869 resultaten.
Kerst in de Jordaan, dwaallichtjes en Kerstman
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 Witte gewaden wandelen door de wijk
Jordaan-Zuid, Hazenstraat, Brouwersgracht,
Konijnenstraat, Elandstraat en Elandsgracht
krijgen bezoek van wat! en dan komen
de opmerkingen, de verbazingen,
maar vooral de vragen:
“wat, zijn het monniken?”
“wat een mooie muziek!”
“Wat bijzonder!”
"wat prachtig"!…
Hunebed Highway
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
565 Dan neem ik alvast de wijk
De kortste route naar
de bron der A
Ter hoogte van de Drentse Hunzerug
Op goed geluk - ik moet immers nog terug
Van 't lustrumfeest der Light Poëtica
We zijn er bijna, de l'Europe Allée
Puur grootspraak!…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Want terwijl alles in een razende stroom zich voortbeweegt,
weet je dat tijd niet altijd is wat het lijkt, niet altijd een rechte lijn,
maar een beweging die je omhelst met haar zachte stroom van momenten,
die je in je eigen tempo ervaart, terwijl alles om je heen blijft rennen en wijken.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Enschede huilt nog, zacht, onder
stenen die opnieuw werden gestapeld, maar wie goed
luistert hoort hoe hoop zich vermengt met puin, hoe een wijk zichzelf weer
begint te benoemen, en elke lente toch weer iets groens durft te bloeien in het stille najaar.…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 Het huisje prijkt,
-een omgebouwde schuur in alle eerlijkheid
aan de strandkant van een idyllische wijk,
-met uitzicht op een binnenplaats.
Maar dat is wel het laatste waar
de welopgevoede,
de uitvreter,
én de prinses der paarden,
-niet te vergeten,
zich druk om maken.…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Mijn hooggevoelige ziel vindt rust in jouw nabijheid,
waar oude pijnen wijken voor een zachtheid die verbindt.
Twee vrije zielen, geraakt in hun diepste wezen,
ontdekken samen de warmte van een oprechte liefde.
In de ruimte tussen onze woorden groeit verbondenheid,
en mag ik met heel mijn hart mezelf bij jou zijn.…
Na ene zware Krankte (1785)
poëzie
3.5 met 28 stemmen
2.897 Maar Hij, die 't waakzaam oog
Op haar verdelging hield,
Gebood de storm te wijken;
De blijde zon kwam weer;
Zij stond, gelijk voorheen,
Met loof en knop te prijken.
Nu stijge dankbre geur
Uit hare kelk omhoog,
Om Gode roem te geven!
Het zwerk toog saam; 't werd nacht!
Der bergen ceder viel!…
In The Ghetto
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.273 bedwongen
Turkse jongen
van vijftien jaar oud
voor een oude fiets
maakten zij hem koud
Kalm met Edah- tas
en hond
loop ik voorbij
foto en bloemen
Zogenaamd cool
en zonder gevoel
want gek genoeg
als ik enig emotie zou tonen
ben ik
het volgende doel
Waarom geeft het intergreren dan
zo'n hatelijk gevoel
in mijn wijk…
DE VRIENDINNEN III
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.213 Voel, hoe ’t steeds bevestigd vergelijken
Onzer leden reeds tot waanzin stijgt;
Wij, die éénvoud wilden, moeten wijken
Voor iets in ons, dat naar scheiding hijgt,
En dat, ingetogen, zich vergroot
Over liefde, en dat ons zal doen haten.
Ga, geloof niet dat ik je verstoot,
Want uit welk verenen?…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 En als de steen niet wijken wil
Breekt hier dadelijk mijn verzet
Open in een stroom die zich
Over elke barrière
In geur, woord en gebaar
Naar jouw natte lippen tilt
En dan …
Stil me maar ……
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Je zet alles aan de kant en bepaalde mensen moet wijken
omdat je één ding weet: dat jij dat doel gaat bereiken.
Dan kom je hem tegen die grote stenen muur.
Je kunt er niet omheen en deze val wordt erg duur.
Je hebt namelijk niet de juiste naam
en mag met lege handen blijven staan.…
Iets te veel.
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
628 Zo ga ik nog te veel, nog tegen regels in
Te veel niet willen wijken…
Te veel in alles mijn zin willen krijgen….
Maar zo ben ik soms te somber,
of veel te emotioneel.
Is er gelukkig nooit iets echt aan de hand,
Ja hou van het leven dan weer veel te veel.…
Pure nostalgie:
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
717 (die nu rouwend om een ander is)
Mijn wijk binnen komen rijden,
jongetjes zien klimmen over hek,
die me in een vlaag doen denken aan mijn kind,
waarvan 'k kort daarvoor nog het graf,
waarlangs ik reed, dacht te bezoeken, maar toch niet deed.…
Aan een zeer jong meisje
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.069 bemint wat tederheid misschien
'k Hadde in uw ogen, - meren waar nooit dagen dalen,
maar wondre bloemen soms, en rodere koralen,
en in haar vreemde schoot de schoonste schelpen rijk;
en ook, misschien, voor wie de diepten door mag staren,
dáar, waar de nachten al hun duister broedsel gaêren,
zo voor zijn peilend oog de wâ der drabben wijk…
SINT NICOLAAS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.785 En nu verrijkt gij met uw schat de rijken,
Als droeg gij water in de zee:
Men ziet u niet in de arme wijken;
Gegoeden deelt ge uw goedren mee.
't Satijnen schoentje vloeit van gaven over,
Die ge uit uw korfje stromen laat,
Daar 't houten klompje, grof en pover,
Door u vergeten, ledig staat.
Kon u aldus op eens het graf veranderen?…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 De huizen hoog, hij wacht,
Wacht en wenkt mij uit de wijk, de pijp.
Hij gaat mij voor op het grote plein,
De kleine tuin van vroeger toen rijp
De druiven aan de stokken, de wijn.
Hij opent kort de deur, de kleine
Zijingang. Gaat u toch voor, ik dacht
U hier, welkom, te tonen fijne
Schilderijen.…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Als de steen niet wijken wil breekt hier dadelijk mijn verzet
open in een stroom die zich
over elke barrière in geur, woord en gebaar
naar jouw natte lippen tilt en dan … stil me maar…
Bandjir (voor Eddie Van Halen)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 wou
Gezien ze zich tweederangs achtte
Met echtgenoot en loten in de hoogbouw
Zoals ze insgelijks ons Insulinde
Waar Jan in big bands musiceerde
De rug toekeerden om die politionele sfeer
Der destijds onbeminde acties
Namen zij met het aanstormen
Van Rock 'n Roll en Dolle Mina facties
Naar Californie op baanbreken
Van tante Beverly de wijk…
Gedichtendag een slinger liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Wie op deze speciale dag naar geluk wordt geleid
zo verbonden af wil wijken van traditionele paden
zijn " haar " met liefdesgedichten wil overladen
wordt tuinman , juist nu en voor altijd zonder spijt .
Sinds deze dag voel jij je dan nooit meer berooid
heb jij later al vaker dan eens 't roer omgegooid.…
BLOK 16, i.w. Centrumeiland, Amsterdam-IJburg (het individue voor het collectief)
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 sessie 1
werk aan de winkel maar
vooral in nabuurschap
werken aan waar(pr)achtig wonen
door de warrige wirwar aan
gemeentelijke en bouw-voorwaarden,
en de bewoners-wensen, verlangens
overvallen mij al die varianten
denk dan "Dat wordt (be)studeren Jan"
Ik zelf woon in de Zuid-Jordaan
ben daar de JordaanDichter
maar ook die zo levendige wijk…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Als ik kon,
zou ik nimmer van je zijde wijken
en angst verbannen
als vrije keuze.
Ik zou mij over willen geven
aan je bruisende persoonlijkheid,
die niets verlangt
en alles opent.
Hier wil ik verblijven —
niet gevangen,
maar volledig opgenomen
in jouw genade.…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Ook aan de vrouwen - van fatsoen
- De onfatsoenlijke uitgezonderd,
Die geen fatsoenlijk mens bewondert -
Kan de natuur niet veel meer doen:-
Zij hebben wat van Eva beet,
Maar schijnen van 't oorspronkelijke
Toch wel wat héél ver af te wijken -
Behalve dan, soms, uitgekleed.…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Daarentegen de welbedeelde rijken
feesten, kerstvieringen in weelderige wijken.
Sentimenteel gedoe, doch te vergelijken.
Door overvloed, te veel aan zoete wijn
komt ook hier naar boven het verborgen venijn,
verscholen achter de schil van oppervlakkige schijn.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 Schilderde mij af als witte man op zwarte berg
liet mij voorbij glijden over regenboog
vol kleuren rijden
verfde mij zorgvuldig als groteske dwerg
op groene heuvels naar beneden
naast de spiegelgalerij
schilderde mij terug in dure, fatsoenlijke kleren
tussen rijke meneren in hele chique wijk
liet mij voorbij flaneren
voor vergeten…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Regenbuien omringen
liefdevol, overweldigen,
begroeten je tenger lichaam,
in een winterse wijk,
rode rozen naast jou, daar
waar het aangenaam windstil is.
Natuur adembenemend
doorstaan, talrijk verspreid
over het doorleefde land.…
Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 In het donker van de nacht,
als de slaap maar steeds blijft wijken...
lig ik met gesloten ogen,
diep in mijzelf terug te kijken.
Mijn herinnering brengt mij terug,
heel ver, tot wel een jaar of zes.
Op klompjes, heel alleen zwierf ik daar door de hei.
en ruik de geur van kamperfoelie, en zie...…
De Utrechtse staalmeesters
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
479 De staalmeesters
uit Utrecht waren eens onderdeel van
een trotse blauwe boorden victorie,
die vorm gaf aan vele producten in
gietijzer en draad van staal;
het gieten en het staalwalsen betekenden
economische vooruitgang en maakten van
de wijk Zuilen een succesvol arbeidersverhaal.…
Wiking Harald
poëzie
4.0 met 1 stemmen
988 Niet eerder wijk of val ik,
De storm is Wikings bed!’
Hij zingt... Plots ploft hem Baldwin,
Zijn blauwert in de borst!..
In golven stort de Wiking
En sterft als Norenvorst.…
Vroege vogels
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
562 rossige gloed van Aurora
Door galerijen
verspreidt zich gefluister
en golven geruchten
langs gevederde ruggen;
hun nachtelijk waken
komt langzaam ten einde
als 't grauw van hun vacht gaat verbleken
Vlak vóór ons een roerloze
spiegel van water,
door ijle dampen
onttrokken aan 't zicht
en nog voor de dans
van Helios' paarden
wijken…
De papieren krant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 drukker
Ten volste bewust van zijn vak
Laat de banden draaien
Midden in de nacht
Een lawaai
Met ritmiek
Mechanische techniek
terwijl de mensen slapen
En de lantaarnpaal zijn licht schijnt
is de krant is klaar van de pers
kakelvers
het ligt in de bezorger zijn handen
of de krant goed in de bus zal belanden
in het donker op de fiets in de wijk…