1231 resultaten.
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast het zwijgen van het puin
hij rolt wat verder, valt terug
tegen alles wat pijn doet en uit het leven
meegebracht
totdat ook hij zich vastklampt
mijn hart wordt
koud
en onrustig…
Slapende vrouw
poëzie
3.2 met 4 stemmen
3.548 De onrust en de lichtbewogen
ontvanklijkheid van hare trekken
zijn weggewist en overtogen
door maanlicht, dat in zachte plekken
gestort ligt over kruin en peluw —
en dekens die haar slaap bedekken
welven het maanlicht tot een landschap,
een keten die zijn tere bekkens
van zilverglans doet overstromen —
hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…
Gewoon wij samen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
997 Onrust, kriebels, verlangen naar jou.
Er komt zoveel boven.
Dit gevoel is zo fijn maar maakt me zo onzeker.
Moet me inhouden als ik je zie.
Ik zou je zoveel dingen willen zeggen.
Met je lachen, praten, vrijen...
Samen een strandwandeling maken "Gewoon wij samen"
Maar dan die verdomde werkelijkheid.
Ik zit hier en jij zit daar.…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de…
maan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 De zacht rode volle maan
neem ik onder mijn armen
mee naar binnen
doe er een kleedje om heen
hij is nu van mij
niemand mag hem meer zien
genoeg onrust is gezaaid
vooral bij mij
hij houdt zich stil
voor even
de splinters in mijn ziel
maan beschenen
nemen gigantische vormen aan
van draken en doders
worstelend
om het grote gelijk
dat niet…
Emo-beving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 gemakkelijk
Gevonden, een term
Om aan te geven
Dat de angst
Van de Groningers
Niet is terug te leiden
Tot de aarde die moe
Is van de miljarden
Kubieke meters gas
Die aan haar schoot
Onttrokken zijn -
Maar eerder zijn
Oorsprong vindt
Tussen de oren
Van diezelfde
Bescheiden grunnegers -
Was het nu een beving
Die alle onrust…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.821 Alleen de nachten brachten donkere portieken
en een onrustige slaap.
Niet de scherpe natuur van de zaag
wierp de man terug uit zijn dromen
maar de huiver van de boom
de in het hoofd van de man was aangeplant.
------------------------------------------
Uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Gaia is onrustig
De wind raast over 't land
120 km per uur
Blad verwordt tot zand
Elementen laten zich horen
Regen hagelt neer
Wortels uit aarde getrokken
Weergoden gaan tekeer
'De Goede Week' voor Pasen
'Witte Donderdag' 't laatste maal
'Goede Vrijdag' lijdensweg
We kennen het verhaal
Storm voor de stilte
Lijden voor verrijzenis…
De ogen wild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
659 jij wilde dat
ik galoppeerde
de ogen wild
en staart gestrekt
de zomer tegemoet
heb je in een late lente
ooit ontmoet we graasden
van het malse gras wist
niet dat jij een voorkeur
voor paardenbloemen had
ik schurkte in mijn stal
de onrust weg naar morgen
wilde met je draven weg
van alle zorgen in het stille
groen wat aandacht…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Per omnia saecula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei.
Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn.
Ik vlieg als een adelaar zo vrij. Goh, je bent in mij.
Soms huiver ik en verschijnt een monsterlijk mysterie.
Ik heb je echter lief! Dit is géén hysterie.…
strak langs de vloer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
726 dans je mijn
scherven nog fijn
kristallen tonen
verwonden je voeten
pijn is een maat
vereist concentratie
losheid gevangen
in haar achterban
de dans is voor twee
strak langs de vloer
door ontmoeting onrustig
in het knarsen van zand
de strepen
het vuil kwamen later
ruimte voor twee
werd gevuld met obstakels
al dansend verworven…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 in de kamer waar je ligt
de stilte
ademlozer dan jij
zo wonderlijk helder
het zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar…
Het klokgelui
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
565 weer hoorde ik
het volle geluid
van de kerkklokken
zij die uittraden
werden meegenomen
in de interferentie
van geluidsgolven
alleen het
stoffelijk zijn
werd uitgestrooid
over bos en wei
om dicht bij
de natuur te zijn
gevlaagd door de wind
die met lichte
onrust over dit
zielentransport
waar het vaak aan
communicatie schort
als…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de vloed.
Los van elk spoor rakend,
een vreemde wereld tegemoet.
Noem het de rede,
noem het de innerlijke stem.
Noem het herwonnen vrede,
met de storm waarin ik zwem.…
Aandringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 haar baasje doet zijn best
om zijn tranen te verbergen
vandaag dus een langere wandeling
langs de brullende zee
zij wilde wel eindeloos door
achter al die ballen van vriendjes aan
maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan
en probeerde zij het ook te ruiken
echter voelde zij alleen zijn onrust
zij bespeurde geen onraad aan de kust…
Het klassieke profiel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 ik kon niet langs
het klassieke
profiel van
je gezicht
waarvan het
voorhoofd
zijn afkomst al
jaren wist in de
neus en jukbeen
partituur van
voorgangers uit
het eerste uur
toch heb ook
jij het avontuurlijk
nomadische
bloed en de
onrust uit de
volksverhuizingstijd
waarin het leven
zich op ruwe wijze
presenteerde wat
men…
Beeldenstorm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.714 Als bladeren dansen de jaren van jouw bestaan
onrustig om mijn hoofd. Zo zichtbaar ongrijpbaar,
gekleed in vormen van ver weg. Nog niet klaar,
de tocht nog niet volbracht, maar we gaan
stilaan verder. De wegen die nooit meer kruisen
we wonen in dimensies, in onverwachte huizen.…
berusting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
2.456 ze woonde in het dal van pais en vree
zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden
obstakels werden, levenswijs, gemeden
en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee
de kater op haar schoot had geen idee
van onrust uit een sluimerend verleden
de bange blikken, schijnbaar zonder reden
hij onderging haar strelingen gedwee
ze vond haar weg, manmoedig,…
GEWENST PERSOON
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.050 want kinderen die wat wilden
kregen ongenadig voor hun billen)
de burgerman genietend van
comfortabel huis met ruime tuin
koos liever het ruime sop plakte
Angolaposters ’s nachts en stickers
met rood doorstreepte dictatuur
van Griekse militairen zag lede toe
dat Amsterdams klootjesvolk gevoed
werd met krenten rond het Lieverdje
de onrust…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
39 gewoon verdwijnen in de nevel
waar stilte de kern is van
het verlangen, zwijgen
met de wetenschap
dat onrust
de twijfel voedt met onzinnige
discussies, dialogen die
in een onwetende taal
worden geëtaleerd
als waanzinnige
waarheden
opgaan in de nevel, waar iedere
verte de liefde dichterbij
haalt, de ware stem
zich laat horen
waar…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Was dat geen zenuwtrek
Die je onrust haast verried?
Ligt er onder deze maskerade
Een diepe leegte niet?
Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?
Ligt het soms verborgen,
Onder zware druk gezwicht
Ben je wat wás vergeten
Door dagelijks gestrenge plicht?…
Lief de tijd is voorbij
gedicht
2.9 met 57 stemmen
20.831 lief, de tijd is voorbij,
er zullen geen stemmen meer wonen
in mijn hart
geen vogels boven het koren
geen lam in de wei
en geen onrustig waaien
in mijn oogopslag
geen kraaienest in de mast mijn dag
om naar je uit te kijken
geen golven breken nu meer
aan het strand van je naam
geen schelpen als lege open handen
liggen aan het strand van mijn…
Minnaar
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.463 de koele morgen van augustus
sluipt zachtjes naar binnen,
jij draait je, zacht kreunend,
op je zij, je oogleden trillen
want vol van zoete dromen
een zwartgrijze bromvlieg
zoemt langs de gordijnen,
onrustig zoekend naar de
mooiste en helderste plek
in het ochtendlicht
ik leun op mijn elleboog,
kijk op je neer en laat
mijn ogen dwalen…
Die moet er hóógnodig even tussenuit....
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.222 Gooi benzine in mijn tank
neem slechts noodzakelijke mee
Voel een ongekende vrijheid
die zich van mij meester maakt
Niets dat mij weerhoudt
niets dat mij meer raakt
Mijn gevoel wil ik slechts volgen
zonder navigatie of wegenkaart
Wie weet dat dan mijn onrust
op een dag eindelijk bedaart
Het eeuwige presteren en moeten
breekt mij zo…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 Ik droom er van met jou te gaan
door zonnige weiden
hand in hand in de jonge zomer
en mij te verblijden
dansend op een regenboog
van gouden tinten,
midden in je stralende aura
Ik wil in je ogen kijken,
peilloos diepe meren,
zoekend naar de beelden
die je van mij bewaart
Luisterend naar je zoete stem
die de onrust bedaart,
de kilte verdrijft…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap
mijn ziel weegt goede morgen
met welterusten door elkaar
gevoel en onrust…
Mijn dochter
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.367 Onrustig loop ik recht en dwars door 't huis.
En zou ze in paniek kunnen ontwijken?
En zou ze mij op tijd kunnen bereiken?
Zodat ik haar kan redden van 't gespuis.
Ik ga naar bed, ik kan het niet meer aan.
De uren kruipen, terwijl ze anders vliegen.
Ik ben mezelf doorlopend aan 't bedriegen.
En toch heb ik het licht toen uitgedaan.…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Het huis waar ik een kamer had
was doorgaans stil de hele nacht;
hooguit een muis die onrust bracht
of iets van buiten uit de stad.
Maar soms weerklonk een roep
om hulp door alle kamers heen,
over een gestalte op de stoep
die iemand haalde naar het scheen.…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde dichter,
of weeg ik zwaarder, maakt de last niet lichter,
voor mijn passie voor de dubbelfluit, ik bespeel
de onrust…