911 resultaten.
JOUW EIGEN LEVEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.117 gegeven
van jongs af aan wist je je eigen weg te gaan
wij dachten en wisten laat haar maar begaan
toch is er een keerpunt gekomen
waarvan wij nooit konden dromen
je hebt je onder behandeling gesteld,
dat heeft je afkicken wel enigszins versneld
nu heb je uitdrukkelijk gevraagd jou te vergezellen,
want het eenzame verblijf begint zwaar te tellen…
Sierui
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Enkele tellen later worden we weggeblazen.
We weten niet welke richting
mijn zussen ben ik ook kwijt gespeeld.
De ene vliegt ver, de andere wat dichter.
Wij zijn de vruchten van onze moeder.
Nu hebben we zelf een opdracht,
een gezin met vele kinderen stichten.
Ik land op een zachte bodem,
ergens niet ver van mijn moeder.…
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 riet,
hij verlicht de houten huisjes
die langs het graspad staan
hij moppert nooit, behalve als
je stenen naar hem gooit dan
staat hij stil, geeft met een lampje
aan dat hij niet verder wil en
roept met scherpe piep om hulp
hij werpt z’n schitterend schaduwspel
op onze mooie moestuin lapjes
hij hakt de groenten in een niet
te tellen…
dat jij van harte leven mag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 jij geniet
van de schoonheid die jij ziet
in al die mensen om jou heen
die jou vieren om wie jij bent
in dat wat jij doet of juist laat
voor jouw jaardag wens ik jou
mooiste nieuwe herinneringen
die jij maken en ervaren mag
in of door de liefde gedreven
van ieder die jouw leven deelt
vol van de persoonlijke passie
die zo elke seconde tellen…
Dropshipper
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 megatonnen toys 'r us
aan boord
bij bab-el-mandeb aan de
rode zee
een lichtpijl schiet maar toch
nog wordt vermoord
door hoeti's van rebellenclub oman
met groeten uit het rijk van teheran
isis al qaeda as van het qaad
de lange arm vol drones uit isfahan
Dan toch maar veilig op je zolderkamer
van uur tot uur koortsachtig
blijven tellen…
laat mij maar
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
372 ‘anyhow’
wat je onherroepelijk
(in je schoot geworpen) krijgt
is nooit wat je van te voren
heel graag hebben wou
dus om nou te blijven beweren
dat je blij moet zijn
dat je dit leven hebt
gekregen
dat je gezegend
bent (als in ‘zijn’)
dat jij op deze aarde
ronddoolt
als de zoveelste halvezool
proberen we blaadjes en gaatjes te tellen…
Footprince
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
331 Bescheiden kwakers en
roepers in woestijnen
van Veluwe en omgeving,
waar wij bij het oversteken
enkel op onze tellen passen
van wilde wolvenstreken,
zijn blij met de footprints
van die prins onder de ganzen.
Moge zijn witte winterkleed
permanent blijven glanzen!…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.
Een adem wit, een stilte die resoneert,
in winters greep, melancholisch en puur.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 We tellen de handen die bedden verschonen,
maar mantelzorgers dragen te zware lasten.
Vrijwilligers gezocht, de gaten worden groter,
een stille storm die door de straten raast.
Maar kijk naar de horizon, de lucht is nog open.
De kaarten liggen schudbaar op de plank.…
Snoepen van ’t komende
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
153 enfin, soo tellen de daghen
haer selven door den herfst
naer de verkoelinghe
van eenen witten vorst
ick soude mij moghen verheughen
op de feestdaghen,
en daermede lessen
dien vereensaemden dorst
hoe ’t oock sij,
mijne maghen sullen
heerlyckheden draghen…
de mooiste (1)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 hij pakt het kleinste boek
de mooiste van Emily
hé Emilia! de naam van
zijn moeder
hij weet niet wat
de mooiste van Emily zijn
het zijn gedichten korter
dan een verhaal mooi!
hij weet nog niet dat zij
zich opsloot om vrij te zijn
hij weet alleen dat hij mooi
drie dagen eerder vrijkomt
als hij de mooiste van Emily
Dickinson heeft…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 In de koele en verzielde toon
Staan de dingen stil en schoon
Dingen zonder naam, maar zo vertrouwd
Dat wij geen behoefte voelen
Hen met namen te bedoelen,
En geen klokken tellen tijds verloren goud...…
't jaar
netgedicht
3.5 met 62 stemmen
16.991 diep snuivend
door het bos lopen
lentegeuren keuren
lentekleuren geuren
voorzichtig de knopen
van je jas losmaken
kijken hoe het gras groeit
samen luisteren
naar het kleine meisje
dat gevoelig is
voor ontluikend groen
zomersproeten tellen
op een verbrand gezicht
zus bedelven onder de zonnebrand
pa ingraven terwijl hij slaapt
twintig…
het blijft behelpen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
4.889 ogen
bij ons opstaan
om weer verder te gaan
ze zag dat ik haar onrust zag
en zei trek je niks aan van mij
overal waar ik langs ga
is iedereen er gewoon niet
schijnbaar weg en dood
kan ik voor mijn goed fatsoen
niet meer naar binnen
ik weet alle dagen niet
wat daarmee te beginnen
onbeholpen wat uit te brengen
paste ik maar op mijn tellen…
Moment voor onszelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 Als je dus werkelijk bij ons mee wil tellen,
ook al draag je nog zo'n exotisch kloffie;
echt meedoen laat ik je het meteen vertellen:
zucht dan met ons: "wat een lekker bakkie koffie".…
nergens spijt van
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
3.756 zicht
als overmorgen al kon bestaan
de examens aan het meer
waar gulzig de zon werd genoten
het hoofd op een bed van boeken
in dromen de primus van de klas
ongemerkt kinderschoenen ontgroeiend
dat waren hem nog eens tijden
al denkt niet iedere vlieg zo
ontvleugeld en potig ontleed
om vervolgens op bezoek bij de spin
bibberend af te tellen…
Couveuse
hartenkreet
2.6 met 23 stemmen
2.550 Huisje van glas
tellen van dagen.
Het liefst had
ik dat huisje
kapot geslagen.
Thuis was je kamer
allang klaar.
Een lege wieg
onwennig en raar.
Kind van ons hart
kom nou maar.
Huisje van glas
door veel operaties
bijna elk jaar voortaan.
Leerde jij toch snel
op eigen benen staan.…
miesie van hesewiek
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
929 me skilt ende bertrouw
siet ghie mie anne
dun ernst maoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe unne ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
die klostertuune
onrinkt oewe siele
alwaere ut oe self
ut is er so stille…
niet onvoorwaardelijk
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
618 vereffenen had
Een baviaan kan je lijstjes van plaatsnamen
en kleuren van staatsvlaggen laten aframmelen
Hij wou wel eens lachen
maar de wereld er één van 'slechte clowns'
met hun neiging
alle droefenis om hen heen weg te lachen
Hun onwil tastte hem aan
tot in zijn spieren en hij liep er stijf van
en zijn verlamde tong kon maar tot drie tellen…
Bah, een uitglijder!
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.600 Toch was het onlangs al te laat
toen een verse berg hondenpoep in mijn straat
een voet van mij listig wist te strikken
terwijl ik met verre dromerige blikken
even heerlijk van alles was afgeleid
mijlenver van mijn gewoonlijke waakzaamheid
Het werd gelijk een ranzig feest
want omdat het zo'n flinke hoop was geweest
gleed ik nog een paar tellen…
Klein erfenis,
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
584 Aan de zoom van bos en akkerrand,
ongelijkheid rug aan rug op de mentale
barricaden gestreden in de vele zinnen
van een enkele oogopslag, uiteindelijk met
lege handen de dotters tellen aan de waterkant,
waar dove netels, uniek in hun soort,
zich naar nieuwe wet en zin vertalen en
zittend op de blaren zijn achterhaald,
ergens tussen de…
JE EIGEN BREIN, JE EIGEN ZIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 Je voelt de aanraking van een bekende onbekende
de dood praat op je in, bewerkt je
speelt geraffineerd in belangstellend te zijn
Ik tel tot tien...en denk
"ik ben geen dom blondje of achterlijk Bartje
want dat betekent het einde
maar uiteindelijk wil ik steeds 'n begin"
Ik begin dan maar voor m'n eige
ik en mijn geesten
nou die tellen…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 zwart en wit in mijn gedachten zijn
al praat ik wartaal, schimmig grijs
Wil jij af en toe letters laten dansen
vertellen wat ik allemaal nog wél kan
verhalen over ooit geboden kansen
spontaan samen lachen om nu en dan
Wanneer die tijd is aangebroken
en ik het niet meer helder kan zien
plotseling dierbare spullen kwijtraak
niet meer kan tellen…
Eloge du Tarot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 "Numerologisch tellen uw gelegde kaarten 'drie'.
Wees dan crea en bea, ontwikkel uw innerlijk magma".…
RasPoetin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Humus voor Bokito,
Vrouwen tellen er nog tot tien.
Roffelen op de borst,
Maakt plaats voor megalomane fixatie.
Badplaats Sotsji overwintert voor 40 miljard,
Een potje Risk materialiseert in Krim annexatie.
Oekraïne laat zich intimideren,
Ingrijpen in het pro-Russische oosten durft men niet.…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 , afijn een heel gedoe
spelende kinderen rennen door het rulle zand
een strandbal ploft neer op een ingesmeerd lijf
een zakje friet met mayo gaat van hand tot hand
terwijl de frikandel nog in het frituurvet drijft
onze oosterburen zijn ook weer eens in het land
afgebakende gebiedjes als territoriumdrift
de gegraven kuilen zijn niet te tellen…
BENOORDEN DE MOERDIJK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.491 Benoorden de Moerdijk
Daar zitten de tobbers, al welgesteld,
In tuin en kantoor zich af te zonderen,
En tellen geld.
Benoorden de Moerdijk
Daar wonen de sufste rijken,
Ze noemen zich vrij of roemen zich vroom.…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 En nachten
die zweterig dubbel duren, tobben, die de laatste was ophangen,
verlofdagen missen en wijzertikken tellen. Hier rust dit huis.…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Elk uur en zelfs seconden tellen mee,
ook dat snoeiharde schot voor de boeg,
of 's nachts toorn van leven dat gegeven.
Soms is een dag een presenteerblaadje
een verrukkelijk aanblik thee met kaakjes,
dan weer meester van elke vierkante meter.…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Elke dag liggen er van die lammeren klaar
om 's nachts te tellen , bij volle en reizende
maan, bij het zien van al die verre sterren.
Vandaag dus even niet of juist denken aan
dagen van hunkeren en liefde keer op keer.
In hand en hart ligt nog smart, die laatste groet
die ons steeds weer fragiel herinneren doet.…