Alle inzendingen over onrust

1231 resultaten.

Sorteren op:

bloemlezing in de tuin

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 747
baart die zich niet kunnen weren tegen de bewegingen van het water wanneer wolken stil liggen en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam het oor leeg, naast het zwijgen van het puin hij rolt wat verder, valt terug tegen alles wat pijn doet en uit het leven meegebracht totdat ook hij zich vastklampt mijn hart wordt koud en onrustig…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
De onrust en de lichtbewogen ontvanklijkheid van hare trekken zijn weggewist en overtogen door maanlicht, dat in zachte plekken gestort ligt over kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven…

Gewoon wij samen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 997
Onrust, kriebels, verlangen naar jou. Er komt zoveel boven. Dit gevoel is zo fijn maar maakt me zo onzeker. Moet me inhouden als ik je zie. Ik zou je zoveel dingen willen zeggen. Met je lachen, praten, vrijen... Samen een strandwandeling maken "Gewoon wij samen" Maar dan die verdomde werkelijkheid. Ik zit hier en jij zit daar.…
Liselore22 november 2011Lees meer >

Zie

netgedicht
1.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.983
lees een boekje over bomen: zie zijn lot in wintertooi, toch zal er weer kleur op komen lentegroen het mooiste mooi lees een boekje over pauwen: zie zijn wanhoop als hij ruit, toch komt er weer zelfvertrouwen straks een verenvolle huid lees een boekje over zeeën: zie zijn onrust bij een storm, toch golft hij straks weer tevreeën na de…

maan

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
De zacht rode volle maan neem ik onder mijn armen mee naar binnen doe er een kleedje om heen hij is nu van mij niemand mag hem meer zien genoeg onrust is gezaaid vooral bij mij hij houdt zich stil voor even de splinters in mijn ziel maan beschenen nemen gigantische vormen aan van draken en doders worstelend om het grote gelijk dat niet…
KeesJan Plomp6 september 2012Lees meer >

Emo-beving

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
gemakkelijk Gevonden, een term Om aan te geven Dat de angst Van de Groningers Niet is terug te leiden Tot de aarde die moe Is van de miljarden Kubieke meters gas Die aan haar schoot Onttrokken zijn - Maar eerder zijn Oorsprong vindt Tussen de oren Van diezelfde Bescheiden grunnegers - Was het nu een beving Die alle onrust…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.821
Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap. Niet de scherpe natuur van de zaag wierp de man terug uit zijn dromen maar de huiver van de boom de in het hoofd van de man was aangeplant. ------------------------------------------ Uit: 'Zo is de zee', 2001.…

Storm

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Gaia is onrustig De wind raast over 't land 120 km per uur Blad verwordt tot zand Elementen laten zich horen Regen hagelt neer Wortels uit aarde getrokken Weergoden gaan tekeer 'De Goede Week' voor Pasen 'Witte Donderdag' 't laatste maal 'Goede Vrijdag' lijdensweg We kennen het verhaal Storm voor de stilte Lijden voor verrijzenis…

De ogen wild

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
jij wilde dat ik galoppeerde de ogen wild en staart gestrekt de zomer tegemoet heb je in een late lente ooit ontmoet we graasden van het malse gras wist niet dat jij een voorkeur voor paardenbloemen had ik schurkte in mijn stal de onrust weg naar morgen wilde met je draven weg van alle zorgen in het stille groen wat aandacht…
wil melker26 oktober 2008Lees meer >

lente in november

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
als ik in de dood het verderf niet kan vinden en klokken luiden verdoemenis dan weet mijn oude jas dat de huid geborgen is in een vals gelaat patronen liggen stil te wenen tegen de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart overheerst het rectale brein dat van onrust zich bevuilt met dagen die schrijnend het lot willen bepalen toch…
elze1 november 2015Lees meer >

Per omnia saecula

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Onrust en wellust verdwijnen snel, zelfs in mei. Wij zijn één. Het hinnikt hier... Ja, een eenhoorn. Ik vlieg als een adelaar zo vrij. Goh, je bent in mij. Soms huiver ik en verschijnt een monsterlijk mysterie. Ik heb je echter lief! Dit is géén hysterie.…

strak langs de vloer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
dans je mijn scherven nog fijn kristallen tonen verwonden je voeten pijn is een maat vereist concentratie losheid gevangen in haar achterban de dans is voor twee strak langs de vloer door ontmoeting onrustig in het knarsen van zand de strepen het vuil kwamen later ruimte voor twee werd gevuld met obstakels al dansend verworven…
wil melker20 oktober 2005Lees meer >

schaduwen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
in de kamer waar je ligt de stilte ademlozer dan jij zo wonderlijk helder het zwijgen in de diepte van de dood gesloten smalle lippen roerloze handen huizen niet meer in onrustigheid zonlicht zeeft door de ramen een briesje strijkt langs je slapen en ik zie het kind dat ik was onder een lange schaduw in de kiem gesmoord ondoordringbaar…
J.Bakx23 april 2023Lees meer >

Het klokgelui

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
weer hoorde ik het volle geluid van de kerkklokken zij die uittraden werden meegenomen in de interferentie van geluidsgolven alleen het stoffelijk zijn werd uitgestrooid over bos en wei om dicht bij de natuur te zijn gevlaagd door de wind die met lichte onrust over dit zielentransport waar het vaak aan communicatie schort als…
wil melker16 september 2024Lees meer >

Koersloos

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
Een geest niet meer te bedaren, waarin de onrust steeds hoger rijst. Langzaam water makend, mee met de vloed. Los van elk spoor rakend, een vreemde wereld tegemoet. Noem het de rede, noem het de innerlijke stem. Noem het herwonnen vrede, met de storm waarin ik zwem.…
Pitsikato17 augustus 2026Lees meer >

Aandringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
haar baasje doet zijn best om zijn tranen te verbergen vandaag dus een langere wandeling langs de brullende zee zij wilde wel eindeloos door achter al die ballen van vriendjes aan maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan en probeerde zij het ook te ruiken echter voelde zij alleen zijn onrust zij bespeurde geen onraad aan de kust…

Het klassieke profiel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 502
ik kon niet langs het klassieke profiel van je gezicht waarvan het voorhoofd zijn afkomst al jaren wist in de neus en jukbeen partituur van voorgangers uit het eerste uur toch heb ook jij het avontuurlijk nomadische bloed en de onrust uit de volksverhuizingstijd waarin het leven zich op ruwe wijze presenteerde wat men…
wil melker8 februari 2022Lees meer >

Beeldenstorm

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.714
Als bladeren dansen de jaren van jouw bestaan onrustig om mijn hoofd. Zo zichtbaar ongrijpbaar, gekleed in vormen van ver weg. Nog niet klaar, de tocht nog niet volbracht, maar we gaan stilaan verder. De wegen die nooit meer kruisen we wonen in dimensies, in onverwachte huizen.…
Kees Keizer8 december 2003Lees meer >

berusting

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.456
ze woonde in het dal van pais en vree zo ogenschijnlijk innerlijk tevreden obstakels werden, levenswijs, gemeden en ’s middag dronk ze kalm een kopje thee de kater op haar schoot had geen idee van onrust uit een sluimerend verleden de bange blikken, schijnbaar zonder reden hij onderging haar strelingen gedwee ze vond haar weg, manmoedig,…
Daan de Ligt16 augustus 2005Lees meer >

GEWENST PERSOON

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.050
want kinderen die wat wilden kregen ongenadig voor hun billen) de burgerman genietend van comfortabel huis met ruime tuin koos liever het ruime sop plakte Angolaposters ’s nachts en stickers met rood doorstreepte dictatuur van Griekse militairen zag lede toe dat Amsterdams klootjesvolk gevoed werd met krenten rond het Lieverdje de onrust…

verdwijnen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 39
gewoon verdwijnen in de nevel waar stilte de kern is van het verlangen, zwijgen met de wetenschap dat onrust de twijfel voedt met onzinnige discussies, dialogen die in een onwetende taal worden geëtaleerd als waanzinnige waarheden opgaan in de nevel, waar iedere verte de liefde dichterbij haalt, de ware stem zich laat horen waar…
elze8 november 2026Lees meer >

Is die zoen van jou wel echt?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Was dat geen zenuwtrek Die je onrust haast verried? Ligt er onder deze maskerade Een diepe leegte niet? Of is het wezenlijke dat ik van je ken Of denk te weten Zo vervormd door de tijd Dat het is vergaan, versleten? Ligt het soms verborgen, Onder zware druk gezwicht Ben je wat wás vergeten Door dagelijks gestrenge plicht?…

Lief de tijd is voorbij

gedicht
2.9 met 57 stemmen aantal keer bekeken 20.831
lief, de tijd is voorbij, er zullen geen stemmen meer wonen in mijn hart geen vogels boven het koren geen lam in de wei en geen onrustig waaien in mijn oogopslag geen kraaienest in de mast mijn dag om naar je uit te kijken geen golven breken nu meer aan het strand van je naam geen schelpen als lege open handen liggen aan het strand van mijn…

Minnaar

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.463
de koele morgen van augustus sluipt zachtjes naar binnen, jij draait je, zacht kreunend, op je zij, je oogleden trillen want vol van zoete dromen een zwartgrijze bromvlieg zoemt langs de gordijnen, onrustig zoekend naar de mooiste en helderste plek in het ochtendlicht ik leun op mijn elleboog, kijk op je neer en laat mijn ogen dwalen…
Tjoke6 augustus 2007Lees meer >

Die moet er hóógnodig even tussenuit....

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Gooi benzine in mijn tank neem slechts noodzakelijke mee Voel een ongekende vrijheid die zich van mij meester maakt Niets dat mij weerhoudt niets dat mij meer raakt Mijn gevoel wil ik slechts volgen zonder navigatie of wegenkaart Wie weet dat dan mijn onrust op een dag eindelijk bedaart Het eeuwige presteren en moeten breekt mij zo…
JP10 augustus 2007Lees meer >

Met jou

hartenkreet
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.581
Ik droom er van met jou te gaan door zonnige weiden hand in hand in de jonge zomer en mij te verblijden dansend op een regenboog van gouden tinten, midden in je stralende aura Ik wil in je ogen kijken, peilloos diepe meren, zoekend naar de beelden die je van mij bewaart Luisterend naar je zoete stem die de onrust bedaart, de kilte verdrijft…
troebadoer3 december 2007Lees meer >

Het zelf

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 876
woorden zinnen buigen verlaten zwijgende mijn hart een stukje van mijn ware zelf onthult mijn echte ware zijn zo ergens tussen grijze cellen worstel ik met mijn en dijn mondig mensje tussen goed en ook een beetje kwaad ik en de ander wroeten mij in een slapeloze slaap mijn ziel weegt goede morgen met welterusten door elkaar gevoel en onrust…
Rikus Kiers19 februari 2008Lees meer >

Mijn dochter

hartenkreet
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.367
Onrustig loop ik recht en dwars door 't huis. En zou ze in paniek kunnen ontwijken? En zou ze mij op tijd kunnen bereiken? Zodat ik haar kan redden van 't gespuis. Ik ga naar bed, ik kan het niet meer aan. De uren kruipen, terwijl ze anders vliegen. Ik ben mezelf doorlopend aan 't bedriegen. En toch heb ik het licht toen uitgedaan.…
Areth11 juni 2008Lees meer >

Auschwitz

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Het huis waar ik een kamer had was doorgaans stil de hele nacht; hooguit een muis die onrust bracht of iets van buiten uit de stad. Maar soms weerklonk een roep om hulp door alle kamers heen, over een gestalte op de stoep die iemand haalde naar het scheen.…
Porter19 september 2008Lees meer >

Ziende blind

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 583
ging in vlucht van mond tot mond, voorbij te glijden als witte zwanen, ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en doof, verstijven we in onze wanen in de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de blinden zieners of ben ik een blinde dichter, of weeg ik zwaarder, maakt de last niet lichter, voor mijn passie voor de dubbelfluit, ik bespeel de onrust…
pama8 januari 2009Lees meer >