1156 resultaten.
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
's anderendaags haakte
ik af van de draad
van de content die ook
qua vorm terugboog
naar het donkere bloed
in mijn lippen
en om misverstand
te voorkomen
stuurde ik per expres
een spoedmail
'vlinderlippen zijn
rozen van vlees…
Morgen begint nu
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
437 Het vlees vertraagt, de uren wegen zwaarder,
elke beweging is een moeizame winst.
Ik heb de grens van de jaren leren groeten;
het lichaam schikt zich in zijn eigen herfst.
Maar de ochtend duldt geen lijdzaam wachten.…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 De kamers van het vlees zijn stil en blind,
totdat een adem door de keel zich vormt,
een eerste grens die door de chaos stormt,
waarna in de mond het eerste zicht begint.…
ROMMELDAMS KANNIBALISME?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Heer Bommel eet vlees van allerlei dieren.
Dat mag hem als beschaafde beer betamen,
wanneer hij met stadsgenoten te zamen
op Slot Bommelstein een smulfeest gaat vieren.
Soms kan een kapoen de tafel sieren;
buurman de Markies zal zich beramen
wat hij straks lovend of lakend zal benamen,
kijkt verstard, zit inwendig te tieren.…
TOEN zag ik je —
poëzie
3.3 met 20 stemmen
5.693 ,
je uitschijnend stillevend vlees,
ik stikte in je ogenkijken
in dat tintelend blote kijken
uit dat stil hoofdbewegen,
in dat trillen en dat bewegen
van je handen en je hoofd en je voet
zoals het aan me nu nog doet.…
koperdraad en vossenbloed
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
555 ga ik nader, zie en huiver
dedju, het is de vos die daar zit
als hij mij ziet spitst hij zijn oren
kijkt meewarig de andere kant uit
spreekt, ’ mijn domein is vertrapt
mee mensvoeten, blik en rottend
sap in plastiek zakskes, mensenzaad
zogezegd ’, hij kermt van de pijn
er zit een strik koperdraad om zijn
linkerpoot, ingesneden in het vlees…
Gesluierd Naakt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.049 De golfslag achter de ribben
Neigt naar een roes
De verbeelding was dooreengeschud
Toen Venus haar lijf verliet
Met dat vlees dat vanzelf sprak
In een luchtig vertoon van vezels
Stof en gestalte vielen samen
In de ronde, reine welving van de heup
De korrel van het vel
De weke weelde
Wenkt mijn tintelende vingertop
Mijn blik dolt en…
Onderbekende voorraad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.104 het verste reiken
ze komen uit een onderbekende voorraad
van bovenhoofdse begrippen die zwellen
als de vrijheid stroomt
die woorden zijn versierd
eerlijker dan groepse praat
waar ze palen stellen aan
stroming en open deuren
rijker dan plastische prentboeken
met vetzucht bedreigde grenzenloosheid
als de kracht verloren gaat in trillend vlees…
Mijn maatje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.135 Maar ik zou je meteen
inruilen als het moet
voor een levend maatje
van echt vlees en bloed.
Want een computer kan veel
maar niet al wat ik zou willen,
dus komt er ooit een tijd
dat jij om aandacht gaat gillen.…
TRADITIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.005 ze kenden alle druiven
het zoet, het zuur
de zonnewijzers
en wijn die vreugde bood
de dood was ook voor hen het einde
o, dat we kijken konden
hoe ze zich aan voedsel laven
het vlees van botten kluiven
hun bekers reiken
aan hun slaven
het vet nog langs hun monden
ze zijn als verre vrienden
die we uit het oog verloren
er zijn geen duiven…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 IJswind joeg sneeuw over de toendra
Een gletsjer strekt zijn sluipende armen
Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 D' Oude grijze blijft een kind,
Altijd slaap'rig, altijd blind;
Dag en ure,
Waard en dure,
Wordt verguigeld in de wind;
Daar mee glijdt het leven heen,
't Huis van vel, en vlees, en been,
Slaat aan 't kraken; -
d' Ogen waken,
Met de dood in duisterheen.
-------------------------------
uit: Duytse lier (1671)…
Samen
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.025 Ooit beminde ik elke genster van jouw vlees,
druppels van vuur, spatten van verlangen...
Toen volgden kwalen en de gedeelde snik.
Enkel taal slijt niet.
Ze vraagt om meer en anders en meer.
Nu herhalen we traag ons spel.
Toen…nu…later
Ze dringen zich op in een wisselvallige spurt
Later?…
Vizioen, hoe handen woelen in de wrong
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.037 Vizioen, hoe handen woelen in de wrong
Van vuurrood haar, en, twee hong'rige honden,
Zoeken op vrouwelichaam, waar ze vonden
Het heerlijkst vlees - hier - daar - met gulz'ge sprong,
En door de hersens 't bloed dreunt als een gong,
En tanden, wreed, het druipend tandvlees wonden,
En de uren smelt tot dropp'lende sekonden
Half bewust'loze…
Sonnet van Eindig- heid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.823 Het vlees geneest soms snel van alle diepe wonden,
maar de geest loopt er nog rompverloren bij.
Het is zo anders, zonder je te kussen.
Ik ruik je lichaam, maar ik mis je ziel.
Diep in mijn binnenste voel ik me ertussen:
was het een levensgrap dat ik ooit voor je viel?…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Draadjesvlees
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.221 geraniums
als bescherming tegen de felle zon
wat oude tijdschriften op het tafeltje
waar ik de datum niet meer van lezen kon
Het rook er oud, naar oude mensen
en de bedstee waar haar hand naar wees
daar werd onder een wollen deken
een pan bewaard met draadjesvlees
Daar kwam bij mij de herinnering boven
en ik zag opeens m'n opoe staan
het vlees…
Eeuwige revolte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
954 heen
het onbehagen
schept 'n klimaat waarin een
vonk tot vuurzee leidt
opstand der Belgen begon
na een bezoek aan de opera
het onbehagen
waarvan de oorzaak doorgaans
in de taboesfeer
beukt hoog tegen de dijken
van natie's tolerantie
het onbehagen
waardt rond, oeroud instinct
verdringt 't verstand
voedt ondergronds vuur waarin
vlees…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 Vlieg heen
Vlieg heen naar verre oorden
Vlieg heen waar niets iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine…
Voor mijn liefste
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.615 lachen eigenlijk nooit
leg jouw hoofd in mijn zachte handen
zodat ik jouw kinnetje kietelen kan
en morgen blijft tóch wel land van ooit
Zonder valse stemmen , oh wat ben je mooi
dat schudden stiefmoeders zo uit hun gemoed
maar ik niet,wat ik écht vind zeg ik gewoon
als jij geen wreedaard meer zou willen zijn
word je toch gewoon weer van vlees…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 Zoals het nu is zal het altijd zijn:
de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden,
als vage schimmen uit een duister spel
waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen
Over de schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te…
boeren bruiloft
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
4.446 de geur van de smid
vlees aan het spit
de smaak mag dralen
langs de vele schalen.
wijn in grote bekers
boeren en kwekers
dronken muziekanten
duistere trawanten.
plompe vrouwen
deftige pauwen
bruidegom en bruid
wie lacht ze uit?
getrouw en gebonden
bruid ongeschonden
bruiloft onstuimig feest
getuige is een beest.…
Afgebrand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Vastklampend pomp je vacuüm,
mijn vlees weekt zich in je los
De onvolkoren halmen
toornen bitter in de zon.
Piramides van bloemen,
pluimende fakkeltoortsen,
brandende geuren gonzen
mijn eindeloze nederlaag.
Bloedzuigers werpen tongen,
wespen steken zich krom.
Zo wijzen alle wegen
als assporen naar jou.…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 hem uit de sprookjes,
die mijn moeder vroeger voorlas
enge verhalen die altijd
op een bloeddorstige manier eindigden
en waar ik steeds naar verlangde
net zoals ik nu verlang naar de man,
die op het punt staat om me op te eten
hij kleedt me uit met zijn ogen,
terwijl zijn hongerige blik
mijn lichaam onderzoekt
als een sappig stuk vlees…
Lichtkind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.441 Later dit uur verzamel ik honderd woorden
aan de oosthemel voor mijn vlees gebonden
lichtkind.…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Een zoon van niemendal
gedicht
2.5 met 81 stemmen
30.773 Sterven was het snelste wat je deed:
van zoveel vlees had ik verwacht
dat het kilo per kilo overleed
met veel vertoon en variété.
Een stuip volstond en dat was dat.
Je lichaam was je lievelingsplek.
Het kon heel stijlvol vadsig zijn.
Je ging alleen om te bewijzen
hoe het gelijk van vaders is
en hoe het ongelijk van lijken.…
Vervloekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
553 Georg Trakl
had ook geen duurzaam verweer
tegen de onbarmhartige luchtslangen,
de wraakzuchtige gieren door menselijke
ratten uitgezonden, om van zijn verlaten
vlees te vreten. Hij was het bange prooidier,
troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek
gebeten en doodbloedend achtergelaten op een
verweerd harnas in de sneeuw.…
Jezus wil meer tijd
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
682 leggen:
want ieder die een lichaam heeft
kan precies hetzelfde zeggen
Iedereen op deze wereld
is voor iemand wel het pad
die hem leidt tot overgave
dat ie nog niet heeft gehad
die hem brengt tot zo iets nieuws
dat z'n eigen wereld scheurt
en een prachtig ander mens
heel z'n leven overkleurt
Juist in deze dans van mensen
van het echte vlees…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon
soms haal ik uit en slaak een luide gil
overmoed verhult mijn gegronde vrees
de vijand houdt zich in de luwte stil
‘n dichter laat zich slechts sporadisch horen
te vaak is mijn gedicht vis noch vlees…