994 resultaten.
In het waaien van de vroege kindertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 bonken in haar borst
ook al weet zij dat Gij
bij haar zijt
aan weerszij der wereld
geplaatst
zij klimt naar boven
om op de rotsen te gaan staan
benee de
zee ‘t mulle zand
zij bijt met haar voortand
een wond in haar lip
gure wind
strooit zout in de mond
schemering donkert de lucht
sterren huivren in de wijde
rimpelige…
EEN HALVE EEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
747 Een halve eeuw , dat lijkt een hele tijd
Maar vijf keer tien lijkt niet zo veel
Bewaar alleen het allerbeste deel
En niet de uren van angst en spijt
Verman, de beste jaren komen nog
Ervaring is met geen geld te koop
Laat uw energie de vrije loop
Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog
Plan en doe vooral je eigen ding
De lat moet echt niet…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.
Wel zie je de charme van het ouder zijn,
een rijpingsproces zoals bij goede wijn.
Plus heel wat levenservaring en verstand
en dat mag met GROTE DIKKE LETTERS in de krant.…
Kwelgeestig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Van dat wat bij mij binnenkomt
Het is alsof ik een gekookt eitje leg
Die ik losjes uit mijne hand pomp
Doorgaans zonder water op het hoofd
Dat hoort bij de arbeidende klasse
Die van vrijelijk denken wordt beroofd
En waar beleggers hun handen in onschuld wassen
Het zweet bij een dichter is uniek
Als het al zover komt, van binnenuit de rimpels…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 als een verlaten open zee golft
de nacht een koude rimpel op het dak
de maan speelt een lichte vlek
tegen de zware schoorsteen,
hoge steven in een donkere vloed
van pannen opgeheven.
bleke schijn zoekt ruimte op de kap
en zakt dan traag in golvende slagen
zonder omkeer gewichtloos strak
over het kort hellend vlak.…
Nieuwe omheining
hartenkreet
4.8 met 33 stemmen
1.238 vallen
Eerst nog steen voor steen
Dan opeens wandel jij binnen
Boem boem boem boem boem
De hele muur in één keer weg met vrolijk bij-gezoem
De hele weg is vrij nu
Vrij van steen en heg
Ik dans in mijn nieuwe ruimte
Loop een nieuwe weg
Plek voor nieuwe bruggen
Van puur en levend hout
Terwijl het hart verjongt
Worden rimpels…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 lang heb ik
je gezicht
kunnen lezen
juist de vele
stukjes leven
die zich dan
goed laten zien
want niet alles
wordt in rimpels
vergeten
die groeven
gaan dieper
dan verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding…
Zoeken en twijfel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 Misschien alleen de rust van ademende wind
het ruisende briesje
dat de rimpeling over watervlakte trekt.…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 De grond spreekt stroef maar rechtstreeks,
een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap.
Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.…
Taalbad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 koket
Versmelt in vers en sonnet
Met een vermeend gemak
De mist is zijn dekmantel
Hij draagt het alfabet naar elders
Ontkurkt het bewaard gedicht
In een roes, een waas van taal
Zwelt het uit zijn vlies
De pasgeborene geeft geen kik
Ondertussen blijft het raden
Naar zijn loom gevecht
Met de spiegel die hem bespot
Met oogwal en pens en rimpel…
Inval
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.310 fantaseren heet
schilderij in schilderij
het beweegt tot acrobatisch woordgespeel
ik dep mijn kwast in een zomermeer
en scherp de glans
van druppels in een kelk
de honing wijst zoete spelingen
naar het hart van vingerlicht gekras
de pen met schutterskwaliteit
spreekt aan
het verlangen de liefde
de sterren in de stilte van het maanlicht
rimpels…
TOEN JE STIERF.
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.180 Ik heb nog heel lang aan je bed gestaan
je rimpelige wangen nog één keer gekust
je was bezig aan je laatste reis
en helemaal op, totaal uitgeblust.
Je kon in het verpleeghuis niet wennen
en het alleen zijn kon je niet aan
je had nog één grote wens, en
dat was om naar vader te gaan.…
Lichaamstaal
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.654 De rimpels op je voorhoofd verraden jou gepeins
In je ogen kan ik lezen of het waarheid is of veins
Door je wangen kan ik meten of je lief bent of een kreng
Aan je neus kan ik aanschouwen of je gul bent of een krent
Je mondhoeken vertellen hoe je echt van binnen bent
Door je vingers kan ik weten of jij het harde werk kent
Als je schouders hangen…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Ze mijmert wat in het zachte zonlicht
welk haar vale gezicht rimpelig beschijnt
versleten wrijft ze over de leuning
het oude houten bankje toont in aanzicht
de gelijkenis van een beleefd leven...…
De andere kant van de stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 herinneringen
vervagen langzaam in de tijd
slechts het verlangen naar de liefde
doet hem leven
Aan de andere kant van de waterlijn
waar de oceaan begint
daar waar het wonder en de dromer
weten dat de laatste dans
de dans der liefde zijn zal
daar zal de bloem niet meer verwelken
Een oude man
sluit bedroefd zijn ogen
de rimpels…
Tussen wijde leden
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
965 normaal
doch zijn gebruikelijk omrand
met een dunne harige heg
nog beschermend, echter vaal
het zegt iets over mijn ogen
en de sprekende klank
waar van ik verhaal
let wel, ze begaan niet zomaar
een willekeurige weg
zonder inspanning wordt u tevens:
gewogen, bewonderd,
dan wel, middelpuntvliedend,
naar mijn verte gezogen
de rimpels…
PieeeeeP
hartenkreet
3.0 met 46 stemmen
3.846 zoemmmm Pieeeep
De machine naast je bed stelt gerust
Je wit gezicht met die blauwe ader
Alles is er nog, maar oud en onbewust
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Je borst gaat op en neer
Even een trilling door het zakje water
Ik weet dat je vecht, alsmaar weer
Pieeeep zoemmmm Pieeeep
Maar ook dat het stopt… eens… ooit
Je broosheid, je dunne vel met rimpels…
Zoeken naar woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.566 waarheid heen
De weg ernaar toe vind ik niet
Ik probeer het te zingen
Maar ik mis de muziek in het lied
In mijn hoofd is het glashelder
Duidelijker dan ik kan omschrijven
Want wanneer ik het probeer
Lijkt alles uiteen te drijven
Alsof ik kijk in helder water
En mijn gevoelens weerschijnen
En als ik ze probeer te vangen
Zie ik ze in de rimpels…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 Ik zie de lelies in galop
over het rimpelende water gaan
en forellen op een vlonder staan
De druppels verkleven zich tot slokken
niets en alles wordt dwaas en driest
een klok slaat twaalf voor één en bevriest
de tijd. Ik wankel en val de dag in brokken
snor als een poes en niet veel later
nadert van verre een gretige kater.…
Tegen de klok in
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.367 En daarna: van je handen
rimpelig verval en herfstigheid
zacht aan mij rakend.…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De zon der nacht kwam uit de bergen klimmen,
En zoomt met zilver de afgedoolde wolken:
Het water wentelt ze in zijn blanke kolken,
En doet ze in kabbelende rimpels glimmen;
Door 't glanzend bergwoud dolen doffe schimmen,
Die, slank en trillend, bos en berg bevolken...…
Mingelen op de wip!
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.616 hij die voor ons sjoemels knibbels ritsels euvel duidt
in beeld integer tegelijkertijd kan rimpelen en twinkelen
ijlings bijpraat terwijl haagse belletjes toch rinkelen
met d'ogen knipperend ruim twintig jaar politiek ontsluit
buiten beeld Binnenskamers is hij doorgaans aan het kringelen
wij spreken nu uiteraard over de enige echte Ferry Mingelen…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 het ijs smolt niet
voor het vuur van mijn verdriet
dus voetje voor voetje,
breekbaar als glas
laat ik achter mij,
wat vroeger was
mijn verdriet en pijn
slechts een vage rimpeling
in het troebele water van de zee
waarin ik vroeger zwom
maar niet verdronk...…
Tijd
gedicht
3.7 met 23 stemmen
16.008 Dat rimpels in het vel van wie
je liefhebt mooier vouwen ook
dan die van jou, hoezeer ze
lachen naar elkaar. Een kind
een duur horloge mag, voor
het de tijd kan lezen.
Zullen we een eind gaan wandelen?
Waar naartoe?
Nergens naartoe.…
Dichter bij de bron
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
597 Een rimpeling in zachte ogen
waar het levenswater uit
zuivere liefde stroomt
Ze spreken een zelfde taal
als die van de waternimf die
aan de rand van mijn geheim woont
dat diep in het hart verscholen ligt
en alleen toegankelijk is
voor de zachtmoedigen en
voor de stille zielen
Hier ontspruit mijn oorsprong
de dans die het leven verbeeldt…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel…
Speel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 speel en klim
klim in bomen
laat de zon maar naar je komen
gooi je voeten in de lucht
volg je sproeten tot een zucht
van jeugdig blij beleven
speel maar
zie de schittering van vocht
een nat verleiden dat jou zocht
zo'n zomerspiegel van kristal
het kleurt de dag om bovenal
zijn diepte door te geven
in schaterende rimpels…
nachtzee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 de zee kwam als een rimpelend vel
naar het strand toe glijden
mantels dekten momenten gedachten
sloegen over het talmen een lange golf
de zee vloeide uit de open ruimte van de hemel
zee veegde tijd aan
plooide die tot ruisende ogenblikken
geduldig uitlopend in dunne zomen
de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid
naar het strand toe…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…