waarheid weg te rennen
Iedere keer voor de schone schijn overstag
Schrille kreten van wanhoop na elke ontrouw
Goede voornemens bleven in 't niets verzanden
Het gezin zagen we in de prullenbak belanden
Geborgenheid…
Mezelf vergeten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.071 Vriendschappen hebben me geborgen,
me veel gezelligheid gebracht,
maar ook opgezadeld met zorgen,
die ikzelf nooit had bedacht.
Hoezeer ik me ook zal hechten,
aan de mensen om me heen,
ik zal altijd blijven vechten,
voor mezelf alleen.…
Vergeet Me Niet
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
4.377 Vergeet me niet
Hou me geborgen in je gedachten
Dan kan ik zonder bij je te zijn
Toch nog pijn en verdriet verzachten
Vergeet me niet
Als je vertrekt naar je nieuwe leven
Ik hoop dat waar je ook strandt
Je leven je veel geluk zal geven
Verlaat me niet
Door geen brieven te sturen
Laat me weten hoe het gaat
Al kan het even duren
Verlaat…
Onbereikbaar ....
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 De weg naar zee wordt wuivend begeleid
door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad
waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen
aan springend tij toevertrouwden, geven golven
nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust
Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk
op een granieten muur van onbegrip en waan
geen storm noch orkaan kan het harde…
Hallo meneer de Uil...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.045 ."
Dan voelde ik me zo tevreden,
geborgen thuiskomen in het verleden.
Opa duttend in zijn stoel,
mijn ouders samen op de bank.
Mijn zus en ik keken
naar de "Fabeltjeskrant".
Maar oma vouwde in haar eigen wereld
haar zakdoek op voor de honderdste keer.
Zij leefde in Alzheimerland met
haar eigen "Fabeltjeskrant"...…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Ik geef me over
aan de barmhartige
engelen der duisternis
waarin ik me onder
hun vleugels geborgen weet
en wind rond hun
meedogende handen
de draad van mijn liefde
die vanaf mijn morgenstond
de leidraad in mijn leven was.…
Gemoed een stapje voor
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.228 ik in je ogen kijk
voel ik me opgewekt
Overwoekert me jouw liefde
voelt mijn wereld zich perfect
In welke stemming ik ook ben
Als jij je mond open doet
verstevigt zich mijn zelfvertrouwen
Overwoekeren me jouw lieve woorden
die klank maakt alles goed
In welke stemming ik ook ben
Als jij je arm om me heen slaat
voel ik me meer dan geborgen…
"Dagen duren te kort"
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.717 Met jou naast mij ontwaken
voelt veilig en geborgen.
De tijd die we samen delen
gaat vliegensvlug voorbij.
Dagen duren veel te kort,
gaan te snel voor jou en mij.
Dus nestel je in m'n armen
mijn hart bewoon je reeds.
Jij bent een mooie droom ...
als ik wakker ben nóg steeds!…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.…
Dichtbij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.287 Wil altijd dicht bij ons blijven, lieve Heer
In vreugde, maar ook bij verdriet en pijn
Dat wij altijd geborgen bij U mogen zijn
Zie in Uw oneindige liefde op ons terneer.…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 zich
eigenhandig te versmallen
onderwijl liefde verdort
in hart en nieren
en in koudvuur
teneinde versteend
dreigt samen te vallen
*
zie hier desalniettemin
het vruchtbare zaad van morgen
in het harnas van de schijnbare dood
verban het zielloos verwachten
immers licht blijft
als het ware eeuwig
in het voortdurend ademen geborgen…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 Als takken zwiepen,
zoals wij eens liepen,
een hand in mijn zak,
de ander verstopt
in die van jou,
als wolken jagen
langs de lucht,
mijn stappen naast de jouwe
in vogelvlucht,
als auto’s razen over de weg,
als fietsers proberen
thuis te komen
voor de bui losbarst,
blijf ik me verwonderen
over mijn hand
in de jouwe geborgen…
hooglied voor moeder
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
695 ik proefde jouw zoenen als honing
jouw woorden dronk ik als wijn
jouw armen bouwden een woning
waarin ik geborgen mocht zijn
jij streelde steeds weg al mijn zorgen
jij koesterde mij teder en zacht
door jou geloof ik vandaag nog in morgen
jij schonk mij hoopvolle kracht.…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach
doet de harten troosten en waar de lichte adem
breekt, te rouwen in een ademloosheid en terugkeert
in de geborgenheid van een eindeloze regenboog.…
Komedie in mineur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Als rollen worden omgedraaid
wanneer het schuilgehouden leven
door de koortsdood is verkild,
in het geheim geborgen,
je als gastvrije ongewild
het onderduikerslot krijgt toegeworpen
kun je ten diepste
eenzaamheid, gedachteziekte, angst
je eigen maken,
kan leven in de dood
je wezen raken,
voel je het bonzend hart
van wie zich stil verborg…
Dichtbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Wil altijd dicht bij ons blijven, lieve Heer
In vreugde, maar ook bij verdriet en pijn
Dat wij altijd geborgen bij U mogen zijn
Zie in Uw oneindige liefde op ons terneer.…
VAN NACHT NAAR DAG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 Omhuld door versnipperd, mild schijnend licht,
geeft hij geborgenheid aan het stadshart.
Die glanzende druipsteenzuil vorst en tart
het verre duister, dat soms twinkelt of weerlicht,
houdt zijn spitse top krachtig opgericht
naar het hoge grottendak, ijl - nooit verhard.…